Ted Hielckert ontving een lintje: “De heer Hielckert is geworteld in Nederlands Indië en getekend door de Tweede Wereldoorlog en de revolutie daar. Toch heeft hij de negatieve oorlogservaringen als kind en militair in Nieuw-Guinea weten om te zetten in iets positiefs. Al ruim 20 jaar zet hij zich in voor de belangenbehartiging van de Indische gemeenschap in Zwolle en maakt hij zich hard voor het herdenken en doorgeven van de ‘eigen geschiedenis’. Met succes. In 1991 kreeg de herdenking op 15 augustus voor het eerst gestalte in het Ter Pelkwijkpark en vanaf dat moment groeide de aandacht voor een lang vergeten oorlog en haar veteranen in Zwolle. In 2001 was het ‘eigen monument’ in Park Eekhout een feit.”
Stentor 1, Stentor 2, .. Filmpje bij het monument
De heer E. Lie (66) – Lid in de Orde van Oranje-Nassau
De heer Lie is schrijver en beeldend kunstenaar. Hij zet zich sinds 1976, onder meer via zijn schrijfwerk, in voor de Indonesische gemeenschap in Nederland. De heer Lie verzorgt onder meer lezingen en optredens, bijvoorbeeld in verzorgings- en verpleegtehuizen, alsmede in culturele centra. Hij is onder meer actief voor de Landelijke Vereniging Indische Na-Oorlogse Generatie en de vrijwilligersorganisatie Kinderen uit de Japanse Bezetting en de Bersiap 1941-1949. Ook als religieus voorganger in het Stiltecentrum in Utrecht, richt hij zich op de ontmoeting tussen culturen. De heer Lie publiceerde tevens verschillende dichtbundels.
T.C. Koetsier-Korvinus (1937) – Lid in de Orde van Oranje-Nassau
Mevrouw Koetsier-Korvinus heeft zich vanaf 1955 tot op heden, met een onderbreking van 25 jaar, ingezet voor een studentenvereniging, voor het kerkelijk leven, voor een vereniging van kinderen uit de Japanse bezettingstijd, voor ouderen en voor ontwikkelingsprojecten.
H. Smit-Scheffener (1933) – Lid in de Orde van Oranje-Nassau
Mevrouw Smit-Scheffener heeft zich met name ingezet op het terrein van de verwerking van het oorlogsleed van Indische Nederlanders die tijdens de Tweede Wereldoorlog in een Japans kamp gevangen hebben gezeten
Links: Mevrouw H. Smit-Scheffener
Rechts: Mevrouw T.C. Koetsier-Korvinus
Mevrouw N. Gerritsen-Westerhoff
Nellie Gerritsen Westerhoff (Bandoeng, Nederlands Indië 1940) zet zich al vele jaren belangeloos en met veel energie in voor mensen met een beperking. In 1988 is ze begonnen als vrijwilliger bij het Comité Recreatie Gehandicapten
.
R. Hoemakers. Ridder in de Orde van Oranje Nassau
Vrijwilliger voor Multicultureel Enschede, bestuurslid van de Stichting Ontspannings Sociëteit van Tropenvrienden.
Adviseur emancipatie van allochtone vrouwen.
Zijn facebooksite… Zijn persoonlijke reactie op IAF
.
Mevrouw S.M. van der Putte-Lapré
Decoranda is een vrouw met een lange adem. Bij alle activiteiten die zij oppakt, kunnen mensen, ondanks haar inmiddels hoge leeftijd van 86 jaar, op haar jarenlange steun rekenen.
H.Zwarteveen, die zich inzet voor de Molukse zaak en Papua-onafhankelijkheid
Jo Heuvelink, actief voor Indië-veteranen
Ella Brand van Straaten- van de Ven, maakster Indiëmonument Amstelveen
...................
Indisch4ever 
Eddy Lie schrijft dit op zijn facebook
Don’t rub it in, Man!
Pak P.
voor Pak P de la C
Hahaha …. nanti mabuk aku!
Pak Pierre
Oei….. Was zijn inzet voor de Indische gemeenschap dan niet vermeldenswaard ?
Het zal wel zijn dat iemand hier niet bekend is met dit deel van de Nederlandse geschiedenis en de samenstelling van de Nederlandse bevolking .
Zo krijg je wel een zin een trein te kapen….: om gehoord te worden, opdat men iemand bij de juiste naam aanspreekt.
Misschien het gebouw van het CBS bezetten ?
De Nederlandse vlag en Indonesische vlag verbranden. Vlag van Paatje ophangen .
Pizza en lempers eisen.
O! be some other name: What’s in a name? that which we call Indisch by any other name would smell as sweet;
Wat verneem ik nu. Revolutie in de polder! De Nederlandse taal is in beweging. Mijn fiets wordt ME fiets; me i-pad; me meissie. Zo zie ik een ontwikkeling dat alles wat eerst Indisch heette te wezen, in de toekomst gewoon Indonesisch zal worden genoemd. Zit ‘m helaas in de jeugd. Weet niet beter. Maar alles beter dan Indiër toch.
Voor een taal in beweging heeft het dus geen zin om de barricaden op te gaan of een stoptrein op de handrem te zetten. Nood breekt kokos. Dan maar vooruit kijken overeenkomstig het credo van Pak Pierre: ‘doe wel en zie niet om’.
Discussie geopend 🙂
e.m.
Ach ja …. Pak Pierre heeft een spannende dag achter de rug.
’s Morgens voor dag en dauw al op, nat scheren, haren keramas en in de krul, pakean super deftig aan en dan maar wachten op het telefoontje van het stadhuis en de smoes van de burgemeester: “Meneer De la Croix, om 1100 uur sharp op het stadhuis komen, er is iets met uw paspoort niet in orde”.
Tergend langzaam verstreek de tijd, voorbij 1100 uur, voorbij 1200 uur. Dan het bericht dat de burgemeester alle bintangs in al had uitgereikt. Wah djangkrik …. weer loepoet. Als de Majesteit mij voor de verdediging van haar land nodig heeft, dan weet ze mij wel te vinden, maar een bintang …. ho maar.
Nou ….. misschien dan volgend jaar luidjes. Nieuwe tijden, nieuwe kansen. Doe intussen wel en zie niet om, zoals Pak Eppeson adviseert (want anders kesandung).
Pak Pierre
Tineke Korvinus is de zus van Berthy, die vorig jaar een lintje kreeg.
Hun broer is de advocaat Cees Korvinus.
Ik geloof dat ze alle 3 in het jappenkamp zaten.