Islamitische en christelijke vrouwen uit Indonesië nemen het voortouw

Islamitische en christelijke vrouwen uit Indonesië nemen het voortouw bij de interreligieuze dialoog en samenwerking in hun land. 80% van de Indonesische bevolking is moslim. Toch is de samenwerking tussen de verschillende godsdiensten volgens prominente islamitische vrouwen van essentieel belang

Dit bericht werd geplaatst in Indonesia actueel. Bookmark de permalink .

15 reacties op Islamitische en christelijke vrouwen uit Indonesië nemen het voortouw

  1. eppeson marawasin zegt:

    Moedige mensen. Hulde! Say a little prayer for them. In women we trust.

    e,m,

    • Walter zegt:

      Ik hoop dat de zamenwerking zich uitbreid tot de grote Hindu en Budistische gemeenschap, de Joden en de Baha’is die in de UN NGO enorme contributies heeft gemaakt dat tot zamenwerking heeft geleid tussen de verschillende godsdiensten.

  2. Ed Vos zegt:

    Het ware beter dat mensen in 1 God geloofden (of zoals anderen willen helemaal niet geloofden). Want wanneer daarin variaties zijn is het gewoon om bingung te worden.
    Binnen ons zonnestelsel hebben we 1 zon. Overal op de aarde is zijn uitwerking (apalagi zijn verschijningsvorm) anders. De een noemt hem soleil de ander surya, zon , Sonn, Sun. Aan de evenaar is hij heet en verzengend. Op beide polen miezerig.

    • Jeroen zegt:

      Wie weet heeft God juist diversiteit gecreëerd om een bepaalde rede?
      Zo lijkt diversiteit bij mensen ook iets goeds te zijn.
      Niet heel het menselijk soort is vatbaar voor dezelfde ziektes, en de één gedijt beter onder bepaalde omstandigheden en omgevingen dan de ander. Zo kan het menselijk soort overleven.

      Hoe we het ook wenden of keren, fijt is dat er diversiteit is, ook binnen de grote geloven, en dat zal altijd zo blijven.
      De almachtige God of waar men ook in geloofd laat dat om een of andere reden toe.
      Wie zijn wij om ons daar mee te bemoeien?
      Daarom vind ik het vreemd dat geestelijken zich daar altijd mee bemoeien. Zou het niet de wil van God zijn om mensen te laten afdwalen? En zijn mensen die afdalen perse slecht, of is er een kans dat ze ooit weer op het goede pad komen?
      Mensen doden omdat ze volgens bepaalde mensen niet het juiste pad bewandelen is je bemoeien met Gods wil denk ik,
      Doen alsof je alle antwoorden hebt en die ten uitvoer brengen is Gods naam misbruiken, denk ik.
      Maar ja ik heb ook niet alle antwoorden…

      • Walter zegt:

        Hier is een antwoord dat mijn geloof aanbied:
        “God schiep het heelal en de mens als hoogte punt, omdat Hij kende zijn liefde voor de mensheid en shaapte hem naar Zichzelf en liet hem Zijn schoonheid zien”
        Door de eeuwen stuurde Hij vertegenwoordigers, propheten, ongeveer iedere 1000 jaar om de mensheid te leiden in hun ontwikkeling. Volgens de geschreven, ongeveer de laatste 7000 jaar, historische gegevens kwam, Noah, Krishna, Abraham, Mozes, Zoroaster, Budha, Jesus, Mohammed, The Bab en de meest laatste Baha’u’llah. Ieder openbaarde ietsje meer voor de geestelijke en materiele ontwikkeling van de mensheid. Bijvoorbeeld Mozes bracht Gerechtheid, Jesus Liefde en Bediening, Mohammed Gehoorzaamheid aan God en Baha’u’llah Eenheid van God en godsdienst, eenheid der mensheid, eenheid van onze wereld.
        Wij zijn geestelijke wezens, we hebben een lichaam dat maar goed is voor zeg 80 jaar, maar onze ziel bestaat voor eeuwig.
        God gaf ons een ziel gedurende conceptie, waar we mee kunnen doen wat we willen, een vrije wil. Het uiteindelijke doel is een geestelijk niveau(geestelijk lichaam) te bereiken waarmee we in het hiernamaals dichter bij God kunnen komen. Zijn we goed geweest dan komen we dichter bij God(Hemel), zijn we slecht geweest dan staan we ver van God(Hel). We blijven verantwoordelijk voor wat we doen, als het niet op aarde is dan toch in het hiernamaals.
        Baha’i Faith

    • Loekie Lemper zegt:

      Schil een paar aardappelen, wassen, afdrogen, in repen snijden, frituren in schone olie tot knapperig bruin, zout, mayonaise…erg lekker.

  3. eppeson marawasin zegt:

    @pisang goreng@

    “Maar laat, als gij aalmoezen geeft, uw linkerhand niet weten wat uw rechter doet, opdat uw aalmoes in het verborgene zij, en uw Vader, die in het verborgene ziet, zal het u vergelden.” (Mat.6:3,4)

    http://www.thejakartaglobe.com/editorschoice/a-tough-life-for-kids-on-jakartas-streets/531974#Scene_1

    e.m.

    ps
    recept pisang goreng:

    http://gadogadogirl.tipjes.nl/cat/recept-pisang-goreng.html

  4. Arthur Olive zegt:

    Het is goed om indien mogelijk met elkaar in vrede omgaan te gaan en samen te werken voor het goede.
    Men moet echter een universalist zijn om alle geloven te accepteren.

    De oude Grieken vertellen ons om onze inclinatie te matigen.
    De oude Romeinen vertellen ons om sterk te zijn door ons leven in orde te brengen.
    Buddhism verteld ons om ons te ontgoochelen door ons bewustzijn te vernietigen.
    Hinduism verteld ons om ons te absorberen in het samenvloeien van onze ziel.
    Islam verteld ons om onderdanig te zijn door onze wil te onderwerpen.
    Agnostics vertellen ons om vrede te hebben door onze onzekerheid te negeren (Ze kunnen niet bewijzen dat er geen God is).
    Moralizers vertellen ons om goed te zijn door onze obligaties na te komen.
    Alleen de gospel verteld ons om vrij te zijn door onze gebrekken te bekennen.
    Christianity is de enige unreligion, omdat dat het enige geloof is waar de Grondlegger ons verteld om niet onze daden maar onze nood te brengen.

    Iemand had het over onze wil, dat God ons een vrije wil had gegeven.
    De wil kan niet vrij zijn want de wil is onderdanig aan omstandigheden en is daardoor ondergeschikt bvb. Je wilt eten OMDAT je honger hebt.
    Nergens in de bijbel staat dat de mens een vrije wil heeft, het tegenstaande is waar.

  5. P.Lemon zegt:

    Vanuit een ander perspectief bekeken:

    *Religie heeft de afgelopen paar honderd jaar een moeilijk te onderschatten politieke, morele en culturele rol gespeeld in westerse samenlevingen. Dat die rol nog lang niet is uitgespeeld, blijkt bijvoorbeeld uit het feit dat het christelijke erfgoed tot op de dag van vandaag het jeugd- en gezinsbeleid van bijv. het kabinet Balkenende-IV doortrekt en uit het feit dat zelfs niet-christenen graag lippendienst bewijzen aan de ‘joods-christelijke traditie’, al is het maar om moslims de wacht te kunnen aanzeggen

    De wetenschap vormde de afgelopen paar honderd jaar al evenzeer een inspiratiebron voor het morele en politieke handelen. Te denken valt aan de betekenis van het Verlichtingsprogramma voor de institutionalisering van de universele rechten van de mens; het sociaal-darwinisme dat honderd jaar geleden in de Verenigde Staten schrijnende armoede legitimeerde; de racistische theorieën die uiteindelijk uitmondden in de Holocaust; het wetenschappelijk socialisme dat resulteerde in een reeks dictaturen waarvan sommige tot op de dag van vandaag zijn blijven bestaan; en de evolutietheorie die in bepaalde kringen met graagte wordt aangegrepen om de stelling te verdedigen dat religie ‘achterlijk’ en geloven ‘dom’ is.

    De verhouding tussen wetenschap en religie is de afgelopen paar honderd jaar vaak ongemakkelijk geweest. Enerzijds was er een wetenschap die het licht der rede voorstelde als het begin van het einde van de religie (Seidman, 1994: 19-53); anderzijds was er een religie die de wetenschap ervan beschuldigde de weg naar het nihilisme te plaveien en te willen rommelen aan Gods schepping. Ook deze antagonistische verhouding is tot op de dag van vandaag blijven bestaan, zeker nu het jaar 2009 zowel tot Darwin- als Calvijnjaar is uitgeroepen, zodat beide kampen op gezette tijden wat salvo’s kunnen lossen of wat handgranaten naar de overkant kunnen slingeren. Maar dergelijke schermutselingen veranderen ondanks alles sluipenderwijs in achterhoedegevechten, nog slechts interessant voor oude mannen die graag namens God of Rede spreken: ongelovigen die geloven dat mensen geen dingen mogen geloven die niet aantoonbaar waar zijn en gelovigen die geloven dat ideeën die strijdig zijn met wat zij geloven niet waar kunnen zijn.

    Landenvergelijkend onderzoek maakt duidelijk dat juist in landen als Nederland, landen dus waar de neergang van christelijke kerken en christelijke moraal het verst is voortgeschreden, het vertrouwen in wetenschap en technologie het meest is afgenomen (Inglehart, 1997: 79), niet het minst onder jongeren en hoger opgeleiden (Houtman en Mascini, 2000). Waar in de jaren vijftig emotioneel onvaardige maar hyper-intelligente jongens met een IQ van 180 (vrouwen bestonden toen nog niet, dus vandaar: jongens) nog werd verzekerd dat zij zich ‘gelukkig mochten prijzen met zo’n goed stel hersens’, worden zij vandaag de dag genadeloos weggezet als stakkerige ‘nerds’.
    ( De onttovering van de wereld
    Over religie, wetenschap en postmoderne cultuur
    Dick Houtman ( June 2009
    The Erasmus University
    Working Paper Series on Sociology

    • Jan A. Somers zegt:

      Wetenschap is de kunst van het omgaan met het niet-weten. Stelling nr.11 bij mijn proefschrift. Maar ook: Ik geloof er niet in maar houd er wel rekening mee (…), stelling 12a.

  6. Arthur Olive zegt:

    Ondanks het feit dat het Christendom de grootste godsdienst in de wereld is moeten we er aan herinnered worden dat een van de centrale punten van de bijbel is dat in elke generatie er alleen een klein remnant (overschot) is die gekozen is uit genade.
    Het idee remnant kan men 540 keer vinden in de bijbel.
    Er was en wordt veel gedaan in de naam van het Christendom maar zelfs dat is voorspeld.

  7. eppeson marawasin zegt:

    Minta permisi: Back on Topic!

    [CITAAT] ‘Momenteel is de moslima en professor Musdah Mulia voorzitster van de ngo. Volgens de professor maken de gesprekken duidelijk dat moslims en christenen samen geconfronteerd worden met dezefde problemen zoals armoede, ongeletterdheid, corruptie en economische ongelijkheid. “Daarom is deze interreligieuze dialoog meer dan nodig.” Volgens Mulia wordt zo tegengewicht geboden voor de invloed van radicale groepen, die de Indonesische samenleving en het samenleven van verschillende geloofsgemeenschappen bedreigen. ”Wij moeten samenwerken om een duurzame samenleving tot stand te brengen. Daarom organiseren wij samen programma’s.” [EINDE citaat]

    [CITAAT] ‘“Als vrouwen hebben wij een sterke band. Samen kunnen wij gemakkelijk de problemen bepalen die ons allen aangaan”, verduidelijkt de evangelische predikante Krise Anki Gosal uit Minahasa (Noord-Sulawesi). De predikante is coördinatrice van het departement voor vrouwen en jeugd van de Indonesische Raad van Kerken. Volgens de predikante zijn sinds 2008 verschillende gemeenschappelijke interreligieuze projecten gestart met islamitische organisaties en de Indonesische Raad voor Godsdienst en Vrede. Die laatste ngo werd in 2000, onder impuls van de voormalige Indonesische premier Abdurrahman Wahid, opgericht. [EINDE citaat]

    e.m.

Laat een reactie achter op Ed Vos Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.