Moesson mei

Geplaatst op 15 mei 2011 door Boeroeng

Deze maand in Moesson:
Over Roots en acteren Eva van de Wijdeven is niet zo bezig met haar roots, sterker nog: eigenlijk weet ze er weinig van. Aan Moesson vertelt ze waarom.
Nieuwe TV-serie over migranten
In mei start de tv-serie ‘Het beloofde land’. In Moesson een gesprek met Arthur Carli, die als Indo natuurlijk niet kon ontbreken.
4 en 5 mei
Harindro Noto Soeroto over Javaans verzet tegen de Duitsers. Zijn broer Rawindro zat in een Haagse verzetsgroep en belandde in het beruchte Oranjehotel.
en nog veel meer…

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

12 Responses to Moesson mei

  1. sigeblek schreef:
    19 mei 2011 om 09:07

    Ik weet niet of er een soort vriendschappelijke relatie was tussen de Indische mensen (1ste en 2de Generatie)en de Indonesiers ( de groep die in Nederland kwamen studeren en de generatie daarna (mijn generatie).
    Zie In de land van de overheersers H.Poeze KITLV).
    Heb de indruk dat ze meer contacten hebben met de Nederlanders ( medestudenten of leraren/docenten) dan met de Indische Nederlanders.
    Mijn ouders hadden ook niet veel Indische vrienden uit hun schooltijd.Met 1 hand te tellen , vaak waren het Chinezen, Ambonezen of Menadonezen.
    Het zou wel kunnen dat ze een beetje Indisch zijn , maar hun namen waren geen Nederlandse namen.
    In de afgelopen 40 jr heb ik “relatie veel” Indische (ook Indo) vrienden en kennissen gekregen.
    Mijn indruk is dat velen een soort afstand voelen met de Indonesiers( van de 2de Gen.) En omgekeerd ook .
    Eerlijk gezegd ben ik verbaasd toen ik het boekje van H.Poeze las dat sommige Indonesische studenten solidair hadden verklaard en in het verzet kwamen tegen de bezetting van de Duitsers .
    Terwijl ze later aansluiting zoeken bij de Nationalisten.

    Beantwoorden
  2. sigeblek schreef:
    19 mei 2011 om 09:07

    Ik weet niet of er een soort vriendschappelijke relatie was tussen de Indische mensen (1ste en 2de Generatie)en de Indonesiers ( de groep die in Nederland kwamen studeren en de generatie daarna (mijn generatie).
    Zie In de land van de overheersers H.Poeze KITLV).
    Heb de indruk dat ze meer contacten hebben met de Nederlanders ( medestudenten of leraren/docenten) dan met de Indische Nederlanders.
    Mijn ouders hadden ook niet veel Indische vrienden uit hun schooltijd.Met 1 hand te tellen , vaak waren het Chinezen, Ambonezen of Menadonezen.
    Het zou wel kunnen dat ze een beetje Indisch zijn , maar hun namen waren geen Nederlandse namen.
    In de afgelopen 40 jr heb ik “relatie veel” Indische (ook Indo) vrienden en kennissen gekregen.
    Mijn indruk is dat velen een soort afstand voelen met de Indonesiers( van de 2de Gen.) En omgekeerd ook .
    Eerlijk gezegd ben ik verbaasd toen ik het boekje van H.Poeze las dat sommige Indonesische studenten solidair hadden verklaard en in het verzet kwamen tegen de bezetting van de Duitsers .
    Terwijl ze later aansluiting zoeken bij de Nationalisten.

    Beantwoorden
  3. Pierre de la Croix schreef:
    18 mei 2011 om 23:42

    Pak Peter,
    OK, point taken. Ik, duidelijk Indo en dus niet voorzien van edele Arische trekken, sluit overigens niet uit dat ik mij bij de Waffen SS zou hebben aangesloten als ik in die tijd 18 jaar zou zijn geweest en Super Man, volgens Hitlers rassenwetten. Ik was op die leeftijd op zoek naar avontuur en zo benvloedbaar als de pest.
    We zijn het er geloof ik wel over eens dat wij allen moeten eren die zich in WOII tegen de bezetter in Azi en Europa hebben durven verzetten.
    Als u vindt dat het Indische verzet er tot nu toe karig vanaf is gekomen in het collectieve Nederlandse geheugen, dan kan daaraan toch iets worden gedaan. Bij voorbeeld het thema nadrukkelijk op het bordje leggen van de stichting of commissie, die de komende 15 aug herdenking voorbereidt (liever niet die van 2045, want dat maak ik niet meer mee).
    Ik zou dan toch ook en misschien vooral bij “de Indischen” de Indonesirs betrekken die zich, zoals Rawindro Notosoeroto, in het verzet hebben gewaagd. Ze hadden net zo goed niets kunnen doen en vol leedvermaak in hun vuistje lachen, omdat hun kolonisator en bezetter op zijn beurt werd bezet.
    Voor het overige moge ik verwijzen naar mijn reactie op het thema “Nationale dodenherdenking 4 mei”. Als we er voor zorgen dat we ons niet weer zo gemakkelijk laten overrompelen als in de meidagen van 1940, resp. in de 3 maanden na Pearl Harbour, dan is er ook geen “verzet” nodig.
    Zo te zien gaat onze democratisch gekozen regering vrolijk door met de afbraak van onze krijgsmacht.
    When will they (we) ever learn?
    Pak Pierre

    Beantwoorden
  4. Pierre de la Croix schreef:
    18 mei 2011 om 23:42

    Pak Peter,
    OK, point taken. Ik, duidelijk Indo en dus niet voorzien van edele Arische trekken, sluit overigens niet uit dat ik mij bij de Waffen SS zou hebben aangesloten als ik in die tijd 18 jaar zou zijn geweest en Super Man, volgens Hitlers rassenwetten. Ik was op die leeftijd op zoek naar avontuur en zo benvloedbaar als de pest.
    We zijn het er geloof ik wel over eens dat wij allen moeten eren die zich in WOII tegen de bezetter in Azi en Europa hebben durven verzetten.
    Als u vindt dat het Indische verzet er tot nu toe karig vanaf is gekomen in het collectieve Nederlandse geheugen, dan kan daaraan toch iets worden gedaan. Bij voorbeeld het thema nadrukkelijk op het bordje leggen van de stichting of commissie, die de komende 15 aug herdenking voorbereidt (liever niet die van 2045, want dat maak ik niet meer mee).
    Ik zou dan toch ook en misschien vooral bij “de Indischen” de Indonesirs betrekken die zich, zoals Rawindro Notosoeroto, in het verzet hebben gewaagd. Ze hadden net zo goed niets kunnen doen en vol leedvermaak in hun vuistje lachen, omdat hun kolonisator en bezetter op zijn beurt werd bezet.
    Voor het overige moge ik verwijzen naar mijn reactie op het thema “Nationale dodenherdenking 4 mei”. Als we er voor zorgen dat we ons niet weer zo gemakkelijk laten overrompelen als in de meidagen van 1940, resp. in de 3 maanden na Pearl Harbour, dan is er ook geen “verzet” nodig.
    Zo te zien gaat onze democratisch gekozen regering vrolijk door met de afbraak van onze krijgsmacht.
    When will they (we) ever learn?
    Pak Pierre

    Beantwoorden
  5. Peter van den Broek schreef:
    18 mei 2011 om 08:38

    Het gaat mij erom hoe in Nederland met WOII wordt omgegaan. Men heeft zelf geprobeerd Anne Frank posthuum (sic) de Nederlandse nationaliteit te verlenen. Daarbij vergetend dat ze tijdens haar leven ondanks haar jarenlang verblijf hier, dit is onthouden. Dan heb je, lijkt mij, toch wel dringend geriatrische hulp nodig.
    Anne Frank is meer het symbool van het Nederlandse schuldgevoel dat meer dan 95.000 Nederlandse joden zonder tegenwerking of Nederlands verzet, in tegendeel, richting de vernietigingskampen is gestuurd. Nederland komt er niet met schone handen van af want meer dan 25.000 mannen, relatief gezien het grootste contingent, hebben zich bij de Waffen-SS gemeld en iedereen weet wat die hebben misdaan.
    Al deze dingen worden door de symboolwerking van Anne Frank verdrongen. want zonder Anne Frank, wat blijft er van WOIIsymbolen in NL over, de aankomst in Zeeland van de weggevluchte Wilhelmina (enige gekroond staatshoofd, die voor Hitler op de vlucht ging)?? Niks toch en daarom wordt Anne geeerd, Het Achterhuis is een soort Klaagmuur waar wij onze schuld betuigen.
    Haar boek doet me denken aan het boek van een andere schrijfster, Hella S. Haasse, die de post-koloniale maatschappij romantiseerd. De werkelijkheid was toch veel anders.
    Het gaat mij niet om die ene bintang maar meer om de erkenning dat relatief veel Indischen hun leven in het Nederlandse verzet hebben gegeven. Daar mogen wij als Indisch burger toch respect voor hebben en dat ook eens in de toekomst, bij het volgende Gebaar op 15 Augustus 2045, mogen tonen.

    Beantwoorden
  6. Peter van den Broek schreef:
    18 mei 2011 om 08:38

    Het gaat mij erom hoe in Nederland met WOII wordt omgegaan. Men heeft zelf geprobeerd Anne Frank posthuum (sic) de Nederlandse nationaliteit te verlenen. Daarbij vergetend dat ze tijdens haar leven ondanks haar jarenlang verblijf hier, dit is onthouden. Dan heb je, lijkt mij, toch wel dringend geriatrische hulp nodig.
    Anne Frank is meer het symbool van het Nederlandse schuldgevoel dat meer dan 95.000 Nederlandse joden zonder tegenwerking of Nederlands verzet, in tegendeel, richting de vernietigingskampen is gestuurd. Nederland komt er niet met schone handen van af want meer dan 25.000 mannen, relatief gezien het grootste contingent, hebben zich bij de Waffen-SS gemeld en iedereen weet wat die hebben misdaan.
    Al deze dingen worden door de symboolwerking van Anne Frank verdrongen. want zonder Anne Frank, wat blijft er van WOIIsymbolen in NL over, de aankomst in Zeeland van de weggevluchte Wilhelmina (enige gekroond staatshoofd, die voor Hitler op de vlucht ging)?? Niks toch en daarom wordt Anne geeerd, Het Achterhuis is een soort Klaagmuur waar wij onze schuld betuigen.
    Haar boek doet me denken aan het boek van een andere schrijfster, Hella S. Haasse, die de post-koloniale maatschappij romantiseerd. De werkelijkheid was toch veel anders.
    Het gaat mij niet om die ene bintang maar meer om de erkenning dat relatief veel Indischen hun leven in het Nederlandse verzet hebben gegeven. Daar mogen wij als Indisch burger toch respect voor hebben en dat ook eens in de toekomst, bij het volgende Gebaar op 15 Augustus 2045, mogen tonen.

    Beantwoorden
  7. Pak Pierre schreef:
    17 mei 2011 om 22:24

    Symboliek
    Ach Pak Peter … de geschiedenis van het jonge meisje Anne Frank moge ook u bekend zijn. Zij was toch iets meer dan “een Duitse die door Hitler staatloos werd gemaakt”.
    Ik denk dat veel mensen die kastanje waarop Anne Frank enige jaren vanuit haar benauwde gevangenisje heeft uitgekeken, hebben beschouwd als een deel van haarzelf. Een deel dat de oorlog wel heeft mogen overleven en wel tot bloei heeft mogen komen, in tegenstelling tot dat jonge meisje Anne Frank, een bloem die genadeloos in de knop werd geknakt.
    Uit een ander stuk van uw hand (tijdje geleden al) heb ik begrepen dat u eens de officierseed als marine officier hebt afgelegd. De marine zit stikvol symboliek. Ook u moet stram in de houding hebben gestaan voor de vlag en met trots het adelborstenlied hebben gezongen. Gun anderen hun symbool, hun houvast. Al is het maar een boom, een totempaal, een hoopje stenen in open veld.
    Ook ik ben overigens van mening dat verzetsstrijders, Ridders MWO, anderen die hun kop hebben durven uitsteken voor andermans vrijheid en welzijn en gn bintang hebben gekregen, NOOIT vergeten mogen worden en nu TE WEINIG worden geerd. Maar uw conclusie, vervat in de laatste alinea van uw “Reactie” van vandaag, deel ik niet.
    Pak Pierre

    Beantwoorden
  8. Peter van den Broek schreef:
    17 mei 2011 om 00:27

    Ik vind het gewoon opmerkelijk dat zoveel ophef wordt gemaakt over een boom die in het boek “Het Achterhuis” van Anne Frank wordt vermeld, een Duitse die door Hitler staatloos werd gemaakt. Anne Frank is in de oorlog met medeweten en ook met bewuste medewerking van Nederlanders naar een vernietigingskamp gestuurd. Alleen al het citeren van de boom, wordt de boom een cultureel onderwerp, gelukkig heeft Anne het Amsterdamse Bos niet genomed. Daarentegen wordt aan het feit dat relatief veel Indischen in het Nederlands verzet hebben gezeten en hun leven voor Volk en Vaderland hebben gegeven niet als belangrijk onderwerp aangemerkt.
    Hieruit blijkt dat in Nederland een boom veel meer waarde heeft dan het leven van enkele Indische verzetshelden. Hieruit blijkt dat Nederland nog steeds niet haar bedoezelde oorlogsverleden verwerkt heeft en dat psychotherapeutische en geriatrische hulp op nationale schaal dringend gewenst is.

    Beantwoorden
  9. Peter van den Broek schreef:
    17 mei 2011 om 00:27

    Ik vind het gewoon opmerkelijk dat zoveel ophef wordt gemaakt over een boom die in het boek “Het Achterhuis” van Anne Frank wordt vermeld, een Duitse die door Hitler staatloos werd gemaakt. Anne Frank is in de oorlog met medeweten en ook met bewuste medewerking van Nederlanders naar een vernietigingskamp gestuurd. Alleen al het citeren van de boom, wordt de boom een cultureel onderwerp, gelukkig heeft Anne het Amsterdamse Bos niet genomed. Daarentegen wordt aan het feit dat relatief veel Indischen in het Nederlands verzet hebben gezeten en hun leven voor Volk en Vaderland hebben gegeven niet als belangrijk onderwerp aangemerkt.
    Hieruit blijkt dat in Nederland een boom veel meer waarde heeft dan het leven van enkele Indische verzetshelden. Hieruit blijkt dat Nederland nog steeds niet haar bedoezelde oorlogsverleden verwerkt heeft en dat psychotherapeutische en geriatrische hulp op nationale schaal dringend gewenst is.

    Beantwoorden
  10. Boeroeng schreef:
    16 mei 2011 om 03:35

    http://indisch4ever.web-log.nl/indisch4ever/2008/02/indos_tegen_de_.html
    http://indisch4ever.web-log.nl/indisch4ever/2011/04/vluchten-voor-de-nazis.html
    .
    http://indisch4ever.web-log.nl/verhalen/2009/11/de-indische-nsb.html
    http://indisch4ever.web-log.nl/indisch4ever/2009/09/nsb-te-indi.html
    —-
    Die boom werd beschouwd als cultureel erfgoed en veel mensen wilden dat men er alles aan zou doen die boom te conserveren. Een prima idee !
    Dat de wereldpers zich stortte op het rumoer is een tweede … maar waarom zou dat verkeerd zijn. Men kan niet altijd alleen maar berichten over ellende en nog meer ellende. De boom werd ondersteund en deskundigen verzekerden dat dit genoeg solide was voor 15 jaar.
    Helaas niet…
    De boom viel toch om bij een storm in augustus 2010
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Anne_Frankboom

    Beantwoorden
  11. Peter van den Broek schreef:
    16 mei 2011 om 00:24

    In het laatste Moessonnummer wordt verhaald over Het Javaans verzet tegen de Duitsers. Maar is er ooit iets gepubliceerd over het Indisch (Indo) verzet tegen de Duitsers in WOII. Het enige wat ik ervan weet is dat de vader van Ernst Jansz in het verzet in Nederland heeft gezeten. En ik heb verder gelezen dat relatief veel Indischen in het verzet in Nederland zaten”. Dat RELATIEF VEEL intrigeert me want ik neem aan dat er weinig Indischen zaten in Nederland en DUS een groot deel zat ook nog eens in het verzet; ze wilden zich zeker dubbel bewijzen.
    Deze bewering strookt dus niet met de uit de lucht gegrepen en kant noch wal rakende redenering dat RELATIEF VEEL Indischen bij de Indischen NSB zaten en dat veel Indischen opduiken in rechtsextremistische organisaties.
    Maar even terug over dat Indisch verzet in de oorlog in tegenstelling tot veel verzet in Nederland na de oorlog. Is daar onderzoek naar gepleegd want het is toch iets waar we als Indisch burger trots op kunnen zijn en waarom is er op Bronbeek, ons aller Indisch HerinneringsCentrum geen beeld met de namen die voor Koningin en Vaderland in de oorlog in het verzet in Nederland hun leven hebben gelaten. Dat is toch het minste wat je voor die dappere mannen kan doen, maar ja in Nederland heerst wat dat betreft het Alzheimersyndroom, gedeeltelijke of totale vergeetachtigheid
    Ik las laatst een artikel over een boom achter het Achterhuis van Anne Frank (Duitse en later statenloos). Men wilde de boom omhakken maar er was daar fel tegen geprotesteerd omdat Anne die boom zeker in de oorlog had kunnen zien. Dus als zoveel heibel om de aanwezigheid van een boom en niets anders dan een boom in NL kan worden gemaakt dan kan toch wel een beeld van echte Indische echte Verzetshelden gemaakt worden.

    Beantwoorden
  12. Peter van den Broek schreef:
    16 mei 2011 om 00:24

    In het laatste Moessonnummer wordt verhaald over Het Javaans verzet tegen de Duitsers. Maar is er ooit iets gepubliceerd over het Indisch (Indo) verzet tegen de Duitsers in WOII. Het enige wat ik ervan weet is dat de vader van Ernst Jansz in het verzet in Nederland heeft gezeten. En ik heb verder gelezen dat relatief veel Indischen in het verzet in Nederland zaten”. Dat RELATIEF VEEL intrigeert me want ik neem aan dat er weinig Indischen zaten in Nederland en DUS een groot deel zat ook nog eens in het verzet; ze wilden zich zeker dubbel bewijzen.
    Deze bewering strookt dus niet met de uit de lucht gegrepen en kant noch wal rakende redenering dat RELATIEF VEEL Indischen bij de Indischen NSB zaten en dat veel Indischen opduiken in rechtsextremistische organisaties.
    Maar even terug over dat Indisch verzet in de oorlog in tegenstelling tot veel verzet in Nederland na de oorlog. Is daar onderzoek naar gepleegd want het is toch iets waar we als Indisch burger trots op kunnen zijn en waarom is er op Bronbeek, ons aller Indisch HerinneringsCentrum geen beeld met de namen die voor Koningin en Vaderland in de oorlog in het verzet in Nederland hun leven hebben gelaten. Dat is toch het minste wat je voor die dappere mannen kan doen, maar ja in Nederland heerst wat dat betreft het Alzheimersyndroom, gedeeltelijke of totale vergeetachtigheid
    Ik las laatst een artikel over een boom achter het Achterhuis van Anne Frank (Duitse en later statenloos). Men wilde de boom omhakken maar er was daar fel tegen geprotesteerd omdat Anne die boom zeker in de oorlog had kunnen zien. Dus als zoveel heibel om de aanwezigheid van een boom en niets anders dan een boom in NL kan worden gemaakt dan kan toch wel een beeld van echte Indische echte Verzetshelden gemaakt worden.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *