9 Responses to Prijs voor Tjalie Robinson-biograaf

1. Geraldine Bruckel-Lang schreef:

   26 juni 2011 om 18:18

   Peter v.d.Broek, voor u informatie, die “olivanten boons als het ware” was van Mary Bruckel Beiten, zij was degene die de eeste Pasar Malam TongTong in 1958 oprichte, terwijl Tjalie Robinson haar eer krijgt met straatnaam etc met verkeerde jaar datum 1959.Er word vergeten dat hij een populaire geliefde komiek was daar is waar hij de eer voor krijgt,hij is niet de oprichter van de Pasar Malams.Deze waarheid is nog steed niet geschreven!
   Mary Bruckel, die niet alleen in de keuken stond maar ook instrumental was voor de post coloniale integratie in Nederland die tot nu toe nog stralen. Met vele dank.

   Beantwoorden
2. Geraldine Bruckel-Lang schreef:

   13 maart 2011 om 21:48

   Beste blauwvogel, je opmerking die hierboven in een artikel aan mij word gevraagd. Zal ik respecteren.
   Gelukkig zijn er andere Indische website, die de eerlijkheid erkend en de eer voor dat persoon wel publiceren, geef niet hoe vaak ik het hun vertel. De waarheid en bewijs ook op dat website, dus geen verlakkerij.
   Best of luck,
   Geraldine Bruckel-Lang

   Beantwoorden
3. Peter van den Broek schreef:

   22 april 2010 om 10:47

   Bovenstaande is in zijn algemeenheid waar dus niet waar. Van gemeenplaatsen kan ik niet leven. je zou het operationaliseren.
   Als ik lees dat indischen verwart worden met Indonesiers (zie Quiz 1600 slag bij… of de discussie ovr het fotoboek Indonesiers in NL), dan vraag ik me af of Indischen wel als volwaardige Nederlanders worden gezien.
   Dit geldt het meest voor 3de generatie ev. De vorige generaties hebben er alles aangedaan om zich aan te passen (sic) en dan wordt deze generatie geconfronteert met uitspraken dat ze eruit zien als Turk, Marokkaan od andere mediterrane types (zie websites erover), ze moeten zich alsnog waarmaken als Nederlanders. Dus dat is het resultaat, dan ga toch gelijk emigreren naar Ijsland.
   Of er verschillen zijn tussen de generaties: ze stellen andere vragen maar krijgen dezelfde antwoorden.
   In dat Belanda’s in Indie als “Indo” werden gezien is echt nieuw voor me, nooit gelezen of het moet bij Johan Fabricius zijn geweest.

   Beantwoorden
4. sigeblek schreef:

   21 april 2010 om 08:58

   Ik denk dat men een duidelijk verschil moet maken tussen de 2de , de 3de generatie Indische Nederlanders.
   Over de 1ste Generatie was bijna iedereen eens dat ze op 2 werelden leven.
   Of gefocust op het Nederlands zijn of het afzetten omdat ze niet echt erkend waren als ” echte” Nederlanders.
   Daar zijn honderden boeken geschreven.
   Bij de 2de Generatie moet men ook verschil maken tussen mensen die bewust de overgangsperiode ( Ned.Indie en het vertrek naar Nederland) hebben meegemaakt.
   Het is een groot verschil of je tot de 50 jarigen , de 60 jarigen of de 70 jarigen behoorde.Hun sociale/economische achtergond in Ned.Indie en Indonesia (na 1945) spelen een grote rol .
   Als ik hun meningen hoor/lees (boeken, discussies op internet) herken ik bijna gelijk wie daar geweest (gewoond) waren en wie niet .
   Bij de 3de Generatie is het anders , ze hebben dezelfde mogelijkheden en zijn volwaardig Nederlanders .
   Hun Indisch zijn is ook anders dat van hun ouders .Ze zien , vinden en voelen vaak anders dan de generatie van hun ouders.

   Beantwoorden
5. Peter van den Broek schreef:

   21 april 2010 om 08:19

   rectificatie: de vrouw die zei “ik ben ook Indisch” was van mijn leeftijd iets van 40 jaar oud, een tweede generatie Indische (sic). Sinds Indisch/Indo in de (wetenschappelijke) belangstelling staat, dan wel mode is, is een beetje Nederlander die in Indie/Indonesie op vakantie is geweest plotseling indisch, een soort outing
   In boeken zoals Oeroeg wordt over Indisch alleen in negatieve zin gesproken (verindischen bvb). Dat is nu gelukkig verandert, Nederlanders denken nu dat Indischen Indonesiers zijn; ze zijn allebei bruin zal ik maar zeggen, het postkoloniale debat kan daar duidelkijkheid over geven.
   Er zijn zelf Totoks die zichzelf Indo’s noemen. En er zijn Indo’s die zich Totok noemen. Je moet je toch ergens mee identificeren, dat is het Indisch probleem.
   Gelukkig is er Wim Willems, die echt zinnige dingen over Indischen schrijft.
   Dag Nelly!

   Beantwoorden
6. nelly schreef:

   20 april 2010 om 21:49

   Beste Geraldine, dit is nu alweer de zoveelste reactie van u over uw schoonmoeder, en ik zou zeggen….we’ve got the message. Wilt u zo vriendelijk zijn hiermee te stoppen, het is zo onderhand spam.

   Beantwoorden
7. Geraldine Bruckel-Lang schreef:

   20 april 2010 om 18:10

   Jammer dat vele mensen mijn boekje niet hebben gelezen. Ik hoef geen prijs, ik heb het biografie over het begin van het Indisch (post)koloniale Cultuur en de waarheid hoe de eerste Pasar Malam in Den Haag was geintroduceerd door Mary Bruckel-Beiten van haar media uittreksels, brieven, reports etc.Iedereen die geniet van de Pasar Malams en TongTong Fair,die nog steeds overal bestaan,volgens het evenament van (1959), moet 1958 wezen begon door Mary. Er is maar 1 oprichter,alle anderen zijn mede werkers.In mijn boekje gegarandeerd de waarheid.Om zo’n belangrijk evenament met een verkeerde datum te dateren, dat heeft Mary niet verdiend.Ze dateren het een jaar nadat het eerste Pasar Malam bestond, dus l jaar na het belangrijke Ned.Indisch Hist. evenament
   Happy Pasar Malam en Tong Tong Fair.

   Beantwoorden
8. sigeblek schreef:

   20 april 2010 om 17:42

   Het is begrijpelijk dat een oudere generatie Belanda totok uit N.O.I ook Indisch voelde .
   Froeher werden ze ook als Indo gezien.
   ” In Indie geborenen uit Nederlandse ouders , beiden in Nederland geboren.”
   Bron : De INDO DR J.Th Kok.

   Beantwoorden
9. Peter van den Broek schreef:

   20 april 2010 om 17:14

   Het is wel logisch dat Wim Willems die prijs heeft gekregen want hij is niet alleen bekend van die 2 boeken maar ook heeft hij o.a. geschreven ” De geschiedenis van Indische Nederlanders. De uittocht uit Indie 1945-1995″.
   Verder heeft hij in de 90er jaren in Leiden de Studiedagen over Indische Nederlanders georganiseerd. Voor de eerste keer kwamen Indische Nederlanders an sich op uitgebreide wijze onder wetenschappelijke belangstelling. Voor het eerst kwam ik daar een blanda tegen die zei “ik ben ook Indisch”. Dat was de eerste keer dat een blanda dat aan mij zei en daar keek ik als Indo toch wel van op. Wat de wetenschap allemaal niet te weeg brengt.
   Wat ik jammer vind maar dat is van secundair belang dat nooit een Indische/Indo is begonnen aan de biografie over Tjalie Robinson. Maar ja olifanten schrijven ook geen biografie over olifanten. Belangrijk is dat de biografie waarheidsgetrouw is en aan Tjalie Robinson de plaats geeft die hij in de (post)koloniale geschiedenis verdient.
   Chapeau Wim Willems, natuurlijk koop ik die boeken.

   Beantwoorden