Kamer wil eerherstel Indië-weigeraars

Twee militairen die weigerden te vechten in Nederlands-Indië moeten eerherstel krijgen. Na Kamervragen van de SP willen ook D66 en GroenLinks via een zogenoemde rehabilitatiewet eerherstel geven aan alle 2600 dienstweigeraars. De PvdA wil zelfs een snellere oplossing dan een rehabilitatiewet, zodat de mannen op leeftijd eerder eerherstel krijgen. Dat blijkt dinsdag na een rondgang in de Tweede Kamer.  ‘Rehabilitatie duurt te lang, de heren zijn tachtig’, vindt PvdA-Kamerlid Angelien Eijsink. ‘Zoveel tijd hebben we niet. Het is de vraag of daar een rehabilitatiewet voor nodig is.’ Volkskrant.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

74 reacties op Kamer wil eerherstel Indië-weigeraars

  1. Ronny Geenen zegt:

    Prachtig toch.
    Daarna ook de mensen uit Indië, die zo minderwaardig zijn behandelt geworden op zijn minst excuses aanbieden.

  2. Anoniem zegt:

    Een klap in het gezicht voor degenen die zijn gegaan en bij terugkomst nooit van deze partijen een blijk van waardering hebben ontvangen, hoewel ze heel wat mensenlevens gered hebben. Om maar niet te denken aan degenen die daar gesneuveld zijn.
    Dit is echt weer de geschiedenis bekijken met de ogen van vandaag.

    • Boeroeng zegt:

      Dan moet de politiek een excuus maken naar iedereen die ingezet werden. Je moet ook de geschiedenis bekijken met de eigen ogen van de eigen tijd. Je kunt niet de geschiedenis beschrijven met de verkeerde normen, waarden en analyses van vroeger.
      Maar volgens de Indonesische ogen van 1946 is een veroordeling van Nederlands optreden onvermijdelijk.

      • Ronny Geenen zegt:

        Mag ik het volgende citeren uit het boek Kura van Lou Lanzing op pagina 405 en 406. Zonder enige vorm van excuus of uiting van spijt en zonder dat er een haan naar kraaide, werden de wel veroordeelde Japanse oorlogsmisdadigers, die in 1956 nog vastzaten en minstens de helft van hun straf dan wel de rest van hun leven in gevangenschap te goed hadden, gewoon vrijgelaten!
        EN ER VERSCHEEN GEEN PROTESTEN VAN HET RECHTSCHAPEN NEDERLANDSE VOLK.

        Om de orde van emotie te bepalen: het louter noemen van de namen van de Drie(Vier) van Breda door de Nederlandse bewindsman had een opgeklopte volkswoede en verschillende Kamerdebatten tot gevolg!
        De drie bleven achter de tralies en het onderwerp werd nog enige malen ter berde gebracht.

        EEN OORLOGSMISDADIGER UIT JAPAN IS BLIJKBAAR MINDER MISDADIG DAN EEN DUITSER.

        Ronny

    • Pierre de la Croix zegt:

      Geheel tegen mijn principes in, maar nu toch maar een hoeraatje voor de mevrouw of meneer Anoniem die kennelijk alleen maar met een zak over het hoofd voor haar/zijn mening durft uit te komen.

      Onze zeer geachte afgevaardigden in het nationale Praathuis zouden, als zij toch tijd over hebben, zich eerder kunnen buigen over het onrecht, individuen als Pak Bo aangedaan, moedige mensen die wél hun leven en welzijn riskeerden voor vlag, vorst en vaderland, c.q. voor wat gold als “landsbelang”.

      Pak Pierre

      • bo keller zegt:

        Oeahdoeg, Ik krijgen recht, katanya. Isteral!
        Geen zorgen ,het staat duidelijk in m’n staat van dienst,….dd.280859;
        bij de wet van 250759.
        De hoedanigheid van Nederlander verkregen (stamboekno 2..)
        De minister van Justitie E.H. Toxopeus.
        Ingelijst en wel en zo als dat ook behoort boven m’n kasoer.
        Nah wie heeft dat!!
        siBo

        • Jan A. Somers zegt:

          Ik dacht dat KNILlers, denkend aan hun klewang, alleen maar hun slagersvakdiploma boven hun bed hadden hangen.

        • Ronny Geenen zegt:

          Oeahdoeg, Ik krijgen recht, katanya. Isteral!

          Nog meer, Bo:

          Even terzijde, want ik heb dat boek Kura! van Lou Lanzing gisteren het laatste stuk ineens uitgelezen. Vooral het laatste gedeelte vanaf ongeveer pagina 350 tot het einde heeft mij vooral aangegrepen. Per slot van rekening ging het ook over de familie en mijzelf.

          De heer H. van den Bos, Kapitein ter zee b.d. Kon. Marine en wonende te Zoetermeer, zei mij onlangs, dat Lou Lanzing bijna zijn hele leven, en zeker 50 jaar, heeft besteed om alles naar waarheid te onderzoeken en dat heeft neergeschreven in dit boek.

          Ik heb beslist nog een hele tijd nodig om alles te laten bezinken. Ook heb ik diverse pagina ’s gemerkt om later het nog eens zorgvuldig na te slaan.
          Voorlopige Conclusie: Van alle bij naam genoemde jappen in dat boek is er maar een goede jap. Dat is een dode jap!

          Ronny Geenen

    • Ronny Geenen zegt:

      Een klap in het gezicht voor degenen die zijn gegaan en bij terugkomst nooit van deze partijen een blijk van waardering hebben ontvangen, hoewel ze heel wat mensenlevens gered hebben. Om maar niet te denken aan degenen die daar gesneuveld zijn.
      Dit is echt weer de geschiedenis bekijken met de ogen van vandaag.

      De regering heeft van begin af aan een laksheid getoond en iedereen uit Indie gewoon willen vergeten. Wij, allen zijn toch als een soort twee ranks burgers behandeld geworden. Het wordt tijd dat er iemand wakker wordt en alles corrigeert. Zoals ik begrepen heb zijn alleen zij die een hoge gouvernementen post bekleden, die zijn in eer hersteld.

      Ronny

  3. bo keller zegt:

    Pak Somers,
    O.A.
    siBo

  4. P.Lemon zegt:

    Wat wordt er op die manier ‘makkelijk’ gedacht over het eerder genomen besluit tot een aanpassing vd Grondwet en de Dienstplichtwet. !?

    “Het Koninklijk Besluit van 22 juni 1944 gaf de regering de mogelijkheid om dienstplichtigen naar Indië te sturen door zich te beroepen op buitengewone omstandigheden. De Grondwet en de Dienstplichtwet werden later aangepast. In april 1946 werden de eerste lichtingen dienstplichtigen opgeroepen. In september 1946 vertrokken de eerste treinen met dienstplichtigen van de 7 december divisie voor inscheping naar Indië. De divisie werd niet gestuurd om Indië te bevrijden, maar om de rust en orde te herstellen. Het vertrek van de soldaten ging niet zonder moeilijkheden gepaard. Er werden vooraf in Nederland protestacties en stakingen gehouden. De dienstplichtigen voelden er weinig voor om naar Indië te worden gestuurd. Hoewel het merendeel van de soldaten zonder problemen inscheepten, bleek dat een substantieel aantal niet van het inschepingverlof waren teruggekeerd. Oproepen via de radio en dreigementen met strenge straffen zorgde ervoor dat een deel van de soldaten zich alsnog melden. Toch bleek dat zo´n 2.600 dienstplichtigen. waren ondergedoken.”

    Principiële weigeraars ( tegen het doden ve mens) zouden toch later hun gelijk halen:

    Het lukte alléén een gewetensbezwaarde Jehova getuige.

    Op 7 juli 2011 deed de Grote Kamer van het EHRM in Straatsburg (Frankrijk) uitspraak.Het was de eerste keer in de geschiedenis van het EHRM dat erkend werd dat het recht op dienstweigering op grond van gewetensbezwaren volledig gewaarborgd wordt door artikel 9 van het Verdrag. Het Hof beziet het dus als een schending van fundamentele rechten in een democratische samenleving als gewetensbezwaarden gevangen worden gezet.

    Maar voor hoeveel vd 2600 weigeraars zou dit van toepassing kunnen zijn?

    • Ronny Geenen zegt:

      Het Hof beziet het dus als een schending van fundamentele rechten in een democratische samenleving als gewetensbezwaarden gevangen worden gezet.

      Maar voor hoeveel vd 2600 weigeraars zou dit van toepassing kunnen zijn?

      Alle 2600 natuurlijk.
      Ze hadden gewetens bezwaren
      Ze waren voor de maten, als ze toch waren gedwongen te gaan, niets waard.
      De leiding had dat moeten inzien.

      Ronny

      • Pierre de la Croix zegt:

        @ Ronny Geenen, op 10 juli 2013 om 21:21 zei (onder meer):

        “Ze waren voor de maten, als ze toch waren gedwongen te gaan, niets waard”.

        En DUS moeten ze ook maar eerherstel hebben?

        Pak Pierre

        • Ronny Geenen zegt:

          En DUS moeten ze ook maar eerherstel hebben?

          Pak Pierre

          Ja want ze waren eerlijk door van te voren dat te vermelden er niet voor geschikt te zijn.
          Daartegen over hebben mensen hun onterecht veroordeeld en gevangen genomen en daar hadden ze geen recht toe.
          Iedere medaille heeft twee kanten!
          Ik zou ook geweigerd hebben omdat ik het op mijn vaders sterfbed heb beloofd.

      • P.Lemon zegt:

        Er zijn legio redenen om militaire dienst te weigeren Maar alleen vanuit een religieuze overtuiging niet te willen doden(geweten)werd valide verklaard.

        Een recenter voorbeeld dat als je bv onder druk van familie denkt te kunnen weigeren je daarentegen een strafbaar feit..pleegt…..!?

        30-12-2006
        Een dienstweigeraar uit het Groningse Warffum is vrijdag veroordeeld tot twee maanden cel. De militaire kamer van de rechtbank in Arnhem acht de 24-jarige militair schuldig aan dienstweigering. De man wilde in februari niet mee met een uitzending van zijn bataljon naar Afghanistan. De officier van justitie had eveneens twee maanden celstraf geëist. De militair stond onder grote druk van zijn familie en vriendin niet mee te gaan naar Uruzgan. Hij kreeg daarom van zijn leidinggevende een week bedenktijd. Hem is echter niet duidelijk gemaakt dat hij door te weigeren niet alleen zijn baan zou verliezen maar ook een celstraf zou riskeren. Tijdens de zitting bleek dat deze consequentie ook zijn commandant niet helder voor ogen stond. Toen het strafgevolg duidelijk werd, bedacht de militair zich, maar was zijn bataljon reeds vertrokken. De militaire kamer verwerpt het verweer van de advocaat dat de militair niet wist dat hij een strafbaar feit pleegde. Hij had zich beter kunnen informeren. In elk geval is de militair duidelijk gemaakt dat defensie zwaar tilde aan zijn weigering, door aangifte te doen. Wel hielden de rechters in de strafmaat rekening met de geconstateerde volwassen vorm van de persoonlijkheidsstoornis ADHD. Zij achten hem verminderd toerekeningsvatbaar.

        • Pierre de la Croix zegt:

          Slechts voor alle duidelijkheid en wellicht ten overvloede:

          Het moet hier zijn gegaan om een beroepsmilitair die dus vrijwillig voor het krijgsmans leven had geopteerd, geen dienstplichtige (die waren in 2006 niet meer in het leger).

          Zou onder bepaalde omstandigheden, het in het LANDSBELANG noodzakelijk zijn geacht de dienst- en opkomstplicht in ere te herstellen en dienstplichtigen vervolgens uit te zenden naar waar het land ze nodig zou hebben, dan zouden voor dienstplichtige weigeraars m.i. de zelfde maatstaven gelden als voor beroeps.

          Pak Pierre

        • Ronny Geenen zegt:

          Een dienstweigeraar uit het Groningse Warffum is vrijdag veroordeeld tot twee maanden cel. De militaire kamer van de rechtbank in Arnhem acht de 24-jarige militair schuldig aan dienstweigering. De man wilde in februari niet mee met een uitzending van zijn bataljon naar Afghanistan.

          Ik denk dat hier een fout wordt begaan.
          Deze militair is een beroeps en heeft er voor getekend.
          In de oude tijd tussen 1940 en 1950 en zelfs later waren het dienstplichtigen.
          Een heel groot verschil!

          Ronny

        • P.Lemon zegt:

          Aanvulling…….Toen: “Oorspronkelijk luidde Artikel 192 van die Grondwet namelijk dat dienstplichtigen niet dan met hun toestemming naar overzeese gebiedsdelen gezonden konden worden. Door de Londense regering was dit artikel in het laatste oorlogsjaar door een Koninklijk Besluit buiten werking gesteld. Maar ook na de capitulatie van Japan bleef de regering zich op dit besluit beroepen.
          Het recht om te weigeren om in de overzeese gebiedsdelen ingezet te worden werd uit de Grondwet gehaald. Hoewel fractievoorzitter Tilanus van de in de oppositie verkerende CHU daarover in zijn boezem strijd moest voeren, en de AR vasthield aan Romeinen 13 – gezag is gezag en door God opgelegd – werd op een heel enkele uitzondering na voor de verandering gestemd. Alleen de fractie van de CPN stemde in z n geheel tegen. Namens de PvdA verklaarde jonkheer Van der Goes van Naters: Er zal geen man meer of minder in dienstverband naar Indonesië worden gezonden, al of niet met een artikel.”
          http://www.antenna.nl/~fwillems/nl/ic/erwaren/16.html

          Aanvulling NU: In 1979 zijn alleen in het allereerste detachement voor Libanon dienstplichtigen (ook tegen hun wil) opgenomen; daarna zijn dienstplichtigen alleen op basis van eigen keus uitgezonden.

          Dienstplichtigen in de moderne zin zijn in Europa twee eeuwen actief geweest, vanaf de Franse Revolutie tot aan de val van de Berlijnse Muur. De militaire behoefte aan de grote aantallen én de eenvoudige uitvoering van het soldatenbedrijf (vooral door simpel te hanteren vuurwapens) maakten het noodzakelijk én mogelijk om de rekruten direct vanuit de bevolking in te lijven. De veldslagen van Napoleon en Bismarck, de loopgraven van de Eerste Wereldoorlog en de massale landingen in de Tweede Wereldoorlog, dat alles staat op het conto van de dienstplichtige militair.
          http://www.volkskrant.nl/vk/nl/3184/opinie/article/detail/3440238/2013/05/13/Het-is-mooi-geweest-met-de-dienstplicht.dhtml

        • Ronny Geenen zegt:

          >>Door de Londense regering was dit artikel in het laatste oorlogsjaar door een Koninklijk Besluit buiten werking gesteld. Maar ook na de capitulatie van Japan bleef de regering zich op dit besluit beroepen.<<

          Eigenlijk is de dienstplicht een vorm van verkapte slavernij.
          Een kleine groep van functionarissen maken een wet en een ieder die daar in valt is het l.u.l.

        • Jan A. Somers zegt:

          “Een kleine groep van functionarissen maken een wet en een ieder die daar in valt is het l.u.l.” Zo eenvoudig is nou het ook weer niet. De dienstplicht staat in de grondwet. In twee termijnen aangenomen, met tussentijdse verkiezingen, met tweederde meerderheid. Door de mensen die door ons zijn gekozen om ons te vertegenwoordigen. Het Koninklijk Besluit was mogelijk omdat er een uizonderingstoestand bestond, de staat van oorlog. Sommige mensen zijn het daar niet mee eens. Kan gebeuren, moet je andere mensen kiezen. De grondwet is er voor bescherming van de burgers tegen de overheid. Maak er dan ook gebruik van.

        • Ronny Geenen zegt:

          Sommige mensen zijn het daar niet mee eens. Kan gebeuren, moet je andere mensen kiezen. De grondwet is er voor bescherming van de burgers tegen de overheid. Maak er dan ook gebruik van.

          De beloften van voor de verkiezingen zijn vaak de belastingen na de verkiezingen.

        • P.Lemon zegt:

          M.i. komt het dilemma ‘van het gelijk’ in 2 standpunten naar voren. Chauvinisme en loyaliteit door dik en dun mbt de daden en doen van het Nederlandse volk of ben je objectief gezien het land ontrouw door je aan collectief genomen besluiten te onttrekken ?

          *Ook Brabander Huub de Cort werd als dienstplichtige naar Indië gestuurd. Hij vertelt aan het Eindhovens Dagblad waarom hij tegen eerherstel is: “Ik ben voor solidariteit. Er waren ook functies in Indië waardoor je niet mee hoefde in de strijd. Gelijke monniken, gelijke kappen, zo zie ik het.”

          Overigens geeft De Cort aan dat er onder Indiëveteranen meer wrevel bestaat over de zogenaamde ‘ritselaars’ dan over de dienstweigeraars. Dat waren zonen van welgestelde en invloedrijke burgers die hun dienstplicht afkochten. http://frontpage.fok.nl/nieuws/607703/1/1/100/geef-indieweigeraars-eerherstel.html

          *Of die van v Bommel en de Hoog die een tijdsprong maken en (ver) oordelen: ” Met deze gedachten werden meer dan honderdduizend jonge, nietsvermoedende militairen naar de andere kant van de wereld gestuurd. Aangekomen in Indonesië bleek de werkelijkheid een heel andere. Het was een vuile guerrilla-oorlog, waarin geen middel werd geschuwd. Tijdens de koloniale oorlog stond Nederland aan de verkeerde kant van de geschiedenis. Toenmalig minister van Buitenlandse Zaken Ben Bot gaf dat in 2005 – zestig jaar nadat Soekarno in Indonesië de onafhankelijkheid uitriep – dapper toe. Hij betuigde toen ook zijn spijt voor de pijnlijke en gewelddadige scheiding der wegen van Indonesië en Nederland. http://javapost.nl/2013/05/17/tijd-voor-eerherstel-indie-weigeraars/

  5. Loekie zegt:

    De soldaten die gingen, waren goed.
    Degenen die weigerden te gaan, waren goed.
    Overlopers waren goed.
    Moraal: eind goed, al goed.

    • RLMertens zegt:

      Alleen die oorlog was verkeerd!

      • Pierre de la Croix zegt:

        @ RLMertens, op 10 juli 2013 om 23:15 zei:
        “Alleen die oorlog was verkeerd”.

        Ach heer Mertens, er zijn mensen zoals ik die daar genuanceerder over denken.

        In ieder geval hadden die 2600 dienstplichtigen die onderdoken daarover niet te oordelen, ook al zouden ze in die tijd het overzicht en inzicht hebben gehad wat wij nu hebben.

        Pak Pierre

        • RLMertens zegt:

          Fout of goed? Met nuance?

        • Pierre de la Croix zegt:

          Met nuance “fout” meneer Mertens.

          Het zou mij trouwens benieuwen of er, b.v. door de een of andere promovendus, een studie is verricht naar de ware motieven van die 2600 om liever in de kolong van hun bedsteden te kruipen dan naar Indië scheep te gaan.

          De geijkte methode van ondervragen van betrokkenen lijkt mij onbetrouwbaar, aangezien ik verwacht dat iedere geïnterviewde met de kennis van nu een thans maatschappelijk aanvaardbaar ideëel motief zou noemen en niet gewoon “angst”: Angst voor het eigen hachje, voor het vreemde, voor het verlaten van hof en haard, voor verlies van het meisje.
          Allemaal menselijk overigens (ik ben ook als de dood voor van alles en nog wat), maar men moet dan later niet zeuren om “eerherstel”.

          De eer komt m.i. geheel toe aan hen die wel gingen. Ik heb de eer gehad een aantal van deze mensen te kennen. Daarvan is er nu eentje in mijn kennissenkring over, inmiddels 92, een beetje boengkoek en kakoe maar toch weer “geslaagd” voor de verlenging van zijn rijbewijs, die zich nog steeds hidjau en kuning ergert als ik het waag dit onderwerp “Eerherstel Indië Weigeraars” aan te snijden.

          Pak Pierre

          P.S.: Iedere vergelijking gaat pintjang, maar toch ….. Vergelijk deze Indië weigeraars nu eens met die – vaak ook nog jonge – Indische jongens, vrijgezel of met gezin ergens in de archipel, velen ook geen “beroeps” maar als milicien opgeroepen na “Pearl Harbour”, die na hun bevrijding van slavenarbeid aan de Birma spoorweg snel met havermoutpap werden opgepept, een geweer in de hand kregen gedrukt en zonder omhaal als “Gadjah Merah” scheep moesten gaan om op Bali en Lombok te vechten. Die jongens wilden na 3,5 jaar krijgsgevangenschap het liefst zo snel mogelijk hun dierbaren terugzien en niet vechten, maar toch …. zij gingen.

          En misschien is het mij toegestaan tenslotte iets te citeren wat Admiraal Michiel de Ruiter gezegd moet hebben toen hij naar Syracuse werd gedirigeerd (waar hij sneuvelde):

          “De Heren Staten hebben niet te verzoeken, maar te bevelen. Daar waar de Heren Staten hunne vlag betrouwen, daar zal ik mijn leven wagen”.

          Het 17de eeuwse Hollands of Zeeuws waarin hij deze woorden sprak schiet mij even niet te binnen (Pak Eppeson zal dat wel weer weten op te diepen, als hij zin heeft en niet al zijn bantal ruikt), maar de boodschap lijkt me duidelijk.

          Pak Pierre

        • Ronny Geenen zegt:

          Het zou mij trouwens benieuwen of er, b.v. door de een of andere promovendus, een studie is verricht naar de ware motieven van die 2600 om liever in de kolong van hun bedsteden te kruipen dan naar Indië scheep te gaan.

          Ik heb al eerder geschreven wat mijn vader is overkomen en hij was ook milicien en opgeroepen door het KNIL.
          Na de oorlog wist hij dat hij gewoon het pispaaltje was en op zijn sterfbed heeft hij ook niet voor niets aan mij gevraagd om nooit dienst te doen, voor wie dan ook.
          Het is altijd makkelijk als je aan de andere kant van het bureau in een beschermde kamer zit om een ander naar het slachtveld te sturen.

          Schei toch uit mensen, oorlog is alleen ellende voor 99% van de mensen en een paar die er vandoor gaan en ongestraft kunnen zeggen: Ich habe es nicht gewusst.

          Zij die heelhuids uit een oorlog komen kunnen makkelijk over weigeraars oordelen, maar ik wil die zelfde wezens wel eens spreken in een rolstoel, terwijl zij daarna als vet aan hun lot zijn overgelaten.

          Ik word hier echt doodziek van.

          Ronny

        • Pierre de la Croix zegt:

          Van harte beterschap, meneer Geenen.

          Pak Pierre

        • RLMertens zegt:

          Mijn woede en pijn is; dat we Indië hebben moeten verlaten met een oorlog. Dat er nb.na een wereldoorlog politici geweest zijn die met misleiding/confrontatie een bersiap hebben doen ontstaan, die haat, moord en doodslag heeft gebracht aan hen die onbeschermd buiten de kampen verbleven. Die daarna met slogans als;’orde en rust’ een complete oorlog ontketende, tegen de wereld opinie in, en tenslotte de zaak overdroeg. En hen die dit alles hebben moeten ondergaan, ook die Indiëganger, bij repatriëring de nodige ‘formaliteiten’ voorschotelde wo. discriminerende (commissie Werner) etc.Jarenlang ‘zand erover’ politiek vanwege een paar
          ‘ veteranen/ijzervreters’ die de geschiedenis steeds naar hand willen zetten, indertijd zelfs het bezoek van HM
          Beatrix aan Indonesië hebben beïnvloed zodat een verzoening niet mogelijk werd. Een grote groep heeft reeds tijdens hun dienstplicht in de tropen geweten dat ze aan ‘foute oorlog’ hebben(moeten) deelgenomen.(zie lectuur hierover). Een spijtbetuiging aan iedereen is de enige juiste weg. Eind goed, al goed!

        • Ronny Geenen zegt:

          RLMertens: Mijn woede en pijn is<<<<<<<<<<<<<<<<<

          Met uw schrijven ben ik eens want de politiek heeft ons op een vreselijke manier misbruikt. En wij waren in hun ogen gewoon een stuk vuil en een probleem.

          Ronny Geenen

      • P.Lemon zegt:

        @hr Mertens “Mijn woede en pijn is; dat we Indië hebben moeten verlaten met een oorlog. Dat er nb.na een wereldoorlog politici geweest zijn die met misleiding/confrontatie een bersiap hebben doen ontstaan, die haat, moord en doodslag heeft gebracht aan hen die onbeschermd buiten de kampen verbleven…”

        -De woede en pijn kunnen de indische-mensen zichzelf aanrekenen als we iets verder in de geschiedenis teruggaan. De japanse en bezetting en de indon.vrijheidsoorlog vormen zodoende het sluitstuk van onbekwaam koloniaal handelen in de periode daarvoor.
        Bliezen onze voorouders maar niet zo hoog vd toren, dan zaten we nog in ons “paradijs”.

        * In de Indische journalistiek zien we ‘wij’ tegenover ‘zij’, de Europeaan tegenover de inlander, de ‘meester’ tegenover de ‘onderdaan’. Het is deze tweedeling die domineert. Maar er waren uitzonderingen: journalisten die de brute hebzucht van hun landgenoten en hun grove gedrag tegenover de Indonesiër kritiseerden. Niet de raciale scheidslijnen werden door hen benadrukt, maar de mogelijkheden tot menselijke verhoudingen. Met hun accentuering van de schrijnende werkelijkheid van het kolonialisme vertegenwoordigen zij de stem van het geweten.

        Een aantal van die kritische journalisten liet zich inspireren door Multatuli met zijn Max Havelaar (1860). De belangrijkste van hen was Pieter Brooshooft (1845-1921), hoofdredacteur van de Semarangse De Locomotief. Een onderzoek naar de achtergronden van een geruchtmakende opstand op een landgoed op West-Java in 1886 (de ‘zaak-Tjiomas’) was voor hem aanleiding het bedrijfsleven ervan te beschuldigen zich te verrijken ten koste van de in armoede levende inlander. Brooshooft had daarmee gekozen voor de Indonesiër.
        De opkomst :
        Met zijn krant als spreekbuis werd Brooshooft een van de voornaamste wegbereiders van de ethische richting in de koloniale politiek, die met de troonrede van 1901 haar officiële begin kende. Bij de ethici leefde het ideaal van samenwerking tussen Nederlanders en Indonesiërs bij de opbouw van een nieuw Indië, waarin armoede en discriminatie zouden moeten verdwijnen. Een ‘samen op weg’ en ‘wederzijds vertrouwen’ waren de slagwoorden, een onafhankelijk Indonesië het uiteindelijke doel. Het geweten speelde op: een historische ‘ereschuld’ diende te worden afgelost. Het onderwijs werd uitgebreid en ontwikkelingsprojecten kwamen van de grond. Er kwamen inderdaad veranderingen die verbeteringen ten gevolge hadden.

        Twee streng van elkaar gescheiden werelden werden zich wat meer bewust van elkaars nabijheid. Er was sprake van toenadering, maar tegelijkertijd van een scherpe reactie van de overgrote meerderheid van de Indischgasten die weinig tot niets wilden weten van de emancipatie van de inlandse bevolking.

        http://kranten.kb.nl/themes/Ethische_richting

        • RLMertens zegt:

          ad.P.Lemon; Ik denk dat u mijn stuk toch niet goed begrepen hebt. Ik heb het over de naoorlogs politiek vanaf het Londen kabinet 1940; Gerbrandy tot aan de overdracht 1949. De poltiek van confrontatie, waardoor bersiap ontstond, met de Republiek inplaats van oprecht overleg. Waarbij onafhankelijkheid, conform het Atlantisch Handvest 1941, met een overgangs termijn zeker tot de mogelijkheden behoorde. Zoals Engeland dat met India deed. De Britten hebben diverse malen op een overleg met de Republiek gewezen, echter min.Romme dacht maar aan ‘zijn Nederlands Imperium’.Ook zij die hem opvolgenden spraken over een ‘afscheid'(7 dec.Rede), maar dan pas na 25-30 jaar!
          – Ik kan mij zeker wel vinden in uw betoog over de kritische journalistiek van het verleden wo.niet vergeten mag; de figuur van E.du Perron!

        • eppeson marawasin zegt:

          Evenwichtige medelezers zoals daar o.a. zijn de heren P. Lemon en J.A. Somers hebben de klasse en het onontbeerlijke relativeringsvermogen om hun zienswijzen c.q. meningen, veelal gebaseerd op feitenkennis en diepgaand bronnenonderzoek, niet van de daken te schreeuwen. Niet met oogkleppen rond te dolen, maar juist het duiden van de nuance(s).

          Het valt derhalve alleszins tegen om dezulken te betrappen op enige vorm van kortzichtigheid in deze tijden van willekeurige pollutie. Waarlijk een verademing!

          e.m.

        • RLMertens zegt:

          Ter aanvulling; in de tijd van de latere critici gold het regiem van GG Tjarda v.S.en zijn voorganger de Jong (wij hebben 300 jaar in Indië gearbeid en er moet nog 300 jaar bijkomen,aleer…..etc.), bevoegd met exorbitante rechten, die de etische politiek totaal heeft gesmoord en het spel van ‘verdeel en heers’ tussen de verschillende bevolkingsgroepen (Europeanen,Inlanders en dus ook de Indiche groep) werd opgevoerd met een te verwachten uitkomst voor de Indische groep, die ‘gedwongen’ werd te kiezen; Europeaan of Inlander. Deze dualistiche (raciale!) politiek heeft altijd parten gespeeld in Indië. Opmerkelijk is het dan ook, dat in de 7 dec.rede het tegen gaan van discriminatie ´opvallend´ benoemd werd.
          note; In Indië waren ook Indischen-Indo´s, die Inlanders waren( niet erkend-niet te verwarren met ´de kleine boengs´ die wel erkend waren, maar in armoede in de kampong woonden.)

        • P.Lemon zegt:

          @hr Mertens Juist omdat ik u heb begrepen dat men er niets van bakte gedurende de naoorlogse jaren zocht ik een oorzaak en vond die in de heersende mentaliteit. Het mislukken vd ethische politiek bewees te meer dat men vasthield aan de bevoogding tot aan en in die naoorlogse jaren.
          “de overgrote meerderheid van de Indischgasten wilden immers weinig tot niets weten van de emancipatie van de inlandse bevolking.” De nederlandse regering haakte daar ws graag op in met de bekende vervelende gevolgen: Bersiap en Diaspora.

          @ hr eppeson marawasin Malu v uw woorden, maar dank. Het is een sport om zo als dat heet “hygiënisch te denken’ en alle valkuilen in een discussie/debat te ontdekken en te vermijden.

        • RLMertens zegt:

          @Lemon.De inbreng van de Indisch, overigens alle andere etnische groepen, is in het ‘koloniale bestel’ mi.marginaal’en hoodzakelijk om het gezag te bestendigen! Na 1945 is duidelijk, na oa.de nationalistische petities; Soetardjo,Wiwoho,etc.,dat de koloniën ten koste van alles behouden moesten worden. Vandaar de confrontatie met de Republiek en de daarna gevolgde politiek, na internationale druk, van tenslotte wederom ‘verdeel en heers’; oprichting deelstaten waarbij zelfs de Indische groep geraadpleegd werd met als optie;Nw.Guinea ( zelfs het zelfbeschikkingsrecht der Papoea’s! werd naar voren gebracht=2e aankleding van Linggadjatie),vervat in art.3; …indien de bevolking van enig gebiedsdeel niet tot de RIS wil toetreden etc….voor dat gebied een bizondere verhouding tot Ned. kan worden geroepen. Het mocht allemaal niet meer baten; het werd de Republiek en Nw.Guinea idem.

        • P.Lemon zegt:

          @hr Mertens. Maar de indische (lees europese) bovenlaag, hoewel gering in aantal had de politieke (bestuurs-)macht in handen’. De ethische richting had een beter lot verdient en kunnen voorkomen dat we nu op de blaren zitten.

          *Een andere onheilsprofeet, gouverneur-generaal De Graeff, meende al in 1928 dat het Nederlandse bestuur stond voor een eindeloze steeds scherper wordende strijd, die het op den duur moest verliezen: ‘Alle jongeren die een Westersche opleiding hebben gehad zijn zonder uitzondering vurige nationalisten en hun aantal neemt jaar voor jaar toe.’Ook de ambtenaren verenigd in de ‘Stuwgroep’, waaronder bijvoorbeeld Van Mook, schortte het niet aan een vooruitziende blik, al waren zij wel erg bevangen in een paternalistisch opvoedersideaal.

          Maar de overgrote meerderheid van de tot het oordeel des onderscheids gekomen Nederlanders, hier en in Indië, kon dit inzicht niet opbrengen. Zij was zonder het te beseffen in een steeds groter isolement geraakt, zowel internationaal als in Indië zelf. De ontwikkelingen in Brits-Indië en de Philippijnen, waar de koloniale overheersers op de terugtocht waren, mochten dan wel de levendige belangstelling van Thamrin en andere Indonesische nationalisten hebben, zij werden door de Nederlanders met een schouderophalen afgedaan. Het contact dat zij in vroeger tijd door een veel ‘Indischer’ leefwijze nog met de bevolking hadden gehad, had plaats gemaakt voor een bestaan na kantoortijd in frisse buitenwijken van Batavia, Bandoeng en Malang die met enige goede wil ook wel in het Gooi of Bloemendaal hadden kunnen staan. Het ontbreken van elk intellectueel contact met de Indonesische elite, hetgeen Du Perron zo opviel toen hij aan het einde van zijn leven het land van herkomst opnieuw opzocht, maakte hen blind en doof voor alles wat achter de vriendelijke en vredige Indonesische façade schuil ging.
          Louis Couperus in zijn postuum verschenen boek Oostwaarts. Aan boord van de mailboot die hem in 1921 voor de laatste maal naar Indië bracht schreef hij, mijmerend over de koloniale verhouding: ‘Met onbreekbare banden zijn wij aan Indië verbonden, een ramp zoû het zijn voor Holland en Indië beiden, zoo ooit deze werden verbroken.’22 Hoe broos deze onbreekbare banden waren, zou nog geen kwarteeuw later blijken!
          http://www.dbnl.org/tekst/_ind004198801_01/_ind004198801_01_0003.php

        • RLMertens zegt:

          @Lemon. Alle voortekens, al vanaf Multatulie- C.Fasseur stuk, uw betoog, ik zeker onderschrijf- hebben onze beleids bepalers 1940-1949 allemaal voorbij laten gaan en hun inzichten laten vertroebelen door één gedacht; Indië behouden. Juist op het ‘moment suprème’ 1945! had toch een gevestigde natie als Ned., na ondertekening van het Atlantic Charter, zeker oog moeten hebben om het door Sharir/Hatta opgestelde
          Indonesisch Manifest 1945, wat nb. na alles wat in het verleden is geschied, een handreiking naar Ned.was, te aanvaarden cq.bespreekbaar te houden.(zie Javapost-voor Indon.Handvest) waarbij een ‘unie/dominion’ mi.zelfs tot een mogelijkheid behoorde. Terug naar heden; nog steeds geen goede verhouding met de Republiek! Geen voortschreidend inzicht(en).
          Jaloers/verbitterd heb ik gekeken naar de optocht van het Britse Gemenebest bij kon.Elisabeth’s 60 jr.regerings jubileum.

        • Jan A. Somers zegt:

          “Jaloers/verbitterd heb ik gekeken naar de optocht van het Britse Gemenebest bij kon.Elisabeth’s 60 jr.regerings jubileum.” Ja, de door Nederland voorgestane politieke unie was een kopie van het Britse Gemenebest. Zie bijvoorbeeld het voorwoord van het eindrapport van de Commissie Visman (1942). “Daarin werd gehandeld over de vorming van een gemeenebest van Nederland, Nederlandsch-Indië, Suriname en Curaçao, waaraan (…) na den oorlog een rijksconferentie gewijd zou worden.”

        • Arthur Olive zegt:

          De heer Jan Sommers schrijft: “Jaloers/verbitterd heb ik gekeken naar de optocht van het Britse Gemenebest bij ko. Elisabeth’s 60 jr. jubileum”
          Dat kan ik me best indenken, aan de andere kant zal Britain ook eerder worden over genomen door emigranten dan Nederland vanwege het feit dat niet alleen het aantal emigranten toeneemt (unintended consequenties van een Gemenebest)maar dat het geboorte cijfer van de inheemse bevolking te laag is om zich als een volk voort tezetten terwijl dat van de emigrant 6 tot 8 keer zo hoog is.

        • RLMertens zegt:

          Met één groot verschil; De Britse koloniën werden onafhankelijk! Terwijl Ned. in 1947 de 1e ‘politionele actie’
          inzette, vertrok Engeland met een parade uit India! Dat was toch iets anders als het afscheid te Batavia, 29 dec.1949.
          @ A.Olive. mi. ‘een ja maar, argument’, off topic.
          ( alhoewel; zeg het niet te hard, ….)

    • Pierre de la Croix zegt:

      Gelukkig. Als iedereen goed is, dan ben ik het ook. Mag niemand meer op mij schelden.

      Pak Pierre

    • Jan A. Somers zegt:

      Dienst met succes weigeren kan nog altijd. Bij mijn werk heb ik meermalen gewerkt met erkende dienstweigeraars, vervangende dienstplicht. Zij hadden geen problemen met mij, ik had geen problemen met hen. Vakkundige collega’s!

  6. bo keller zegt:

    Pak Pierre,

    Bij twijfels;
    bekwaamin1dag.nl/
    Bekwaam In Een Dag.nl is speciaal ontwikkeld voor mensen die snel een
    vaardigheid willen aanleren. Niet theoretisch ergens in een klaslokaaltje, maar
    siBo

  7. eppeson marawasin zegt:

    @RLMertens, op 11 juli 2013 om 23:00 zei: Fout of goed? Met nuance?@

    –Kèn wel toch? Picture de invalshoek en aan welke kant men staat, en of men ‘wit’ denkt atau ‘zwart’.

    Een proces kan bewust van GOEDE wille zijn aangevangen en toch ongewild een FOUT product tot gevolg hebben. En ‘andersomgekeerd óók, zeg maar’ (vrij naar Koot en Bie). Tussen begin en afloop liggen DE ‘nuances’.

    Het zoeken naar de allersterkste lijmsoort kende als eindresultaat ‘Post-It’. Om over de ontdekking van Prof Alexander Flemming nu maar even te zwijgen.

    Ir. Soekarno betitelen als een collaborateur is niet een kwestie van ‘goed’ of ‘fout’. Dat kan best wel genuanceerder. Hij was in elk geval wel een collaborator!

    Anyway … zelfs procesevaluatie atau productevaluatie gaat vooraf aan de oxymoron ‘goed fout’!

    =======================

    @Pierre de la Croix, op 11 juli 2013 om 23:51 zei: /…/Het 17de eeuwse Hollands of Zeeuws waarin hij deze woorden sprak schiet mij even niet te binnen, maar de boodschap lijkt me duidelijk.@

    –[CITAAT] Zeker Heer van een Kollegie ter Admiraaliteit, met den Heer de Ruiter hier over in gesprek geraakt, en hoorende dat hy zich bezwaart vondt met zoo kleene maght naar Sicilie te gaan, zeide tegens hem, Ik denk niet, myn Heer, dat gy nu in uw oude dagen begint bevreest te worden, en de moedt laat vallen. Waar op hy dit gedenkwaardig antwoordt gaf: “Neen, ik begin de moedt niet te laaten vallen. Ik heb myn leven veil voor den Staat: maar ik ben verwondert, en’t is my leet dat de Heeren de vlagh van den Staat zoo veil hebben en waagen”. Als hem eenige Heeren verzochten, dat hy, niet tegenstaande zyne inzichten ten tegendeele, evenwel t’zee zou gaan, was zyn antwoordt:

    “De Heeren hebben my niet te verzoeken, maar te gebieden, en al wierdt my bevoolen ’s Landts vlagh op een enkel schip te voeren, ik zou daar mee t’zee gaan, en daar de Heeren Staaten hunne vlagh betrouwen, zal ik myn leven waagen”. [EINDE citaat]

    e.m.

    • Ronny Geenen zegt:

      “De Heeren hebben my niet te verzoeken, maar te gebieden, en al wierdt my bevoolen ‘s Landts vlagh op een enkel schip te voeren, ik zou daar mee t’zee gaan, en daar de Heeren Staaten hunne vlagh betrouwen, zal ik myn leven waagen”. [EINDE citaat]

      e.m.

      Toen was iemand die dat zei een held, maar vandaag aan den dag kan ik het wel zien dat men zo iemand ziet als arrogant en zelfgenoegzaam, maar daarnaast ook bruikbaar en dom.
      In ieder geval wordt er goed van hem gebruik gemaakt.

      RG

    • Pierre de la Croix zegt:

      Ik zie dat Pak Eppeson mijn groot vertrouwen in hem als eminent grasduiner in oude archieven, zijn blote kepala en andere informatiedragers niet heeft beschaamd.

      Dank u zeer voor het citaat, dat een uitstekend beeld geeft van het karakter van De Ruiter en van – toen al – de kneuterige mentaliteit van hen die het formeel voor het zeggen hadden.

      De houding van De Ruiter en in het bijzonder zijn woorden “ik heb myn leven veil voor den Staat” hebben grote indruk op mij gemaakt. Zij mogen ten voorbeeld worden gesteld aan een iegelijk en vooral aan onze jeugd, die over het algemeen verweten wordt eerst aan zichzelf te denken, niet aan het collectief belang. U weet wel, de mentaliteit van “ikke, ikke, ikke en de rest kan stikke”.

      Een Amerikaans president, ik meen Kennedy, zou in de lijn van De Ruiter zeggen “don’t ask what your country can do for you, but ask what you can do for your country”.

      De kneuterigheid van de Heeren Staaten zie ik weer terug in o.m. de houding van regering en parlement toen Dutch Bat II als “peace keeper” de oorlog in Bosnië werd ingezonden, ter verdediging van de mensen in en rond Srebrenica. “Peace keeping”, het moest dus vooral niet op oorlog gaan lijken. Het bataljon ging dus tegen alle adviezen van militaire deskundigen in op een schoen en een slof – onvoldoende bewapend dus – en gezegend met een commandant die zichzelf voor het aangezicht van de tegenstander en de hele wereld degradeerde tot (bar)pianist. Wij weten inmiddels wat dat voor gevolgen heeft gehad.

      Ook waardering voor Pak Eppeson omdat hij mij het citaat heeft gegund, terwijl hij een verklaard voorstander is van “eerherstel” van de Indië weigeraars en ik niet.

      Edoch … ik veroorloof mij een kleine correctie op zijn mededeling (vide zijn reactie van 12 dezer, 1503 uur) dat ik “tegen” ben als “perang dingin” veteraan. Mis. Het is waar, ik ben de dienstplicht niet ontlopen hoewel ook ik – zo vond ikzelf – hele goede redenen had om dat te doen. Ik was en ben principieel van mening dat men in een democratische rechtsstaat als individu of groep van individuen geen majeure wetten en regels mag negeren die op democratische wijze tot stand zijn gekomen en dus – zo moet ik aanvaarden – door een brede laag van de bevolking worden gesteund.

      Als iedereen maar zijn eigen gang zou gaan, dan zou de rechtsstaat, i.c. Nederland, ophouden als democratische rechtsstaat te functioneren. Dan glijdt het land af naar de status van “failed state” en onbetrouwbaar partner in de ogen van de internationale gemeenschap. Dan is het land vergelijkbaar met Somalië of Afghanistan, waar het recht van de sterkste geldt.

      Een andere reden dat ik fel tegenstander van onderhavig “eerherstel” ben ligt diep ingebed in mijn Indische (niet Indiase of Indonesische) verleden, toen troepen uit Nederland kwamen om vrede, orde, rust en veilgheid in mijn woonland te brengen, voor mij, voor mijn dierbaren, voor tienduizenden of zelfs honderdduizenden anderen van diverse kleur en komaf. Als al die militairen “Indiëweigeraar” waren geweest, dan hadden die vele tienduizenden of honderdduizenden de anarchie van toen waarschijnlijk niet overleefd. Het moorden, verkrachten, martelen, rampokken zou nog even zijn doorgegaan.

      Elders onder dit thema wordt onderhavig verzoek tot “eerherstel” van de Indië weigeraars in verband gebracht met de rehabilitatie van de Franse kapitein Dreyfuss, die zo’n eeuw geleden wegens vermeende spionage activiteiten publiekelijk werd gedegradeerd (zijn sabel werd niet alleen gebroken, maar zijn rangonderscheidingstekens “voor het front van de troep” van de schouders gerukt) en naar de strafkolonie Duivelseiland werd verbannen. HIermee worden écht appels en peren met elkaar vergeleken. Dreyfuss was domweg vals beschuldigd en die valse beschuldiging, voor zover ik weet, was mede gebaseerd op anti semitische sentimenten. Dreyfuss was Jood. Total different cook.

      Ik geloof dat ik mijn laatste zegje over deze zaak heb gezegd. Alles wat zou volgen zou een herhaling van zetten zijn, met andere woorden en misschien op vervelender toon, met veel meer vitriool, in zinnen met veel hoofdletters, uitroeptekens en mogelijk vieze woordjes.

      Tenzij zich nieuwe gezichtspunten aandienen beperk ik mij dus weer tot mijn gebruikelijke flauwekul, poppenstronterij en botol tjèbok lol onder andere “topics”.

      Pak Pierre

    • RLMertens zegt:

      @e.marawasin.-Een proces kan bewust van goede wille zijn …etc. Was dat inderdaad van GOEDE wille geweest? Zie min.Soejono’s pleit voor het zelfbeschikkingsrecht.( 7 dec.HM rede) Nog niet eens; onafhankelijkheid!- Soekarno; Hij was wel een collaborateur. Dat klopt. En waarom zou hij dat NIET zijn, met het door hem ondervonden Ned.Ind. verleden.
      Het Nederlands bestuur heeft in Nazatijd toch ook gecolloboreerd?
      Zelfs zowat het grootste deel van de bevolking! zie kon.Beatrix rede in de Knesset bij haar bezoek aan Isreäl.
      En wat betreft uw eerdere opmerking; ….’in deze tijden van willekeurige pollutie’??? Ik dacht altijd dat wij nu leven in tijden van openbaringen.(niet godsdienstig bedoeld!)

  8. van den Broek zegt:

    In de hele discussie wordt wel uitvoerig ingegaan op wat goed en fout was en wat nu goed en fout is maar die dienstweigeraars zijn bijna 70 jaar gelden beoordeeld obv de bestaande wetten. herziening van het vonnis, danwel beoordeling met terugwerkende kracht die mannen een schouderklopje gevend is wel het Nederlandse rechtstelsel op zijn kop zetten. Met zoveel woorden zegt de HR dat.

    Wat de ADM Ruyter gezegd heeft blijft moedig van allen tijden net zoals SBN Karel Doorman op zijn manier een held was. Ik kan mij niet indenken dat die mensen bruikbaar zijn of dom, wel dat ze in een Marine traditie passen en zich schikken aan hun Hoogergestelden (ook Karel Doorman heeft zich heftig geweerd maar desondanks is hij toch uitgevaren). Alle twee zijn daarna in een zeeslag omgekomen. .

    wat ik mis in de discussie is een enkel woord over Eerherstel, want daar gaat het artikel toch over. Ik heb in het Militair Strafrecht wat gegrasduind en merk dat de zaken gaan over militairen die veroordeeld zijn, maar aan wie onrecht is aangedaan, zij zijn in hun eer en goede naam aangetast. Het beroemdste voorbeeld dat op mijn netvlies is gebrand is de Dreyffus-affaire, een joodse officier die tenonrechte van spionage werd beschuldigd. Ik herinner me nog goed het plaatje waarop de sabel van Dreyffus in tweeen werd gebroken, dit als ultieme ontluistering van de militair. later kreeg hij alsnog amnestie.

    Maar hoe staat dat eerherstel in verhouding tot die veroordeling. De veroordeling is toch volgens de geldende wetten als hoofdprincipe maar TOCH ten ONrechte. het lijkt een tegenstelling maar een van de heren moet maar uitleggen waarom dat niet zo is. HBij eerherstel gaat hierbij om eer en goede naam die hersteld wordt, die door de veroordeling zijn besmet.

    Het zijn zomaar wat gedachtenspinsels die naar bovenkomen als ik weer de Dreyffus affaire op na lees

    • bo keller zegt:

      Pak van den Broek,
      Bij het Knil had daarop lijkend ook voortgedaan.
      Hierbij moet ik het uit M’n blote kopje doen nl.1941/1942
      Weigerden 2 Ambonese militairen dienst om bepaalde redenen
      en werden terug gesteld in rang plus ontslag en veel heisa.
      De namen weet ik,maar noem ’t niet om verwarring te voorkomen
      Nmm. waren er foto’s van hun degradatie.
      Het kan zijn ,dat ik het helemaal mis heb maar het zit in m’n kopje.
      Want bijv. de bijnaam van de afkorting Knil verwijst ook spottend
      naar deze kwestie.
      Ik weet hierbij,dat ik heel vaag overkomt om geen mensen te kwetsen.
      Geef me maar een veeg uit de pan en mss. kunnen we ’t wel vinden.
      siBo

      • RLMertens zegt:

        In mrt.1946 weigerden ex.Knil krijsgevangenen uit Siam om weer de wapens op te nemen, nu tegen de Republiek. Zij behoorden tot zgn.Pagode groep, die in gevangenschap reeds hebben voorzien dat het ‘kolonialisme’ ten einde was. Echter door de ‘bersiap wreedheden’ overstag gingen- de Gadjah Merah compagnie.( oa. D.vd.Meulen; Hoort gij die donder niet?)

    • Arthur Olive zegt:

      Indie weigenaars ten rechte of onrechte zijn schuldig aan de wet en kunnen dus hoogst uit amnisty (pardon) krijgen.
      Dreyffus was niet schuldig aan de wet, het was een miscarriage of justice, en daarom kreeg hij niet amnisty maar eerherstel.

      By the way, heer van den Broek, misschien krijgt u meer reacties als u niet zo agresief schrijft dat een van de heren maar MOET uitleggen.

  9. eppeson marawasin zegt:

    @dhr. Van den Broek, op 12 juli 2013 om 11:00 zei: /…/wat ik mis in de discussie is een enkel woord over Eerherstel, want daar gaat het artikel toch over@

    –Een prominent mede-discussieerder op I4E als Pak Pierre de la Croix steekt niet onder stoelen of banken dat hij als Perang Dingin-veteraan, op de hem bekende wijze beargumenteerd, géén voorstander is van eerherstel. Daarentegen kan ondergetekende (e.m.) wél met eerherstel instemmen. Zie zijn reactie no. 8 op http://javapost.nl/2013/06/26/straf-indie-weigeraars-niet-herzien/ . Ook andere medelezers hebben, ieder op eigen wijze, een steentje bijgedragen aan de discussie.

    Pak Pierre en E.M. zijn vorig jaar reeds tot overeenstemming gekomen ‘to agree to disagree’ om maar weer eens een oxymoron van stal te halen. In de kwestie van de drie weigerende mariniers geldt deze peace-of-mind status quo, idem dito.

    @dhr. Van den Broek, op 12 juli 2013 om 11:00 zei: /…/De veroordeling is toch volgens de geldende wetten als hoofdprincipe maar TOCH ten ONrechte. het lijkt een tegenstelling maar een van de heren moet maar uitleggen waarom dat niet zo is.@

    –In het Engels noemt men dit ‘shifting the burden of proof’. “Wie stelt moet bewijzen!” Dus heer Van den Broek, u stelt: @ volgens de geldende wetten als hoofdprincipe maar TOCH ten Onrechte.@, u bewijst.

    e.m.

    • RLMertens zegt:

      Eerherstel voor de ‘weigeraars’ lijkt mij uitvoerbaar. Echter voor degenen ‘die wel zijn gegaan? Welke eer moet er hersteld worden?
      Vooral voor die ‘ijzervreters met al hun behaalde eretekens’? De ‘eer’ weghalen/herstellen en de ‘tekens’ laten staan?
      Daarom spijtbetuiging/ berouw hebben- dat het zo gelopen voor beide groepen lijkt mij de juiste uitspraak te zijn ( kost de overheid geen centen/ pardon euro’s) en het ‘recht’ heeft zijn beloop gekregen.
      Of gezegevierd?

  10. Arthur Olive zegt:

    Als je weet hoe je uit de verplichte dienst moet blijven zonder straf dan kan je zelf president worden hier in Amerika, kijk maar naar Bill Clinton. Zijn vrouw Hillary die secretaris of State was en ons probeerde wijs te maken dat het ongeval in Bengazie, Lybia door een video was veroorzaakt wordt waarschijnlijk president in 2016. Zij is de persoon die de ambasadeur, de vertegenwoordiger van de president, moest beschermen. Obama was zelf vol lof over haar en vertelde ons wat een wonderfull job she had done.

    • Pierre de la Croix zegt:

      Ik meen dat de Republikein George Walker Bush ook een draft dodger is geweest, dat hij zich althans via de machtige kongsi van zijn Pa als vlieger in een militair onderdeel heeft weten te nestelen dat niet voor uitzending naar Vietnam was bestemd.

      Sommige Amerikaanse draft dodgers hebben het dus verder in het leven geschopt dan sommige Nederlandse ….

      Pak Pierre

      Pak Pierre

      • Ronny Geenen zegt:

        Sommige Amerikaanse draft dodgers hebben het dus verder in het leven geschopt dan sommige Nederlandse ….

        Pak Pierre

        Money talks!

        Ronny

  11. eppeson marawasin zegt:

    Trouwens over eerherstel gesproken; ik wil eerherstel voor die ‘summer intern’*** van de Amerikaanse National Transportation Safety Board, die de in het [citaat] hieronder genoemde Zuid-Koreaanse namen bevestigde aan de lokale Amerikaanse tv-zender KTVU.

    [QUOTE]De lokale Amerikaanse tv-zender KTVU dacht vrijdag met een enorme primeur te komen toen alle vier de namen werden gepresenteerd van de piloten aan boord van een vorige week in San Francisco gecrashte Boeing. Doodgemoedereerd las de nieuwslezeres de namen af: Sum Ting Wong, Wi Tu Lo, Ho Lee Fuk en Bang Ding Ow.[UNquote] BRON: ad.nl
    *** Appropriate actions will be taken to ensure that such a serious error is not repeated.

    Het voorvalletje deed me overigens weer aan de ‘weird terrorist names’ van Robert de Niro denken:
    http://www.youtube.com/watch?v=4XMr3QO2Sbc

    Wadoeh … beetje veel weer sêh! Tijd voor Betty Ford’s …..

    Fijne Vakantie allemaal!

    e.m.

    • eppeson marawasin zegt:

      P.S.

      🙂

    • Pierre de la Croix zegt:

      Tja … tijd om de mensen van die TV zender naar het talenpracticum van “de nonnetjes” in Vught te zenden.

      Leren ze dat Hoe Lang een Chinees is en Hoe Hang Tie betrekking heeft op iets van een Chinees waar de Japanner Pakusakie vanaf moet blijven, want anders krijgt hij te maken met de schatrijke Griekse reder Christos Lamelulos.

      Pak Pierre

      • Ronny Geenen zegt:

        Leren ze dat Hoe Lang een Chinees is en Hoe Hang Tie betrekking heeft op iets van een Chinees waar de Japanner Pakusakie vanaf moet blijven, want anders krijgt hij te maken met de schatrijke Griekse reder Christos Lamelulos.

        Pak Pierre

        Ik denk dat de heer Vos hierbij is verslagen met zijn woord 17.
        Gefeliciteerd.

        Ronny

  12. van den Broek zegt:

    dhr Marawasin kijkt wel op TV teveel naar Amerikaanse rechtszaken. Maar volgend mij is shiften the burden of proof niet het verschuiven van de plicht de zaak te bewijzen maar louter je zaak te bewijzen en de tegenpartij dient hetzelfde te doen. shifting the burden of proof n. in a lawsuit the plaintiff (the party filing suit) has the burden of proof to produce enough evidence to prove his/her/its basic (prima facie) case. If that burden is met, then the burden of proof shifts to the other party, putting the defendant in the position of having the burden to prove he/she has a defense. There may be shifts of burden of proof on specific factual issues during a trial, which may impact the opposing parties and their need to produce evidence.

    Mijn opmerking was louter en alleen een VERDEDIGENDE opmerking want ik ben er zelf nog niet uit en nodig eenieder uit om een opmerking. De Heer die meent dat mijn MOETEN een aggressieve opmerking , zegt meer iets over hem zelf en zijn thuis, daar moet (logische dwingenende gevolgtrekking) het wel oorlog zijn.

    Het probleem van het eerherstel is de tenonrechte behandeling van dienstweigeraars. Daarbij stuit is op het wat diffuse term ONRECHR en dan kom je wel op het terrein van d eRechtsfilofie.

    DIENSTWEIGERAARS: Hierbij dient wel aangetekend te worden dat dienstweigeraars vaak bij NSBers en andere bruine figuren in de gevangenis kwamen. Zij die alsnog overstga gingen kwamen in companien met ex-WaffenSSers terecht. Om dienstweigeraars gelijk te stellen aan NSBers lijkt mij wel ver egzocht.

    En bevelvoerende militairen die zich schulfig maakten aan oorlogsmisdaden zijn nooit maar dan nooit veroordeeld. Daar hoor ik anderen toch maar weinig over, maar ja wat goed is is vogens sommigen toch afhankelijk van de omstandigheden,,,,Dan komt onrecht wel in een apart daglicht te staan

    • Arthur Olive zegt:

      Heer van den Broek, MOET is geen uitnodiging zoals u beweert. Dat uw reactie op mijn vraag om niet zo agressief te zijn iets te maken heeft met mijn familie leven slaat niet alleen als een tang op een varken, maar is een low blow, below the belt.
      Ik zal voortaan niet meer reageren op uw schrijven want ik weet niet wat uw conditie is als u achter de computer kruipt.

  13. van den Broek zegt:

    Ik wil niet persoonlijk worden en dat wordt dHr Olive wel, dat is hem aan te rekenen. ik wil de Heer Olive erop wijze dat als hij beweert dat deze dienstweigeraars hoogstens amnestie kunnen krijgen, hij het begrip amnestie in het militair strafprocesrecht volledig verkeerd hanteert.. Dat kan ik zelf in mijn dronken conditie begrijpen.

    Bij amnestie gaat het om het vrijstellen of herroepen van strafvervolging voor strafbare daden. De daad i.c. dienstweigering an sich blijft onveranderd strafbaar maar de dienstweigering is in bepaalde gevallen en in een bepaalde periode vrijgesteld van strafvervolging of de strafvervolging wordt herroepen.

    Dus in de woorden van dhr Olive slaat amnestie in deze context als een tang op de voor Heer Olive bekende varken.

    En wat Miscarriage of Justice in het Nederlands Recht betekent, daar MOETEN de ander Heren maar over kibbelen. Ik hou me bij ABN.

    Bij mijn analyse over hoe verhoudt eerherstel tot dienstweigeren of tot het weigeren van bevel kom ik de termen AMNESTIE, REHABILITATIE; en soortgelijke termen tegen . Ik wilde dat op mijn dooie gemak bestuderen want het is al 30 jaar geleden dat ik een een vakgroep zat die die dingen onderwees. Helaas heeft dhr Olive mij gedwongen uitspraken te doen waar ik nog niet 100% achter kan staan.

    • Jan A. Somers zegt:

      Ik ook. Het zijn termen waarover proefschriften geschreven kunnen worden. Ik weet ook niet wat ik er mee aan moet, en ik weet het ook niet in te passen in het (toen) geldend (militair) (straf)recht. Zou miscarriage of justice soms gerechtelijke dwaling zijn? Moet je bij de Hoge Raad zijn. Ik leg dat niet uit, taalgebruik ligt bij recht heel gevoelig.

      • Pierre de la Croix zegt:

        Als eenvoudig burger zie ik de dingen misschien al te simpel.

        Volgens mijn Pan Dale’s Groot Woordenboek Engels – Nederlands is “miscarriage” een ontijdige bevalling, miskraam of (natuurlijke) abortus en “miscarriage of justice” een “rechterlijke dwaling”. Of het ene “miscarriage” met het andere te maken heeft weet ik niet, ik zal in deze mijn fantasie maar niet de vrije loop laten.

        Hoe het ook zij, het lijkt me niet dat onderhavige Indië weigeraars door een “rechterlijke dwaling” zijn gestraft. Hun zaak was duidelijk, de opgelegde sanctie zal ook wel conform de toen geldende normen zijn geweest en in mijn niet juridisch geschoolde ogen zeker niet te zwaar in relatie tot wat zij in Indië geacht werden te doen, onder vaak zeer moeilijke omstandigheden en de risico’s die ze daarbij zouden lopen.

        Dat een aantal van hen bovendien werd opgesloten met NSB-ers is natuurlijk erg zielig, maar m.i. nog altijd beter dan doodsangsten uitstaan in een guerilla oorlog in een vreemd land, sneuvelen, vermoord worden of voor het leven verminkt raken en bij eventuele terugkeer te worden uitgemaakt voor oorlogsmisdadiger die in de verkeerde oorlog zijn leven had gewaagd, een sufferd die zich door zijn overheid een oor had laten aannaaien.

        Oeps … nu heb ik mij toch weer laten verleiden tot een reactie onder dit topic. Tja … ik ben ook maar een mens die zoals nu weer “panas” kan worden en misschien ook wel, onder bepaalde omstandigheden, “mata gelap” en dan b.v. in staat om een stelletje pelopors zonder vorm van proces dood te schieten.

        Dat zullen supermensen als het achtbare kamerlid Harrie van Bommel en de weledelgestrenge advocate mevrouw Mr. Liesbeth Zegveld niet snappen.

        Pak Pierre

        • Mas Rob zegt:

          Dat partijen zich uitspreken over mogelijk eerherstel van Indiëweigeraars is een gevolg van een uitspraak van de Hoge Raad die het rechtzetten van straf voor dienstweigeraars op het bordje van de politiek legde. Zie: http://historiek.net/nieuws/algemeen/8756-geen-herziening-celstraf-dienstweigeraars-nederlands-indie

          De dienstweigeraars in de zaak waar de Hoge Raad uitspraak over deed, gaven als reden voor hun weigering dat zij geen onschuldige burgers wilden doden. Dit raakt mijns inziens de kern van de zaak. Wie vindt dat eerherstel aan de orde is, erkent impliciet dat het Nederlandse leger structureel oorlogsmisdaden pleegde.

          Was dit het geval? De Nederlandse staat heeft dit bij de behandeling van de excessennota in 1969 ontkend. Bij uitzondering zouden onderdelen van de Nederlandse strijdkrachten over de schreef zijn gegaan, maar in de regel correct gehandeld hebben. De excessennota was gehaast en oppervlakkig uitgevoerd. Het lag in de bedoeling dat diepgravend onderzoek zou volgen, maar de toenmalige regering vond dat niet opportuun. Men wilde de lastige kwestie zo snel mogelijk uit het vizier hebben.

          Maar de kwestie zeurde verder. Verhalen over geweld tegen de burgerbevolking en over marteling en moord van de gevangenen stonden haaks op het officiële Nederlandse standpunt. Toch vond en vindt de Nederlandse regering een nationaal onderzoek naar de oorlogshandelingen in Indonesië niet nodig. Helaas…

          Een zorgvuldige afweging over het verlenen van eerherstel kan slechts op basis van dergelijk onderzoek. Mocht de conclusie zijn dat eerherstel aan de orde is omdat er sprake was van structurele oorlogsmisdaden, dan heeft dit ook konsekwenties voor de toenmalige leden van de srijdkrachten. Vervolging van de plegers is niet mogelijk omdat de oorlogsmisdaden in Indonesië zijn verjaard. Wel is aan de orde excuses en herstelbetalingen aan de dienstplichtigen die gedwongen vochten in de Oost.

    • RLMertens zegt:

      @ S.Atmadja. Uit de Groene; Bij het monument van de gefusilieerden,
      Apollolaan hoek Beethovenstraat moest ik(ook als de auteur) als scholier met medescholier op 4 Mei 1953 een krans leggen. Ik was verrast dat ik als Indische jongen dit mocht doen. Na de kranslegging raakte ik in discussie met de leraar; waarom geen geschiedenis lessen over Indië/Indon.? Zijn antwoord; Geen school lectuur etc.etc.. Maar wel over de Nasser in Egypte, waarover ook geen schoollectuur was. Ik werd toen wat opstandig, omdat ik eigenlijk ‘een vreemd gevoel’ kreeg/had over mijn aanwezigheid bij deze kranslegging( mij te laten doordringen wat hier is gebeurd ontzettend belangrijk was)
      Mijn Friese kapper( indertijd in A’dam ondergedoken) in de Pijp vertelde mij wel eens smalend over al die verzetstrijders, die vanaf begin 1945 plotseling opdoken om maar als BS-er(binnenlandse krachten) aangemerkt te worden bij de bevrijding.-boekbespreking Ontsporing; een school voorbeeld van een nuchtere kijk. En dat nb.door een kol.bd.!!

  14. Lance zegt:

    De excessen-nota bevatte nog net genoeg materiaal dat het de goedkeuring kon wegdragen van de Indië-veteranen. Meer konden zij ook niet hebben.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.