Op (1 van de vele) Indische-Hyves-groepen, kwam ik dit opmerkelijke topic tegen, met dees intrigerende titel:
Waren Indo’s kolonialen? —— " Indonesiers, sommige Indo’s en zelfs Hollanders betichten Indo’s ervan een aandeel gehad te hebben in het kolonialisme.
Sommige Indonesiers en Indo’s hebben zelfs begrip voor de "boosheid" van de nationalisten op de Indo’s tijdens de Bersiap. Waren Indo’s de waakhonden van het kolonialisme? Als dit niet het geval was, waarom komen we niet van dat vooroordeel af? En hoe kunnen we van dit vooroordeel afkomen? "
...................
Indisch4ever 
Mijn opa is met een Inheemse getrouwd en zo ken ik nog wat opa’s die hetzelfde hebben gedaan, dus dat contact tussen Indo’s en inheemsen was er wel.
Mijn familie zo wel van Vaders als Moederszijde zijn niet alleen de oorlog en de Bersiap cq de kolonisatie-oorlog gekomen dankzij de Inheemse/Indonesische bevolking, veelal speelden de Indischen al van kindsaf met Inheemsen en je gaat dan niet iemand bij de Kempetai of Pemoeda aangeven. Ik denk dat vooral de Kleine Boeng dat kontakt heeft gehouden/behouden en ondanks dat aan het einde toch afscheid van Indie moest nemen Het zijn natuurlijk herinneringen en herinneringen zijn geen bewijs (Lilian Ducelle).
Wat bij de Groote Boeng of Ned. bestuur speelde kan je het best bij De Stille Kracht, De Heeren van de Thee of Oeroeg zijn. Dan weet je precies wat koloniaal gedrag is, gegeven de definitie.
Zo is het. Het fundament was slecht. De reus met lemen voeten wankelde.
De Hollanders hebben nooit begrepen of wilden het niet begrijpen dat de tijd van het kolonialisme definitief vcoorbij was.
Itulah penyakitnya (daar zat de oorzaak)
Waarom kunnen de grote massa Indische Nederlanders en de Indonesiers niet samenwerken ?
Er zijn verschillende redenen.
1. De Ind.Ned. voelen zich beter dan de Inlanders.Zelfs de kleine bung en de kleine nona.
2.Formeel hebben ze sinds 1892 verschillende status , Nederlanders en Nederlandse Onderdaan.
En dat laten de Ind.Nederlanders ook duidelijk merken .
Zelfs toen ze nog “dezelfde” status hadden(voor 1892) voelen ze altijd beter dan de Inlanders.
3. Ze hebben niet dezelfde belangen , de aanbod van Soekarno (1946) om de WNIschap te aanvaarden werd afgewezen.
Het feit dat ze gelinkt werd aan de KNIL is in principe niet van belang .
Er zijn duizenden KNILers die naar de TNI waren overgegaan , of gedemobiliseerd in Indonesia.
Zie de Javanen , Menadonezen , Sundanezen , Maduresen en andere kleine deelvolkeren .
@ Telor trubuk.
De 2 peilers , de KNIL en de Overheid (Europese BB) was eigenlijk een reus op lemenvoeten .
De KNIL kon goed functioneren omdat er veel huurlingen waren , veel Inlandse soldaten .
De ambtenarenapparaat met aan het hoofd de Europese BB kon goed functioneren omdat ze gesteund werd door de Inlandse BB.
De Inlandse BB was in feite de informele machtsfactor , werd gesteund door de bevolking.Uitgezonderd een paar rotte appels .
Ze waren ooit hun vorsten geweest.
In feite kunnen de Nederlanders niet 100% op de loyaliteit van de Inlandse bestuur rekenen , per defenitie waren ze vijanden omdat hun rechten / privileges beknot werd .
Alleen de tijd was nog niet rijp om openlijk op te staan en door de geslaagde verdeel en heers politiek .Dat had tot begin 20ste eeuw gewerkt. Tot de opkomst van nationalisme .
Het bewijs werd geleverd na de 3 jaren onderbreking ivm de Japanners.
Binnen 4 jaar werd de reus met de lemenvoeten omver geworpen.
Het heeft allemaal met macht te maken: de koloniale macht steunde op 2 pijlers.
a. de feitelijke macht: het leger (KNIL)
b. de formele (ambtelijke) macht: Overheid (Gouvernement)
beide straalden die macht en aanzien (status) uit aan hun functionarissen.
Bovendien waren het de twee grootste werkgevers met rechtzekerheid en werkgelegenheid in een land zo groot als Engeland, Europa en Rusland bijelkaar….
@ Sigeblek
Jawel, maar dat zijn factoren die aan de oppervlakte liggen. De vraag blijft: waarom was er geen verbondenheid, geen common cause? Ik heb nogal wat verklaringen de revu zien passeren. Een (deel)verklaring was bijvoorbeeld dat Indo’s geen land mochten bezitten en zich daarom verbonden aan het koloniale apparaat: ambtenarij en leger en daarmee stakeholder waren van de koloniale zaak. Het klinkt wel logisch, maar is het verband juist? Een heldere, uitgebreide en grondige analyse zou mij welkom zijn.
DE ontluikende “liefde” tussen een kleine groep Indische mensen en de Indonesische nationalisten had geresulteerd in de oprichting van Indische partij.De samenwerking ging toch mislukken door op zijn minst 2 redenen.
1.De tegenwerking van de Nederlandse regering ( het verbanning van de kopstukken, de Indische man Dr Setiabudhi Danudirdja , Raden Mas Soewardi Suryaningrat en Dr Tjipto Mangoenkoesoemonaar Nederland )
2. Min of meer de wens van de Indische achterban om een leidende rol te spelen.
Terug naar de discussie. Waren Indos koloniaal? Natuurlijk waren zij dat. Geboren en getogen en functionerend in een koloniale wereld zou het buitengewoon vreemd zijn als zij dat NIET waren. Maar het is opvallend dat, en dat is mijn stelling, dat indos vanaf de jaren twintig steeds meer een scheidslijn trokken tussen hen en de inheemse bevolking.
De koloniale samenleving was erg statusgevoelig. Huidskleur, afkomst, beheersing van de Nederlandse taal, geld en maatschappelijke positie en gerichtheid op Nederland; het vormde een giftig goedje waarmee mensen op hun plaats werden gezet en verwacht werd daar te blijven. Dit gebeurde niet enkel door Hollanders richting Indos of door Indos richting Indonesirs. Indos namen ook elkaar genadeloos de maat.. Indische verontwaardiging over het ondergaan van een koloniale behandeling, was niet zozeer over de behandeling zelf, als wel dat het tegen de verkeerde gericht was. Men was toch immers Nederlander en geen inlander?
Niet alleen de koloniale bovenklasse, maar ook de kleine boeng had dergelijke koloniale ideen. Thuis mocht dan worden toegegeven aan Indische zaken, in het openbaar probeerde men de stand op te houden. Westerse kleding en schoenen dragen, netjes Nederlands spreken en opgeven over Hollands eten; men was het aan de stand verplicht. Sociale omgang met Indonesirs werd gemeden. Ondanks dat de kleine boeng zo Hollands mogelijk voor de dag wilde komen, had hij vanzelfsprekend nogal wat raakvlakken met de inheemse bevolking. Dat maakte echter paradoxaal genoeg de Indonesir voor de kleine boeng een veel grotere bedreiging dan voor de Hollander. Het schrikbeeld van af te zakken tot het niveau van een inlander speelde altijd op de achtergrond. Andersom vonden Indonesirs de kleine indo arrogant en onbeleefd.
Vanaf de jaren twintig kregen indos steeds meer Indonesische concurrentie in het maatschappelijk leven, en met name de arbeidsmarkt. Indos waren geen buffer meer tussen de Hollandse elite en de inheemse zee van mensen, als zij dat al ooit geweest waren. Indos dreigde tussen wal en schip te raken: hogere functies vereisten een universitaire opleiding in Nederland, de lagere konden goedkoper worden opgevuld met Indonesische krachten. Indos voelden steeds meer de behoefte om zich te profileren als Nederlander. Geen wonder dat de NSB populair was: de partij raakte een gevoelige snaar met de uitgedragen gedachte dat indos het resultaat waren van de Nederlandse volksplanting in de vreemde en dat zij daarom behoorden tot de Nederlandse stam.
In het begin van de twintigste eeuw leek het er even op dat Indos en inheemsen samen zouden werken in politieke verbanden. Dit heeft niet doorgezet en indos hebben geen rol van betekenis gespeeld in de nationalistische beweging. Waarom kon in Indi niet wat wel kon in India en de Filippijnen? Dat zou een mooie onderzoeksvraag kunnen zijn.
Er is gesteld dat Indos het resultaat zijn van kolonialisme. Dat is een waarheid als een koe. Indos waren echter nooit alleen maar lijden voorwerp, nooit alleen maar slachtoffers. Zij waren ook handelende mensen in een koloniale setting en hebben daardoor de kolonie mede vorm gegeven.
@ Peter
Walraven hooghartig een djongos bevelend in de sociteit? Volgt uit de omstandigheid dat Walraven een Hollandse jongen was die kritiek op Indo’s ventileerde, dat hij een doorsnee koloniaal was?
Ik denk dat je niet niet verder bezijden de waarheid kan zijn. Walraven had grote kritiek op het koloniale systeem. Alleen, zijn scherpe pen trof iedereen: Hollanders, Indo’s en Indonesirs. De stukjes die hij voor de krant schreef zijn pareltjes. Walraven had de gave om rake observaties in helder proza te kunnen vatten. Voor wie genteresseerd is: http://www.inghist.nl/Onderzoek/Projecten/BWN/lemmata/bwn5/walraven .
Laat ik voor de duidelijkheid want dat hebben we voor een discussie nodig eerst wat termen definieren.
Kolonialen en kolonialisme en wel in het bijzonder het denken (kolonialistisch) gaat m.i. om het bestaan van een negatief beeld van anderen, dwz inheemse bevolkingsgroepen. Negatieve beelden van anderen komen voor in alle samenlevingen en hebben als doel zelfbescherming of het
superioriteitsgevoel te benadrukken. De Nederlanders in Indie vinden de eigen cultuur het
beste en vinden dat deze verspreid moet worden over Indie. Er ontstond zo een
tweedeling in de wereld tussen mensen zoals wij en andere mensen. Een dergelijke tweedeling is de basis van kolonialistisch denken.
Waren Indo’s als groep kolonialen, gedroegen zij zich kolonialistisch? Het opmerkelijke (!) is dat de Indo, tussen deze twee werelden stond er er tussen laveerde. Hij had zowel een inheemse als Nederlandse (al dan niet erkend) achtergrond Hij heeft zowel het wij als de andere mensen in zich. Door de koloniale samenleving moest hij partij kiezen en dat deed hij op zijn Indisch; de Grote Boeng gedroeg zich als een koloniale Nederlander (een Nederlander in indie is per definitie koloniaal)en de kleine Boeng bleef in de schaduw van de inheemse samenleving.
Dus het hangt er vanaf van welk standpunt je vertrekt: van de Grote of Kleine Boeng?.
Deze discussie laat bij mij dezelfde wrange smaak in de mond achter als die discussie over hoeveel % Indo’s lid waren van de NSB in Indie. De Indo’s worden zo in een hoek gemanoevreerd waar ze helemaal niet thuishoren, ze worden gebruikt, gemanipuleerd om welk standpunt danook te rechtvaardigen. Dan horen we plotseling wel bij de volbloed(sic) Nederlanders.
De Indische maatschappij is een koloniale klassemaatschappij waar huidskleur en afkomst dubbel en dwars telt. . De Indo zat daar tussen hamer en aambeeld, in de meest ongunstige positie. Daarvoor heeft hij ongewild dubbel en dwars voor betaald; in de oorlog al dan niet in het kamp, de buitenkamper, de Bersiaptijd, de repatriering (blasfemie), de geruisloze integratie met DMZ als kapo achter de deur.
Ik heb geen zin om het slachtofferschap te rechtvaardigen, herinneringen zijn geen bewijs zoals Lilian Ducelle zegt. Maar misschien kan de koloniale Geschiedenis eindelijk eens beschreven worden om een eind te maken aan die dolkomische vooroordelen.
En dan zegt zo’n Walraven o zo pedant: zulke menschen (Indischen) een hooghartige houding aan tegen den Inlander, den Javaan, waarvan wij, gewone Hollandsche jongens uit de burgerstand (…) vreemd op kijken en waar wij ons aan ergeren.”.
Dat kan je als Hollandse jongen zo hooghartig in de sociteit met wat glazen bier achter de kiezen gemakkelijk hooghartig zeggen: Djongos…… bier:
Dat hooghartige, koloniale en ook dat op de borst slaan van van Walraven, daaraan erger ik me aan. Maar gelukkig heeft hij geen sporen in de Nederlandse ook koloniale literatuur achtergelaten.
@sigeblek
Kuit is altijd lastig bakken…de hele keuken wordt dan vies van oliespatten.
Maar voor telor terubuk heb ik dat voorover. Heerlijk recept, sigeblek!
Nasi punel sama telor terubuk dibungkus dalam daun pisang, remet…paling sedap..itu adunya. We begrijpen elkaar perfect. Heb dat op Sumatra veel gegeten.
@Stephan
Orpheus in de dessa is een klassieker.
Het kolonialisme als uitbuitingssysteem is natuurlijk altijd te veroordelen. Er ging veel fout. Maar hoe kun je als kind kiezen tussen een blanke vader en een bruine moeder? Je hield van beiden. Dat gaf de Indische mens op den duur toch die mooie balans tussen oost en west, maar ook die eeuwige verwarring. Je kunt echter niet een hele bevolkingsgroep datgene blijven aanrekenen wat in een generatie verkeerd ging.
Dat doen de Duitsers ook niet.
Er heerste vroeger in ned. indie een rassenmaatschappij, waarin het blanke ras superieur was aan het niet blanke ras. De blanke europeanen voelden zich verheven en superieur tegenover de indonesische bevolking. Indo’s zijn mensen die zowel blank en aziatisch bloed in zich hebben. Vanwege het blank bloed dat de indo’s bezitten voelden zij zich hoger dan de plaatselijke bevolking. Veel indo’s hebben hun moedervolk altijd als mindere behandeld/beschouwd. (Zie ook het boekje orpheus en de desa). Het doet me pijn om als indische nederlander dat boekje te lezen. Daarom heb ik begrip voor de boosheid van mijn moedervolk op de indo’s.
Er heerste vroeger in ned. indie een rassenmaatschappij, waarin het blanke ras superieur was aan het niet blanke ras. De blanke europeanen voelden zich verheven en superieur tegenover de indonesische bevolking. Indo’s zijn mensen die zowel blank en aziatisch bloed in zich hebben. Vanwege het blank bloed dat de indo’s bezitten voelden zij zich hoger dan de plaatselijke bevolking. Veel indo’s hebben hun moedervolk altijd als mindere behandeld/beschouwd. (Zie ook het boekje orpheus en de desa). Het doet me pijn om als indische nederlander dat boekje te lezen. Daarom heb ik begrip voor de boosheid van mijn moedervolk op de indo’s.
Een recept van telur terubuk goreng.
Men neme kuit (niet de hom) , marineren met asem garam ( tamarinde – zout) , en dan gecemplung in geklopte eieren , en dan bakken in hete olie.Mag ook even rollen door fijne paneermeel.
Eten met nasi pandan plus sambeltrasi/jeruk nipis en gebakken emping.
Vroeger koop ik kuit (telur ikan) op de Albert Cuyp markt.
Is okeee Telor trubuk. Als verhollandste jongen kende ik telor trubuk ook niet…
Ik dacht al aan tubruk…. geen kopi, maar telor.. Oei..is toch hitam…is dat telor nog wel eetbaar ?
Er wordt niet zoveel offtopic gegaan op de weblog.. en eigenlijk is het soms best welkom..
Even wat anders over een licht item…
Of even een ander zwaarder item. kan ook best leerzaam zijn.
Als men teveel offtopic gaat dan zit men gewoon veel te veel mauwen.
Is okeee Telor trubuk. Als verhollandste jongen kende ik telor trubuk ook niet…
Ik dacht al aan tubruk…. geen kopi, maar telor.. Oei..is toch hitam…is dat telor nog wel eetbaar ?
Er wordt niet zoveel offtopic gegaan op de weblog.. en eigenlijk is het soms best welkom..
Even wat anders over een licht item…
Of even een ander zwaarder item. kan ook best leerzaam zijn.
Als men teveel offtopic gaat dan zit men gewoon veel te veel mauwen.
Misschien ter afsluiting, maar off topic:
telor trubuk schijnt bij velen, gezien sommige reacties, niet bekend te zijn…
(heb dat eerlijk gezegd inderdaad hier nooit meer gehoord).
telor trubuk = Indonesische kaviaar
gezouten kuit van een soort Chinese haring. Met een losgeklopt eitje gebakken, warme rijst en een likje sambel jeruk….met de vingertjes…verrukkukelukkk
…die fantastische combinatie…alleen daarvoor blijf ik Indo….hahaha.
Deze hulpen in de huishouding, nanny’s en assistentes zijn er in heel Azie. Vooral Filipijnse meisjes zijn favoriet. In het Midden Oosten worden ze uitgebuit. Het is een trieste situatie die uit armoede voortkomt. Ze sturen geld naar huis voor levensonderhoud. Ze hebben geen enkele wettelijke bescherming en het corrupte systeem doet de rest.
De meisjes in S’pore hebben altijd een parasol o.i.d. bij zich en willen nooit in de zon, niet omdat ze niet van de zon houden, maar om niet te bruin te worden. Een donkere huid laat immers zien dat je een pembantu bent of iemand die op het land werkt. Die stille discriminatie laat immmers zien tot welke werkende klasse je behoort.
Of de njai’s vroeger werden geaccepteerd in hun eigen sociale omgeving kan men alleen maar vermoeden: je kunt ook getolereerd worden zonder acceptatie. Maar hoe het ook zij; natuurlijk was het voor hen een zeer moeilijke tijd waarin naast hun armoede, de geloofsregels en adat een zeer grote rol moeten hebben gespeeld.
In de geschiedenis kun je omkijken en zaken benoemen, ook oordelen hoe het anders zou moeten. In de dagelijkse praktijk is overleven een realiteit.
Men zegt weleens: armoede corrumpeert…en daar bedoelt men mee dat diepe armoe je eigenwaarde aantast en dat je alle normen laat varen…om maar te overleven.
Deze hulpen in de huishouding, nanny’s en assistentes zijn er in heel Azie. Vooral Filipijnse meisjes zijn favoriet. In het Midden Oosten worden ze uitgebuit. Het is een trieste situatie die uit armoede voortkomt. Ze sturen geld naar huis voor levensonderhoud. Ze hebben geen enkele wettelijke bescherming en het corrupte systeem doet de rest.
De meisjes in S’pore hebben altijd een parasol o.i.d. bij zich en willen nooit in de zon, niet omdat ze niet van de zon houden, maar om niet te bruin te worden. Een donkere huid laat immers zien dat je een pembantu bent of iemand die op het land werkt. Die stille discriminatie laat immmers zien tot welke werkende klasse je behoort.
Of de njai’s vroeger werden geaccepteerd in hun eigen sociale omgeving kan men alleen maar vermoeden: je kunt ook getolereerd worden zonder acceptatie. Maar hoe het ook zij; natuurlijk was het voor hen een zeer moeilijke tijd waarin naast hun armoede, de geloofsregels en adat een zeer grote rol moeten hebben gespeeld.
In de geschiedenis kun je omkijken en zaken benoemen, ook oordelen hoe het anders zou moeten. In de dagelijkse praktijk is overleven een realiteit.
Men zegt weleens: armoede corrumpeert…en daar bedoelt men mee dat diepe armoe je eigenwaarde aantast en dat je alle normen laat varen…om maar te overleven.
@ jeroen
Tot ongeveer 1950 was de Indonesische samenleving nog een beetje feodalistisch .
Ik heb nog gezien dat de eenvoudige en vaak ongeschoolde pembantu’s =bedienden(Ordes=orang desa) gaan zelf half gebukt lopen als ze hun werkgevers aan het bedienen zijn , ook dat ze een beetje acheruit lopen als ze de vertrek willen verlaten.
En zeker bij Indonesische werkgevers waar ze al een paar generatie in dienst waren.
Ik denk ook niet dat het veel zal verschillen met de Nederlandse samenleving in de eerste decades van na 1900.
Ik denk dat Moesson (een Indische blad) de achtergronden niet heeft begrepen.
Het is logisch dat een Nyonya (vrouwelijke werkgeefster) het niet zo leuk vinden als hun vrouwelijke P.R.T(pembantu Rumsah Tangga) witter en soms ook knapper er uit zien als de nyonya zelf.
En zeker als die nyonya tot de zogenaamde ” nieuwe rijken” behoren (zeg maar mensen met nieuw geld).
Ik moet toch echt lachen als ik zo’ n zwarte/donkere nyonya die hun huid witter wil maken om te kunnen concurreren met hun wittere pembantu’ s.
Zoals je zal weten hebben de meeste vrouwen Indonesische vrouwen vaak een bruine of donkere huidskleur .Varieren tussen “kuning langsep t/m hitam manis ” .
Behalve Sundanese en Menadonese vrouwen.
Tegenwoordig hebben de PRT vaak SMP(Mavo) soms SMA(HAVO) diploma’ s. En zeer modern gekleed , zelfbewust etc.
Als ik de vraag van jou eerlijk moet beantwoorden , dan worden de nyai en hun “onechte” kinderen vaak met de nek aangekeken. Maar door de familiebanden worden ze wel opgenomen in hun midden.
Vaak kregen ze een beetje geld als toelage van hun Nederlandse vaders.
Dat gebeurde tot ongeveer jaren 60 begin jaren 70.
Voor 1960 zag ik soms een blanke (blonde) Indische kinderen spelen met kampong jongens.
Dat zag ik tijdens mijn reizen door gebieden in west Java met veel plantages .In de omgeving van Bogor-Sukabumi, Pelabuhan Ratu.
@ jeroen
Tot ongeveer 1950 was de Indonesische samenleving nog een beetje feodalistisch .
Ik heb nog gezien dat de eenvoudige en vaak ongeschoolde pembantu’s =bedienden(Ordes=orang desa) gaan zelf half gebukt lopen als ze hun werkgevers aan het bedienen zijn , ook dat ze een beetje acheruit lopen als ze de vertrek willen verlaten.
En zeker bij Indonesische werkgevers waar ze al een paar generatie in dienst waren.
Ik denk ook niet dat het veel zal verschillen met de Nederlandse samenleving in de eerste decades van na 1900.
Ik denk dat Moesson (een Indische blad) de achtergronden niet heeft begrepen.
Het is logisch dat een Nyonya (vrouwelijke werkgeefster) het niet zo leuk vinden als hun vrouwelijke P.R.T(pembantu Rumsah Tangga) witter en soms ook knapper er uit zien als de nyonya zelf.
En zeker als die nyonya tot de zogenaamde ” nieuwe rijken” behoren (zeg maar mensen met nieuw geld).
Ik moet toch echt lachen als ik zo’ n zwarte/donkere nyonya die hun huid witter wil maken om te kunnen concurreren met hun wittere pembantu’ s.
Zoals je zal weten hebben de meeste vrouwen Indonesische vrouwen vaak een bruine of donkere huidskleur .Varieren tussen “kuning langsep t/m hitam manis ” .
Behalve Sundanese en Menadonese vrouwen.
Tegenwoordig hebben de PRT vaak SMP(Mavo) soms SMA(HAVO) diploma’ s. En zeer modern gekleed , zelfbewust etc.
Als ik de vraag van jou eerlijk moet beantwoorden , dan worden de nyai en hun “onechte” kinderen vaak met de nek aangekeken. Maar door de familiebanden worden ze wel opgenomen in hun midden.
Vaak kregen ze een beetje geld als toelage van hun Nederlandse vaders.
Dat gebeurde tot ongeveer jaren 60 begin jaren 70.
Voor 1960 zag ik soms een blanke (blonde) Indische kinderen spelen met kampong jongens.
Dat zag ik tijdens mijn reizen door gebieden in west Java met veel plantages .In de omgeving van Bogor-Sukabumi, Pelabuhan Ratu.
@Telor Trubruk,
Ik bedoel ook pembantu’s (werksters in de huishouding) n onechte kinderen.
Pembantu’s die in Hong Kong, Singapore, het Midden-Oosten en Indonesie werken, worden vaak met de nek aangekeken in Indonesie, en geld afhandig gemaakt door de corrupte duane in Indonensie.
In de Moesson las ik dat zakenvrouwen zo wit mogelijk willen zijn om er niet uit te zien als een “pembantu”.
Toen ik een paar maanden geleden in Indonesie was, was de regering eindelijk bezig wetten op te stellen om deze vrouwen te beschermen.
Njai’s waren pembantu + bijvrouw.
Als men tegenwoordig pembantu’s met de nek aankijkt, hoe zal er vroeger dan tegen de njai en haar kinderen zijn aangekeken door Indonesiers?
Het verhaal gaat dat niet-erkende Indo’s “verdwenen in de kampung”, maar behalve dat de Europeanen geen zicht meer op ze hadden wil dat niet zeggen dat ze daadwerkelijk werden geaccepteerd in de kampung’s. Misschien eerder getolereerd?
@Telor Trubruk,
Ik bedoel ook pembantu’s (werksters in de huishouding) n onechte kinderen.
Pembantu’s die in Hong Kong, Singapore, het Midden-Oosten en Indonesie werken, worden vaak met de nek aangekeken in Indonesie, en geld afhandig gemaakt door de corrupte duane in Indonensie.
In de Moesson las ik dat zakenvrouwen zo wit mogelijk willen zijn om er niet uit te zien als een “pembantu”.
Toen ik een paar maanden geleden in Indonesie was, was de regering eindelijk bezig wetten op te stellen om deze vrouwen te beschermen.
Njai’s waren pembantu + bijvrouw.
Als men tegenwoordig pembantu’s met de nek aankijkt, hoe zal er vroeger dan tegen de njai en haar kinderen zijn aangekeken door Indonesiers?
Het verhaal gaat dat niet-erkende Indo’s “verdwenen in de kampung”, maar behalve dat de Europeanen geen zicht meer op ze hadden wil dat niet zeggen dat ze daadwerkelijk werden geaccepteerd in de kampung’s. Misschien eerder getolereerd?
Ik ben het in grote lijnen met sigeblek eens. Alleen de eind jaren 50 werden niet gelinkt aan de KNIL maar waren een uitvloeisel van de confrontatie-politiek van Sukarno: “Rebut Irian Barat”. Ik heb hem dat vaak genoeg horen schreeuwen (Lapangan Banteng). Dat was ook de reden dat ik niet naar school kon en wij hebben moeten vluchten voor het geweld.
De tragiek is altijd dat mensen die slechts door geboorte in zo’n situatie terecht kwamen de dupe waren. Die kwamen tussen de tandwielen van de geschiedenis terecht.
Ter informatie
Men moet de positie van de Ind.Nederlanders/Indo globaal in 3 perioden onderscheiden.
1. Tot en met 1942 , ze waren formeel Nederlanders , ze staan onder de verantwoordelijkheden van de VOC en later de Nederlanders .
In de sociale ” pikorde” staan ze tussen de Totoks en de Inlanders*
Word onderverdeeld in 4 groepen , de “erkenden” , “niet erkenden” en de “verinlandsen”.
De 3de grp hebben het vaak redelijk omdat ze door hun hollandse vaders financieel gesteund werden.
De 3de groep werd niet erkend en niet gesteund , vaak werden ze naar de kampong gestuurd(met de moeder/njai) , en leven in erbarmelijke situaties.
Dus worden ze opgenomen door de familie van moederszijde .
En als ze geluk hebben kunnen ze mss hun lot verbeteren .De meesten verdwenen in de grote massa.
Voordat de slavernij afgeschaft werd werden afgedankte njai en kinderen soms verkocht als slaven.
Een klein groep van de niet erkenden heeft geluk , ze worden ” gestopt” in weeshuizen(de bekende was De Steurtjes).Daar komen veel niet erkende kinderen uit verschillende lagen , vanaf de soldaten t/m hoge ambtenaren kinderen .
Zie het boekje “Indisch intermezzo” , ik dacht uitgave van Pelita .
2.Vanaf 1942 .
De positie van de Ind.Nederlanders ging in snel tempo verslechteren , door de Japanse bezettingpolitiek en daarna aan de gevolgen van de de bersiaptijd.
Waar ongeregelde bandieten/rampokkers hun gang kunnen gaan door machtsvacuum .Dat gebeurde tot omstreeks 1949-50.
Er waren op zijn minst 2 redenen geweest , de houding van de Nederlandse regering (schenden van Linggardjati overeenkomst) , en de totale afwijzing van bijna de hele groep Indische Nederlanders om geen Waraga Negara (Indonesia) te worden.
Terwijl ze in feite gevraagd werd door Soekarno/ nationalisten middels speciale wet in 1946.
De jonge republik kan best de inbreng(o.a kennis) van de Indische Nederlanders gebruiken.
Zoals bekend waren ongeveer 30.000 Nederlanders(incl. Ind.Ned.) die de Warga Negara zijn geworden.
Later gingen ongeveer 80% alsnog naar Nederland gegaan als gevolg van de West Nieuw Guinea affaire.
Tussen 1950 en 1957 kwam zelf migranten uit Nederland naar Indonesia voor werk of handel .De Indonesische economie , transport , industrie, mijnbouw, landbouw was in feite nog in handen van de Nederlanders.
Tot en met 1957 kunnen de Indonesiers (pas maar 12 jaar onafhankelijk ) in principe niet veel bieden aan de Indische Nederlanders.
Ze kunnen wel naar school gaan en werken zoals andere Indonesiers .
Na 1957 ging het mis , bijna iedereen werd uitgewezen .
Ik denk dat men de verschillende perioden moet onderscheiden en beoordelen in de context van dat moment.
Het is waar dat Indische Nederlanders na 1950 (als kleine bevolkingsgroep ,max 30.000) het moeilijker hadden gehad in vergelijking met de jaren voor 1942 .
Ze moeten hun brood en plaats verdienen zoals de andere arme en ongeschoolde Indonesiers (bijna 99% ) .
En het is ook waar dat ze hun bevoorrechte positie hadden verloren , ze werden vaak gelinkt aan de Nederlanders(KNIL) , dat ging tot ongeveer einde jaren 60 . Toen de diplomatieke relatie tussen R.I en NL werd verbeterd.
Tot jaren 60 kunnen de Indische kinderen gewoon naar school gaan , in Jakarta had je toen 2 I.E.V / GIKI scholen .
In andere grote steden heb je verschillende I.E.V scholen.
Ik zat 6 jaar lang tussen Indische kinderen , Chinese , Menadoneze en Ambonese kinderen .
Het behoorde toen tot de ” betere” scholen.
De dubbele nationaliteit vraagstuk is internationaal aanvaard , gebaseerd op internationale afspraken .
Indonesia ken alleen 1 nationaliteit , en om de kinderen uit een gemengde huwelijk te faciliteren had men in augustus 2008 de zgn Dwi Kewarganegaraan ingevoerd.
Op hun 18de moeten ze wel kiezen , Indonesier worden of de nationaliteit van de vader aannemen.
Ter informatie
Men moet de positie van de Ind.Nederlanders/Indo globaal in 3 perioden onderscheiden.
1. Tot en met 1942 , ze waren formeel Nederlanders , ze staan onder de verantwoordelijkheden van de VOC en later de Nederlanders .
In de sociale ” pikorde” staan ze tussen de Totoks en de Inlanders*
Word onderverdeeld in 4 groepen , de “erkenden” , “niet erkenden” en de “verinlandsen”.
De 3de grp hebben het vaak redelijk omdat ze door hun hollandse vaders financieel gesteund werden.
De 3de groep werd niet erkend en niet gesteund , vaak werden ze naar de kampong gestuurd(met de moeder/njai) , en leven in erbarmelijke situaties.
Dus worden ze opgenomen door de familie van moederszijde .
En als ze geluk hebben kunnen ze mss hun lot verbeteren .De meesten verdwenen in de grote massa.
Voordat de slavernij afgeschaft werd werden afgedankte njai en kinderen soms verkocht als slaven.
Een klein groep van de niet erkenden heeft geluk , ze worden ” gestopt” in weeshuizen(de bekende was De Steurtjes).Daar komen veel niet erkende kinderen uit verschillende lagen , vanaf de soldaten t/m hoge ambtenaren kinderen .
Zie het boekje “Indisch intermezzo” , ik dacht uitgave van Pelita .
2.Vanaf 1942 .
De positie van de Ind.Nederlanders ging in snel tempo verslechteren , door de Japanse bezettingpolitiek en daarna aan de gevolgen van de de bersiaptijd.
Waar ongeregelde bandieten/rampokkers hun gang kunnen gaan door machtsvacuum .Dat gebeurde tot omstreeks 1949-50.
Er waren op zijn minst 2 redenen geweest , de houding van de Nederlandse regering (schenden van Linggardjati overeenkomst) , en de totale afwijzing van bijna de hele groep Indische Nederlanders om geen Waraga Negara (Indonesia) te worden.
Terwijl ze in feite gevraagd werd door Soekarno/ nationalisten middels speciale wet in 1946.
De jonge republik kan best de inbreng(o.a kennis) van de Indische Nederlanders gebruiken.
Zoals bekend waren ongeveer 30.000 Nederlanders(incl. Ind.Ned.) die de Warga Negara zijn geworden.
Later gingen ongeveer 80% alsnog naar Nederland gegaan als gevolg van de West Nieuw Guinea affaire.
Tussen 1950 en 1957 kwam zelf migranten uit Nederland naar Indonesia voor werk of handel .De Indonesische economie , transport , industrie, mijnbouw, landbouw was in feite nog in handen van de Nederlanders.
Tot en met 1957 kunnen de Indonesiers (pas maar 12 jaar onafhankelijk ) in principe niet veel bieden aan de Indische Nederlanders.
Ze kunnen wel naar school gaan en werken zoals andere Indonesiers .
Na 1957 ging het mis , bijna iedereen werd uitgewezen .
Ik denk dat men de verschillende perioden moet onderscheiden en beoordelen in de context van dat moment.
Het is waar dat Indische Nederlanders na 1950 (als kleine bevolkingsgroep ,max 30.000) het moeilijker hadden gehad in vergelijking met de jaren voor 1942 .
Ze moeten hun brood en plaats verdienen zoals de andere arme en ongeschoolde Indonesiers (bijna 99% ) .
En het is ook waar dat ze hun bevoorrechte positie hadden verloren , ze werden vaak gelinkt aan de Nederlanders(KNIL) , dat ging tot ongeveer einde jaren 60 . Toen de diplomatieke relatie tussen R.I en NL werd verbeterd.
Tot jaren 60 kunnen de Indische kinderen gewoon naar school gaan , in Jakarta had je toen 2 I.E.V / GIKI scholen .
In andere grote steden heb je verschillende I.E.V scholen.
Ik zat 6 jaar lang tussen Indische kinderen , Chinese , Menadoneze en Ambonese kinderen .
Het behoorde toen tot de ” betere” scholen.
De dubbele nationaliteit vraagstuk is internationaal aanvaard , gebaseerd op internationale afspraken .
Indonesia ken alleen 1 nationaliteit , en om de kinderen uit een gemengde huwelijk te faciliteren had men in augustus 2008 de zgn Dwi Kewarganegaraan ingevoerd.
Op hun 18de moeten ze wel kiezen , Indonesier worden of de nationaliteit van de vader aannemen.
Jeroen, ter correctie: pembantu betekent hulp (in de huishouding) en niet een onecht kind. Dat er onechte kinderen als hulpje werden gebruikt is iets anders.
Indo’s hadden in de koloniale begintijd geen status. Ze gingen met de moeder mee de kampong in of ze werden “ge-echt”. Ze kregen geen scholing en vele instellingen van onderwijs waren voor hen niet toegankelijk. Later, pas veel later is er mondjesmaat een begin gemaakt met deze volkseducatie (drs. Surie). Tot laat na de overdracht werden de Indo’s als paria’s behandeld door de Indonesiers. Ik heb er een paar opgezocht. Diep in de kampong wonende in een soort kippenhok. Triest.
Nu hebben Indo’s een redelijke tot goede maatschappelijke positie. De jonge generatie denkt er gelukkig anders over.
Het zijn nou eenmaal de gevolgen van een koloniale geschiedenis….
Jeroen, ter correctie: pembantu betekent hulp (in de huishouding) en niet een onecht kind. Dat er onechte kinderen als hulpje werden gebruikt is iets anders.
Indo’s hadden in de koloniale begintijd geen status. Ze gingen met de moeder mee de kampong in of ze werden “ge-echt”. Ze kregen geen scholing en vele instellingen van onderwijs waren voor hen niet toegankelijk. Later, pas veel later is er mondjesmaat een begin gemaakt met deze volkseducatie (drs. Surie). Tot laat na de overdracht werden de Indo’s als paria’s behandeld door de Indonesiers. Ik heb er een paar opgezocht. Diep in de kampong wonende in een soort kippenhok. Triest.
Nu hebben Indo’s een redelijke tot goede maatschappelijke positie. De jonge generatie denkt er gelukkig anders over.
Het zijn nou eenmaal de gevolgen van een koloniale geschiedenis….
En wat was het aandeel van de Indonesiers?
Stonden Indonesiers met open armen klaar om kinderen van njai’s, die wel Europees waren op papier maar geen thuis hadden, op te vangen??
Voordat de leerplicht werd ingevoerd zwierf een groot deel van de Indo’s op straat. Sommige Indische vrouwen werden njai en buiten de kazernes waren Indo bendes en prostituees.
Waarom werden die Indo’s niet opgenomen in Indonesische kampung’s?
Hebben Indonesiers de Indo’s een zetje gegeven richting de Europeanen en het kolonialisme?
Daarnaast hebben Indo’s, net als Indonesiers, de gevolgen van het kolonialisme gevoeld.
Ze werden vaak bij hun moeder weg gehaald, verlaten door hun moeders en vaders.
Ze zagen van dichtbij hoe hun moeders werden behandeld door hun koloniale vaders. Ze werden in weeshuizen gestopt. Met de nek aangekeken door Indonesiers en Hollanders. Velen hebben de gevolgen van oorlogs gevoeld als kinderen van knil militairen die vochten in Atjeh, Lombok of waar dan ook.
Binnen rascistische gezinnen werden donkere Indo’s als minderen behandeld etc.
Dat weten de meeste Indonesiers niet.
En hoe gaat Indonesie nu om met onechte kinderen? Of kinderen van pembantu’s die verkracht zijn in het buitenland.
Hoe denken Indonesiers uberhaubt over pembantu’s?
Ik heb meegemaakt dat een geadobteerde Indonesische jongen gevraagd werd of hij zicht niet schaamde dat hij geadobteerd was in Indonesie.
Pas sinds een paar jaar krijgen Indo’s geboren uit een Indonesische moeder en een Europese vader de Indonesische nationaliteit als ze dat willen. Terwijl Indo’s geboren uit een Indonesische vader die al kregen.
Ook nu nog kijken te veel Indonesiers neer op pembantu’s, onechte kinderen, kinderen van Indonesische vrouwen en Hollandse en Japanse soldaten etc. 1 grote blinde vlek.
Nederland bood de Indo’s scholing, werk en een toekomst, al was het om de Indo’s als buffer te kunnen misbruiken.
Wat boden de Indonesiers?
Ik geloof dat er Indo’s zijn geweest die aktief en bewust hebben deelgenomen aan het kolonialisme.
Maar Indo’s hoorden ook tot de eersten die vochten voor een autonoom of onafhankelijk Indie.
En wat was het aandeel van de Indonesiers?
Stonden Indonesiers met open armen klaar om kinderen van njai’s, die wel Europees waren op papier maar geen thuis hadden, op te vangen??
Voordat de leerplicht werd ingevoerd zwierf een groot deel van de Indo’s op straat. Sommige Indische vrouwen werden njai en buiten de kazernes waren Indo bendes en prostituees.
Waarom werden die Indo’s niet opgenomen in Indonesische kampung’s?
Hebben Indonesiers de Indo’s een zetje gegeven richting de Europeanen en het kolonialisme?
Daarnaast hebben Indo’s, net als Indonesiers, de gevolgen van het kolonialisme gevoeld.
Ze werden vaak bij hun moeder weg gehaald, verlaten door hun moeders en vaders.
Ze zagen van dichtbij hoe hun moeders werden behandeld door hun koloniale vaders. Ze werden in weeshuizen gestopt. Met de nek aangekeken door Indonesiers en Hollanders. Velen hebben de gevolgen van oorlogs gevoeld als kinderen van knil militairen die vochten in Atjeh, Lombok of waar dan ook.
Binnen rascistische gezinnen werden donkere Indo’s als minderen behandeld etc.
Dat weten de meeste Indonesiers niet.
En hoe gaat Indonesie nu om met onechte kinderen? Of kinderen van pembantu’s die verkracht zijn in het buitenland.
Hoe denken Indonesiers uberhaubt over pembantu’s?
Ik heb meegemaakt dat een geadobteerde Indonesische jongen gevraagd werd of hij zicht niet schaamde dat hij geadobteerd was in Indonesie.
Pas sinds een paar jaar krijgen Indo’s geboren uit een Indonesische moeder en een Europese vader de Indonesische nationaliteit als ze dat willen. Terwijl Indo’s geboren uit een Indonesische vader die al kregen.
Ook nu nog kijken te veel Indonesiers neer op pembantu’s, onechte kinderen, kinderen van Indonesische vrouwen en Hollandse en Japanse soldaten etc. 1 grote blinde vlek.
Nederland bood de Indo’s scholing, werk en een toekomst, al was het om de Indo’s als buffer te kunnen misbruiken.
Wat boden de Indonesiers?
Ik geloof dat er Indo’s zijn geweest die aktief en bewust hebben deelgenomen aan het kolonialisme.
Maar Indo’s hoorden ook tot de eersten die vochten voor een autonoom of onafhankelijk Indie.
Het alom bekende en steeds terugkerende probleem van identiteit in die toenmalige gelaagde samenleving….
Dat er Indo’s waren die zo’n ergerlijke houding aannamen, wil nog niet zeggen dat ze kolonialen cq. kolonisten waren.
Salim, journalist en vrijheidsstrijder van het eerste uur, zag dat ze gek waren van Indie en zag ook de pijn bij het vertrek, schrijft hij letterlijk….
We moeten de uitzondering niet tot regel verheffen, wil je een gezonde uitwisseling van standpunten hebben. Ook niet gaan psychologiseren door sowieso te stellen dat de Indo’s steeds in de verdediging gaan.
Gewoon luisteren en proberen de ander te begrijpen en niet in een kramp schieten als de mening niet de jouwe is. Niemand kent immers “de waarheid”?
Klopt Rob… te simplistisch geformuleerd van mij, ongenuanceerd en dom .. ik haalde het ook direct weg… het stond er nog geen 30 seconden op.
Klopt Rob… te simplistisch geformuleerd van mij, ongenuanceerd en dom .. ik haalde het ook direct weg… het stond er nog geen 30 seconden op.
Veth en Walraven haatten Indi en indo’s toch ?
Pseudo-europeaanschap…?
Typisch Europese arrogantie om zo lang te leven in dat stukje Europese mengcultuur en het dan nog steeds pseudo te noemen.
Wat Walraven indo’s verwijt is hij zelf..
Veth en Walraven haatten Indi en indo’s toch ?
Pseudo-europeaanschap…?
Typisch Europese arrogantie om zo lang te leven in dat stukje Europese mengcultuur en het dan nog steeds pseudo te noemen.
Wat Walraven indo’s verwijt is hij zelf..
Nou hangt mijn stukje in het luchtledige. Boeroeng schreef een reactie, maar die is nu weg.. Stille kracht?…:)
Nou hangt mijn stukje in het luchtledige. Boeroeng schreef een reactie, maar die is nu weg.. Stille kracht?…:)
Boeroeng, dat is een te eenvoudige reactie. Walraven had een scherp oog voor wat er in de kolonie voorviel, ondanks zijn frustraties en onmogelijkheden.
Wat hij schreef, wellicht uitvergroot, wordt bevestigd door vele bronnen. Het gaat erom dat Indo’s zich voorstonden op hun Europese status en, als uitvloeisel, de afstand tussen hen en de “inlander” zo groot mogelijk probeerde te laten zijn. Ik heb nu geen tijd, maar ik kom er nog op terug.
Vergeet ook niet het boekje van Bas Veth ” Het leven in Nederlands Indie”.
Toen ik dat las begin ik bepaalde voorvallen/verhalen te begrijpen.
Ik heb aktijd vreemd gevonden dat mijn ouders (geboren als Nederlandse onderdaan) weinig Indische vrienden hadden ,bij de Nederlanders was het duidelijk geweest .
Had hun nooit thuis in Djakarta gezien.Terwijl ze dezelfde scholen hadden bezocht .
De enige Nederlandse bekenden(totoks) waren vaak hun oud leraren .Die al gepensioneerd waren in Nederland , moest toen samen met mijn ouders hun oude Hollandse guru’ s bezoeken.
Vergeet ook niet het boekje van Bas Veth ” Het leven in Nederlands Indie”.
Toen ik dat las begin ik bepaalde voorvallen/verhalen te begrijpen.
Ik heb aktijd vreemd gevonden dat mijn ouders (geboren als Nederlandse onderdaan) weinig Indische vrienden hadden ,bij de Nederlanders was het duidelijk geweest .
Had hun nooit thuis in Djakarta gezien.Terwijl ze dezelfde scholen hadden bezocht .
De enige Nederlandse bekenden(totoks) waren vaak hun oud leraren .Die al gepensioneerd waren in Nederland , moest toen samen met mijn ouders hun oude Hollandse guru’ s bezoeken.
De Hollandse, in Indi gestrande schrijver Walraven beschouwde Indo’s als superkolonialen: “Geen menschen ook in Indi legt zoo zeer de nadruk op zijn Europeaanschap als juist de menschen die Europa nooit gezien hebben en het in vele gevallen ook nooit te zien krijgen. En ter meerdere onderstreeping van dit pseudo-Europeaanschap nemen zulke menschen een hooghartige houding aan tegen den Inlander, den Javaan, waarvan wij, gewone Hollandsche jongens uit de burgerstand (…) vreemd op kijken en waar wij ons aan ergeren.”
Er zijn twee pogingen ondernomen door de NL regering om de Indischen een koloniale rol te laten spelen na een evt. overdracht: in Zuid Sumatra met het Giestingproject omdat ze dachten dat we geschikte landbouwers zouden zijn vanwege getoonde belangstelling voor landbouw.
En in vml.NNG (Papua) waar veel jonge Indo’s naar toe werden gelokt met allerlei mooie beloftes als pioniers en techn.pers. (Deta). Toen deze laatsten daar wegwilden desnoods als Koreavrijwilliggers werd ze dat onmogelijk gemaakt.
Beide projecten zijn uiteindelijk mislukt.
Er zijn twee pogingen ondernomen door de NL regering om de Indischen een koloniale rol te laten spelen na een evt. overdracht: in Zuid Sumatra met het Giestingproject omdat ze dachten dat we geschikte landbouwers zouden zijn vanwege getoonde belangstelling voor landbouw.
En in vml.NNG (Papua) waar veel jonge Indo’s naar toe werden gelokt met allerlei mooie beloftes als pioniers en techn.pers. (Deta). Toen deze laatsten daar wegwilden desnoods als Koreavrijwilliggers werd ze dat onmogelijk gemaakt.
Beide projecten zijn uiteindelijk mislukt.
Wel interessant om te lezen dat men of gelijk in de verdediging gaat of ontkennen dat het niet zo is .
Je moet gewoon naar de geschiedenis kijken , staat duidelijk beschreven dat de Nederlanders (eigenlijk de Amsterdamse en Zeeuwse handelaren aangevuld door een paar andere steden) Nederlands Oost Indie wil koloniseren.
Zie de verleende octrooi van de Staten Generaal aan de VOC (opvolger van Compagnie van Verre).
En ook de pogingen van J.P Coen om kolonisten (vrouwen)naar Java te halen was mislukt door gebrek aan vrouwen .
Dus ze moeten wel de toen genoemde Mixtiesen* in zetten als “kolonisten”
Pas na de opening van Suez Kanaal kon men spreken van nieuwe lichting kolonisten , er komt een stroom “nieuw bloed” uit de verre Patria. De zgn Baren (Orang baroe).Men “ontdekte” dat N.O.I een rijke wingewest ,een vette melkkoe , goed voor de Nederlandse schatkist , om al die tekorten van de 5 jaar Javaanse oorlog , voor het financieren van v.d aanleg van de kanalen, spoorwegen en het betalen van de afschaffing van de Surinaamse slavernij , en oorlogskosten tegen Belgen . Kortom de opbrengst van cultuurstelsel.
Als men de geschiedenis goed leest kan je ook zien dat de Indische Nederlanders die officieel Nederlanders zijn een buffer vormde tussen de totoks en Inlanders*.
Zelfs de niet erkende Indischer Nederlanders hebben een betere plek in de sociale en politieke samenleving van de toenmalige Nederlands Indie.In de “raciale pikorde”.
Later kreeg de Indische Nederlanders een rol om als “kolonist” te gaan naar West Papua.
Ik vraag me af hoe de topicplaatser zal antwoorden als men dit vraagt ?
Stel is voor dat het waar is ?
Wat dan ?
Ik vraag me af of hoe je “weg” wil komen ?
In ieder geval is het goed om over je verleden te praten , ik denk dat het bij de jongere generatie die wil wel aanwezig is .
Vroeg of laat kom je die”witte” plekken in uit het verleden tegen.
Behalve als je een keuze maakt door te zeggen , het interesseert mij niet , ik ben een Nederlander.
Het is geschiedenis , niet meer belangrijk.
* in de context
Wel interessant om te lezen dat men of gelijk in de verdediging gaat of ontkennen dat het niet zo is .
Je moet gewoon naar de geschiedenis kijken , staat duidelijk beschreven dat de Nederlanders (eigenlijk de Amsterdamse en Zeeuwse handelaren aangevuld door een paar andere steden) Nederlands Oost Indie wil koloniseren.
Zie de verleende octrooi van de Staten Generaal aan de VOC (opvolger van Compagnie van Verre).
En ook de pogingen van J.P Coen om kolonisten (vrouwen)naar Java te halen was mislukt door gebrek aan vrouwen .
Dus ze moeten wel de toen genoemde Mixtiesen* in zetten als “kolonisten”
Pas na de opening van Suez Kanaal kon men spreken van nieuwe lichting kolonisten , er komt een stroom “nieuw bloed” uit de verre Patria. De zgn Baren (Orang baroe).Men “ontdekte” dat N.O.I een rijke wingewest ,een vette melkkoe , goed voor de Nederlandse schatkist , om al die tekorten van de 5 jaar Javaanse oorlog , voor het financieren van v.d aanleg van de kanalen, spoorwegen en het betalen van de afschaffing van de Surinaamse slavernij , en oorlogskosten tegen Belgen . Kortom de opbrengst van cultuurstelsel.
Als men de geschiedenis goed leest kan je ook zien dat de Indische Nederlanders die officieel Nederlanders zijn een buffer vormde tussen de totoks en Inlanders*.
Zelfs de niet erkende Indischer Nederlanders hebben een betere plek in de sociale en politieke samenleving van de toenmalige Nederlands Indie.In de “raciale pikorde”.
Later kreeg de Indische Nederlanders een rol om als “kolonist” te gaan naar West Papua.
Ik vraag me af hoe de topicplaatser zal antwoorden als men dit vraagt ?
Stel is voor dat het waar is ?
Wat dan ?
Ik vraag me af of hoe je “weg” wil komen ?
In ieder geval is het goed om over je verleden te praten , ik denk dat het bij de jongere generatie die wil wel aanwezig is .
Vroeg of laat kom je die”witte” plekken in uit het verleden tegen.
Behalve als je een keuze maakt door te zeggen , het interesseert mij niet , ik ben een Nederlander.
Het is geschiedenis , niet meer belangrijk.
* in de context
Wij zijn als bevolkingsgroep een gevolg van het kolonialisme.
Volstrekt mee eens.
Uitschieters, in negatieve zin, de uncle tom’s en die het beleid bijvoorbeeld ook willen/wilden bepalen heb je er altijd bij. Maar die komen in alle bevolkingsgroepen voor.
Telor (?) Trubuk heeft gelijk. “Ze vertroebelen de blik. Ten eerste wat is een koloniaal? En waarom word je koloniaal genoemd? Omdat je een stapje voor bent? Of ben je een uitzuiger? Ik neem aan dat het in Holland stikt van de uitzuigers. Maar het zijn geen kolonialen want ze zuigen hun eigen soort uit.
Cap – Uit het land van gewone uitzuigers.
De probleemstelling is m.i. verkeerd: wij zijn geen kolonialen en ook geen kolonisten.
Wij zijn als bevolkingsgroep een gevolg van het kolonialisme. Dus ongewild een etnisch product a.g.v. vermenging.
Zelf hebben we niemand onderdrukt of geexploiteerd. Dus grote onzin.
Een van de vrijheidsstrijders van het eerste uur en balling in Boven Digoel, I.F.M. Salim, broer van de beroemde Agoes Salim, zag ons zelfs als de ideale en natuurlijke verbinding met een vrije republiek Indonesia.(zijn boek: 15 jaar Boven Digoel). Natuurlijk heeft ieder recht op zijn of haar interpretatie van de geschiedenis. Maar vooroordelen berusten vaak op gebrek aan info of kennis. Ze geven een discussie ook een vervelende en onjuiste lading. Ze vertroebelen de blik.