Zes jaar geleden vertrok de toen 22 jarige Jill naar Indonesië om daar een jaar als vrijwilliger te werken in een opvanghuis voor straatkinderen. Ze wordt zo geraakt door de omstandigheden dat ze de Anak Bangsa Foundation in het leven roept: een opvang voor kansarme kinderen. In augustus 2008 volgt Jill haar hart en vertrekt ze voorgoed naar Indonesië. Haar stichting is volledig afhankelijk van subsidies en bijdragen van familie en vrienden. Het EO-programma Onverwacht bezoek ging filmen. uitzendinggemist
-
- en
Indische Soos -
- Het archief van Indisch4ever
is best wel te filmen !!
...................
...................
.......... Bekijk ook
de archipelsite
met honderden topics.
Zoekt en gij zult vinden. ! -
Indische portretten
ingezonden door de lezers.
-
Thomson
Nassauschool Soerabaja
Depok
Wie is deze familie
Wolff
Tankbataljon Bandoeng 1939
Is de bruid Günther?
Wilde en Waldeck
Brouwer en Hagen
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kerst 1930 a/b Baloeroan naar Indië
XXXXXXXXXXXXXX
Bertha Lammerts van Bueren-de WitXXXXXXXXXX zwieten 214
Bisch
!!!!!!!!!!!
Detachement Verbruiksmagazijn,
Hollandia
van Hall
Smith
Emy Augustina
Detajongens
von Stietz
de Bar
Soerabayaschool ca 1953
Wie zijn dit ?
Damwijk
Klein
IJsselmuiden
van Braam
Zuiderkruis
Foto
Koster
Versteegh
Baume
Falck
Boutmy
Otto
oma Eugenie Henriette Smith
Meliezer-Andes
christelijk lyceum bandoeng
christelijk lyceum bandoeng
Saini Feekes
Mendes da Costa
Anthonijsz
Bromostraat
Wie?
Tambaksari/Soerabaja-1946
Ornek
van Dijk
.Haacke-von Liebenstein
Theuvenet
Sollaart
Berger-de Vries
Foto's gemaakt door Henrij Beingsick
Augustine Samson-Abels
Samson
Huygens
Hartman
Otto en Winsser
Marianne Gilles Hetarie
Constance en Pauline
Versteegh
Lotje Blanken
Charlotte Hooper
John Rhemrev
Schultze
W.A. Goutier
Otto-Winsser
Bastiaans
Verhoeff
Beisenherz
Stobbe
Wendt-van Namen
Harbord
Pillis-Reijneke
Nitalessy-Papilaja
Reijneke
Oertel-Damwijk
Bruidspaar te Semarang
Daniel
Krijgsman
van Dun
Ubbens en van der Spek
Kuhr
Oertel
Nijenhuis-Eschweiler
Wie ben je
Philippi-Hanssens
Tarenskeen-Anthonijsz
Hoorn-Dubbelman
Mendes da Costa
Palembang
Indisch4ever 
“Met name proefpersonen zijn lang niet altijd vindbaar of geschikt voor een dergelijk onderzoek. ”
————————————————————————————-In In de praktijk(observatie gedurende >40 jr , in 2 landen Indonesia en Nld) zie ik dat bepaalde genen/kenmerken van bevolkingsgroepen vaak gecombineerd worden door de wens/druk van de omgeving.
In Indonesia zie ik dat veel kinderen van “arme”Indonesiers die “hongerig”zijn ( maak niet uit waar ze vandaan komen) het beter doen dan hun ouders.
Terwijl bij de rijken ( die al “binnen”of “gearriveerd”zijn ) vaak een stagnatie plaatsvinden , soms een neerwaartse spiraal.
Als je geboren en leeft in een level waar iedereen ( naaste omgeving) bijna even goed zijn, rijk , 2 titels of zelfs 3 titels hebben dan valt het niet meer op.
Terwijl de kind van een “arme sloebe”r uit de kampung ( ouders tani ) dan kan de sprong voorwaarts/omhoog spectaculair zijn .
Door hun aantallen zijn ze een concurrent geworden voor de oude garde / oude rijken en machtigen..
Hoe die groep en sprong voortwaarts bewging in de spikologie genoemd wordt , dat weet ik niet.
@Pierre de la Croix, op 19 september 2012 om 23:28 zei:
“Cultuur” heeft er mee te maken, maar niet helemaal. Daar ben ik van overtuigd.@
Ik tendeer naar de hierbovenstaande mening van meneer De la Croix. Het ontbeert mij helaas aan adequate literatuurstudie om hierop een zinvolle toelichting te geven.
Hoezeer ik mij er ook tegen verzet, maar de eerlijkheid dwingt mij hierbij op te biechten dat ik liever lui ben dan moe! Excuus aan een ieder die ik op het verkeerde been heb geplaatst en nu teleurgesteld in mij, de kracht weet op te brengen toch verder te lezen.
Uitzonderingen bepalen de regel. Neem mijn vader zaliger, als hij niet bruin was geweest –wat hij gelukkig wel was, want anders zou ik nu niet zo trots zijn geweest op mijn eigen teint- dan zou hij voor een rasechte calvinist door het leven hebben kunnen gaan. Wat een plichtsbesef, wat een verantwoordelijkheidsgevoel, wat een discipline, wat een gedrevenheid, wat een ambitie! Zijn enige makke: hij sprak helaas geen Nederlands. Vol trots vertelde hij altijd, dat hij met het hoogste aantal punten van zijn jaargang van de Kaderschool kwam. Iets minder enthousiast was hij over de werkelijkheid, namelijk dat hij als eerste was geëindigd van de Maleissprekenden(!). De plaatsen één tot met zes waren gereserveerd voor de Nederlandstalige geslaagden. Vader kwam met het hoogste aantal punten op de zevende plaats!
Oh, wat had hij graag carrière gemaakt in het leger. In Nederland zaten ze helaas niet op hem te wachten. In indonesië had de goede man volgens mij meer kans van slagen gehad. It just didn’t turn out that way!
Maar goed in Nederland wist hij zich om te scholen tot ‘kraandrijver’ op scheepswerf De Schelde te Vlissingen. Toch was dat niet genoeg, want in de avonduren volgde hij op de Ambachtsschool een opleiding tot automonteur. Ondanks het obstakel Nederlandse taal was het eindresultaat: “geslaagd”.
Gepokt en gemazeld binnen een orale cultuur was hij een communicator pur sang en sociaal zeer vaardig. Naast zijn leergierigheid was dit ook reden voor één van mijn oudere broers om vader te vragen –inmiddels was ons gezin vanuit het Zeeuwse naar het midden van het land verhuisd- met hem de cursus CO2- lassen te volgen, die broerlief verplicht door diens werkgever (scheepswerf!) moest volgen. Moet ik nog vermelden wie van de twee na het examen als beste uit de bus kwam?
Overigens was het Nederlands vader’s derde taal. Als vierde taal kreeg hij op de Gouvernementsschool Arabisch. Zijn tweede taal was het Moluks-kazernemaleis en vader’s moedertaal was Bahasah Tanah van het eiland Haroekoe. Waarbij men op kampong Aboroe ook nog in een afwijkend dialect sprak. Ik heb wel eens eerder de naam van Opa Oenoe uit Middelburg laten vallen, die sprak bijna alleen maar BT. Dus een conversatie tussen beide heren was voor alle omstanders echt onnavolgbaar. Vader heeft trouwens later wat militaire termen in BT vertaald. Ze staan op papier en ik moet ze nog ergens hebben, maar zit nu in de fase ‘zoekt en gij zult vinden’. Misschien leuk om ze later, nadat ze weer boven water zijn, deze op I4E te ‘sharen’.
Ik heb weliswaar een glas whiskey naast me staan, maar probeer wel on topic te blijven. Oh ja, nurture versus nature. Beide hebben ook met Lombok te maken alwaar Jill Jurgens haar ziel en zaligheid in de strijd werpt om kansarme kinderen toch een toekomst te bieden. May the Good Lord shine HIS light on Jill.
Omdat het nu even hapert roep ik voor de continuiteit de hulp in van Wikipedia:
[CITAAT] ‘Nature-nurture in de contemporaine psychologie. Wat men probeert te bepalen in het contemporaine psychologisch debat is, welke rol genen en de omgeving spelen in de ontwikkeling van kinderen. Inmiddels is men het er over eens dat beide factoren een belangrijke rol spelen in de uiteindelijke intelligentie en persoonlijkheid van een individu. Maar in hoeverre de ene een grotere rol speelt dan de ander is nog een controverse, in het algemeen en bij meer specifieke zaken.
Het grootste probleem bij het beantwoorden van de nature-nurture vraag ligt in de verifiëerbaarheid van beide thesen. Een standaard dubbelblindtest zou veel van de vragen op dit gebied kunnen oplossen. Het is echter moeilijk om de goede situaties te vinden zonder onzuiverheid (bias). Mogelijke onderzoeken zouden kunnen werken met:
Personen met identieke genen opgegroeid in verschillende omgevingen.
Personen met verschillende genen opgegroeid in precies dezelfde omgeving.
Resultaten uit testen van dit type kunnen veel informatie verschaffen over de juistheid van opvoedmethoden en de werkelijke aard van menselijk gedrag. Studies naar het onderwerp zijn echter moeilijk uit te voeren en vergen veel tijd van onderzoeker(s) en proefpersoon. Met name proefpersonen zijn lang niet altijd vindbaar of geschikt voor een dergelijk onderzoek. [EINDE citaat]
e.m.
ps
http://nl.wikipedia.org/wiki/Emile,_of_Over_de_opvoeding
@ Pak Eppeson,
Ik ben ook het liefst lui. Gedreven door nieuwsgierigheid heb ik toch de kracht gevonden uw reactie helemaal te lezen. Het was de moeite waard, voorwaar alweer een mooi stuk over uw vader. Hij heeft bereikt wat er voor hem onder gegeven omstandigheden maximaal te bereiken viel en heeft daarmee zijn verdiende respect afgedwongen.
Ik zie uit naar wat u nog meer vindt in uw geheugen en oude familiekronieken om te delen op I4E.
Ik kom nog even terug op het geschrijf over culturele verschillen tussen Indonesische Chinezen en hun Pribumi landgenoten en vervolgens over de vraag waar cultuur vandaan komt.
Mocht u nog behoefte hebben aan literatuurstudie dan zou ik aandacht schenken aan de weledelzeergeleerde heren Prof. Dr. Geert Hofstede en Prof. Dr. Fons Trompenaars (beiden volgens mij nog in leven), twee internationaal erkende “cultuur goeroes” die ons kleine landje heeft voortgebracht. Zij hebben cultuur en culturele verschillen zichtbaar en meetbaar gemaakt en daarmee hanteerbaar voor al wie er mee te maken krijgt. U zult ze wel op Wikipedia kunnen vinden.
Misschien is “Riding the waves of culture” van Trompenaars wel iets om mee te beginnen. Ook in Nederlandse vertaling verkrijgbaar, maar de titel ben ik vergeten.
Genoeg hierover, ik hoef niet per se gelijk te hebben met mijn bewering dat specifieke “culturele” trekjes van een bepaalde etnische groep ook aangeboren kunnen zijn, niet (alleen) aangeleerd.
Pak Pierre
V.w.b de Chinezen kan ik historisch gezien een paar voorbeelden geven waarom ze op financiele en economisch gebied (iets) meer rendement krijgen voor hun inspanningen.
1. De Chinese migranten in Nusantara waren nakomelingen van uitgeweken Chinezen uit de vaste land van China (kuststrook).
Soms zijn ze of vrijwillig( desnoods als pandelingen) of werden geroofd (o.a door VOC -De schipper van Bontekoe).
Met andere woorden waren ze de “slimste”, de strekste van de bevolkingsgroep.
2. Ze zijn goed georganiseerd , in het begin als zeerovers.
Zelfs admiraal Cheng Ho maakte jacht op hun.
Singapura was ooit een oude chinese piratennest.
3In West Kalimantan hadden ze bijna een staat in een staat opgericht( Kongsi) .Zelfs de VOC moet hun met wapens onderdrukken.
4, Ze zijn slimme zeehandelaren en soort middelman tussen de VOC en de “inlanders”.
5.Ze zijn gewend om keihard te werken ( is feit) , zijn tevreden met een bordje pap , sparen graag .
6.Zijn ook bekend van hun samenwerking , zoals de kongsi.
Ze helpen elkaar ( heeft ook veel gemeenschappelijke punten met de Joden in Europa).
7.Ze werden door de VOC ook gebruikt als buffer .
Werd zelfs door de Nederlanders gevreesd ( die leide later tot de Chinese pogrom in Batavia e.o ).
Dat zijn feiten die hun voorsprong kunnen mede verklaren.
Aan de andere kant zijn de nieuwe rijken van de Chinezen ook pas maar 30-40 jaar aan de macht( economisch-financieel) , politiek kunnen ze nog niet zelfstandig opereren.
Ik had ergens gelezen dat achter een resident vaak een Chinees staan .(Nederlandse bron).
In de “moderne”Indonesia na 1960/70 kennen ze de gezegde ALI-Baba ( De Ali’s zijn dan de katvangers van de babah).
Tegenwoordig zijn de “tegenstellingen”tussen de jongeren onderling niet zo meer aanwezig , hoogstens latent.
Soms laait het weer op zoals tijdens de politieke omwenteling van 1998 .
De werklust en andere positieve eigenschappen ( handel, wetenschap) komt pas na de invoering van HCS en de toelating van rijke Chinezen( zie CBS cijfers) op Hollandse voorgezet onderwijs.
De rest waren of kleine handelaren of koelies(arbeiders) bij een mijn (Banka ) , plantages(Deli) of als keuterboeren ( zoals o.a bij de Tjina Benteng).
De opiumkitten zoals in Batavia en bij andere grote steden werd bevolkt door Chinezen .
Daar heeft de nederlands Indische regering veel geld verdien( zie Wettig Opium van ….).
@ Pak Surya,
Uw reactie bevestigt mij dat – im großen und ganzen – de Chinezen in de loop der eeuwen niet als rijkelui’s zoontjes de archipel zijn binnen gedwarreld en dat zij er als regel onder aan de sociale en economische ladder zijn begonnen. Van een voorsprong t.o.v. de Pribumi’s was dus geen sprake.
U schrijft dat hun “werklust en andere positieve eigenschappen
(handel, wetenschap) pas na de invoering van HCS en de toelating van rijke Chinezen” tot uiting is gekomen. Dat waag ik te betwijfelen.
Hamvraag blijft hoe het komt dat de Chinezen in Indonesië en trouwens ook in buurland Maleisië, over het algemeen, maar vooral in economische zin toch succesvoller zijn dan de Pribumi (in Maleisië: Bumiputra) terwijl zij, als het erop aankomt, worden gezien en behandeld als tweederangs burgers.
Ligt het aan culturele verschillen of is er toch nog “iets” anders, m.a.w. is “cultuur” een afgeleide van “natuur” of omgekeerd?
Ik denk niet dat het succes van de Chinezen (uitsluitend) aan Confucius ligt.
Pak Pierre
Pak P.
Voor de invoering van HCS ( omstreeks 1911-12 , heb de buku pinter niet in de buurt) heb je alleen Tjina kelontong of tjina koelie, of tjina boeren/plantage .
De Arabieren zijn handelaren , alleen zijn de de Hollands Arabische scholen niet zo populair.
De meeste Chinezen en Arabieren gingen of naar HIS of HAS .
Alleen de rijken kunnen verder doorstromen.
Dat ze echte harde werkers zijn kan je gewoon kijken hoe ze gewerkt hebben in de Wilde Westen.Aanleg van spoorlijnen, mijnen etc.
In hun vaderland zijn ze gewend om met minimale beloning te kunnen overleven.
Aan de andere kant heb je de smokkelaars, zeerovers en de klanten van de opiumkitten, de gokkers etc .
Dit volgens diverse encyclopedieen van Ned.Indie.
Uiteraard heb je oude families (oud geld) , de tauke’s die het goed deden in suiker , handel , tabak .
Zo veel zijn ze niet .In midden Java , en Semarang , Solo ( batik) heb je veel oude Chinese families.
De huidige Indonesische Chinezen zijn gewone hardwerkende Indonesiers , met het verschil dat hun “kongsi”mentaliteit (elkaar helpen) legendarisch is .
Ook heb je nog een heleboel arme Chinezen, de zgn Tjina Benteng uit Tanggerang en omgeving , en bepaalde typisch Chinese steden in Kalimantan , Bangka etc .
In Malaysia hebben ze een sterke positie , qua aantal zijn ze relatief groot .
Het is waar dat ze ook niet op een gelijkwaardige hoogte zitten als de bumiputera.
Staat veel geschreven over fricties tussen de 3 bevolkingsgroepen .
Bij sociale mobiliteit is de drijfveer om omhoog te krabbelen is volgens mij (mede)bepaald door de “honger” , om beter van te worden.
Ik wil 2x of 3x eten , ipv 1x.
Beter kleding, meer geld , opleiding etc dan wat ik nu heb .
Wil in een mooie auto, grote huis wonen.
Soms zie je dat de 2de of 3de generatie , de kinderen van rijke Chinees of Indonesiers dat ze niet meer hun best doen , ze hebben bijna alles.
Bij de Indische mensen in Ned.Indie zie je ook dezelfde proces , kinderen moeten hun best doen , het beter hebben dan de ouders etc .
“Cultuur” heeft er mee te maken, maar niet helemaal. Daar ben ik van overtuigd.
Pak Pierre
Groepsmentaliteit is een cultureel iets en wordt doorgegeven door cultuuroverdracht . Zoals Duitsers niet genetisch gedoemd zijn tot een nazisme -mentaliteit, zo zijn ook Indonesiërs niet genetisch gedetermineerd tot culturele gewoontes.
Het tegendeel van dit idee – de genetische determinatie – werd wel vaak gebruikt door racisten voor rechtvaardiging van superieure rasheid, maar op zich is het niet racisme.
Zo komen we op de diskussie ‘nature versus nurture’ .
Zeker… dna-onderzoek is in ontwikkeling . De nature-aanhangers moeten daar hun bewijzen in vinden.
Of juist niet. Erkennen dat hun bewijzen niet te vinden zijn in dna.
Ik heb met interesse bovenstaande gedachtenwisselingen gevolgd, die al lang niet meer gaan over de goede werken van Jill Jurgens. Moet kunnen, ik heb al eerder geschreven dat ik afdwalen één van de charmes van I4E vind: Al ngobrollend van een hoofdthema komen op nieuwe thema’s die het overdenken waard zijn en verrijkend werken.
Zo lees ik nu dan over de Javaan die, behalve vriendelijk, gastvrij en goedlachs, ook liever lui dan moe is en toch z.s.m. rijk wil worden en die geen verantwoordelijkheidsbesef en discipline heeft. Het laatste interpreteer ik via de context van het verhaal als “serampangan”, maar raak doen, niet in staat om een probleem effectief en efficient aan te pakken, zoals het onderhoud van wegen en gebouwen, de zorg voor het milieu en de toekomst van zijn kinderen. Pak Vos: “Overigens vind ik het te dol voor woorden dat buitenlandse (christelijke) instanties voor indonesische kinderen moeten zorgen. Dan is er wel iets heel mis in de mentaliteit van dit land”.
Oeps denk ik dan, dat heb ik meer gehoord, dat zijn uitspraken uit de verderfelijke koloniale tijd! Over de Javaan werd toen o.m. gezegd: “Een koelie kan van een dubbeltje per dag leven. Als je zijn loon verhoogt tot een kwartje, dan komt hij 1,5 dag niet opdagen”. Dus NIKS pure koloniale uitbuiting, maar een poging tot verzoening tussen des koelies inborst en rationele economische belangen (waar de koelie ook wat aan heeft).
Toen ik in de zeventiger jaren v.d.v.e. na mijn zeemans- en militaire loopbaan bij een internationaal opererende bank ging werken en mij op een gegeven moment mocht bemoeien met arbeidsvoorwaardenbeleid voor lokaal personeel op de buitenlandse vestigingen, kreeg ik te maken met een verzoek van de Nederlandse manager van de branch in Jakarta om een deel van het salaris als “presentiegeld” uit te betalen. Dus niet aanwezig, minder geld. “Oeps” dacht ik, “kèn niet, gevaarlijk, dit is kolonialisme, moeten we als Belanda zeker niet doen”. Aldus adviseerde ik mijn bazen. Prompt kwam antwoord van “our man in Jakarta”: “Ze doen het hier allemaal, de Indonesische banken zijn ermee begonnen”.
Dan kom ik, al surfende door mijn oude brein, op de vraag van Pak Eppeson aan Pak Vos: “Zijn daarom in het algemeen gesproken Indonesiërs van Chinese afkomst ogenschijnlijk succesvoller, omdat ze evely molning aan de slag gaan?”
In de koloniale tijd gold voor de Chinees, in tegenstelling tot de koelie: “De Chinees werkt hard en verjubelt zijn verdiende geld niet. Hij spaart, investeert in zijn zaak én in zijn kinderen, die het verder moeten schoppen dan hij”.
Als we dan in aanmerking nemen dat de doorsnee Indonesische Chinees ook al eeuwenlang in de archipel woont in krek de zelfde omgeving als de Pribumi, dan moet er toch iets anders zijn dat van de één een nijvere economisch succesvolle mier maakt en van de ander een happy-go-lucky krekel (bron: fabeltjes van Jean de la Fontaine).
Kijk je, om een antwoord te vinden, verder in de wereld waar groepen van verschillende etnische komaf “door omstandigheden” op een kluitje bij elkaar wonen, dan zie je de zelfde verschijnselen. De ene groep floreert, vaak genoeg tegen de verdrukking in, de ander blijft achter. We kunnen in dit verband ook naar Suriname kijken, met inwoners van Indiaanse, Afrikaanse, Chinese, Indiase en Javaanse afkomst, maar er zijn meer voorbeelden.
Zou er dan toch zoiets zijn als “genetische predestinatie”, d.w.z. een door de genen bepaalde groepsmentaliteit die er voor zorgt dat verschillende etnische groepen zich in een zelfde omgeving in verschillende richtingen en met verschillend succes ontwikkelen?
Op het gevaar af voor racist en fascist versleten te worden, durf ik te stellen dat het wel zo moet zijn.
Ik zou mijzelf met deze gedachtengang “racist” en “fascist” noemen, als ik tevens zou concluderen dat de ene groepering superieur zou zijn, de andere inferieur.
Ik volsta echter met de constatering “ze zijn verschillend” én tegelijkertijd met de aanbeveling aan een iegelijk die bestuurlijk of anderszins met die verschillen te maken heeft de verschillen met elkaar te verzoenen zodat daaruit iets moois kan ontstaan.
Pak Pierre
P.S. Even terug naar het hoofdthema: Ook mijn achternicht Els de la Croix zet zich al vele jaren ter plekke in voor een weeshuis in Semarang, gedreven door haar geloof.
@Ed Vos, op 19 september 2012 om 17:00 zei:
Zo zien de Tilburgers mij overigen ook niet, dus…..wat maakt het allemaal uit.@
Maar wanneer u als getrouw onderdaan trouw uw gemeentelijke belastingen, heffingen en leges afdraagt meneer Vos, dan bent u toch één van hen. Maar dan meer als geTILde BURGER 😉
e.m.
ps
Heb voor het eerst een Taalgidsje Indonesisch aangeschaft.
Dit is ‘m geworden:
http://www.bol.com/nl/p/wat-hoe-taalgids-indonesisch/1001004007800675/
Voor het slapen gaan een korte opmerking De bevolking is heel erg laks hier, en onverschillig. Statusverschillen zijn hier schering en inslag,dwz het verschul tussen arm en rijk. In de hogere klassen denkt men slechts aan hun eigen perut (buik). Geen wonder dat de kleine man denkt “aan mijn reet”, ze doen toch niks voor je,,,
Voor Nederlanders met een ideele instelling is hier heel veel werk aan de winkel.
Zoals dus ‘JILL JURGENS’ aan wie dit topic is gewijd. Woonden haar schoonouders nou in dat mooie grote huis?
e.m.
A propos, over Lombok gesproken; ik heb van mijn bezoek aan de Floriade 2012 een exemplaar overgehouden van de Indonesia Brochure, een toeristisch Infozine in associatie met ‘wonderful Indonesia’. Ik verneem daaruit voor het eerst van ‘de Gili’s’. Drie kleine eilandjes Gili Air, Gili Meno en Gili Trawangan gelegen in de buurt van Bali naast het kleinere Lombok.
Omdat het blijkbaar om een First Edition gaat, is er een voorwoord opgenomen van de ‘Vice-Minister Tourism and Creative Economy’ Sapta Nirwandar. Ik wil u, als momentele toerist in Indonesië een enkel woord natuurlijk niet onthouden. De Excellentie schrijft o.a.:
[CITAAT] ‘/…../ One of our best assets are ‘the people’ which still maintain our nature and culture. We live together with many different cultural communities within our country. We therefore have learned to respect each other differences, and live together in harmony, welcoming our guests. That’s why Indonesia is internationally known as ‘the smile country’. /…../’ [EINDE citaat]
Fijne dag morgen!
e.m.
Tot besluit van dit off topic nogbrollen
1. vandaag de eerste regen gevallen,hahahahal 🙂
2, nieuw woordje geleerd (ke) surupan
Hier vlakbij worden er nieuwe huizen gebouwd en waarschijnlijk waren de locale geesten het daar niet mee eens. Gevolg een stuk of 50 mensen vielen flauw, begonnen raar te schreeuwe. werden door de geesten bezeten, Begeesterd ahw. tijd dus voor een passende doa (een soort gebed)
Je gelooft het of je gelooft het niet
amien
@Je gelooft het of je gelooft het niet@
Van een leermeester uit Soerabaja onthouden: ‘Wel rekening mee houden!’
Houdt u het voorlopig maar illegaal gedumpt chemisch afval. Misschien wel door één van de ondernemingen van de meneer die ook ketua is van een politieke partai (hihihi … hahaha).
Voor straks meneer Vos, alvast Selamat Tidur 🙂
e.m.
Gewoon nieuwe selamatan geven. Met een betere geit.
Vandaag achter de rumah sakit umum gereden. Wat zag ik daar? Een vuilnisbelt.
Je ziet heel veel (merkt veel op) wanneer je achter op een brommer rijdt. Vandaag een lekke achterband gekregen, vier gaten in de binnenband. Na een kleine optelsom bleek het vernieuwen van de binnenband de goedkoopste optie te zijn. Totale kosten: 25.000 rupia – nachttarief buiten de stad Salatiga, voor nog geen half uur arbeid door de man van de tambal ban.
Hahahaha – altijd blijven lachen in dit land en gewoon doen. Tot nu toe nooit genept door de mensen hier. Zij zijn heel behulpzaam.,ook al zien ze mij niet als hun “eigen”.,
Zo zien de Tilburgers mij overigen ook niet, dus…..wat maakt het allemaal uit..
Overigens,misschien wel leuk om te weten. Nieman hier zegt selamat pagi, sore, tidur en dergelijke tegenelkaar. Zoiets is men hier niet gewend tezeggen. Natuurlijk wanneer je als eerste begint zegt men iets terug. maar je moet wel als eerste beginnen. Wanneer je iemand tegenkomt of iemand rijdt voorbij op zijn sepeda motor dan is een vriendelijk hoofdknikje al voldoende.
Bahasa indonesia is natuurlijk belangrijk om wat inside-informtie uit de mensen te trekken — want hier spreekt men voornamelijk hun eigen taal het javaans– en vooral om op een vriendelijke manier een venter af te wimpelen die je een souvenier te koop aanbiedt.
Dat heb ik in de jaren die ik hier mijn vakantie doorbreng wel ondervonden, vooral wanneer je gebouwen fotografeert en vraagt om binnen te mogen fotograferen is bahasa indonesia handig. Een bule die een beetje bahasa indonesia spreekt is al gauw pintar bahasa in hun opvattingen. met een beetje javaans (of een paar javanse woorden) wek je al heel wat meer indruk en verbazing en dan heb je de lachers op je hand 😉
Natuurlijk is een javaanse connectie of gids ook handig om bij je te hebben om misverstanden en communicatiestoornissen uit de wereld te helpen.
Ed Vos, op 18 september 2012 om 16:22 zei:
Bahasa indonesia is natuurlijk belangrijk om wat inside-informtie uit de mensen te trekken — want hier spreekt men voornamelijk hun eigen taal het javaans–
—————————————————–
Inderdaed.
Je moet de “bahasa”kennen , en een beetje kennis van bahasa daerah( streektaal) kan een toegevoegde waarde hebben.
Juist de klene man(vr) kan je veel vertellen , over hun hoop, wanhoop cq frustraties over hun “leiders” , hun maatschappij etc .
Kan je met hun communiceren , dan kan je veel “inside”information krijgen.
Ik vind altijd leuk om met een satpam(security) , met tukang beca, taxi , tukang parkir, en zelfs met mannen en vrouwen die in een witte jubah of hoofdoek dragen.
Over de Islam , de politiek etc .
Kost je hoogstens een paar sigaretten , of kopje koffie .
Vaak zit ik bij zo’n warung kopi , samen koffie te drinken , pisang goreng te eten en kretek te roken, lekker omong kosongen.
Nu zullen er waarschijnlijk enkelen onder u zijn die zich afvragen of er niets positiefs te melden valt uit Indonesie.
Laatst filmde ik een campusari-avond, en Pak Lurah vertelde aan de aanwezigen dat die film (en de foto’s) naar Nederland ging. Hij voegde er aan toe dat ik als inwoner van het dorp werd beschouwd. Ja, iedereen kent iedereen hier, en is zowat familie van elkaar. In elk huis waarin ik mampir vraag men :sudah makan?. Of men zit te eten en zegt dan:makan! wanneer je binnenvalt.
Ja dat is wel wat anders dan in Nederland.
De familie is hier heilig en voor de vriendenkring wordt evengoed gezord.
Voor “buitenstaanders” die de andere kant van de medaille niet zo goed kennen kunnen in een bepaalde richting gedreven worden.
Ook als men alleen maar de “successtory” van de Indonesische samenleving hier verteld . Je gaat Indonesia bekijken met een roze bril.
Terwijl als je kritisch ben ook mss tot een andere idee kan komen.
Zoals wat de oude Indonesiers zeggen over hun “Gemah Ripah Loh Jinawi” land en samenleving .
Zelfs bij de opmerking van “dat je als hun eigen mensen wordt gezien” zal ik (als indonesier zijnde ) niet gelijk 100% aannemen.
De oude(re) “Indie gangers” onder ons kennen de woorden “basa basi” .
citaat: “Zelfs bij de opmerking van “dat je als hun eigen mensen wordt gezien” zal ik (als indonesier zijnde ) niet gelijk 100% aannemen.” Dat lijkt mij ook. Ik heb als inlogcode: saya lahir disini. (Bahasa I. op z’n Nederlands!). Dat levert heel veel hartelijkheid op en een soort van welkom thuis. Maar eigen?? Ik zal een in Nederland geboren Fransman op straat heel vriendelijk de weg wijzen en veel vertellen over wat hij daarbij tegen zal komen. Maar eigen?
@ Meneer Vos:
Mss kan je ons ( ik in ieder geval) vertellen wat je antwoorden zijn :
1.Wat is er dan volgens u precies aan de hand?
2.Zijn dit de gevolgen van meer democratie na Suharto?
3.Zijn daarom in het algemeen gesproken Indonesiërs van Chinese afkomst ogenschijnlijk succesvoller, omdat ze evely molning aan de slag gaan?
4.Ziet u wat dat betreft de problemen alsmaar groter worden (neerwaartse spiraal), of toch een ontwikkeling omhoog?
5.Wat is uw optimistische kijk voor de toekomst?
6.En hoe kan een weliswaar klein, maar toch welvarend land als Nederland daar bij helpen?
7.Wat heeft de voormalige kolonisator zijn vroegere kolonie (nog) te bieden?
Alvast terima kasih banyak .
Meneer Atamadja. Ik ben hier op vakantie en niet om moeilijke discussies te voeren. Nogmaals: ene wijlen Londoh is zwaar teleurgestel verkast naar Amsterdam omdat hij vond dat de mentaliteit van de javaan – en vooral die uit Solo waar veel linkeballen en penipu wonen hem niet beviel. Dat was in de tijd van Suharto wel wat anders, ook dat moest hij toegeven, en dan praten we over de jaren 70/80
Penipu’s heb je overal , zelfs in kleine steden en dorpen.
Ik woon tig jaren in Jakarta (Centrum-Weltevreden) ga bijna elke jaar terug naar mijn kampung halaman .Kris kras door West Java en soms ook naar midden en Oost Java( Surabaya)
En toch ga ik ook in bepaalde omgeving mijn eigen vrienden, kennissen , sociale contacten zoeken.
Trouwens die vragen zijn van Pak E.M en aan jou gericht .
Als hij aan mij vroeg dan heb ik het zeker beantwoord.
eppeson marawasin, op 18 september 2012 om 13:18 zei:
@Surya Atmadja, op 18 september 2012 om 12:24 zei:
Ben zeer benieuwd .
Zulke vragen kan je niet zo maar beantwoorden door alleen maar Engelse(dus elitaire) kranten als infobron @
Dag meneer Surya Atmadja, misschien hebt u mijn reactie wel te snel gelezen en ze daardoor verkeerd geïnterpreteerd.
Aan de andere kant heb ik er volledig begrip voor, dat u mij zelfs als 2e generatie Indonesiër in Nederland in mildere mate de les wil lezen.
—————————————————————————————
Een beetje vreemde reactie .
Ik ben gewoon benieuwd wat de antwoord van Meneer Vos is .
Hij komt vaak in Salatiga en omgeving).
Is ook getrouwd met orang dari sana .
Dus kan hij in vele gevallen (iets) meer weten over een facet( wereldje) van de of een Indonesische samenleving.
Hij is of kan beter geinformeerd zijn dan een doorsnee orang turis.
Ik kan zelfs mee gaan met zijn constatering ( ondanks zijn voorzichtige benadering) .
Quote :
” Ik blijf erbij dat wat er in dit land ontbreekt is discpiine (volgens mijn Nederlandse maatstaven ”
Mijn Indonesische maatstaaf zegt het ook , “tidak berdisiplin “.
Indonesiers onderling zeggen het “dasar Melayu” .
Semrawut, soms kacau, soms neigt het naar een beetje anarchie .
Vandaar de roep van sommigen om een sterke man (meestal met een leger achtergrond).
Over de huidige gang van zaken in Indonesia zijn de Indonesiers , als ze echt eerlijk met elkaar praten , ( de kans dat ze dat doen met een orang turis of Belanda cq buitenlander relatief klein ) met elkaar eens dat ze nu in de zgn Zaman Edan leven.
Zie de voorspelling van Joyoboyo , een Javaanse koning van eeuwen geleden.
http://en.wikipedia.org/wiki/Jayabaya
eppeson marawasin, op 18 september 2012 om 13:18 zei:
“Meneer Vos is een intelligente man met een brede algemene ontwikkeling. Hij hoeft mijns inziens maar om zich heen te kijken, de indrukken en contacten op zich in te laten werken om vervolgens zijn gedachten, ideeën en conclusies op de hem bekende wijze onder woorden te brengen. Volgens mij hoeven daar in eerste instantie zelfs geen Indonesisch-talige kranten aan te pas te komen.”
Nou intelligent is wel een te eervolle karakterisering. Ik kijk om me heen (moet ik wel als fotograaff in de dop, op zoek naar objecten), doe wat ervaringen op en geef het “raw” weer op dit forum. Niets meer en niets minder. Overigens lees ik geen kranten hier (wel heb weer de krant gehaald), Niemand heeft hier een abo. Internetten doe ik nauwelijks want ik ben de gehele dag op stap met een vriend voor de kumpulan Salatiga in april het volgend jaar ergens in Zeeland.
Ik blijf erbij dat wat er in dit land ontbreekt is discpiine (volgens mijn Nederlandse maatstaven . Mijn vader was militair en ambtenaar in Indie, de appel. valg dus….) en verantwoordelijkheidsbsef c.q. gevoel.
Voorts is men hier erg materialistisch, Geldzucht viert hier hoogtij, laatstaan eerzucht. Een persoon begint hier bvb een usaha, niet zo zeer om zijn familie te kunnen onderhouden, maar om binnen vijf jaar of al eerder in 2 dikke auto’s te kunnen rijden.
Wel doe ik al schrijvende en al vragen beantwoordende van Pak Eppeson ideeen op voor het item van de dag om te fotograferen.
Overigens, schrjven de Engelse kranten hetzelfde als ik?. Nou dan heb ik het bij het rechte eind, toch?
Overigens vind ik het te dol voor woorden dat buitenlandse (christelijke) instanties voor indonesische kinderen moeten zorgen. Dan is er wel iets heel mis in de mentaliteit van dit land.
Kinderen? ik zie ze overal en er komen er nog steeds meer bij. Je ziet wel eens en poster met de tekst “twee is voldoende”, maar veel uitwerking heeft het blijkbaar niet.
Wat wil je in een land waar het leven elke dag montoon is: je bent nog potent en je wilt wel eens wat voor de variatie.
Een kind brengt nog leven in de brouwerij. Het opvoeden van kinderen is een volledige dagtaak voor de vrouwen. Zoals men in Nederland honden uitlaat voor het sociaal kontakt, zo laat men kinderen uit voor hetzelfde idee . Vaak denk ik ook dat de gehele familie en vooral de vrouwen gegijzeld worden door de kinderen, want kinderen zijn hier de baas in huis, vooral wanneer zij nog heel jong zijn.
In nederland gaan de kinderen vroeg naar bed, 8 uur ’s avonds hier zie je ze nog rondkruipen rond,wandelen en tv kijken. Want tv is volksvermaak. En wanneer je ziet naar welke programma’s men kijkt is het plasic en domheid en onnozelheid troef.
Krijgt een gezin er nog een kind bij, dan gaat de volldedige aandacht weer naar het jongste kind, enzovoort. De anderen die minder aandacht krijgen doen maar wat, en vaak is bij hen de discipline zoek.
Maar ook die kinderen worden groot en trouwen vooral heel jong (in dit land)
Wat er in dit land vooral ontbreekt is discipline en verantwoordelijkheidsgevoel,
@Wat er in dit land vooral ontbreekt is discipline en verantwoordelijkheidsgevoel.@
Dag meneer Vos, ik heb alleen maar vragen:
Wat is er dan volgens u precies aan de hand?
Zijn dit de gevolgen van meer democratie na Suharto?
Zijn daarom in het algemeen gesproken Indonesiërs van Chinese afkomst ogenschijnlijk succesvoller, omdat ze evely molning aan de slag gaan?
Ziet u wat dat betreft de problemen alsmaar groter worden (neerwaartse spiraal), of toch een ontwikkeling omhoog?
Wat is uw optimistische kijk voor de toekomst?
En hoe kan een weliswaar klein, maar toch welvarend land als Nederland daar bij helpen?
Wat heeft de voormalige kolonisator zijn vroegere kolonie (nog) te bieden?
Of heeft Indonesië Nederland helemaal niet meer nodig?
Wel blijven genieten van uw vakantie! Fijne dag verder.
e.m.
eppeson marawasin, op 18 september 2012 om 04:19 zei:
@Wat er in dit land vooral ontbreekt is discipline en verantwoordelijkheidsgevoel.@
Dag meneer Vos, ik heb alleen maar vragen:
Wat is er dan volgens u precies aan de hand?
———————————————————————
Ben zeer benieuwd .
Zulke vragen kan je niet zo maar beantwoorden door alleen maar Engelse(dus elitaire) kranten als infobron .
@Surya Atmadja, op 18 september 2012 om 12:24 zei:
Ben zeer benieuwd .
Zulke vragen kan je niet zo maar beantwoorden door alleen maar Engelse(dus elitaire) kranten als infobron @
Dag meneer Surya Atmadja, misschien hebt u mijn reactie wel te snel gelezen en ze daardoor verkeerd geïnterpreteerd.
Aan de andere kant heb ik er volledig begrip voor, dat u mij zelfs als 2e generatie Indonesiër in Nederland in mildere mate de les wil lezen. Ik wil u die tropisch opportunistische positie in dit zeeklimaat uit de aard der zaak om humanitaire reden natuurlijk niet ontnemen.
Toch voor de goede orde, ik stel de vragen aan meneer Vos n.a.v. diens bovenstaande bijdrage -en informatie uit eerdere postings-, die op dit moment al wekenlang in het voormalig Nederlands-Indië tussen de daar wonende Indonesiërs verblijft. Waarom zou meneer Vos dan Engelstalige kranten moeten inzien om mijn vragen te kunnen beantwoorden?
Meneer Vos is een intelligente man met een brede algemene ontwikkeling. Hij hoeft mijns inziens maar om zich heen te kijken, de indrukken en contacten op zich in te laten werken om vervolgens zijn gedachten, ideeën en conclusies op de hem bekende wijze onder woorden te brengen. Volgens mij hoeven daar in eerste instantie zelfs geen Indonesisch-talige kranten aan te pas te komen.
e.m.
Misschien toch maar iets vaker engelstalige Indonesische kranten lezen. Zie:
http://www.thejakartapost.com/news/2012/09/29/yudhoyono-gets-lost-translation-un.html
e.m.
Je kunt niet het leed van de wereld op je schouders nemen, maar het is indrukwekkend wat deze vrouw van jongs af aan voor haar medemens wil betekenen. Ik maak een diepe buiging voor haar.
Aan de andere kant, ik geloof dat meneer Vos dat hier ook wel eens eerder heeft geschreven, als je in Indonesië trouwt krijg je de hele schoonfamilie om ze te ondersteunen er gratis bij.
e.m.
Oppassen dus voor vrouwen die maar al tecgraag naar Nederland willen. Zo begint een huwelijksaanzoek.
De vrouw kiest hier haar man, en dat is haar geraden ook. wat haar toekomst betreft.
Geen wonder dus dat veel mannen zich pocherig en opgeblazen doen, al hebben ze geen nagels om hun achterste te krabben.Zo proberen ze haar in allerlei standen en talen duidelijk te maken dat bij hem haar toekomst volledig is verzekerd. Vaak tippelt ze er nog open ogen in ook nog.
De man mag de jago zijn en triomfantelijk aan iederen die het maar horen wilt verteltlen dat hij een vrouw heeft versierd. Een huwelijksaanzoek doet hij pas formeel wanneer de familie zo’n huwelijk zal goedkeuren.
Als toerist sla je niet zo gauw een rijke vrouw aan de haak,of eentje met hersens in d’r bol. Of die in nederland de nederlandse mentaliteit overneemt.
Maar soms staat ook zo’n vrouw machteloos wanneer een familielied ziek wordt of voor behandeling naar het ziekenhuis moet. Zoiets moet je zelf betalen en direct ook. Altijd is er wat…..
Overigens bevinden zich in Indonesie veel dromerige nederlandse mannen die hun schepen achter zich hebben verbrand. Die krijgen vroeger of later te maken met de tropenkolder.