Interview voorzitter Indisch Platform

Geplaatst op 20 februari 2013 door Boeroeng

!!! Vanavond om 20.00u bij Radio Tempo Dulu !!!

Dit bericht werd geplaatst in agenda - evenementen. Bookmark de permalink .

25 Responses to Interview voorzitter Indisch Platform

    • Jim Jasper schreef:
      14 maart 2013 om 17:22

      Indisch forever houdt een keertje op Mijn kinderen, ik heb een zoon en een dochter, die voelen zich nog net Indisch en dan alleen omdat ze rijst ( lontong ) met sate kambing lekkerder vinden dan boerekool, maar wel keppet geworden ondanks dat ze dat anders geleerd is thuis. Mijn kleinkinderen noem ik al puur Hollands. Afgelopen Indisch forever !
      Voor het klimaat ben wij maar in de Algarve Portugal gaan wonen, maar mij Keraton Damai in den Haag mis ik elke dag

      Beantwoorden
  2. siL. schreef:
    13 maart 2013 om 19:34

    In het interview met Bussemaker zegt hij: “dat de Nederlandse Regering wel een morele verantwoordelijkheid heeft in deze kwestie voor haar Nederlandse onderdanen in het voormalige Nederlands-Indië.”

    Wie bedoelt Bussemaker met Nederlandse onderdanen? De inlanders waren immers ook Nederlands onderdanen.

    Beantwoorden
  3. Peter van den Broek schreef:
    13 maart 2013 om 19:31

    Ik kan mij herinneren dat Nederlandse Joden in het Jappenkamp hebben gezeten en die hebben minder of niks gekregen itt de Nederlandse Joden, zover nog levend en dat waren er niet veel, in Nederland.

    Dus het ligt niet aan het Joods-zijn maar meer aan het feit dat degenen in Ned. Indie in het verdomhoekje zaten. Nu werden zowel de totoks als de Indo’s gediscrimineerd en dat schiep eindelijk een band tussen 2 door de colourline verdeelde gemeenschappen

    Deze prestatie mag best op het konto van het immorele beleid van de Nederlandse Staat geschreven worden, Dit wordt in de geschiedenis ook wel de onethische politiek genoemd. Waar een klein land groot in kan zijn.

    Beantwoorden
  4. Jim Jasper schreef:
    13 maart 2013 om 18:02

    Ach ja, in eerste instantie hulde aan Boeroeng. Hij had het niet beter kunnen zeggen
    In 1 ding ben ik het niet met hem eens daar waar hij zegt dat het niet om geld Het gaat WEL om geld Velen hebben al hun bezittingen verloren en moesten na de oorlog met een koffertje op de boot naar Nederland waar ze bij aankomst nog eens slecht werden behandeld.
    Wij hebben Japan niet de oorlog verklaard maar Nederland moest zo nodig de reus de oorlog verklaren Ik hoor mijn grootmoeder nog zeggen ; Ik heb alles wat ik had ingeleverd want koningin Wilhelmina heeft gezegd Na DE OORLOG KRIJGEN WIJ ALLES TERUG !!
    Nou wij hebben er in elk geval niets van gemerkt
    Haar kleine beetje geld dat uit verkoop van haar,al waardeloze huis , in Nederlands Indie werd overgemaakt naar de Escompto bank, daarvan mocht ze als een kind slecht een klein gedeelte beetje bij beetje per week opnemen
    Minderwaardiger gedrag kan ik me niet indenken
    Hoe kan je het verzinnen

    Beantwoorden
    • Arthur Olive schreef:
      13 maart 2013 om 18:30

      Jim Jasper schrijft, ” Als we Nederlandse Joden waren geweest, hadden we alles vergoed gekregen”
      Dit stelt bij mij de vraag hoe de Joden en anderen het voor mekaar hebben gekregen en wij niet? Waarom worden de advocaten die hun geholpen hebben niet door ons geraadpleegd?

      Beantwoorden
      • Jim Jasper schreef:
        14 maart 2013 om 11:28

        Zeer geachte Arthur Olive,
        Er zijn verschillende redenen waarom de joodse gemeenschap dit wel voor elkaar hebben gekregen
        !. Heeft het Nederlandse volk en overheid een schuld gevoel jegens
        hen, omdat sommige van hen de joden hebben verraden.
        2.Gebeurde,dat wat de joden is aangedaan, dicht bij huis
        3. Joden zijn slimmer en actiever en hebben hier goed van
        geprofiteerd
        4, Over de jaren, werken joden alleen voor joden en dat is logisch en
        eenvoudig te verklaren. Je moet het vergelijken met mensen die
        een overval aanschouwen, niets doen en blijven toezien, M.a.w dit
        is niet des joods te noemen.
        5, Wat er in Nederlands Indie gebeurd is is toch voor de Nederlandse
        overheid een ver van mijn bed show, Bovendien betrof het mensen
        die van verschillende achtergronden waren, Je had blanken,
        mensen van gemengd bloed en ook Indonesiers die naar
        Nederland kwamen.
        En ze hadden al hun handen vol om hun schulgevoel kwijt te
        raken.
        Voor ons mensen hadden ze geen geld over, ach dat was niet zo
        nodig en ze houden zich toch wel stil, .In dat licht moet je de) stil
        houd) fooien zien die men enige jaren geleden heeft uitbetaald
        6, Uitkeringen zoals de WUBO, de WUV etc worden ook hoofdzakelijk
        aan joden toegekend, Een klein gedeelte wordt ook betaald aan
        mensen die in de oorlog aktief zijn geweest voor Nederland en een
        nog kleiner gedeelte aan Indische Nederlanders

        Wat er in de Duitse concentratie kampen met joden is gebeurd is natuurlijk overal bekend, daar werden mensen op gruwlijke wijze vergast en daarna verbrand. In bezet Nederlands Indie gingen de mensen dood van de honger (Berrie Berrie) en tropische ziekten.
        Je mag kiezen
        Het is heel oneerlijk, maar mensen in het algemeen zijn nu eenmaal banger voor een leeuw dan voor een poes.en de joodse gemeenschap is sterk vertegenwoordigd.en hebben daar uitstekend gebruik van gemaakt

      • Boeroeng schreef:
        14 maart 2013 om 13:04

        Er kwamen meer dan 300.000 Nederlanders terug uit Indië, waarvan 100.000 en nog wat uit de kampen 40.000 Joodse Nederlanders hebben de oorlog overleefd.
        Het is logisch aan te nemen dat de Indiëgangers als groep meer malen een WUV/WUBO-uitkering hebben ontvangen dan de Joodse Nederlanders.
        Over de aandacht: het is niet dat de overlevende Joden actiever zijn, maar dat de hele Nederlandse samenleving veel meer geschokt is door de holocaust in een oorlog die ze concreet ervaren heeft dan de ver-van-mijn-bed-oorlog aan de andere kant van de planeet.

      • Griselda Molemans schreef:
        21 mei 2013 om 11:15

        Het Centraal Joods Overleg heeft tijdens de onderhandelingen vor Het Gebaar in 2000 zich ijzersterk opgesteld, waardoor de Nederlandse overheid, de banken, verzekeringskantoren en de AEX ieder afzonderlijk een bedrag uitbetaald hebben. De 750 miljoen gulden is geen bedrag waar je je op moet stuk staren: ondanks de inspanningen van het ICHEIC (de Amerikaanse instantie die de roof van Joods bezit wereldwijd heeft onderzocht) is er tot op heden slechts 15 procent van het totaal geroofde bezit vergoed.

        De onderhandelingsdelegatie van het Indisch Platform had deze “blauwdruk” kunnen toepassen voor haar eigen onderhandelingen met de overheid. In plaats daarvan is er aanvankelijk ingezet op een bedrag voor collectieve doelen, wat na fel protest van de eigen achterban gewijzigd is in individuele uitkeringen.

    • Lance schreef:
      14 maart 2013 om 09:27

      Gisteren was het een ereschuld, vandaag gaat het om een geldschuld
      Niet te verwonderen dat men nooit 1 vuist kan maken.

      Je kunt beter er het zwijgen toe doen en een stille tocht houden om te voorkomen dat je de verkeerde dingen zegt.
      Dan heeft men het over Nederlanders, Nederlandse onderdanen, Indo-Europeanen, geinterneerden, ambtenaren, enzovoort en zo wordt de verwarring om het doel compleet.
      Ruwet dese.

      Beantwoorden
  5. Lance schreef:
    21 februari 2013 om 08:14

    Mijn opa zat niet in overheidsdienst, hij was ook niet geinterneerd en hij had ook geen onderneming of plantage. Alleen rijke totoks hadden toch een onderneming?
    Waarom zou ik de petitie moeten ondertekenen, wat levert het mij op?

    Beantwoorden
    • Jan A. Somers schreef:
      21 februari 2013 om 11:42

      Ik denk niet dat die rijke totoks op ondernemingen zaten, mijn grootvader en (Indonesische) grootmoeder op hun koffie-onderneming in Soember Pakel in ieder geval niet. Ik denk dat je de rijke kolonialen in Wassenaar, Aerdenhouit en het Gooi moest zoeken.
      Als oude mensen hadden ze een huis in Poedjon, platgebrand in de bersiap, mijn grootmoeder verdwenen (er stroomde een kali achter haar huis!). Mijn ouders hadden in 1940 een huis gekocht in Poedjon om in te wonen na pensionering van mijn vader. Platgebrand in de bersiap. Deze schade is natuurlijk niet op de Japanners te verhalen, in die tijd was de Indonesische regering verantwoordelijk. Het pensioen van mijn vader was genoeg voor studie van mijn oudste broer. Voor mij en mijn zus schoot niets over. Geen probleem, dat hebben we zelf opgelost.

      Beantwoorden
      • Pierre de la Croix schreef:
        22 februari 2013 om 19:25

        Pak Somers,

        Vergeef mij dat ik inbreek en van het thema afdwaal, bij het lezen van de naam “Poedjon”.

        Het is duidelijk dat ik als jonge losbol vele “momenten om vragen te stellen” niet heb benut en nu dient zich een moment aan waarop ik tenminste één vraag met toelichting aan u kan stellen:

        Uit verhalen weet ik dat ik met mijn moeder in juli 1941 – dus vóór “Pearl Harbour”, ik was nog net geen 3 jaar – heb gelogeerd in Poedjon bij ene “Oom Tap”. Als ik mij goed herinner was zijn achternaam Ponder, of Nicolaas Ponder. Verder weet ik niets van hem en zijn familie en nu ben ik benieuwd wie of wat die Oom Tap moet zijn geweest en natuurlijk welke relatie er was tussen mijn moeder of haar familie (Bonjer) met de familie (Nicolaas) Ponder.

        Poedjon was heel klein en de totok en Indo-Europese gemeenschap aldaar nog kleiner. Misschien weet u iets over “Oom Tap” te vertellen uit uw jeugd.

        Ook heb ik nog een fotootje in het album uit die tijd, waarschijnlijk ook in Poedjon gemaakt, met een meisje dat zo’n 2 jaar ouder moet zijn geweest – geboortejaar dus rond 1936 – waaronder mijn moeder heeft geschreven “met Ina Valdivia”. Zegt die naam u iets?

        Bij voorbaat dank voor uw antwoord.

        Pak Pierre

      • Boeroeng schreef:
        22 februari 2013 om 20:48

        In april 1941 overleed te Malang Carel Eduard Nicolaas Ponder, 69 jaar, gehuwd met Caroline Riviere Cortenbach, 54 jaar toen, en werkzaam geweest bij de Marine in Soerabaya.
        Malang is toch relatief dichtbij Poedjon ?
        —

        Inez Valdivia is de dochter van Louise Lorette Nicolaas Ponder en Rufino Valdivia gehuwd in 1934.
        http://boards.ancestry.com.au/localities.asia.indonesia.general/210.2/mb.ashx

        Inez schreef een bericht op javapost in 2011
        Misschien leuk haar die foto te sturen?

        Op zoek?

      • Pierre de la Croix schreef:
        22 februari 2013 om 22:49

        Boeroeng …. altijd spiedend en waakzaam op zijnen groenen tak. Wat een sensatie! Inez – Ina en de overige aanwijzingen, ik geloof dat we het meisje van de foto hebben.

        Ik zal zeker proberen Inez op het mailadres dat zij 2 jaar geleden heeft “gepost” op Javapost, te bereiken. Misschien heeft ze die foto niet meer, want in de oorlog verloren gegaan. Hopelijk kan ze mij meer vertellen over de connectie tussen mijn moeder en haar familie Nicolaas Ponder, boven alles “Oom Tap”, een naam die ik nooit heb vergeten.

        Zeer bedankt alvast.

        Pak Pierre

      • Boeroeng schreef:
        22 februari 2013 om 23:13

        Pierre,

        Misschien zit er een gastpikirans in.
        We horen nog van je

      • Pierre de la Croix schreef:
        23 februari 2013 om 11:07

        Doeh … moet ik weer werken.

        Maar goed, wie weet, als er ook voor anderen iets aardigs uit de zaak rolt ……

        Pak Pierre

      • Jan A. Somers schreef:
        23 februari 2013 om 12:06

        @ Boeroeng en Pierre de la Croix: Malang en Poedjon liggen nog geen uur rijden van elkaar. Een prachtige bergweg! Wij kwamen vaak in Poedjon, maar je had daar je eigen kleine vriendjes clubje. Veel Versteegh (o.a. mijn grootouders), Volkert en Wenniger. Kroonprins Leopold en prinses Astrid van België hebben op huwelijksreis(?) gelogeerd in Poedjon. Mijn moeder raakte daar niet over uitgepraat. Maar dat oude Poedjon bestaat niet meer, volledig platgebrand bij de verschroeide aarde. Nu kon ik mij alleen oriënteren op details in de hoofdweg, de kali en de omringende bergen.

      • Marjanne Volkert schreef:
        20 mei 2013 om 23:29

        Mijn grootvader was Jean Jacques Volkert en mijn grootmoeder (zijn echtgenote) was Dorothea Versteegh. Mijn oom, ‘Mannie’ (Jan-Willem) was de eerste zoon uit dit huwelijk; mijn vader, Wim, was de 2e zoon uit dit huwelijk,

    • Loekie L. schreef:
      22 februari 2013 om 22:29

      Hier wordt de kern geraakt: wat levert het mij op?
      Money money
      must be funny…..

      Beantwoorden
      • siL. schreef:
        22 februari 2013 om 23:40

        Loekie L, wat je hier meemaakt is dat een organisatie die in het verleden aan de onderhandelingstafel heeft gefaald weer probeert om de zaken recht te trekken.

        Ken je die mop van die stieren in de wei? Zij verveelden zich. Zei de een toen tot de ander:”Zullen we oude koeien uit de sloot halen?”.
        Daar doet het mij aan denken.

      • Boeroeng schreef:
        22 februari 2013 om 23:50

        siL…
        Je zit in een snelle modus van veroordelen.
        Begin eens de opgegeven motieven serieus te nemen .

        Feit is dat :
        1 Nederland zijn personeel, militairen en ambtenaren, weigerde te betalen voor een periode waarin ze gevangen zaten omdat ze Nederlands militair en ambtenaar waren
        2 Feit is dat Nederland wel materiële schadevergoedingen uitdeelde voor mensen te Nederland, maar niet voor hen die toen in Indië namens Nederland krepeerden en stierven.

        Het is die onverschillige Nederlandse mentaliteit dat deze schulden nog steeds afdoende ingelost zijn. Wel 2 pogingen tot afkopen.
        Het is niet het Indisch platform die aan de onderhandelingstafel ‘faalde’
        Het is Nederland die faalde .

        Het gaat in wezen niet meer om geld.
        Het gaat om discriminatie, erkenning van volwaardig Nederlanderschap.
        En het gaat om een rechtsstaat die hier faalt in het zelfreinigend vermogen. nl.. het erkennen dat zij VOC-achtig de dekolonisatie in ging.
        Indonesiërs klaagden, Molukkers klaagden, Indische Nederlanders en Hollandse Nederlander te Indié klaagden. Allen werden ze als winstobject beschouwd door Nederland en als wegwerpartikelen behandeld.

      • Jim Jasper schreef:
        13 maart 2013 om 18:12

        Nee Loekie L het is niet een kwestie van opleveren maar van terug krijgen ! Wij zijn op grove wijze bestolen van het land waar wij woonden, maar tevens van al onze bezittingen
        Als wij Nederlandse JODEN waren geweest hadden wij al alles vergoed gekregen
        Hier bedoel ik overigens niets slechts mee over joden

  7. Toby de Brouwer schreef:
    20 februari 2013 om 11:58

    alweer: dank voor het plaatsen!
    XT

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *