Nooit vergeten waar jullie vandaan komen’ zei haar grootvader. Interview met Jerney Zwart [Video]
Jerney Zwart herken zich helemaal niet in het ‘Indische zwijgen’. Bij haar thuis wordt openlijk gepraat over het verleden. En er is geen spoor van Indisch bescheidenheid te bekennen. Het moge duidelijk zijn dat zij geen ‘Twijfel Indo’ is, maar ontdek in haar verhaal dat haar opa een belangrijke rol heeft gespeeld in de koers van Jerney’s leven.
...........𝓘𝓷𝓭𝓲𝓼𝓬𝓱𝟒𝓮𝓿𝓮𝓻
Berichten van het heden, maar ook uit het verleden
21 jaar !!
...................
Thomson
Nassauschool Soerabaja
Depok
Wie is deze familie
Wolff
Tankbataljon Bandoeng 1939
Is de bruid Günther?
Wilde en Waldeck
Brouwer en Hagen
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kerst 1930 a/b Baloeroan naar Indië
Bertha Lammerts van Bueren-de Wit
XXXXXXXXXX zwieten 214
Bisch
Detachement Verbruiksmagazijn,
Hollandia
Indisch4ever 
@ dhr Marawasin
Als Mevr, Zwart een prestatie vindt de belofte van haar grootvader na te komen door naar Indonesie te gaan en 6 weken nodig heeft. om niet Maleis maar bahasa indonesie te leren, dan heb ik toch meer waardering voor Indo’s die rustig in Nederland blijven om dezelfde belofte gestand te houden. Je hoeft voor zoiets niet qualita qua naar indonesie af te reizen behalve als je leuk op vakantie wilt gaan naar je roots.
Als zij daarna volgens Uw bewering na 6 weken ik herhaal zes weken bij terugkomst in Nederland een volledige nieuwe kijk op de Indische werkelijkheid heeft gekregen zegt dat toch iets meer over de verstandelijke cq intellectuele vermogens van deze dame dan over haar fenomenologische beschouwingswijze. Ik heb een onverholen bewondering voor deze expats die al na zes weken buitenlands verblijf een cultural shock hebben ondergaan., ik heb na meer dan 25 jaar buiten het landverblijf nog steeds dat niet voor mekaar gekregen. Ook dat verhaal van familieband en eten bij Indischen kan ook op Italianen slaan, het zijn wel leuke cliches maar slaan op alles vooral op die tang en dat varken.
Ik ben zelf wat kleurenblind geworden. ik begrijp niet dat iemand van de x-generatie over nog steeds over dat koloniale kleurverschil praat. en dat zonder enige kritische opmerking. Zij zijn het die geen jota daarmee te maken hebben want van de buitenkant is dat Indo niet te zien. maar wel praten ze er zo herlijk over, dat zijn voor mij wel de gelegenheids-indo’s, ze kunnen bepalen wanneer ze indo zijn en dat blijkt wel op de website. Dat hele kleurgedoe is voor Mevr.Zwart toch een luxe probleem en daar moet ze ook niet over hebben anders wordt ze toch als post-koloniaal afgeserveerd.
Ik stel geen eisen aan die generatie maar ik geef aan hoe die generatie denkt en wat daar achter schuilt. ik heb aangegeven dat hun blik retro is, maar een moderne geengageerdheid mis ik ten enen malen. ga U eens langs bij die indo-websites. het is een en al navelstaren, de supermarkt-indo in al zijn bevlogenheden, daar draait mijn maag wel van om en dan gaat weer een vliegtuiglading twijfel-indo’s richting hun roots.. Waar is de kritische beschouwing gebleven
Een vraag werd op 3.0 gesteld waarom van deze generatie nog steeds geen grote schrijvers zoals Marion Bloem naar voren zijn gekomen. Eén of andere Mevr. Ellen Kaptijn had als verklaring, behalve de onzinopmerking over de internetgeneratie, dat de generatie schrijvers van Bloem op latere leeftijd (> 40 jaar) beroemd zijn geworden. De xde generatie heeft nog tijd om te groeien.
Ik heb de opmerking van Mevr. Kaptijn even gecheckt , zij zegt vaak ook iets wat ze niet waar kan maken in dat interview op 3.0 , want Marion Bloem bvb kwam al op 27 jarige leeftijd met een bekend geworden boek. Mevr. Kaptijn heeft haar huiswerk gewoon slecht gemaakt, of ze wil zich inlikken in deze generatie, want de xde generatie heeft het volgens mij nog niet ver geschopt omdat ze net zoals Mevr. Zwart niets te melden heeft, behalve de welbekende Indische cliches.
Ik stel geen eisen maar dat niveau van die xde generatie is wel beneden elk peil.Dat worden dan de Indische culturele erfgoeddrager, Indisch is een gevoel, zeg maar houdoe met je handje… op deze manier verdwijnt het erfgoed wel met een giga-rotvaart naar de verdommenis…
Ik heb dat interview van Mevr. Jerney Zwart weer eens aangehoord want het verhaal toent niet
Kleur speelt bij haar een belangrijke rol want ze was anders omdat haar familie “een andere kleur had”.. En aan haar kon men niet zien dat zij Indisch was omdat zij “de lichtste in de familie was”.
Ik vraag me af : zij die er meer dan arisch uitziet volgens de rassenheoretisch gedachtengoed gaat dus hier unverfroren deze nazistisch terminologie gebruiken alsof dat in Indisch gedachtengang gemeengoed. is. Daarover zwijgt deze mevrouw of het de doodnormaalste gang van zaken is in kleuren te denken, het is op het rassistische af. Ze had toch beter kunnen weten dat Hitler cs dat gedachtengoed ook ondersteunden. . Dat stelt mij zo teleur in deze twijfel-Indo, de veelal hoogopgeleiden , want zij praat alleen over het verleden als zij over Indo heeft..zij is eigenlijk een retro-indo, iemand die niet weet noch begrijpt wat Indo in een moderne , geengageerde contect betekent, maar zich wel scheurt aan haar geschiedenis als het haar zo uitkomt want dan ga je toch op vakantie een paar weken naar Indonesie, daarbij vergetend dat het referentiekader Ned. Indie is , een kniesoor die daar op let.
Want waar zijn al die would-be indo’s die websites zoals http://www.hoezoindo.nl of nog erger http://www.3.0 bevolken, toch mee bezig, glurend naar de navelstaart. Het gaat over retro, roots maar een kritische kijk op de Indo in de huidige multi-culturele samenleving mankeert ten enen en ten tweeden male.
Indo heeft in het huidige tijdsbestek niet meer met kleur te maken, maar meer wat tussen die twee oren zit. Over kleur dienen zij te zwijgen want deze luxe-Indo weet niet wat kleur betekent , zij praten wel heel goedkoop over kleur maar dat heeft veel meer met de supermarkt -Indo te maken die met zijn wagentje langs de schappen loopt en dat eruit haalt wat hem nuttig lijkt maar niet tot nadenken hoeft te stemmen. Ik vind dat het meer te maken heeft met de indolentie van de denkwijze, het gebrek aan kritische reflectie., deze mevrouw is wel goed gebekt maar een opeenvolging van woorden betekent nog niet dat iets samenhangened gezegd wordt, degene die interviewde hat hier toch in kunnen grijpen maar helaas, van hetzelfde laken een pak
In dat hele verhaal van Mevr. Zwart komt geen ene meter over haar moderne Indo-zijn ter sprake, is misschien iets te moeilijk, daar moet je echt creatief over nadenken, het is beter anderen na te praten. Wat dan overblijft is gebakken lucht, ook typisch modern Indo.
Ze (retro-supermarkt-luxe Indo )zeggen vaak dat het Indische verdwijnt. Als ik zo die verhalen lees begrijpt ik waarom het Indisch verdwijnt, de verhalen zitten zo beroerd in elkaar dat ik Najib Amhali erbij haalt om er begrijpend Nederlands van te maken
Dag heer Van den Broek, op het gevaar af dat we op verschillende golflengten zitten; ik houd wel een positieve indruk over aan het interview met Jerney Zwart.
Hoe zij voor zichzelf inhoud geeft aan de belofte aan haar Opa ‘nooit vergeten waar jullie vandaan komen’ vind ik geweldig. Naar Indonesië gaan om er de familie te ontmoeten en er de taal Bahasa Indonesia te leren. Prachtig. Vervolgens terugkomen en dan ontdekken dat je sommige typisch Indische zaken nu beter kunt duiden of zelfs, thans uit eigen ondervinding, een plaats te kunnen geven. Geweldig toch!
Ik heb niet de bezwaren die u aan de orde stelt, maar misschien heb ik ook niet dezelfde eisen als u aan de derde generatie.
Jerney Zwart is in elk geval geen ‘Indo kesasar’, maar een ‘cucu’ op wie haar ‘Opa Indo’ supertrots zou zijn geweest.
e.m.
wuaaaduh…we moeten de nederlander natuurlijk niet onderschatten, door te zeggen dat ze indonesiers alleen kennen van groeten uit de rimboe…:) de vele jonge gasten weten heus wel het een en ander en vaak krijgen ze ook die info van hun vrienden en de familieleden waar ze bij thuis komen, maar…ja we hebben wel een maar…Ik ken een hollandse jongen die alles weet over de turkse cultuur, hij komt er een paar van die gasten, van de voetbal en zo…. en hoe en wat zich allemaal afspeelt onder de turken en in hun land….Deze zelfde jongen, heeft zes goede, indische vrienden, waar hij ook bij allemaal over de vloer komt…en hij zegt ook, ik krijg zes verschillende verhalen, de ene zegt zo, de andere zeg zus, weet niet welk verhaal ik moet geloven of welke info juist is…en als ik dan zeg dat alle zes verhalen heus wel waar zijn en dat het komt, omdat de indo/indische zijn eigen verhaal, beleving meemaakt en dat het ook vaak komt doordat ze van verschillende streken en eilanden komen, dan raakt zo’n persoon in de war…het enige wat hij dan wel weet is dan de alom bekende gastvrijheid en het lekkere eten…ooit met hem over de pasar malam gelopen en hij zag zo’n t-shirt te koop…INDOWAR…hij zei, ja echt he, moest er om lachen en kocht de shirt…maar vertelde dat hij het nooit heeft aangetrokken…:)
U moet maar op straat gaan en vragen stellen wie de Indo’s hier in NL zijn, waar ze vandaan komen, hun geschiedenis en wat ze hier doen. Ik durf te wedden dat 90% van alle autochtonen en allochtonen dingen gaan zeggen die u allen doen versteld staan. Een Indo betekent voor de meeste in NL afkorting voor Indonesiër. Dus het beeld die veel mensen hebben over de Indonesiërs door tv, beperkt info op school,etc,etc, wordt dan geprojecteerd op de Indo’s.
Hier in Amerika zijn de blanken trots als ze Indiaans bloed hebben, maar alleen als je het niet aan hun kan zien.
Vorig jaar in de Massachusetts Senate verkiezingen beweerde de democratische challenger, Elizabeth Warren, dat ze Indiaans Cherokee bloed had.
Nadat ze gewonnen had bleek dat het niet waar was.
van Beek, op 6 mei 2013 om 12:06 zei:”Wij hebben dan ook een Indische opvoeding gehad en voelen ons op en top Indisch. Ik zelf voel mij naast Indisch ook Nederlands. Ondanks dat ik een enorme band heb met Indonesie en het Indonesische volk/cultuur voel ik me niet Indonesisch. In Indonesie zelf voel ik mij(ondanks de band en het gevoel van herkenning) een Nederlander. Als je dit verhaal vertelt aan een doorsnee Nederlander snappen ze er niks van”
Dat vind ik echt Indo van jouw.
Wat versta jij onder Indische opvoeding?
Die denken ook heel zwart of wit. Een doorsnee Nederlander heeft vaak ook een hele nare/rare kijk naar de Indo’s toe, het lijkt soms nog steeds 1952. Maar dat is hoe ik zie.
misschie let ik er te veel op, maar….wat mij tegenwoordig opvalt is, dat vele indo’s vroeger absoluut niet met de indonesier geasocieerd wilde worden, wordt nu vaker de indonesische kant naar voren gehaald…voorbeeld: van de week bij X-factor, kwam een mooi, zeer mooi indisch meisje ten tonele, Ali B, vroeg uit welke disneyfilm zij kwam gaf zelf als antwoord pocahontas… en vroeg ook waar ze vandaan kwam, ze noemde een stad, maar hij bedoelde haar roots…”ik ben van indonesische afkomst, zei ze…en zo zie ik wel meer, vooral jongeren, die dat zonder schroom vertellen, terwijl het vaak toch in velen (indische) ogen not done is/was om te zeggen dat je van een indonesier afstamt….ik zie dat als positief, een indo die durft voor uit te komen waar tie van af stamt…en niet alleen maar die mooie, in hun ogen, interessante landen, waar ze nog nooit van een indo gehoord hebben…:)
Daar ben ik met je eens. Hoe je het ook wendt of keert, we zijn allen van Indonesische (in de meest ruime zin des woords) afkomst.
Ik heb het altijd vruchtbaarder gevonden om de verbinding te zoeken dan om verschillen te benadrukken..
Ronaldo compleet mee eens!
I am proud to have an Indonesian roots.
Ik sprak eergister een man van de oude generatie(geboren in indie). Hij vertelde zijn bersiap verhaal aan mij. ”
Hij zei: mas van Beek, de Indonesiers hebben mij en mijn familie zoveel ellende bezorgt tijdens de bersiap tijd(moordpartijen, verkrachtingen etc), maar het is en blijft mijn volk en ben er trots op om te kunnen zeggen dat ik van Indonesische afkomst ben en ik zal altijd blijven terugkeren.”
Ik denk dat het vaak meer onwetendheid is van de jongeren dan trots op je Indonesische voorouders. Veel Nederlanders (autochtone en allochtone) denken en zien de Indo’s of Indische als Indonesiërs of de Indo’s als afkorting. Op zich niet erg, maar uit deze onwetendheid en vooroordelen ontstaat er een beeld die helemaal niet klopt, en deze jongeren met Indische afkomst houden dat gewoon in stand. Veel Nederlanders kennen Indonesiërs alleen van tv (SBS 6 groeten uit de rimboe) of het nieuws. Dat is het beeld die ze dan ook hebben waneer ze Indo’s zien omdat de overgrote meerderheid, oorspronkelijk uit de archipel, Indo’s zijn, en die zitten in NL dus overal.
Haar opa speelt een belangrijke rol in haar leven en daar praat Jerney Zwart bijna alleen over maar over haar moeder, die toch de directe link naar haar Indische verleden vormt, laat zij het zwijgen toe.
En dat dat Indisch vooral betrekking heeft op het kleurtje, dan krijg ik de indruk dat deze generatie iNDISCHEN met terugewerkende krachten de pre-koloniale maatschappij willen laten herleven…. Het is juist haar generatie die niet kleur hoeft te bekennen en dat maakt haar generatie zo interessant maar daarober weer dat typische indische zwijgen
En ik ken sterke vrouwen die bescheiden zijn, dat betekent niet dat je Indisch bent…
Die uitdrukking twijfel-indo en dat voor een xde generatie is ook zoiets waarover ik wel driedubbel over mijn nek gaat. Het heeft iets te maken met identiteit. Ik heb ook iets met mijn identiteit maar dat betekent niet dta ik een twijfel-indo ben…….Kan iemand die term definieren…zal wel iets met gevoel te maken hebben.
Van de interviewer had ik toch duidelijke vragen verwacht en wat meer sturing want over zwijgende opendeuren bij Indischen wordt teveel gepraat laat staan over mythen en sprookjes.
Ik dacht dat ‘twijfelindo’ een woordje is voor mensen die nauwelijks tot niet herkenbaar zijn als indo in hun gezichtstrekken.
Het is een jongerenthing. Ik kende het vroeger niet.
Ik hielp ze altijd bij het oversteken.
e.m.
Een twijfelindo is een Indo die nog uit de kast moet komen. De spenkast, wel te verstaan, met in zijn knuistjes een zak emping en een dodol.
En daarna liepen ze weer snel terug.
sibo
@bo keller, op 6 mei 2013 om 09:42 zei: En daarna liepen ze weer snel terug.@
Adoe … meneer Keller, ik heb er nog hartzeer van. Ik was nog jong. In elk dorp of stad(je) in de Betuwe, Vijfheerenlanden, Bommeler-, Tieler- en Alblasserwaard langs de Waal en langs de Linge, heb je wel een KERKSTRAAT.
De Biecht:
De laatste halteplaats van de bus uit Utrecht. Geheel alleen stapt een al wat oudere mevrouw Indo (respectvol bedoeld) uit en loopt mij tegemoet. Op bescheiden wijze vraagt ze of het nog ver lopen is naar het KERKELAANTJE. Meneer Keller, ik heb op dat moment nog nooit van een KERKELAANTJE in mijn woonplaats gehoord. Beleefd duid ik mevrouw Indo dat de KERKSTRAAT ongeveer 25 minuten teruglopen is, maar het lieve mens had het maar over het KERKELAANTJE. Volgens mij heb ik toen een ‘vertwijfelde-Indo’ achter gelaten.
Had ik maar gevraagd bij wie ze moest zijn, of had ze zelf maar gezegd dat ze bij de familie Monfils moest zijn. Elly zat bij mij op de MULO. Haar moeder verkocht zelfbereide Indische gerechten. Dat was namelijk maar 8 à 10 minuten lopen, maar in een ander ‘buurtschap’(!), waarvan ik veel later pas aan de weet kwam, dat ze daar inderdaad een KERKELAANTJE hebben. Och, och , och … sorry mevrouw Indo. SORRY!!! … SORRY!!!!!
e.m.
@ Boeroeng
Mss werd die groep anders genoemd .
Froeher werd die groep Indo Roewet genoemd.
Ik als jongere heb nog nooit van een twijvel indo gehoord wel weet ik dat bij ‘ons’ Indo voor Indonesiers wordt gebruikt. Wij met Indonesisch bloed behoren tot de groep Indo’s(Indonesiers), maar ben in de jongeren omgangstaal een halve Indo.
Indo ruwet ken ik ook niet. Wel indo kesasar, een Indo die niks met zijn Indisch/Indonesisch roots te maken wil hebben.
Nah ini dia, geen twijfelende, zwijmelende maar een
indo-ruwet achtergelaten.
Het verjaringstermijn is nmi hierop van toepassing,
dus het zij U vergeven.
siBo
@Boeroeng,
Indo’s die niet Indisch of ‘buitenlands’ eruit zien worden niet als Indisch beschouwd maar gewoon als Hollander. Omdat ze er Hollands uitzien.
Ik had twee meisjes in de klas. Alleen hun oma was Indisch. Ze waren heel blank en haast niet te onderscheiden van de blanke Nederlander. Ik persoonlijk zag wel de Aziatische trekjes. Ondanks dat de klas wist dat zij wel wat Indonesisch bloed hadden waren zij voor de klas gewoon Hollanders. Bij mij zagen ze duidelijk dat ik niet Hollands ben (en in mijn klas of tegenover mijn vrienden heb ik het nooit over het Indisch zijn van mij) en was ik ineens de Indonesier in de klas.
Wat ik zo vreemd vond was dat Het blanke Indische meisje aan mij vertelde dat zij ons eten zo lekker, dan denk ik zo van: het is ook jou eten.
@ van Beek, op 6 mei 2013 om 10:33 zei (onder meer):
“Wat ik zo vreemd vond was dat Het blanke Indische meisje aan mij vertelde dat zij ons eten zo lekker, dan denk ik zo van: het is ook jou eten”.
Grote hilariteit bij ons thuis in Den Haag toen mijn oudste halfbroertje, 6 of 7 jaar oud, op zijn 3de uit Bandoeng in NL gearriveerd en zo bruin als een Indisch jongetje maar kan zijn, uit school kwam en tegen zijn moeder zei:
“Mama, we hebben een nieuw jongetje in de klas gekregen, EEN PINDA!”.
Pak Pierre
@ van Beek.
Ze is opgegroeid als Hollands meisje.
Daar is niks mis mee. Maar wel triest dat ze zichzelf niet meer ziet als ook nog horend bij die Indische groep.
Tja … hoe oud was dat meisje?
Pak Pierre
“Ondanks dat de klas wist dat zij wel wat Indonesisch bloed hadden waren zij voor de klas gewoon Hollanders.”: Op een klassenfoto in de gymzaal op de HBS in Vlissingen pik je mij als enige er zo uit. Daar maakte niemand zich druk over. Ik ook niet. Het woord Indisch of Indonesiër heb ik nooit gehoord.
Pak Pierre, geweldig dat verhaal over uw Indisch halfbroertje.
Overigens sommige Indo’s vonden het beledigend om pinda genoemd te worden. Dat snap ik niet. Ik zie het eerder als een trots dan een belediging.
Btw het meisje was 18 jaar.
Pak Somers, ik maak mij er ook niet meer druk over. Al noemt men mij Indonesisch, buitenlands, allochtoon etc. Ik weet wie zelf ben en dat is het belangrijkst.
Boeroeng, ik heb het idee dat juist door de Hollandse opvoeding die lui zich niet mer het Indisch zijn identificeren. Er zijn heel veel Indo’s zoals dat meisje. Vele hebben een compleet Hollandse opvoeding gehad, vaak hebben ze ook een Hollandse vader of moeder.
Ik zelf heb twee Indische ouders en vier Indische grootouders. Wij hebben dan ook een Indische opvoeding gehad en voelen ons op en top Indisch. Ik zelf voel mij naast Indisch ook Nederlands. Ondanks dat ik een enorme band heb met Indonesie en het Indonesische volk/cultuur voel ik me niet Indonesisch. In Indonesie zelf voel ik mij(ondanks de band en het gevoel van herkenning) een Nederlander. Als je dit verhaal vertelt aan een doorsnee Nederlander snappen ze er niks van.
Ik ben eigenlijk nieuwsgierig naar Boeroeng en het huidige Indonesie. Ik heb u er nooit over gehoort. Bent u wel eens in Indonesie geweest? Hoe was dat voor u? Zonee, waarom niet? Of ga ik nu off-topic.
Ik denk het met uiterlijk te maken heeft. Volgens mij denken ze dat je op Lonny of Wibi Soerjadi moet lijken om echte een Indo of Indisch te zijn. Ik vraag me echt af wat ze daaronder verstaan.
Uit het interview met Jerney Zwart wordt voor mij niet duidelijk dat er geen “Indisch Zwijgen” is, alleen de uitspreek van haar opa.
Kennelijk “zwijgt” Jerney hierover…..