Open letter tot H.E. Ambassador Retno Marsudi and our indonesian friends


Today we celebrate august 17 1945 the birth of the Republic of Indonesia. This event enhances the death of colony: ’’ Dutch East Indies’’
This is reality. One cannot change History, but…: one can change one’s perception of facing the past and that could be the way old and new enemies become friends and learn to share a common future and tackle the challenges laying ahead.
Your Excellency we Dutch have not always been good loosers. May be It is in our character and genes to try to keep what we possess.
Think of the dikes and our fights against the sea and the floods created by our rivers. Today though we can use that knowledge with the rising of the oceans because of weather changes and share our knowledge with other nations. Learn to loose, change and use your knowledge to share.
Chancellor Merkel from Germany and Germany have been a great example for Europe and the world because of the dignified, painful, sobering way that they the German People have been able to relive their own sometimes brutal and cruel past and showing the world that they take responsibility for that past.
We Dutch can learn this one lesson from our neighbors, excuses , are just words , but a commitment and search for reality of our past history and a commitment to change and accept with our former enemies or victims to accept the challenges of tomorrow will unite and heal. We shall overcome.
Mrs. Reno may I wish you a glorious Day of Independence.
Joty ter Kuve Wassenaar 17-8-2013

Dit bericht werd geplaatst in Gast Pikirans. Bookmark de permalink .

75 reacties op Open letter tot H.E. Ambassador Retno Marsudi and our indonesian friends

  1. eppeson marawasin zegt:

    Vanuit mijn perspectief natuurlijk een gemeend: Pak Surya Atmadja en tweelingbroers I wish you a glorious Day of Independance. Nou vooruit en Mas Van Beek en heer Mertens. Oh ja, en Pak Ed Vos en echtgenote en Mas Rob & Family. Och ja, en SiL en Lance en Jeroen. Jeemig, nou de anderen doe ik allemaal wel in het jubileumjaar.

    Maar had er voor hetzelfde geld dan ook niet kunnen staan:

    The Emperor Tennō from Nippon (天皇) in Japanese, which means “heavenly sovereign” and Japan have been a great example for Asia and the world because of the dignified, painful, sobering way that they the Japanese People have been able to relive their own sometimes brutal and cruel past and showing the world that they take responsibility for that past.

    http://www.youtube.com/watch?v=zYBP_zTeiC0

    Selamat tidur!

    e.m.

  2. Pierre de la Croix zegt:

    Tja … selamat tidur, tot mijn ene open oog toch nog viel op de felicitaties aan de ambas van Indonesia van mevrouw Joty ter Kulve, die ik zeer acht.

    Doeh …. dacht ik, waarom lardeert zij haar gelukwensen met zoveel stroop en gaat zij zo door het stof? Mevrouw de Ambassadrice zal er misschien maloe van worden.

    Zo, nu valt mijn andere oog ook dicht. Gauw naar bantal en balé-balé, voordat moeders met de advocaat gaat dreigen.

    Pak Pierre

  3. van den Broek zegt:

    Ik heb soms de indruk dat sommige Heren moeite hebben met begrijpend lezen: dus voor de goede verstaander zal ik enkele voor mij belangrijke strofen uit de eerlijke en open brief van Mevr. Joty ter Kuve herhalen (ik geeft toe met Mevr. ter Kuve ben ik het vaker oneens dan eens):

    We Dutch can learn this one lesson from our neighbors, excuses , are just words , but a commitment and search for reality of our past history and a commitment to change and accept with our former enemies or victims to accept the challenges of tomorrow will unite and heal. We shall overcome.

    Ik raad de Heren ook aan de rede van Mevr. Merkel bij de nagedachtenis aan Dachau 1933-1945 toch maar in de originele versie te lezen, want dan weet men wat in het stof kruipen is voor die gestolen fietsen om in Nederlandse termen te blijven

    Soms schaam ik me wel diep, dwz plaatsvervangende schaamte voor de commentaren op het blog, de Pavlov -reactie naar de Jap, het afdwalen en weer het afdwalen.

    En dan te bedenken dat Dhr Rutte onze Premier op economische reis naar Indonesie gaat, een soort operatie Produkt, en geen woorden vuil maakt aan de geschiedensi, ja dan verlang ik soms Duitser te zijn.

    • Huib zegt:

      Over eenzijdigheid gesproken. In een burgeroorlog worden nu eenmaal wederzijds beestachtigheden begaan, dus dienen beide partijen bereid te zijn het verleden verder te laten rusten en gezamenlijk een nieuwe toekomst op basis van wederzijds respect op te bouwen op basis van gelijkwaardigheid en respect. Maar vergeten kan van slachtoffers en nabestaanden natuurlijk moeilijk gevraagd worden, zeker als elk jaar in Augustus de schuldvraag opnieuw opgerakeld wordt en deze vaak eenzijdig bij de ene of de andere partij wordt gelegd, rijt dat oude wonden steeds weer opnieuw open.
      Maar wees gerust slachtoffer en nabestaanden sterven ooit uit. En dan is men ook daarvan verlost.

      • Mas Rob zegt:

        Maar met dat “nu eenmaal” wordt een soort wetmatigheid opgeroepen, alsof de gruwelijkheden van de oorlog een soort natuurramp waren met enkel slachtoffers. De daad en de dader – uitvoerder, planner en opdrachtgever – verdwijnen zo uit beeld.

        Dat vind ik een slechte zaak. Niet omdat “barbertje moet hangen” of om partij te kiezen, maar omdat het een goed begrip van de dekolonisatie van Indonesië bemoeilijkt. Jarenlang – wat zeg ik decennialang -is in Nederland gezwegen over de oorlog. Zaken werden opgerakeld, maar niet uitgezocht. Zo konden perkara’s doorzeuren… Juist door de onwil het eigen verleden tegemoet te treden, bleef de relatie met Indonesië moeizaam.

        Waarheidsvinding is wat anders dan schuldigen aan de schandpaal te nagelen. Begrip is iets anders dan je rondwentelen in het eigen gelijk. Zonder begrip is vrede met het verleden onmogelijk.

        Er zit nog een andere kant aan de zaak. Inderdaad, slachtoffers leven nog. Mogen we van hen verlangen af te zien van genoegdoening? Mag een dader besluiten dat genoegdoening niet meer nodig is? Als beide antwoorden ontkennend zijn, hoe moeten we dan de Nederlandse houding ten aanzien de koloniale oorlog beschouwen?

      • SiL. zegt:

        De schuldvraag stellen waarvan? Van de beëindiging van de Tweede Wereldoorlog? De veroorzaker van de Tweede Wereldoorlog? Van de Onafhankelijkheidsverklaring? Wanneer tijdens een jaarlijkse Indiëherdenking het slachtoffer (of zijn nabestaande) zijn kwelgeest daarnaast ook (ter verantwoording) oproept die vervolgens aan een hernieuwd leven begint, zou hij zich toch eens moeten bezinnen op de vraag wie, wat en waarom hij herdenkt.
        Misschien zou hij eens moeten overwegen om voortaan anders te herdenken om zijn Pavlov-reacties naar de Jap of naar de Indonesiër te voorkomen.

      • R Geenen zegt:

        Maar wees gerust slachtoffer en nabestaanden sterven ooit uit. En dan is men ook daarvan verlost.

        Ik lees hier een soort verlangen, dat dit spoedig gebeurt, namelijk het woord “verlost”.

    • eppeson marawasin zegt:

      Dag heer Van den Broek, zo lang het mij geschonken is u te mogen volgen op dit mensvriendelijk blog is één herinnering heel evident, namelijk dat u zich wel vaker heeft geschaamd voor bijdragen van sympathieke medelezers. Gelukkig is het dus geen afwijking. De gewenning is er, zeg maar. Daarom valt het mij, als één van de aangesproken Heren (dank voor uw interesse), licht om uw eigen Pavlov-reactie te respecteren. Qua zuivere inhoudelijkheid nochtans stemt de intellectuelere bijdrage van Mas Rob @ Mas Rob, op 23 augustus 2013 om 13:42 zei:@ mij meer tot nadenken. Maar dat kunt u wel begrijpen denk ik.

      À propos … als u de in het Engels gestelde bijdrage van mevrouw Ter Kulve wél begrijpt en het Nederlands van sommige Heren niet (het zij u bij deze vergeven) dan wordt het misschien weer eens tijd voor: ‘We Dutch can learn …”

      Zo nu eerst kopi dingin in een verwarmde Japanse theetuin.

      e.m.

      P.S. Dank voor uw goed bedoeld advies overigens, maar ik denk dat ‘You Dutch’ meer kunnen leren van de vergevingsgezindheid van een man als de Indonesiër Pak Surya Atmadja.

  4. van den Broek zegt:

    Dhr Huib als U denkt dat er sprake was van een burgeroorlog dan heeft U wel een heel vreemde voorstelling van zaken van die oorlog en ik denk niet dat de Republiek dan zaken met U wilt doen.

    En als beide zijden beestachtigheden hebben begaan, DUS dienen beide zijden bereid te zijn het verleden te laten rusten, dus ook de misdadigers zoals we in Nederland zien….. Waar is dat rusten op gebaseerd, op een balans die in evenwicht wordt gebracht zoals jij 100 doden dus ik ook 100 doden. Nederland heeft nog steeds niet volkenrechterlijk 17 Augustus 1945 erkend en U praat over wederzijds respect.

    En over welke schuldvraag spreken we eigenlijk, waar U en Uw genoten zo graag over willen spreken want daar kom je natuurlijk nooit uit (nu ja bij Rawagede en Zuid-Celebes komen w eer wel uit).

    Maar wat ik wel wil weten wat daar precies gebeurt is en waarom, dat is Geschiedenis , dat willen U en de Uwen niet weten want dan dient de schuldvraag aan U zelf voorgelegd te worden.

    Maar wees gerust slachtoffer en nabestaanden sterven ooit uit. En dan is men ook daarvan verlos . Daarbij gaat het om de gerechtigheidsvraag en daar weten U en de Uwen geen raad mee, althans daar buigt U zich niet over. Duitsers doet ook dat sehr gruendlich.

    • Jan A. Somers zegt:

      citaat: “Nederland heeft nog steeds niet volkenrechterlijk 17 Augustus 1945 erkend “. Weer maar eens een keer die grijsgedraaide plaat: Dat kan Nederland niet eens op z’n eentje, daar zijn twee handtekeningen voor nodig. Overigens doet Nederland het niet zo gek, op 17 augustus komen ze zowel in Jakarta als in Den Haag een lemper mee weghappen. Met tjendol?

    • Huib zegt:

      Hr. vd Broek volgens mij begon nagenoeg onmiddellijk na de proklamasie van Boeng Karno en zijn kornuiten op 17-08-1945 de slachtpartijen op burgers, mannen, vrouwen en kinderen door burgers
      nl.pemuda’s of pelopppors of hoe ze ook verder genoemd werden, nog voordat reguliere Nederlandse of geallieerde troepen voet op Indonesische bodem gezet hebben. Ja in de krijgsgevangenkampen zate nog wel overlevende nederlandse ernstig verzwakte en meest doodzieke nederlandse en KNIL militairen
      Trouwens vlak de honderdduizenden Indonesische doden die in de 60-er jaren zijn gevallen ook niet uit. Daar hoor ik niemand over. Maar voor en ieder die het weten wil ik was nog geen 8 toen de bersiap uitbrak en ternouwernood de bersiap overleefde. Ben ik als nazaat van een nederlandse koloniaal ook al oorlogsmisdadiger? Stel u gerust ik durf er ook voor uit te komen dat mijn oma een Indonesische was en daar schaam ik me niet voor. Oorlogsmisdadigers dienen vervolgd te worden. Klaag ze aan met naam en toenaam en zie toe dat ze veroordeeld worden, en geef slachtoffers hun genoegdoening. Maar bewijs het wel eerst even voordat je discussiegenoten voor oorlogsmisdadiger uitmaakt.

  5. P.Lemon zegt:

    “excuses , are just words , but a commitment and search for reality of our past history and a commitment to change and accept with our former enemies or victims to accept the challenges of tomorrow will unite and heal”

    Het verleden een plaats geven om met hernieuwde moed verder te kunnen leven is een bekend medisch-psychologisch recept. Maar wat als de ‘geestelijke en fysieke wonden’ zo diep geslagen en ongeneeslijk zijn? Het lijkt me reëel dat niet iedereen dat kan opbrengen en mw ter Kuve wens voor die groep niet valide is. Het trauma om een moederland door allerlei politieke machinaties te verliezen zal alle positieve gedachten ten spijt zich in vele gedaanten bij de indische nederlander en nazaten openbaren. Zoals men bv op deze site die oude werkelijkheid (tempo doeloe)individueel herbeleeft en misschien er lering uit kan trekken.

    • SiL. zegt:

      Voor de duidelijkheid:
      moederland is Nederland- het koloniserend land
      vaderland is Indië/ Indonesië
      Denk je nou werkelijk dat “de Indische Nederlander en zijn nazaten” er een trauma aan hebben overgehouden hun vaderland te verliezen? Op deze site zijn velen , op een enkeling na, gewoon leuk bezig . Het wordt misschien een trauma wanneer je niet naar Indonesië kunt, bijvoorbeeld om gezondheidsredenen of ouderdom. Je kunt je daarnaast ook vestigen in dat land.

      • P.Lemon zegt:

        @Sil Door de bank genomen zijn de indischen ontstaan uit een Europese/Nederlandse ‘voor’vader en aziatische/inlandse voormoeder. Andersom zullen uitzonderingen met een aziatische voorvader natuurlijk Indië als vader-land kunnen beschouwen.

        -Het trauma heeft vele gedaanten : depressief inzichzelf gekeerd zijn, boosheid, onverwerkte teleurstelling maar ook alle nostalgische evenementen hebben een bepaalde ondertoon.
        En als je terugkeert vindt je het ”oude” niet meer terug en zal dat het trauma alleen maar versterken.

        Geen ramp dat u er anders tegen aankijkt.

        • SiL. zegt:

          Ik ben geen psycholoog, maar depressies, in zich zelf gekeerd zijn tref je ook aan bij degenen die niet weten waar Indië ligt.
          Toch maar even na kijken wat in de relatie Nederland-Indië je moederland is
          Ik laat mij in elk geval niets aanpraten..

        • R Geenen zegt:

          Intussen hebben vele Indische Nederlanders hun vaderland en/of moederland ingeruild en vooral de ongeveer 100000 die in het zuidelijke gedeelte van Californië wonen hebben de combinatie van twee werelden gevonden. Ieder mens maakt in zijn leven keuzes en de indischen hier hebben voor het volgende gekozen.
          Ongeveer 300 dagen per jaar zon, weinig wind en weinig vochtigheid (beter dan in Indonesie) en de welvaart van Nederland of soms nog beter (lagere belastingen). Daarnaast de meesten wonen hier in de breedte met tuin rondom (meer privacy), terwijl in Nederland en vooral in het westen je als rantang boven en op elkaar zit.
          Ik kan hier zelfs Nederlandse aardappelen naast Indonesische vruchten kopen en Oranjeboom en Grolsch bier in de ijskast hebben.

          Ik geloof dat de heer Lemon begrijpt wat ik bedoel.

        • SiL. zegt:

          @R Geenen, op 23 augustus 2013 om 21:19

          Het gaat je daar blijkbaar goed in Californië Ronny Geenen. Niets te klagen daar in het vrije westen.

    • R Geenen zegt:

      Heer Lemon, ik ben het volledig met U eens.De meesten van de Indische Nederlanders en Nederlanders die voor de ww2 waren geboren hebben een andere ervaring en beleven heden ten dage het vaak anders dan zij die geboren zijn na de oorlog en vooral zij die na 1949 zijn geboren.

      Personen van voor de oorlog hebben persoonlijke ervaringen, terwijl zij van de periode na 1949 het meer hebben over het algemeen en wat er plaats vond op bepaalde momenten in Indonesie.

      Daarnaast moet ook nog onderscheidt gemaakt worden wat de een heeft meegemaakt tov de ander. De persoonlijke tragedie wordt vaak overgeslagen, vooral door diegenen die er zelf zonder kleerscheuren van af zijn gekomen.
      Ook is ieder mens anders en hebben niet het zelfde vermogen om er doorheen te komen.

      En zolang zij van de periode voor ww2 nog in leven zijn moeten diegenen van na 1949 maar geduld hebben.

  6. Wat leer ik van al de reacties.
    Ik hoop dat alle lezers begrijpen, dat dit ook voor mij een zoektocht is.Voor ons Indo’s was de migratie naar Nederland toch iets anders dan voor de volbloed Nederlanders. Mijn familie had er eeuwen gewoond, het was mijn land . Daar ligt ook veel van de pijn van ons de Eerste generatie . De Tweede en Derde generatie discussieert er over, heel goed , maar het begrijpen is wellicht iets moeilijker, Joty ter Kulve

    • Jos Crawfurd zegt:

      Gooi Open alles wat Gij weet Ouderen,ook al is toen geheim voor anderen. De geschiedenis die we moesten kennen op school is bezijden de waarheid. De waarheid hebt U meegemaakt en moeten meetorsen,nu is het de tijd om ons te laten weten hoe dom we toen werden gehouden. Gooi die mentaliteit over boord:Sudah Laat Maar,Oke NU.

      • bo keller zegt:

        Ga naar ’t Bronbeekmuseum ,hiermee bedoel ik niet de viering nu
        van het 150 jarig bestaan van het Tehuis Bronbeek.
        Maar wat het Museum en het Indisch Herinnering Centrum over
        onze geschiedenis naar voren haalt is ronduit droevig.
        Maar wel door de INDIË-kenners (Baligangers) de hemel
        ingeprezen.
        Oja, nog ergens een boekje over gelezen ook.!
        siBo

        • Huib zegt:

          Als je dan echt politiek correct bent of wilt zijn dan dien je dat hele Bronbeek museum toch ook met 1 pennenstreek te verdoemen tot een tempel waar oorlogsmisdadige koloniale Nederlanders hun misdadige verleden koesteren en aan het onschuldige klootjesvolk als de vergane Hollandse glorie in herinnering meegeven. De echte VOC mentaliteit waar ook de vorige premier de Nederlander toe opriep.

        • R Geenen zegt:

          Ga naar ‘t Bronbeekmuseum ,hiermee bedoel ik niet de viering nu
          van het 150 jarig bestaan van het Tehuis Bronbeek.
          Maar wat het Museum en het Indisch Herinnering Centrum over
          onze geschiedenis naar voren haalt is ronduit droevig.
          Maar wel door de INDIË-kenners (Baligangers) de hemel
          ingeprezen.
          Oja, nog ergens een boekje over gelezen ook.!
          siBo

          Bo, Ik hoorde van een paar Indische Nederlanders dat Bronbeek geleid word door mensen die in het oude Indie altijd al de touwtje in handen wilden hebben. Klopt dat?

          R Geenen

  7. van den Broek zegt:

    @Joty ter Kulve.
    U zegt de pijn van de eerste generatie maar ik kan mij indenken dat de andere generaties ook die pijn, die tweespalt voelen. het begrijpen kost misschien moeite maar mijn land, Ned. indie was ook daar. Ik praat niet over mijn roots als over Indonesie wordt gesproken, want met die maatschappij heb ik geen binding.

    Daarnaast spreekt dhr Geenen over de persoonlijke ervaring van degenen die voor 1949 in Indonesie gewoond hebben.

    De consequenties van die onderscheidingen danwel scheidingen (en dat is veel erger) is dat de continuiteit tussen de generaties verloren gaat, er wordt kunstmatig een verdeling gemaakt, dingen gemonopoliseerd om het eigen ik, de pre-1949 Indo, als uniek en enig ware te beschouwen. De andere Indo’s worden als een soort bastaards beschouwd. Ik herinner me een discussie over Marion Bloem en Tjalie Robinson en daar werd ook die persoonlijke ervaring als waterscheiding genoemd.

    Op basis daarvan wordt de geschiedenis van de Indo maar ook zijn cultuur als persoonsgebonden element met het badwater weggegooid.
    Ik heb dus geen recht om over dingen vòòr mijn geboorte te spreken. Daarentegen hebben degenen 1949 het volste recht de meest grote onzin over die periode te berde te brengen want ze hebben het meegemaakt. Ik begin me ook daarvoor wat te schamen.

    Ik mag toch best Indie/Indoensie bestuderen en daarover een gevoel of mening hebben. Ik schaam me daar niet voor.

    En toch wil ik met Indonesie een vergelijk maken, ook over Bersiap (Nederland was daarop helemaal niet voorbereid). want mijn Grootmoeder komt er tenslotte vandaan. Ik denk dat Nederland best een eerste stap mag doen door bijvoorbeeld dhr Rutte op 17 Augustus naar Indonesie te sturen.

    • eppeson marawasin zegt:

      @Dhr. Van den Broek, op 24 augustus 2013 om 12:41 zei:@

      –Dag heer Van den Broek, de ‘there’s a fraction too much friction’ keurig onder woorden gebracht. Ik kan niet anders zeggen. Chapeau!

      Daarop afgestemd -gebruik dat schamen en niet-schamen toch niet zo te pas en te onpas (aanrader)*- zou deze, uw bijdrage een waardevolle lesbrief kunnen zijn voor ‘alle’ generaties.

      Een vraag tot slot: hoe ziet u eventuele verder te nemen stappen (eenzijdig atau bilateraal) in de goede richting? Hebt u zich daar al een beeld van gevormd?

      *doet écht’ afbreuk aan de kracht van het aan de orde gestelde

      e.m.

    • R Geenen zegt:

      Daarnaast spreekt dhr Geenen over de persoonlijke ervaring van degenen die voor 1949 in Indonesie gewoond hebben.

      De consequenties van die onderscheidingen danwel scheidingen (en dat is veel erger) is dat de continuiteit tussen de generaties verloren gaat, er wordt kunstmatig een verdeling gemaakt, dingen gemonopoliseerd om het eigen ik, de pre-1949 Indo, als uniek en enig ware te beschouwen. De andere Indo’s worden als een soort bastaards beschouwd. Ik herinner me een discussie over Marion Bloem en Tjalie Robinson en daar werd ook die persoonlijke ervaring als waterscheiding genoemd.

      Ik heb alleen een feit geconstateerd dat hier plaats vind in de discussies. Verder is een ieder, voor mij, vrij zijn mening te verkondigen.

      R Geenen

      • eppeson marawasin zegt:

        @R Geenen, op 24 augustus 2013 om 18:19 zei: Ik heb alleen een feit geconstateerd dat hier plaats vind in de discussies. Verder is een ieder, voor mij, vrij zijn mening te verkondigen@

        –Dag heer Geenen, maar u hebt natuurlijk ook zelf aan die discussies meegedaan. In mijn herinnering had u daar wel eens stevige gedachtenwisselingen over met een talentvolle in Nederland geboren derde generatie als Mas Van Beek. Desondanks heeft de laatste wel degelijk informatie uit eerste hand van diens Opa, die het dáár allemaal wel heeft meegemaakt en hoe.

        Uw laatste zin doet mij daarom extra deugd @Verder is een ieder, voor mij, vrij zijn mening te verkondigen@ –Ik interpreteer dat als volgt; je mag er een hartig woordje over meepraten en er een mening over hebben, ook al heb je niet bewust met je blote kakkies in de Nederlands-Indische en in aansluiting daarop de Indonesische modder gestaan.

        Met zijn @Ik heb dus geen recht om over dingen vóór mijn geboorte te spreken. Daarentegen hebben degenen 1949 het volste recht de meest grote onzin over die periode te berde te brengen want ze hebben het meegemaakt.@ –stipt heer Van den Broek wel degelijk aan wat in de kloof der generaties speelt.

        @Ik mag toch best Indie/Indonesië bestuderen en daarover een gevoel of mening hebben.@ –Belachelijk toch, als een universitair geschoolde Indo als heer Van den Broek atau de dit jaar geslaagde VWO-diplomist Mas Van Beek deze vrijheden m.b.t. Nederlands-Indië/Indonesië zouden worden ontzegd.

        Door wie (?) dan wel, zou ik me anderszins afvragen.

        e.m.

        • R Geenen zegt:

          Nogmaals, ik heb het gevoel dat er soms iets te veel op wordt gereageerd.
          Ik merk alleen op dat zij die voor de oorlog geboren zijn vaak anders reageren dan de personen die na de oorlog en na 1949 zijn geboren.
          Zij die het lichamelijk hebben ondervonden hebben een persoonlijke ervaring en reageren daarna. Zij die het van hun familie hebben vernomen, doen het op een andere en veel uitgebreide manier. Zij zijn ook meer verzachtend in hun oordeel. Of iemand nu een wetenschappelijke achtergrond heeft of niet, laat mij in eerste instantie koud. Ik lees wat ik lees.
          Verder moet een ieder weten hoe hij/zij wil reageren en ik ben beslist niet van plan om wie dan ook in een bepaald hokje te plaatsen.
          Persoonlijk blijf ik leven in mijn eigen wereld en neem dat gene wat ik belangrijk vind in mij op en al het andere valt onder de delete knop van mijn computer.
          Andere onderwerpen op andere internet sites en mijn hobby’s vragen ook hun aandacht en daar ga ik zo naar toe.
          Goede dag,
          R Geenen

        • Mas Rob zegt:

          In dit verband is het artikel van Kirsten Vos aardig om te lezen: http://www.kirstenvos.nl/2009/10/21/wat-weet-jij-nou/ .

        • Pierre de la Croix zegt:

          Voorwaar een goed en prettig geschreven artikel. Over de finale vraag van Kirsten Vos moet ik nog maar even nadenken.

          Eerst tidoeren maar weer om bij het ontwaken een dampende schotel kolak pisang op de eettafel te vinden, door de kokki in haar dapoer klaargemaakt.

          Maak dat die derde generatie maar eens wijs, dat het eens werkelijkheid was …..

          Pak Pierre

        • eppeson marawasin zegt:

          ’t Was niet alleen aardig om te lezen Mas Rob, het verbreedde mijn h o r i z o n. Bedankt!

          e.m.

        • Pierre de la Croix zegt:

          Haha … I was just one faction of a friction quicker on the trigger …

          Pak Pierre

        • eppeson marawasin zegt:

          You did not made my day 😦

          e.m.

        • eppeson marawasin zegt:

          Even tussendoor dan(!). Bent u op uw beurt weer een oom van Arthur de la Croix?

          e.m.

        • Pierre de la Croix zegt:

          Niet dat ik weet, maar je weet maar nooit bij Indische families!

          Meer bijzonderheden (naam, rang en registratienummer) die Arthur’s privacy niet schenden? Ben altijd wel benieuwd naar nieuw ontdekte loten aan de stam.

          Pak Pierre

      • eppeson marawasin zegt:

        Ja, u hebt gelijk meneer De la Croix v.w.b. de Wet Bescherming Persoonsgegevens . Het ging misschien allemaal wat te snel voor mij zo kort na noenen op deze zondagmiddag. Een aantal prikkels kwam samen en met het toenemen der jaren neemt, bij de één in evenredigheid bij de ander exponentieel, de geestelijke verwerkingssnelheid af. Ik wil hopen dat ik nog aan de goede kant van de geschiedenis zit, so to speak.

        Maar om nu weer terug te komen op mijn vraag; indachtig uw reactie op de Veers-Waalse familie de Moucheron onder een ander topic en uw @Haha … I was just one faction of a friction quicker on the trigger …@ in combinatie met uw soldadu perang dingin verleden en mijn ‘NSA/PRISM-know how’ dat A. dol is op films als The Patriot, effe ademhalen: vandaar dus.

        Annieweg, om een lang verhaal nu kort te houden.

        Hè … hè, goed idee van dat ff gaan leggûh! 😉

        e.m.

        • Pierre de la Croix zegt:

          @ Pak Eppeson,

          Nu ja …. eenmaal op verhaal gekomen kunt u altijd aan Arthur vragen van wie hij er eentje is en of hij er bezwaar tegen heeft dat wat meer persoonsgebonden info van hem op dit goede blog met allemaal betrouwbare deelnemers wordt geplaatst.

          Zo neen, dan kan hij – of u – via Boeroeng wat mij betreft altijd per email contact met mij opnemen. Ik maak geen misbruik van email contact, u zeker ook niet, dus ….. go ahead als het zo in den kraam te pas komt.

          Sorry mevrouw Ter Kulve en alle lezertjes voor dit van uw favoriete thema afdwalend intermezzo.

          Poekoel teroes maar weer over die tere verhoudingen met Indonesia. Ik heb daarover niet zoveel te zeggen en wat ik te zeggen had heb ik geloof ik al ooit opgeschreven.

          Pak Pierre

  8. bo keller zegt:

    Heer Huib,
    Hierbij heb ik een blauw vermoeden, dat U de laatste tijd
    niet in het museum Bronbeek bent geweest.
    Wat me daar tegenstaat is de onevenwichtigheid van het
    tentoongestelde en dan gaat ’t niet over de VOC en andere
    dappere personen(!) ,maar doodgewoon over de INDO,
    die naar ik dacht met duizenden in Indië rondliepen.
    Wel een stukje over mislukte INDO kolonisten te O-Java
    en Nw-Guinea. Ook staat er” Indianisatie” en men vraagt
    zich af of dat er soms ook Indianen waren in Indië.
    siBo

    • Huib zegt:

      Heer Bo,

      Klopt het is misschien al zo’n 5 jaar geleden of daaromtrent.
      Heb in mijn onschuld altijd gedacht dat Bronbeek indertijd door de toenmalig heersende Oranje, Willem berapa?, werd gesticht om de oude soldaten uit de Oost dus veel KNILLERS een tehuis te bieden als Wiedergutmachung voor verleende diensten aan de Nederlandse staat, die zijn familie en de staat veel rijkdom heeft gebracht en Nederland zelfs tot een van de grote mogendheden deed behoren. Niet voor niets verklaarde Nederland na Pearl Harbour Japan onmiddellijk de oorlog.
      Dus in mijn perceptie is het een militair bejaardentehuis die toen er steeds minder bewoners waren ook de functie kreeg van museum over het Nederlandse koloniale verleden.

      Simpelminded als ik pleeg te zijn dacht ik dat er andere Indische instituten waren die hormat aan de Indo bedreven. Misschien tropenmuseum, misschien Pasar Malams en whatever. Ik heb er nooit een studie van gemaakt en nooit de behoefte gevoeld de Indo als een zeer byzonder fenomeen te zien. Maar gewoon als en off-spring van 2 totaal verschillende volkeren waaruit een mengras ontstond met de culturen van 2 werelden.

      Maar de samenbindende blauwe hap is nog steeds ingeburgerd bij leger en marine en in de samenleving. In meer dan 1 betekenis.

      • bo keller zegt:

        Hr.Huib zei;
        Maar gewoon als en off-spring van 2 totaal verschillende volkeren waaruit een mengras ontstond met de culturen van 2 werelden.

        Dit gegeven is hoop ik bekend, alleen niet in het Bronbeekmuseum,
        dat een weerspiegeling weer geeft over toen froeger.

        De indo is ook geen byzonder fenomeen in m’n ogen, maar
        gewoon dood gezwegen door het Indisch Herinnering Centrum
        terwijl, dacht ik (sibodoh ini) dat de Indo door de eeuwen heen
        altijd heel duidelijk op alle eilanden in de archipel terug zijn
        te vinden en niet alleen op Java.
        De bezwaren die ik aanhaal slaat ook op de andere voorstellingen
        In het Museum ge- en vertoond.
        Bijv.De Japanse verovering van Nederlands-Indië,
        een heel schunnige vertoning van puur Japanse propaganda ,
        Dat wel door ter zake? kundige personen de hemel werd
        ingeprezen.
        En wij Indo’s maar ja knikken ,Zie reacties in het gastenboek.

        Nogmaals en er mag geen misverstand over bestaan nl.
        Ik heb het niet over het- Koninklijk Tehuis Oud Militairen
        Bronbeek- maar over ’t los daarvan staande ”Museum Bronbeek.”
        dat een onevenwichtig beeld weergeeft over de Nederlandse
        periode vanaf Voc tot 1962 Nw-Guinea .
        siBo

  9. Huib zegt:

    @ Mevrouw Joty ter Kulve

    Ik heb erg mijn best gedaan proberen te begrijpen wat u nu precies bedoelt te zeggen maar van de waterscheiding “diegenen die voor mijn geboorte en diegenen 1949 etc. ” kan ik echt geen chocola maken.
    Ma áf ja.

    We leven in een vrij land en mogen dus alles bestuderen en daar een al dan niet politiek correcte mening over vormen en deze uitdragen. Er is inderdaad geen reden voor schaamte.

    Praat deze dan ook niet andersdenkenden aan, want ik wens me niet te schamen voor datgene wat mijn Hollandse voorouders in Indie hebben gedaan, behalve misschien voor mijn opa en konsorten die zijn Indonesische baboe? met jong schopte en daarvoor de verantwoordelijkheid niet wensten te dragen vanwege zijn (Indische?) vrouw Maar gelukkig door zijn oudere zuster werd geprest om het kind tenminste te erkennen en zo aan het Nederlanderschap te helpen Een opleiding bij het instituut Pa vd Steur leverde tezamen met zijn huidskleur echter niet meer op dan een baantje al brigadier bij het KNIL in 1925 of zo. (Een promotie te velde door zijn commandant tot sergeant werd toen puntje bij paaltje kwam na de oorlog niet erkend. Kostte teveel waarschijnlijk.) Daarna een riante werkvakantie in een Japans krijgsgevangenschap en als klap op de vuurpijl op 27-11-1945 afgeslacht door Indonesische pemuda’s tezamen met 32 Indische lotgenoten in het bersiapkamp Bronbeek. What is in a name. Maar ja als dat aspect er niet geweest was, waren er ook veel minder Indo’s als goedkope arbeidskrachten op de burelen en in het leger.

    Met uw laatste alinea kan ik het wel eens zijn ,maar was de huidige Indonesische president ook al niet zo grootmoedig deze stap naar Nederland te maken tot hij tot oorlogsmidadiger werd gebombardeerd en er zelfs een aanhoudingsbevel werd geeist als hij in Nederland zou zijn?.
    Hopelijk krijgt Rutte in Indonesie niet van hetzelfde laken een pak, want hij is wel door de meerderheid gekozen. Maar U als geen ander behoort dus te weten dat Indonesie niet op excuses zit te wachten.

    Sinds ik deze site volg heb ik trouwens ook niemand kunnen ontdekken die de opvatting aanhangt dat Indonesie aan Nederland zijn excuses moet aanbieden.

    • Jos Crawfurd zegt:

      Heer Huib terugkomend op Uw. laatste alinea:Als je met stront speelt,krijg je vieze stinkende vingers. Nederland moet met zijn tangels afblijven wat niet Nederland toebehoort. U hoeft zich niet te schamen wat Uw Voorouders daar hebben gedaan,deze regering is daar verantwoordelijk voor en die Rutte moet zich ook naar ons Indo’s hier te lande verontschuldigen,maar het is weer slijmen en profiteren van de betrekkingen. Ga naar Papua en verontschuldigt je daar,maar er is niets meer te halen,daar hebben die twee Kennedys al voor gezorgd. Vertel me niets over hulp of sympathie,graaien daar zijn ze goed in.

      • Huib zegt:

        Pak Jos Crawford

        Adoeh seh, nou raak ik helemaal kesasar, deze gaat echt boven mijn petjih.
        Nederland moet minta ampoen voor zijn optreden als kolonisator en de kolonien vrij geven al dan niet goedschiks. Is ingeval Indonesie kwaadschiks gebeurt met behulp van de internationale gemeenschap.
        Suriname ook vrij met afkoopsom en Desi Bouterse gratis erbij.
        Waarom toch nog zoveel Surinamers die in Nederland wonen en ook nog excuses eisen met een zak geld aan die arme stakkerds van een Oranjes en ons allemaal.
        De anderen mogen ook, maar willen eigenlijk niet op eigen benen staan, want ja de zakken euro’s zijn toch ook niet te versmaden. Vooral voor die ruime zakken van de machthebbers en politici.
        Schijt aan het gepeupel. Hoe is het eigenlijk in het huidige Indonesie gesteld. Met de Indo’s die Nederland niet in mochten omdat Nederland die armoezaaiers ook liever kwijt dan rijk was. Zeer beroerd lees ik, want nu zijn ze weer derderangs, kelas djonkok. Maar ik hoop van harte dat al die hardwerkende baboe’s, tani’s of hoe de onderklasse daar tegenwoordig genoemd wordt, het nu veel beter heeft en ook stemrecht. Toen ik medio 1980 in Bandung was heb ik ze nog steeds laatdunkend “het volk i.c. het gepeupel” horen noemen door o.a. een Indon. jurist en een spoorweg ingenieur.

        Wat de zin aan verontschuldigen van Rutte aan de Indo’s en de Papua’s is, ontgaat me te enenmale. Wel mag hij wat mij betreft zijn excuses doen aan zijn kiezers voor zijn vele gebroken beloften en zijn beroerde management van het huidig landsbestuur aan het hele volk.

        Pak Jos Crawford al dit doet niets af van mijn respect jegens u.

        • Jos Crawfurd zegt:

          Heer Huib,in Surabaya heeft mijn oudere Broer nog drie statenloze jeugdvrienden ontmoet. Zielig die gasten,maar daar maakt deze regering zich niet druk om. Ik hoop ze eerstdaags te ontmoeten,trouwens als ik in Indonesia ben,praat ik altijd met de bevolking en vertel ik ze waarom ik nu in Holland ben. De Indonesiërs zijn niet politiek bewust en bikkelen voor hun living;op de upper ten na natuurlijk.Heerlijk om ook met de tukang becak of taxi van gedachten te wisselen. Zij mogen ook weten hoe het toen is vergaan;ik kan mij hier niet vinden,maar ben gekurung door het verleden,waar ik in verzeild ben gekomen.Tot op heden heb ik geen keus en ben overgeleverd aan die eenzijdige politiek waar we als Indo zijn terecht gekomen. Het is hier geen Paradijs,als je pro Indonesia bent word je gezien als rebel;als je blanda denkt te zijn ben je sombong. Geen keus heer Huib,geloof me maar.

        • Surya Atmadja zegt:

          Huib, op 24 augustus 2013 om 16:15 zei:
          Hoe is het eigenlijk in het huidige Indonesie gesteld. Met de Indo’s die Nederland niet in mochten omdat Nederland die armoezaaiers ook liever kwijt dan rijk was. Zeer beroerd lees ik, want nu zijn ze weer derderangs, kelas djonkok. Maar ik hoop van harte dat al die hardwerkende baboe’s, tani’s of hoe de onderklasse daar tegenwoordig genoemd wordt, het nu veel beter heeft en ook stemrecht.
          ———————————————————————————–
          Ik kan alleen zeggne dat het in Indonesia per saldo beter gaat dan zeg maar vlak na de “soevereiniteitsoverdracht “.
          Tot 1950 was het nog min of meer een half feodale samenleving , ik heb nog mee gemaakt dat de personeel half gebukt achter uit moet lopen als ze jou (of de gasten) gaat bedienen.
          Vroeger werd je Den Anom genoemd , nu Bapak.
          De kinderen van de pembantu ( huishoudelijk hulp= en a.u.b geen baboe of djongos meer , dat geldt ook voor de kebon of de supir ) kunnen ook naar een universiteit gaan , dokter , advocaat worden of piloot .

          Froeher vlak voor 1949 kon het niet.
          Stemrecht ?
          Dat hebben ze, dat was ook de reden waarom ze hun president tot 2x toe democratisch hadden gekozen.
          Of dat ze de nieuwe Gouverneur van Jakarta en zijn vice gouverneur hadden gekozen , ook democratisch.
          Kijk naar diverse verslagen / rapporten over de economische positie van Indonesia , vergelijk het met Nederland of de naaste buren van Indonesia.
          https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/id.html
          Er zijn veel rapporten van de wereldbank, IMF etc.

    • Jan A. Somers zegt:

      In Soerabaja kregen we in 1945 in het Leger des Heils ziekenhuis een groep Steurtjes binnen voor een verpleegkundige opleiding. Heel veel plezier mee gehad. Toch weer wat anders dan uw gedachte over dat instituut.
      Wat uw mening over de VOC betreft: Ik wist niet dat die inboorlingen zo dom waren om zich arm te laten jatten, en zich met honderdduizenden lieten afslachten.

      • Jos Crawfurd zegt:

        Heer Somers hoe wil je je nou verdedigen met arit en pijl en boog.

        • Surya Atmadja zegt:

          In feite waren de bewoners van Nusantara ( de eilandengroep tussen de 2 continenten) al lang goed bewapend en qua beschaving beter dan de bewoners van het kleine landje aan de rand van Noordzee.
          Vergelijk de bewapening van Achin(Aceh) met van de VOC , de grote van hun oorlogschepen(is te groot dus te log),de schepen van van Demak tegen de Portugezen in Malaka .
          Hun kennis van zeevaart , hun bouwkunde , landbouw/irrigatie etc .

          Zie de grote leger en marine van Pajajaran en Srivijaya, Majapahit , die kennis werd overgedragen aan Mataram II .
          Mataram II was ten onder gegaan door binnenlandse conflicten , door de 3 successie oorlogen.

          Hun zwakte was te wijten dat ze tegen elkaar uitgespeeld kunnen worden .De beroemde verdeel en heers methode.

          Die mogelijkheid was verdwenen toen de jonge generatie (nationalisten)leiders met elkaar samen werken, de Indische Vereniging in Holland (Perhimpunan Indonesia) , de Boedi Oetomo en de Sarikat Islam en andere politieke partijen.
          Binnen een snel tempo werd de grote reuzen imperium van de Nederlanders beeindigt , in 4 jaren .

  10. Surya Atmadja zegt:

    Huib, op 24 augustus 2013 om 13:53 zei:
    Sinds ik deze site volg heb ik trouwens ook niemand kunnen ontdekken die de opvatting aanhangt dat Indonesie aan Nederland zijn excuses moet aanbieden.
    ————————————————————————————
    Ma’af Pak , ik schrijf (omong kosong) verhalen in diverse Indische site over Indonesia van toen en nu.
    Denk vanaf ik geabonneerd ben met onbeperkt internet, dacht ongeveer vanaf 2005-2006 .

    Ik ben voorstander van dialoog, laat iedereen , vooral de “oudjes” die het zelf hebben meegemaakt het vertellen .
    Als iemand onbewust/onbedoeld bepaalde onwaarheden hebben verteld kan het altijd door andere ooggetuigen/ervaringsdeskundigen worden gecorrigeerd.
    Niet te lang wachten , anders krijg je Indianen verhalen .

    Orang Indo, wordt wakker !! , ga jullie eigen geschiedenis (her)schrijven.
    Niet afhankelijk blijven van de Londoh .
    Herschrijf de Indische Canon.

    • Huib zegt:

      @Pak Surya

      Pak U bent mij geen ma”af verschuldigd, maar omong kosong dat ligt toch wel erg gevoelig bij dit onderwerp. Ook ik ben voorstander voor dialoog zoals u misschien al hebt kunnen ontdekken, maar als ik het vermoeden van eenzijdigheid krijg kan ik daar gelukkig op reageren
      Hopelijk zonder voor oorlogsmisdagiger impliciet of expliciet te worden uitgemaakt.

      Pak ik ben in 1950 door mijn moeder naar Nederland gestuurd zgn. voor mijn studie, ik was 12 jaar en zat in de zesde klas LO, maar achteraf kwam ik er achter dat ze dat deed voor mijn veiligheid. Ze kon het toen als weduwe al zelf bekostigen, want ze had al vrij snel als onderwijzeres een partikuliere school met de bijbel opgericht en had veel chinese leerlingen die het konden betalen.

      In 1952 heeft ze me weer teruggehaald. Kennelijk achtte ze de politieke
      toestand geruststellend, want ze had nimmer het plan om definitief naar Nederland te vertrekken. Maar blijkbaar verslechterde de situatie in 1955 (door de Nieuw Guinea kwestie?) dat ze het wederom opportuun vond om haar 4 oudste kinderen naar Nederland te sturen.
      Goede studie was wederom haar verklaring. Totdat ze zelf eind 1958
      als landverhuizer tegen wil en dank in Nederland aankwam.

      In de periode 1952/1955 was o.a. mijn zus bevriend met een aantal Indonesische jongens w.o. de gebrs, Habibie, de latere president en ambassadeur in Nederland en deze jongens kwamen gewoon als vrienden bij ons thuis. Ze hebben zelfs mijn zus in Nederland en daarna in Los Angeles bezocht. Een van beiden is helaas inmiddels overleden.

      Ik zelf was in die tijd ook bevriend met Indonesische jongens o.a. een Herman Soedjono, die ik trouwens in de 60-er jaren ook in Amsterdam tegen kwam. Ook Chinese trouwens.

      Met dit verhaal wil ik alleen maar aangeven dat er onzerzijds nooit wrokgevoelens tegen de Indonesier heeft bestaan, ondanks onze bersiap ervaringen en ook nu nog steeds niet. Al hadden wij wel Indonesische bedienden die met Lebaran altijd door mijn moeder met wat geld werden toegestopt. Dit was de normaalste zaak en daar hoefde zij echt geen Terimah Kasih voor, maar ze kreeg het wel. Onze lieve Neneh zal ons als kind altijd bij blijven.

      Denk niet dat wij onze eigen geschiedenis moeten schrijven of herschrijven, want ik denk dat er al genoeg al dan niet intellectuelen hier op hun eigen wijze een poging toe gedaan hebben.

      Onze geschiedenis is nl. gewoon ontstaan tegen wil en dank zoals de Indonesische.

  11. SiL. zegt:

    @Huib wat is het probleem dat u met uw bijdragen aansnijdt ? Rutte en de ambassadrice hebben reeds te Wassenaar op elkaar getoast, en een heerlijke Indonesische rijsttafel achter de kiezen.

    • Huib zegt:

      Waarschijnlijk een Pavlov reactie zoals me eerder door een van de geachte discussiegenoten werd verweten ik het gevoel kreeg op een hoop te worden gegooid met oorlogsmisdadigers omdat ik het waagde de bersiap periode op te voeren uit persoonlijk ervaringen.

      Wilde aantonen dat ons gezin tot 1958 nooit de noodzaak, behoefte of wil had het moederland te ontvluchten, maar dat de Nederlandse politieke onwil W.Nieuw Guinea aan Indonesie over te dragen en daar zelfs een oorlog riskeerde, waardoor m.i. de Indonesische leiders deze strijd dacht te kunnen beslechten met daadwerkelijke militaire oorlogshandelingen zoals je invasies toch wel moet betitelen en over de ruggen van de groep Indische mensen die uit vrije wil in Indonesie wilden blijven of genoodzaakt door de Nederlandse regering omdat zij hun Nederlanderschap niet konden documenteren.

      De Indischen van het laatste uur die wel hun Nederlanderschap konden bewijzen waren genoodzaakt door de ervaren vijandschap van de regering en bevolking eieren voor hun geld te kiezen en zij het met bloedend hart, alsnog het hazenpad naar Nederland te kiezen.

      Enkele jaren later kwam er nog een groep spijtoptanten, want zij die bleven werd het bestaan dan wel niet onmogelijk maar toch een barre.

      Voor de goede orde voor dit verhaal die inderdaad op mijn harde schijf onwisbaar staat opgeslagen over de Indische exodus en diaspora zijn er misschien wel door de intellectuele elite onder ons diepgaande al dan niet gesubsidieerde studies gewijd. Who can tell.
      .
      Dat de Nederlandse behoudende politiek de oorzaak was voor veel van deze ellende staat buiten kijf. Maar vlak ook niet de schuldvraag uit van het Indonesische beleid, dat blijkbaar geen heil zag in onderhandeling.

      • Jos Crawfurd zegt:

        Heer Huib ergens wil ik over dit onderwerp stoppen omdat er anders over en weer vervelende gevoelens gedacht wordt en dit is niet waard voor de Indo in het algemeen.We zijn de dupe geworden door de VOC gedachte om niet alleen te gaan rampokken maar het land ziet als zijn eigendom.Indien ze op tijd opgekrast waren,had je een andere geschiedenis.
        Zoals U beweert in 1958 niet de intentie heeft om Indonesië de rug toe te keren,zo heeft mijn Vader in 1957 alle moeite genomen om bij de ambassade aan de Sumatra straat de paspoorten te regelen en toen die eindelijk binnen waren,zijn we per boot gevlucht naar Singapore en vandaar een andere boot genomen richting Hollandia.Ik zal het kort houden,aangekomen in Nederlands Nieuw-Guinea was zijn laatste opdracht om mijn getrouwde Zus uit Holland te laten overkomen.Zijn missie is dan volbracht,toen zij liet weten dat ze met haar twee zonen zou vertrekken,stierf mijn Vader.Hij had nooit gewild om naar Holland te gaan omdat hij de politiek en mentaliteit kent.Mijn Vader is niet intelligent,maar slim en doordacht en kent de Nederlandse mentaliteit:Ikke eerst en de rest kan stikken.Helaas in 1961 wederom vluchten omdat ze het laatste stukje Indonesië niet willen terug geven,met alle gevolgen van dien.Nu zit ik hier gekurung,net een jago.Je wordt verzorgd en gewassen voor de aanstaande strijd,maar kan je eigen leven niet Leiden,wachten op je oude dag.Daarom mijnheer Huib,sabar voor je bangsa.Later begrijpen ze het,sampai lain kali maar weer ja.

        • Hans Duiventil zegt:

          @Jos, die o.a. schreef:….Nu zit ik hier gekurung….

          Nee Jos, want je bent de daagjes al aan het aftellen toch, dat je weer even de kurungan uit mag biberen… 🙂 en Pasar Genteng onveilig mag maken…: Pak, gedang gorenge piro? .. En dan begint Jos te tawar

  12. P.Lemon zegt:

    @Huib “Met dit verhaal wil ik alleen maar aangeven dat er onzerzijds nooit wrokgevoelens tegen de Indonesier heeft bestaan, ondanks onze bersiap ervaringen en ook nu nog steeds niet.”

    Exemplarisch hoe ambivalent gevoelens tov ons vorig geboorte- en woonland kunnen zijn. Mooi dat u er zo nuchter op kan terugkijken en ws de omstandigheden meehad die hieraan hebben bijgedragen.

    Maar het feit dat een relatief kleine door vermenging ontstane bevolkingsgroep na een paar honderd jaar vrij plotseling de banden met het geboorteland moest breken en in diaspora raakte moet voor een velen een aangrijpende gebeurtenis zijn geweest en ook zijn gebleven.
    Of vanaf generatie 3 ( onze nazaten) de diverse gevoelens van en over dat ‘verlies’ zich ook bij hen zullen manifesteren?
    In ieder geval ontwikkelen onze jongeren legio aktiviteiten : kumpulans, clubs.verenigingen, sociale media contacten en op de digitale snelweg persoonlijke sites .Waarin men saamhorig telkens weer de indische identiteit kan bevestigen.

  13. Jos Crawfurd zegt:

    Lezers van eerste,tweede of derde generatie het doet mij ontzettend pijn om te moeten voelen of lezen dat de Indo in het algemeen wederom elkaar niet begrijpt of geïrriteerd raakt over er geschreven of gedacht wordt. Beste lezers laten we mild voor elkaar zijn en proberen sabar voor elkaar te zijn. We zitten in den vreemde en hebben al genoeg voor de kiezen gekregen. Probeer elkaar te willen begrijpen of sabar voor elkander te zijn.Wees vergevensgezind en hebt elkander lief,zoals een gezin leeft in een land vol onbegrip naar de Indo.Be cool be happy and smile.

    • Loekie zegt:

      Indo’s kunnen alleen maar omong2….meestal kosong. Is nu eenmaal zo. Zodra er een wat meer serieus onderwerp aan de orde komt, wordt het gesprek omgebogen naar omong2….kosong.
      Zo was het, zo is het, zo zal het blijven.

      • Jos Crawfurd zegt:

        Maar toch Loekie,je bent toch heel toen van Londoh. Hopelijk kan je de meningsverschillen te niet doen en dat er niet geomongkosong wordt,maar er elkaar toelachen.Hai ik ken je,Enak lho Pim. Helaas ik denk dat die Pim in Heaven is bij al onze dierbaren.

  14. Huib zegt:

    Aan alle gewaardeerde Bapaks, Boengs of Si’….s waarvan ik de inbreng in deze discussies eigenlijk beter gezegd inbreng van visies en/of ervaringen wil ik Hormat en voor zoveel nodig ma ‘af, als de door mij gekozen bewoordingen misschien gevoelens van agressie of disrespect voor andere meningen opgeroepen hebben. Hetgeen nooit mijn bedoeling is geweest.
    Precies een maand geleden nu kwam ik toevallig op deze site terecht
    en werd getuige van de lopende uiteenzettingen over de in Indie gepleegde (oorlogs)misdaden. Voelde mij geroepen om zo genuanceerd als mogelijk na de toch wel persoonlijke traumatische ervaringen mijn visie en ervaringen met u te delen.
    Ik heb, ofschoon onze visie mogelijk niet altijd overeenstemden met name veel waarde gehecht aan de inbreng van o.a. Pak Boeroeng,
    Pak Pierre, Pak Surya, Pak Lemon, Pak vd.Werff e.v.a. en ik acht u allen zeer.

    Tot slot zou ik u allen willen wijzen op een in Bronbeek gehouden themazondag “Bandoeng/Bandung” voor nader info:
    http://www.defensie.nl/cdc/actueel/activiteiten/46206156/themazondag Bandoeng Bandung

  15. van den Broek zegt:

    Mijn doel is toch tot een vergelijk met de Indische geschiedenis te komen, daar ijvert Mevr. Joty ter Kuve ook voor, dan zoek ik toch toenadering tot onze Indonesische broeders.

    Want ik vraag me nog steeds af hoe meer dan 200.000 Indische Nederlanders, de welbekende (sic) Buitenkampers. de oorlog hebben overleeft. Om te overleven dient er toch een bepaalde mutual understanding geweest te zijn met de Indonesiers anders hadden die 200.000 Indische Nederlanders het nooit overleeft. Mijn enige overgeblevene oom vertelde dat hij in de oorlog hulp kreeg van Indonesische vriendjes want ze waren ten slotte op de zelfde school geweest. Er dient toch wel sprake geweest te zijn van een bepaalde solidariteit want wij hadden toch dezelfde oermoeder. daarover praat nieman dmaar dan heb ik zkeer te maken met familieleden van Binnenkampers, de echte slachtoffers

    Na de bevrijding (nou ja) in 1945 veranderde de situatie, de Bersiap breekt aan maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat Sukarno en kornuiten i.c. verantwoordelijk/schuldig zijn aan het bloedbad integendeel, zij deden er alles aan dit bloedbad te vermijden omdat het de erkenning van Indoensie door andere landen in de weg stond.In de aan mij beschikbare literatuu ontbreekt hoegenaamd enig wettelijk en onomstootbar bewijs r Bovenstaande Heren dienen maar mbv bronnen aan te geven wie schuldig waren aan de bloedbladen.

    Ik denk dat een geschiedschrijving van de Indischen in WO2 en de rol van de Indische Republiek meer duidelijk geeft en bijdraagt tot een toenadering van tenminste de iNDISCHEN tot onze broeders in den vreemden. Anders blijft de schuldvraag als onlosmakelijk onderdeel van de christelijke dogmatiek ons tot de dag des oordeels vervolgen

    • Lance zegt:

      Van den broek je zit in de goede richting. Er waren volgens zeggen veel struikrovers actief die de gehele bevolking terroriseerden tijdens en na de Japanse bezetting

    • Surya Atmadja zegt:

      van den Broek, op 26 augustus 2013 om 14:08 zei:

      Mijn doel is toch tot een vergelijk met de Indische geschiedenis te komen, daar ijvert Mevr. Joty ter Kuve ook voor, dan zoek ik toch toenadering tot onze Indonesische broeders.

      Want ik vraag me nog steeds af hoe meer dan 200.000 Indische Nederlanders, de welbekende (sic) Buitenkampers. de oorlog hebben overleeft.
      —————————————————————————————-
      Kijk even bij Java Post
      http://javapost.nl/2013/08/25/een-uitgestoken-hand/#comment-11865

      Ook verhalen van hoe de ex baboes/djongos etc hun ex bazen in de kamp (Tjideng o.a) soms iets toestopte , dacht dat het in het begin jaren ook gebeurde .
      Het verhaal van Oeroeg .

      Persoonlijke vriendschappen/loyaliteit kan een grote rol spelen die boven de politiek uitstijgt .
      En dan zakt mijn sarung naar beneden toen ik las in “archief van tranen” .
      Dat de jacht geopend was door de pemuda’s op alles wat Nederlands was .
      Dat was van een Londo, maar wat de ex voorzitter van I.P schreef is ook niet mals.

      salam sejahtera

  16. Jan A. Somers zegt:

    citaat: “zij deden er alles aan dit bloedbad te vermijden omdat het de erkenning van Indoensie door andere landen in de weg stond”. Ik weet dit alleen zeker van Sjahrir, die raakte daardoor ook vaak in de problemen met zijn achterban. Hatta vermoedelijk ook, maar die stond daarvoor te dicht bij Soekarno. Soekarno was een begenadigd spreker, en hield zich inhoudelijk wel in. Maar het was het opzwepende karakter van zijn redevoeringen waarvan mensen opgewonden werden. (Dit gezegd door een mislukte pseudo psycholoog.)

  17. bo keller zegt:

    Mr.Mislukte pseudo psycholoog (moeilijk hoor!)
    Vandaag bij toeval voor mij, een van z’n toespraken tegengekomen
    voor ’t werven van vrijwilligers op Java etc.
    Mss. en als blauw vogeltje dit ook nuttig kan vinden verschijnt ’t wel.
    siBo

  18. P.Lemon zegt:

    @hr van den Broek Het ware te wensen dat je de loop vd geschiedenis op onderdelen kon terugdraaien.
    Meer dan zestig jaar later, terwijl generatie 2 z’n 3e levensfase doorloopt valt niet te ontkennen dat door alle informatie die uit het verleden naar boven is gekomen de 50 en 60 plussers zich nu van alles zijn gaan afvragen.
    Op mondiaal niveau werden de koloniale Rijken opgedoekt en leerden de ‘bevrijde’ gebieden voortaan de eigen boontjes te doppen.Zoals Nederland het heeft aangepakt, blijkt nu achteraf, verdiende het niet de schoonheidsprijs.
    Enfin het hele drama van de ‘repatriatie’ en diaspora zijn we nog steeds aan het verwerken. Likken de fysiek/psychische wonden die de ‘Jap’ en de bersiap hebben aangebracht en pleisteren onze economisch/materiele blessures opgelopen door Republiek en Koninkrijk.
    Hoewel de sociologen het succes van onze integratie hier en overzee roemen blijft het toch knagen dat de indische nederlander ws te divers van etniciteit zich nooit als ‘volk’ kan presenteren om een blijvend plaatsje naast de 360 andere groepen in de archipel te claimen. Individuele uitzonderingen bevestigen die regel helaas.

    • Jos Crawfurd zegt:

      Goed geschreven heer Lemon,dat is ook de reden dat er nooit een finale resultaat kan worden behaalt omdat we te divers zijn.Mijn oude Baboe zei”koh campuran nyo bangsa Indo”

  19. Surya Atmadja zegt:

    P.Lemon, op 26 augustus 2013 om 16:02 zei:

    Hoewel de sociologen het succes van onze integratie hier en overzee roemen blijft het toch knagen dat de indische nederlander ws te divers van etniciteit zich nooit als ‘volk’ kan presenteren om een blijvend plaatsje naast de 360 andere groepen in de archipel te claimen.
    ———————————————————————–
    Dat begrijp ik ook niet.
    Omdat het geen grote groep was geweest ( officieel 300-350.000) en als ik de verhalen over “dunia ketjil” las ( lijkt wel of iedereen idereen kent, familie, dezelfde streek, aangetrouwd , geparanteerd etc) dan moeten jullie een hecht groep vormen.
    In Nederlands Indie en in Nederland .

    De Indonesiers waren vroeger ook Sundanezen, Javanen, Batakkers, Buginezen , Ambonezen, Zuid Molukkers etc, te veel om op te noemen.Praat nog niet eens over die kleine stamverbanden, honderden !
    Ze hebben jarenlang tegen elkaar gevochten door belangen tegenstellingen . en toch zijn ze Indonesiers geworden.

  20. RLMertens zegt:

    Mevrouw Joty ter Kulve, een van de tachtigers van de 1e generatie, die als volwassene bewust, het vooroorlogse-, de Japanse bezetting- en de gruwelijke bersiap periode aan de lijve heeft ondervonden/meegemaakt. Die nu, na alles wat er is gebeurd; het dramatische einde van Indië, zich nu beijvert voor toenadering/vriendschap met het land en bewoners, waar wij oorspronkelijk vandaan komen; Iboe Indonesia! 17 Aug.is een memorabele datum voor Indonesië, echter ook voor de Indische gemeenschap! die naar Holland ging (en overige werelddelen) en zij, die daar bleven!
    Voor hen die zich een beeld willen vormen over dat verleden; leze
    Verboden voor honden en inlanders van H.C.Beynon, De roep om merdeka! van H.Poeze/H.Schulte Nordholt en uiteraard dr.L.de Jong; dl.11-14 van het Koninkrijk in de 2e wereldoorlog.

    • Jos Crawfurd zegt:

      Heer Mertens,in Augustus 1995 toen ik voor het eerst terug ging naar mijn land werd deze vraag mij gesteld door een van de leden die nu ons ouderlijk huis bewoond. We zijn altijd opgelegd om 15 Augustus 1945 te zien,Totale onzin helaas we hebben het domweg geslikt.

  21. Jos Crawfurd zegt:

    Hai buur,wat is jouw volgende nickname. Tawaran doe ik daar niet,wel bij de tukang becak. Gewoon voor de gein,daarna geef ik hem zijn fooi. Heerlijk lekker eerst oleh-oleh kopen en heerlijk tussen het volk jonkok toch. Hoe je wendt of keert je blijft een van ze.Vandaag zat ik op de Pasar in Dordrecht naar Edu Schalk te luisteren;zei een Blanda naast mij dat ze elk jaar naar Malgrat gaan voor de bandjes. Allemaal goede Indonesische muzikanten. ZE zitten zeker in Indohla,dat zijn dus geen Indonesiërs,maar Indo’s. Tegelijkertijd voel ik mij een verrader met een Nederlands paspoort.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.