Opheffing Vereniging Darah Ketiga.

Tilburg,18 Januari 2010,

Beste leden, vrienden en sponsors,
Helaas heeft het bestuur van Darah Ketiga moeten besluiten de vereniging Darah Ketiga op te heffen op basis van het teruglopend aantal leden en bereidwillige vrijwilligers om in verenigingsvorm te blijven functioneren en te voldoen aan de eisen van de Kamer van dklogoKoophandel. Het doel en het niveau dat Darah Ketiga wil behouden is niet langer gegarandeerd door een aanhoudende stagnatie binnen de Indische cultuur. De vereniging DarahKetiga is helaas,op basis van eigen conclusies, van mening dat er momenteel geen sprake is van een Indische gemeenschap in Nederland die enig draagvlak kan vormen voor een bloeiende vereniging.

Simpelweg gezegd: veel Indische mensen in Nederland duiden zichzelf niet langer als Indische personen aan. Het heeft geen nut om als vereniging een cultuur te behartigen waarvan de achterban zelf een afkeer van heeft.Hoewel Darah Ketiga volledige steun ontving van een beperkt aantal andere Indische organisaties, instanties en verenigingen merkte zij als een van jongste verenigingen een bepaald onwilligheid betreft samenwerking tussen de Indische organisaties in Nederland. Wij zijn van mening dat al deze bovenstaande ervaringen geen basis kunnen bieden aan een gestructureerde gemeenschap met toekomstvisie. De afgelopen anderhalfjaar hebben wij op eigen initiatief middels de vereniging diverse projecten opgezet om het contact met vorige generaties aan te trekken. Men denken aan Project Satia Hati waarin we Indische twintigers en dertigers vanuit onze vereniging als vrijwilliger aanboden aan verzorgingstehuizen Raffy (Breda) en Rumah Kita (Wageningen). Middels vrijwilligerswerk konden deze jonge Indische vrijwilligers kennis opdoen van de Indische cultuur en geschiedenis middels gesprekken met Indische bewoners. Anderzijds werden deze Indische bewoners geholpen door Indische vrijwilligers in een tijd waarin er een tekort is aan vrijwilligers. Een andere vorm van cultuurbehoud en culturele activering was Project Keloyalaan; adoptie van het Indisch HONI monument te Grevelingen (DenBosch), Vereniging HONI ondersteunen tijdens en na de ceremonie c.q.Indi-Herdenking en het verspreiden van een samenvatting van enige heldhaftig eacties tijden Japanse bezetting en Bersiap waarbij Indische Nederlanders een leidende rol speelde. Dit alles natuurlijk koppelend aan de belangen van de toekomst betreft Indische cultuur:

Het heden ontstaat uit het verleden. Ook voor de toekomst stonden projecten gepland waarbij niet alleen het verleden maa rzeker ook de hedendaagse en toekomstige Indische cultuur buiten Nederlands-Indi centraal stonden. Jammer genoeg is het in Nederland niet mogelijk als (jonge) Indische vereniging enige steun in de vorm van faciliteitof subsidie te verkrijgen omdat wij tot de autochtone bevolking behoren en dermate geen groepsstatus hebben verkrijgen van de Nederlandse overheid.

Alles moet dus uit eigen middelen komen. Dit is momenteel, en met oog op de toekomst,niet haalbaar. Spijtig genoeg heeft Darah Ketiga na een decennia lang verfrissende en vernieuwende activiteiten neer te zetten, belangen te behartigen, Indische cultuur te vertegenwoordigen in de (landelijke) media en een bijdrage te leveren aan het zichtbaar maken van de jongste generatie Indische Nederlanders, moeten besluiten om 2010 als hun slotjaar te beschouwen.

Darah Ketiga ziet deze beslissing met lede ogen tegemoet, echter zijn wij van mening dat dit het gevolg is van een rekening die grotendeels buiten ons is te verwijten. Een organisatie is afhankelijk van zijn leden en vraag. Als er geen serieuze vraag en steun is vanuit de beoogde doelgroep is het functioneren als vereniging niet langer ter sprake. Op 17 januari 2010 hebben wij een allerlaatste Selamatan gehouden te Maarssen waarbij het bestuur de aanwezige leden mondeling heeft ingelicht betreffende de stand van zaken. Hoezeer ook de aanwezige leden het bestuursbesluit betreurde beaamde zij dat het doel en algemeen belang van een voorzetting van de vereniging in dergelijke omstandigheden nutteloos is.Stapsgewijs zal Darah Ketiga in de loop van 2010 met afbouwende handelingen zich terugtrekken als Indische vereniging. Dit houdt o.a. in dat er momenteel geen activiteitenprogramma is opgesteld voor 2010. Activiteiten zullen zich beperken tot spontane bijeenkomsten op initiatief van de hedendaagse leden. Echter het vertegenwoordigen van belangen, verspreiden van informatie en dergelijke handelingen vanuit een officile verenigingsvorm zullen niet langer worden uitgevoerd.

Bij deze willen wij allen die ons hebben gesteund in de afgelopen tien jaar bedanken voor jullie interesse en vertrouwen in onze vereniging. Wij wensen de overige verenigingen en organisaties veel succes bij het behouden en aantrekken van leden en voortzetten van hun activiteiten. Met onze eigen leden hebben wij een vriendenband opgebouwd zodat wij elkaar naast de vereniging zullen weerzien en bijeenkomen als groep. Wij willen iedereen op het hart drukken vooral zijn Indische identiteit te behouden, als het niet zichtbaar is in de vorm van lidmaatschap aan een Indische organisatie of deelname aan Indische activiteiten,dan wel als individu in het privleven. Als u wilt reageren op dit bericht kunt u contact opnemen via  e-mailadres: .info@darahketiga.nl

 

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

34 reacties op Opheffing Vereniging Darah Ketiga.

  1. Jeroen zegt:

    Erg jammer.
    De enige hoop die er is voor de Indische kultuur is: opvoeding.
    Derde Generatie Indo’s: voed je kinderen Indisch op!
    Vertel ze naast Europese sprookjes ook Indonesische sprookjes. (Die boeken kun je gewoon kopen.)
    Leer ze ook wat Maleis zodat ze op z’n minst een basis hebben. Spreek je geen Maleis, doe dan een cursus bahasa.
    Koop voor je dochter niet alleen witte barbies maar ook bv de maleise Barbie (te koop op ebay)
    Leer ze Indisch koken!
    Vertel ze over onze afkomst.
    Neem ze mee naar de Indie-herdenking.
    En vergeet nooit dat onze kultuur het waard is om te blijven bestaan!

  2. Telor Pedis zegt:

    Ben het roerend met Jeroen eens.
    Jammer, ik zie ook om me heen dat er te weinig wordt doorgegeven. Vooral het aspect van respect hebben voor anderen/ouderen raakt ondergesneeuwd in deze schreeuwerige Hollandse cultuur van rechthebbers en rechtkrijgers. Vertel ze wat ‘halus’ is en dat het geenzins minder effectief is dan een grote bek.
    Een ander aspect van het organiseren. Een organisatie is slechts een middel om een gemeenschappelijk doel te bereiken.
    Darah Ketiga: Als er echt geen bestaansrecht is moet je gewoon ophouden. Geldt voor iedere toko. Maar de vorm en strategie om dat draagvlak te verkrijgen is echt iets anders. Is daar wel voldoende bij stilgestaan?
    Doelgroep: 3e e.v. generatie.
    De 3e generatie kent geen Indonesisch: dus waarom zo’n onbegrijpelijke naam als Darah Ketiga? Waarom zoveel begrippen in het Indonesisch? Is toch nooit onze voertaal geweest?
    Indisch zijn heeft alles te maken met onze dagelijkse identiteit binnen de Hollandse samenleving (dominante cultuur), dus waarom deze jongere generatie dan niet op hun nivo en wijze aanspreken?
    Als ik Arabische voorouders zou hebben zou ik me ook niet direct aangetrokken voelen tot een onbegrijpelijke Arabische kreet…
    Waarom geen introductie pagina of zo ter inleiding en/of verduidelijking?
    De manier (vorm en toonhoogte) waarop de boodschap gepresenteerd wordt is daarom van eminent belang en uiteraard de wijze van communiceren (in eigen taal en daar waar gewenst en begrepen in het Maleis, whatever).
    Een ‘verwijt’ dat ik ooit van mijn kinderen heb gekregen: “waarom heb je ons niet tweetalig opgevoed?”. Daaruit spreekt zondermeer de wens om open te staan voor onze Indische cultuur. Het probleem is hoe breng je het ludiek doch overtuigend over?
    In de eerste plaats met veel liefde en geduld. En om daarmee het maximale rendement te verkrijgen, daar heb je nu juist die strategie voor nodig.
    Mijn moeder deed dat heel plastisch via het koken waar ze heel goed in was: bij elk gerecht/lekkernij; wat de betekenis was, waar dat vandaan kwam, specifiek uit welke streken, medicinale werking van specerijen, vertelde er allerlei interessante en leuke dingen eromheen, ook relevante familie gebeurtenissen. Is ook een manier. Voor mij was het doeltreffend.
    Opleggen is m.i. altijd de verkeerde weg.

  3. R.Bekker zegt:

    Groetjes Ruud Bekker .
    Hoop meer te horen
    Bye

  4. R.Bekker zegt:

    Sorry lupah ike haaaa
    Kijk op http://www.youtube.com/foevelaar
    bye allen

  5. Anoniem zegt:

    Ik ben het roerend met Jeroen eens. Ook ik ken veel indo’s die simpelweg zijn vernederlandst. Veelste veel indo’s trouwen met Nederlanders wat ook invloed heeft op onze cultuur. Dus indo’s lekker een indische pacar nemenn of natuurlijk een indonesier..
    Verder jammer dat de Darah ketiga ermee op is gehouden!!

  6. Hans zegt:

    Het belangrijkste onderdeel van het verhaal wat ik eruit heb gehaald is dat je niet als groep wordt erkend door de overheid.
    Ligt er hier geen taak weg gelegd voor Indische platform om bij de overheid aan te kaarten om alsnog te worden erkend als groep? (GROEPSSTATUS)

  7. Lien zegt:

    Helaas, tempo dulu is echt voorbij. Kasian, maar waar!

  8. Telor Pedis zegt:

    Tempo doeloe is al lang voorbij, da’s voor een ieder duidelijk. Maar toch niet de Indische cultuur met haar mooie waarden, gebruiken en omgangsvormen?
    Kijk daar zit het verschil van opvatting…..laten we niet alles doorelkaar halen en deze verworvenheden overboord gooien.
    Cultuur daar hebben onze voorouders eeuwen over gedaan, da’s een geschenk. Een hype is als het blad van gisteren.

  9. Wal Suparmo zegt:

    Indo, ’s over 20 jaren AL OP.I AL ISTER NIET MEER!!

  10. Ktb zegt:

    Zouden we dit weer kunnen oprichten ??

    • Chris zegt:

      Dag Kevin, wij zijn niet meer actief. slmt Chris

      • PLemon zegt:

        @ wij zijn niet meer actief…

        # een mini tempo doeloe…terugblik

        *** 8 oktober 2001;

        De voorzitter die de naam heeft verzonnen komt binnen enkele dagen met een nieuwe naam. Keek naar de groep zelf; jongeren van de derde generatie.
        En kwam op de volgende naam; Darah Ketiga/ Derde bloed, duidend op de derde generatie/ Indische bloedlijn in Nederland.
        Tokeh/ VIN keurt deze naam goed en er wordt gekeken hoe de samenwerking wordt ingedeeld. De nieuwe voorzitter van VIN-Noord Brabant, Oluf van Roon, neemt contact op met Darah Ketiga aangaande ruimte en activiteitenplan. Mede door inzet van deze nieuwe voorzitter verloopt de totstandkoming sneller dan voorspeld.

        De jongeren krijgen de vrije hand; ze mogen zelf weten wat ze gaan organiseren, mogen zelf een datum uitkiezen voor hun activiteit (uit een aantal datums die vereniging Tokeh voorstelt) en mogen alle ruimtes bij vereniging Tokeh en materialen gebruiken.
        Ondertussen krijgt Darah Ketiga meer naamsbekendheid en interesseert jongeren uit Groningen, Zwolle, Maarssen, Venlo, Den Bosch, en Amsterdam. Het Darah Ketiga-bestuur probeert wekelijks samen te komen om te vergaderen over nieuwe ontwikkelingen en zaken die nog moeten worden afgehandeld.

        30 december 2001:

        Op 30 december kiest Darah Ketiga 30 maart 2002 als eerste activiteitenavond. Er wordt gekozen voor een debat met een aanvullend feest. Van alles moet worden geregeld; catering, drank, muziek en gastsprekers. Vereniging Tokeh regelt, dat de landelijke voorzitter van de VIN, dhr de la Rambelje, en een bekend persoon binnen de Indische gemeenschap in Nederland; dhr Phefferkorn, als gastsprekers komen.
        Thema van de avond is; Indische jongeren na Indië.
        De reacties van jongeren zijn uitstekend tot goed
        http://www.tokeh.nl/darah.htm

        • Chris zegt:

          @P.Lemon ik begrijp je even niet ? veel van DK was/is oa nog te vinden hier op I4E na de opheffing in 2010 is er nog een aantal jaren contcact met elkaar geweest waarna iedereen zijn eigen weg is gegaan. Gr. Chris

        • PLemon zegt:

          @ ik begrijp je even niet ?

          #Het was bedoeld als info over de initiatieven tot oprichting destijds. Redenen, draagvlak ed. Nu weer kansrijk gezien de BLM beweging of is generatie 3 ev de Indische identiteit inmiddels kwijt?

  11. Ktb zegt:

    Kan iemand mij in contact brengen met de oprichter?? Graag bericht sturen naar e-mail kevinritchell@gmail.com
    Insta. Ktb013

  12. Chris Carli zegt:

    @PLemon owww op die sepeda ;*) makasih nog

    • Si Bongol zegt:

      Soms duiken mededelingen op die kennelijk niet voor mij zijn bestemd en mij toch in hoge mate interesseren. Zo ook die van Chris Carli, geschreven op deze vroege ochtend, misschien onder het genot van een warm kopje kopi toebroek en na het nuttigen van de ochtend nasi gorèng, met tjeplok.

      Waarom ineens deze pop up met duidelijke verwijzing naar Pascal Lemon die – voor mij helaas – rond afgelopen jaarwisseling plotseling is overleden? Wat is de diepere betekenis van “owww op die sepeda”? Onwillekeurig moet ik denken aan “ajoon, ajoon, ajoon in die hoge klapperboom”. En wat is “makasih”? Ik vond het woord niet in mijn moderne Kamus Praktis. Misschien een woord uit de streektaal van een eiland in die immense archipel?

      In ieder geval bracht de posting mij er toe nieuwsgierig terug te bladeren naar 2010, naar het droeve bericht van opheffing van de vereniging “Darah Ketiga” (oeps ….. “Satoe Darah” had gegeven de doelstelling en doelgroep toch beter gekund, maar misschien was die naam bij de oprichting al getjoept door een motorclub). Het verhaal over de vereniging en haar ondergang was nieuw voor mij. Ik was in 2010 nog geen bezoeker van I4E. Maar toen al dus, “opheffing wegens gebrek aan belangstelling”.

      Van schrijver (m/v) Telor Pedis in haar/zijn treffende reactie op het bericht van liquidatie volgend citaat over cultuuroverdracht aan de bibit: “Een ‘verwijt’ dat ik ooit van mijn kinderen heb gekregen: “waarom heb je ons niet tweetalig opgevoed?”.
      Tja ….. het gros van de Indo’s dat na de oorlog als volwassene naar hier kwam was niet tweetalig. Nederlands was hun voertaal en de meesten hadden in Indië Nederlands onderwijs genoten. Zij spraken Maleis en misschien een streektaal op “need to know” basis met bedienden, Indonesische ondergeschikten op het werk (koelies, etc.), kooplui op de pasar, de satéboer en de bibik tènong. Al naar gelang het milieu waaruit zij voortkwamen was hun Nederlands min of meer doorspekt met Maleis en/of streektaal, maar dat was het dan. Tweetalig opvoeden zou beperkt zijn gebleven tot kreetjes en, vooral, tot namen die met eten en eten bereiden hadden te maken. Een fatsoenlijk gesprek in het Maleis uit de koloniale tijd dat de eerste generatie meebracht zouden die kinderen en kleinkinderen van huis uit nooit leren voeren, laat staan een Indonesische krant lezen in het BI met de ejaan baru, de nieuwe spelling.

      Het frappeert mij dat ruim 10 jaar na de opheffing van “Darah Ketiga” wegens gebrek aan belangstelling bij de doelgroep, nog steeds in allerlei vormen (toneel, cabaret, musical, literatuur, websites) woeste pogingen worden gedaan om de “Indische cultuur” te behouden. We hebben van de overheid zelfs een heus museum gekregen om die “cultuur” vast te houden.

      Tja … als het al niet lukt om die Indische cultuur nauwkeurig te definiëren, hoe zou die dan moeten worden verkocht aan onze 2de, 3de, etc, generaties? Alleen via Tante Lien en Ricky Risolles? Vergeleken bij het totaal aantal jongeren in Nederland met Indisch bloed in d’aderen is de belangstelling voor “Indische” culturele uitingen uiterst gering. Wij zien dat ook aan de belangstelling voor Indische sites als I4E en Java Post. Het zijn nog een paar regulars die zich roeren en vaak alleen om hun eigen stokpaardjes te berijden. Het gezellige discours met veel verdraagzaamheid en Indische humor van de begintijd van I4E is er niet meer.

      Oudjes als ik (83), niet eens meer van de eerste generatie maar van de generasi satoe setengah die nog een behoorlijk deel van hun jeugd “ginds” hebben doorgebracht, proberen er nog wat van te maken, indien niet gefrustreerd door een onprettige sfeer.

      De moraal van het verhaal: Je kunt gevallen herfstbladeren wel terug binden aan de boom, maar daarmee heb je de winter nog niet tegen gehouden. Dat hebben ze van “Darah Ketiga” 11 jaar geleden al goed begrepen.

      Dit waren wat pikirans bij een raadselachtig bericht.

      • A. Olive zegt:

        “Dit waren wat pikirans bij een raadselachtig bericht.”
        Si Bongol, interessante pikirans.
        Het bericht aan wijlen mijn neef is voor mij ook een raadsel. Wel weet ik dat sepedah fiets betekent en makasih is bedankt. Maar dat lost het raadsel van “owww” niet op.
        Misschien was het te vroeg in de ochtend voor Chris Carli..

  13. Chris Carli zegt:

    @Si Bongol, helaas al enige tijd niet meer op deze site geweest als 3e gen Indo ;*)
    dat van PLemon heb ik idd (inderdaad) niet mee gekregen RIP.
    “owwww (van oke) op die sepeda (fiets/manier)

    In die tijd waren wij als groep best wel vel in mijn ogen, maar wij hadden toen al snel door dat wij tegen een muur aan liepen en dat het Indisch (Levens) Wiel telkens opnieuw uitgevonden werd (doel daar mee op eindeloze discussie’s wat is Indisch/Indo ik ben zoveel % etc., nu zoveel jaren later zie je het zelfde nog, alleen door het internet nu weet men elkaar makkelijk en sneller te vinden, onze samenkomsten waren toen uniek en erg gezellig, nu leeft en beleeft iedereen van Darah Ketiga volgens mij het Indisch/Indo zijn op haar of zijn manier. (er is geen contact meer)

    @A.Olive dat u neef in vrede mag rusten

    • A. Olive zegt:

      “@A.Olive dat u neef in vrede mag rusten”
      Dank.
      Ik had op school een knikkervriend in Manokwari, Benny Carli, is hij familie van u?

    • Si Bongol zegt:

      Dank voor uw reactie heer Carli en dank ook voor het decoderen van de geheimtaal in uw korte posting van de vroege ochtend van 4 dezer, die mij tot mijn pikirans (gedachten) aanzette. Die afkortingen zullen wel uit de wereld van aps en sms-sen zijn voortgekomen, een wereld waar ik geen weet van heb. Ik heb in oorlogstijd op Java met lei en griffel schrijven geleerd en ben nauwelijks verder gekomen dan pen en papier.

      Tja …. de discussies over de Indische identiteit woeden nog steeds voort. “Indisch is een gevoel” is de titel van een boek van Marlene de Vries. Daarin heeft zij de resultaten vastgelegd van interviews onder 2de en 3de generatie Indische Nederlanders, uw generatie dus. Interessant leeswerk.

      Mijn “Indisch gevoel” berust op mijn ervaringen en herinneringen uit mijn blote-voeten-jeugd op Java. Uw generatie mist dat fundament en moet het hebben van overlevering via opa en oma, boeken en wat van binnenuit komt. Een bezoekje aan de Pasar Malem kan nog wel eens helpen om dat gevoel te versterken, maar die PM is ook al lang niet meer zo typisch Indisch als die vroeger was.

      Inderdaad, het Indisch zijn moet een ieder nu maar leven en beleven op haar/zijn eigen manier. De een leert de gamelan te bespelen, de ander volgt een cursus Bahasa Indonesia ter voorbereiding op een speurtocht naar de resten van Indië. Ik ken 2de en 3de generatie Indootjes, ook binnen eigen familiekring, die het Indisch zijn geen donder kan schelen. Toppunt van geslaagde integratie en assimilatie.

  14. vandenbroek@libero.it zegt:

    Een naam als Darah Ketiga=Derde bloed verwacht ik meer uit rechts-extremistische kringen, Het begrip doet te veel denken aan Blut-und-Boden of Nazi-doctrine , vooral als Indische Bloedlijn in Nederland ter precisiering aan toegevoegd wordt. Met deze pseudo-wetenschappelijke prietpraat zoals ook “Halfbloed”en “gemengdbloed” . standaard begrippen in het voormalig koloniaal Nederlands-indie, kan in tijden van Zware-Piet en BLM discussie niet meer in Nederland aangekomen worden. waar is het Indisch historisch besef gebleven?

  15. vandenbroek@libero.it zegt:

    Als ik zo die verdunverhalen over Indisch bloed lees, dan zou ik als volbloed Indo toch niet klakkeloos een bloedtransfusie toegediend willen krijgen, ik zou pas dat doen als ik met 100% zekerheid weet dat het bloed afkomstig is van een indo. Dat hele bloedverhaal kan gewoon door d egootsteen.

    Mijn fundament is dat ik dat ik minstens zesde Indo generatie ben en in Indonesië geboren , ik ben ook nog eens Indisch opgevoed en heb me in de jaren 80 actief met het Indo-zijn beziggehouden. Dat blijkt niet voldoende te zijn om Indo te zijn, wat is een Indo dan?

    Dan wordt de meetlat gelegd op Indisch Pasar Malambezoek, gamelan spelen terwijl de gamelan toch typisch iets Indonesisch is of de beheersing van het Bahasa Indonesia . Zelfs mijn ouders, beiden Indo, spraken die taal niet, die spraken Maleis. Dan mag ik me toch afvragen waar het Indisch-zijn dan wel over gaat?
    Als sommigen het begrip Indo ook eens gaan oprekken door allerlei wildvreemde mensen erbij te betrekken, dan is het einde zoek. Dan gaan mensen deel uit van de Indische gemeenschap waar ik geen raakvlakken mee heb.

    Sommigen denken dat het haar louter bedoeld is om de oren bijeen te houden, maar het Indo-zijn zit wel tussen je oren. Mijn 9-jarig nichtje zei eens tegen mij: ik ben OOK Indo. Een ander neefje van diezelfde leeftijd zingt luidkeels “God dank ik ben een indo boy”. Die blijken toch wel een idee te hebben wat Indo inhoudt. Dat kan eenieder op eigen wijze uitdrukking geven aan dat indo-zijn, maar men mag niet vergeten dat het indo-verhaal in het voormalig Nederlands-Indie begon. De voor de hand liggende vraag komt er dan op neer dat als jou voorouder geen Indo was in het voormalig Nederlands-Indie, wat was deze voorouder dan?

  16. Anoniem zegt:

    is gamelan muziek niet gerelateerd aan de Javaanse taal(talen)?

  17. Si Terlaloe Bongol zegt:

    Ach …. de wereld hoeft zich geen zorgen te maken. “Darah Ketiga” heeft zichzelf begin 2010, bijna 12 jaar geleden, opgeheven. Daarna is er bij mijn weten niets concreets meer van vernomen. Geen gevaar dus meer te duchten van Indische “Blut und Boden” of Indische Nazi Doctrines, als die al ooit in de statuten van de vereniging (i.o.) zouden zijn opgenomen.

    Ik kan mij eerder voorstellen dat er bij de oprichting lang is vergaderd over een toepasselijke naam, die de doelgroep, de jongeren uit de Indische gemeenschap, het beste zou aanspreken. In de verste verte zal er geen bestuurslid van de vereniging (i.o.) hebben gedacht aan Duitse Nazi’s en hun rassenideeën. Waarom zouden ze?

    Er zal gewikt zijn en gewogen en op een gegeven moment was er het Eureka-moment: Wij zijn er voor “Wien Indisch bloed door d’aderen vloeit” (ongeacht de percentages) en “Darah Ketiga” wordt daarom ons toepasselijke etiket. Mooi of lelijk, daar was toch niets mis mee? De vereniging wilde duidelijk maken zich niet te richten tot Kaap Verdianen, Hoetoes, Toetsies, Oeigoeren en andere kassoepers die niet uit Indië waren geboren. Net zo min als de Katholieke Geitenfokvereniging zich met haar “brand” duidelijk wilde maken er ook te zijn voor de gereformeerde collega’s.

    Ook denk ik niet dat het voormalige bestuur van “Darah Ketiga” (i.o.) zo pedant en/of zo dom is geweest om zich in zijn zoektocht naar een doeltreffende benaming bezig te houden met “pseudo-wetenschappelijke prietpraat”. Ik zie dat nergens terug in het opheffingsverhaal van de vereniging onder dit topic, geschreven in Tiburg, d.d. 18 jan 2010 en gepubliceerd op I4E d.d. 22 jan. van dat jaar. Waarom zouden ze?

    In mijn voorgaande stukje van 5 dezer schreef ik: “Inderdaad, het Indisch zijn moet een ieder nu maar leven en beleven op haar/zijn eigen manier. De een leert de gamelan te bespelen, de ander volgt een cursus Bahasa Indonesia ter voorbereiding op een speurtocht naar de resten van Indië”. Nergens schreef ik, dat ik de MEETLAT wilde leggen voor het Indisch zijn bij het beoefenen van genoemde activiteiten. Ik schreef immers eerst: “….. het Indisch zijn moet een ieder nu maar leven en beleven op haar/zijn eigen manier”. Nog een keertje begrijpend lezen graag, voor wie mijn licht ironisch geschreven tekst niet duidelijk genoeg is geweest.

    Dat 9 jarige meisjes en ongeveer dito oude jongetjes zichzelf tot Indo uitroepen wil mij nog niet zeggen dat zij precies begrijpen wat ze zeggen. Als iemand beweert dat zij toch wel een idee blijken te hebben wat Indo inhoudt, dan zou ik die bewering willen scharen onder “pseudo-wetenschappelijke prietpraat” die niet serieus valt te nemen .

    Pee-Es: Ik wilde rond 9 jarige leeftijd vlieger zijn op een B 25 Mitchell bommenwerper of chauffeur van een bren carrier. Ben allebei niet geworden.

  18. waluparmo zegt:

    De gamelan hebt je ook in Bali, Sunda en Madura.

    • Si Terlaloe Bongol zegt:

      Ook in Museum Bronbeek en o.m. in het Leids Cultuur Historisch Museum.

      In Bronbeek was het de onvolprezen Bo Keller die aan bezoekers uitleg gaf over de instrumenten en hun klank en taak binnen het orkest.

      In leiden heb ik jaren geleden meegemaakt hoe een professor, zal wel cultureel antropoloog zijn geweest, een groep “toolpushers” van de Shell in het kader van een “acculturatie cursus” aan het gamelanspelen kreeg. Hij legde uit dat ieder instrument een naam en bepaalde functie had, plaatste bij elk instrument een cursist, legde uit wie bij welke tel op zijn instrument moest slaan en ging zelf als dirigent aan de slag. Groot succes!

      Pee-es: “Toolpushers” waren (zijn?) ruwe jongens die op olievelden te land en ter zee werkten. De betreffende groep zou worden uitgezonden naar de regio Noord Borneo (Brunei) en Indonesië.

  19. vandenbroek@libero.it zegt:

    Is Gamelan gerelateerd aan talen?
    Gamelan is muziek, Als muziek met talen te maken heeft, dan ga ik toch wat whiskey drinken m.a.w. het gaat weer nergens over.
    Heren Si Terlaloel Bangal (is het altijd weer dezelfde persoon) en dhr Waluparmo hebben de klok horen luiden maar weten niet waar de klepel hangt. , Waar is de focus gebleven?

    • Si Bongol Terlaloe Sekali zegt:

      Ach meneer Van den Broek, als u graag wilt horen en lezen dat u en u alleen de wijsheid in pacht hebt, dan gun ik u het genoegen. Ik heb al eerder geschreven dat in u een groot wetenschapper schuilt.

      Jammer dat u die aanmatigende toon van u en die denigrerende uitspraken over anderen niet kunt afleren. Beleefdheid hoort toch de norm te zijn in het intermenselijk verkeer, ook of juist op een Indische site als I4E?

      What’s eating you? Uw lichaamslengte, zelfingenomenheid, minderwaardigheidscomplex, geldingsdrang, frustraties, drankprobleem? Verpest de sfeer nou niet met uw geblaas en gesis van af uw ivoren toren.

      Ik ben u al tegemoet gekomen in uw grootheidswaan door mij als “Si Bongol” en nu zelfs als “Si Terlaloe Bongol” te presenteren. Een domme hofnar. Nog niet goed. Wat moet ik dan doen om u te behagen? Afstand doen van mijn recht op vrije meningsuiting? Die eis gaat alsdan rieken naar autocratisch denken en doen, het kenmerk van iedere dictator.

    • Hans Boers zegt:

      Het is de heer vandenbroek@libero.it weer eens gelukt om, naast zijn gebrekkige kennis van de taal van het land waar de gamelan zijn klanken vaak laat horen, ook weer eens sfeer verziekend zijn beledigende commentaren naar andere medelezers toe de lucht in te slingeren en zich daarmede wederom verlaagt….

      Gebrekkige kennis? Jawel. De juiste naam is Si Terlaloe BONGOL en niet Si Terlaloel Bangal. Bangal is een woord uit de Batakse taal en betekent iets wat zeer zeker niet van toepassing is op de medelezer Si Terlaloe BONGOL. En Terlaloel slaat al helemaal nergens op…. Waar is de focus gebleven roept de pot? Heb je toch stiekem teveel van de whiskey genipt?? Schoenmaker blijf bij je leest luidt het gezegde …over klokken en klepels gesproken…..

      Verder is het mij in de loop der jaren opgevallen, dat de heer vandenbroek@libero.it zich altijd heel graag op een beledigende toon uit, zodra hij weet dat zijn opponent een paar jaartjes ouder is. Zie Vadercomplex van Sigmund Freud….Bewijs jezelf maar eens knul, want anders ben je gewoon een terla(LOEL) …..

      Dag Peter, fijne maandag enzovoorts….

      PS:
      Als je eens weer in Den Haag bent, bel me op of kom ff langs voor een praatje pot onder het genot van een slokje whiskey OF WHISKY (naar mate je smaak) en kunnen we samen met Sweet Sixteen dan zingen:

      Wie maakt dat ik niets meer lust,
      Wie verstoort mijn rust,
      Ja dat is Peter…..

      Adres en tel.nummer: Haags Kwartier no. 55 Den Haag / +31-70-3054500. De kantine is niet altijd open, dus ff bellen van te voren

  20. vandenbroek@libero.it zegt:

    Oeps, in dit verband maak ik een onvergevelijke fout. De naam had natuurlijk moeten zijn Si Bongol Terlaloe. Daarvoor mijn welgemeende excuses. Ik zal volgende keer toch beter opletten wat op mijn tekstverwerker verschijnt

    • Si Bongol Terlaloe Sekali zegt:

      Tja ….. en misschien toch eens diep nadenken over mijn vraag: “Whats eating you?”

      Een beetje zelfreflectie is nooit weg.

Reacties zijn gesloten.