“De dubieuzen”

Alfred Birney brengt in De dubieuzen (april 2012) enkele opzienbarende boeken van vergeten schrijvers onder de aandacht.
Het multiculturele leven in het voormalige Nederlands-Indië wordt daarin heel anders beschreven dan in boeken van beroemde schrijvers als Couperus en Multatuli. verder… Recensie op literatuurplein.nl:
Belangrijk in dit boek is de rol van de Indo’s en hun gedrag in de literatuur dat vaak, vooral in fictie, als dubieus werd omschreven. Meteen wordt duidelijk dat de titel bitter en bijtend is. Birney wijst op de argwaan jegens de Indo in de klassieker Orpheus in de dessa van Augusta de Wit. En dat terwijl de Indo al klem zat. Ik citeer Birney: ‘…de “blanke arrogantie”. Indo’s sprongen daar ogenschijnlijk het makkelijkst mee om. Ze konden moeilijk anders. Ze waren Hollander noch Javaan. Ze zaten ertussenin. Dat maakte hun positie zo uniek. En ongrijpbaar, en vooruit: soms ook onbegrijpelijk.’
TTF 28 mei bibittheater 14.30 Alfred Birney over de dubieuzen

Dit bericht werd geplaatst in Boeken. Bookmark de permalink .

2 Responses to “De dubieuzen”

Boeroeng schreef:

9 maart 2012 om 23:22

Douwes Dekker groeide op in Nederland en vertrok op zijn 18de naar Indië . Hoe ‘deskundig’ was hij ?
Couperus was maar 6 jaar van zijn eerste 18 jaar te Indië en zo als het boek de stille kracht laat zien kregen de indo’s en de javanen de minder nobele karakters. Hoe koloniaal toch deze.
Ik snap die Couperusverering niet. Waarom heeft men die arrogante koloniale atitude van de man niet door ?
De residentsvrouw in het boek was ook niet zo nobel…. en ja hoor… die was verinlandst.
Toch worden zij beiden vaak genoemd als Indische schrijvers.

Beantwoorden
- P.Lemon schreef:
  
  12 mei 2012 om 15:30
  
  Over die arrogantie : In het boek ‘De smaak verlangen’ trof ik deze aanwijzing…..”In de koloniale tijd gold een oriëntatie op Nederland en Europa. Hoe europeser een persoon was ( of leek!), hoe meer kans op stijging op de sociale ladder. Dit ging samen met het houden van ‘gepaste afstand’ ten opzichte van alles wat indonesisch was. Een oorzaak daarvan was de angst tot ‘verindischen’: ‘afzakken’ tot het niveau van Indonesiërs. In de koloniale optiek werd dit schrikbeeld o.a. gevoed door beelden over hygiëne, smetvrees en contaminatie.”….Eigenlijk voer voor sociologen/psychologen waarom mensen elkaar toen zo de maat namen, nu is het tv amusement geworden om gezinnen elkaars cultuur te laten beleven ( Groeten uit…)…en dus gaan we al iets anders om met onze primitieve instincten en gevoelens.
  
  Beantwoorden