Fried van Gogh

Geplaatst op 6 juni 2009 door Boeroeng

86-jarige blogster krijgt blogs in boekvorm
Drie jaar geleden begon Fried van Gogh een weblog. Ze schreef over haar herinneringen aan de oorlogstijd in Nederlands Indi. Nu, drie later, zijn haar blogs gebundeld. Ze kreeg het eerste exemplaar van het boek van haar kinderen.  Kijk naar het filmpje op nuvideo.nl
De weblog van Fried van Gogh-van Eekhout   Meer over het boek…

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

21 Responses to Fried van Gogh

  1. Surya Atmadja schreef:
    29 mei 2012 om 09:10

    Wie van de oude jongeren onder ons hadden dit gedaan en dan bernyanyi .

    Van Pak Kasur .

    Beantwoorden
    • Pierre de la Croix schreef:
      29 mei 2012 om 11:08

      Wah … seperti Oklahoma coyboy orang itu. Leuke video. Zo zat ik als kleine jongen op de bok van de Delman naast Pak Kutsir, alleen zonder gitaar (ben nooit verder gekomen dan Sarie Marijs op de mondharmonica).

      Over Pak Kasur gesproken. Doet me plotseling denken aan een Javaans liedje dat ik ook nog kan zingen. Het ging aldus (ik schrijf maar fonetisch in de oude NL spelling, want geen boekoe pènterrrr bij de hand met Javaanse spellingregels – de “ô” min of meer uit te spreken als “oo” in “oor”, maar korter):

      Pak Soerò toeroe kasôr
      Di toetôk siwôr
      Getèh-é mantjôr-mantjôr
      Di poepô-i bras kentjôr …..

      Ik weet niet waar de bloederige tekst vandaan komt, waarom geschreven (als een soort vloek voor Pak Soerò of een andere nader in te vullen Pak?) en of er een vervolg was.

      Pak Pierre

      Beantwoorden
  2. eppeson marawasin schreef:
    29 mei 2012 om 00:46

    Tja, goede raad is duur meneer De la Croix. Coba:

    1] ’t Gala Uniform I4E of 2] ’t Ceremonieel Tenue I4E of anders gewoon 3] Pak Boeroeng I4E.

    Beantwoorden
  3. Pierre de la Croix schreef:
    28 mei 2012 om 00:17

    Deeleman, Deeleman, Deeleman ……. van die rijtuigjes op hoge poten met een paard er voor, iets voornamer dan de gewone “dokars” (van “dogcart”)?

    Ik mocht vroeger altijd naast de koetsier zitten. Als hij zijn paard liet hollen vermaande mijn grootmoeder hem vanaf de achterbank: “Sirrrr, Sirrrr, òdjòh banterrr banterrr” (Koetsier, niet te hard). Ze had medelijden met het paard.

    Pak Pierre

    Beantwoorden
    • eppeson marawasin schreef:
      28 mei 2012 om 00:29

      Welnee meneer De la Croix. Ze was zuinig op haar kleinzoon.

      Beantwoorden
      • Pierre de la Croix schreef:
        28 mei 2012 om 21:01

        Tja … zo kan je het ook bekijken, Pak Eppeson.

        Inderdaad, kleinzoon (haar enige) kwam eerst. Eens, in de oorlog, kregen we huiszoeking. Een paar Indonesische politiemensen onder leiding van een Maleis sprekende Japanner. Ik moet een jaar of 3 à 4 zijn geweest en lag te slapen. Toen de heren wat al te luidruchtig bezig waren zei Omi op hoge toon tegen de Japanner dat ze het wat rustiger aan moesten doen, want “de sinjo” lag te slapen. De Japanner keek bedremmeld, bood zijn excuses aan en beval de aftocht. Mijn moeder en tante die aanwezig waren (wij woonden in één huis) slaakten duizend zuchten van verlichting.

        Pak Pierre

      • eppeson marawasin schreef:
        29 mei 2012 om 00:04

        Dat zijn nou van die herinneringen met een 24-karaats gouden rand er omheen! Moeilijke tijden, maar gelijk een rots in de branding is daar nog altijd Omi. Aan de deze kant van scherm ‘goosebumps’ meneer De la Croix.

      • Pierre de la Croix schreef:
        29 mei 2012 om 12:49

        Tja … gouden herinneringen. Niet de mijne, gelukkig. Ik sliep de slaap des onschuldigen. Heb het verhaal talloze malen overgeleverd gekregen.

        Pak Pierre

    • Boeroeng schreef:
      28 mei 2012 om 00:49

      Nazaten van Charles Deeleman, de maker van dat rijtuigje, leven ook in Nederland
      http://www.dbnl.org/tekst/molh003nieu07_01/molh003nieu07_01_0704.php
      Een goede zakenpartner van Charles was Etienne Chaulan, voorvader van de schrijver du Perron.
      http://nl.wikipedia.org/wiki/E._du_Perron

      Beantwoorden
      • Pierre de la Croix schreef:
        28 mei 2012 om 21:15

        In een rijtuigie ……

        Het was geloof ik op een fuifje van de Bond van Oud Steurtjes in Den Haag dat de grote Tjalie vanaf het podium aan een paar ex Steurtjes de vraag voorlegde: “Als ik jullie op een rij zet, wat krijg ik dan?”
        Het juiste antwoord: “Een rijtuig”. De Steurtjes hadden in Magelang, hun thuisbasis, een zekere faam.

        Bedankt voor de verwijzingen, Pak Boeroeng. Jij weet altijd in de juiste lobangs te oetek-oetek om een schat aan informatie voor te toveren.

        Mijn voordracht aan HM voor een bintang is de deur uit. Als alle andere I4E lezertjes dat ook doen, dan kan je alvast een pak met das kopen voor de grote gebeurtenis op 30 april 2013.

        Pak Pierre

      • Boeroeng schreef:
        28 mei 2012 om 21:22

        oeps.. een stropdas…
        als oranjeklant ben ik trouw aan de leer van Claus..
        weg ermee
        doe maar de blangkon

      • Pierre de la Croix schreef:
        28 mei 2012 om 21:49

        Zo kan je natuurlijk niet voor de Majesteit verschijnen.

        Pak Pierre

  4. Andy Deeleman, Wachterslaan 25, 6523 RS Nijmegen schreef:
    27 mei 2012 om 22:43

    Geachte mevrouw Van Gogh,
    Bij toeval kreeg ik uw boek, tijd die nooit voorbij gaat, op de Tong Tong Fair in handen. Als een anak Soeroboyo bladerde ik het snel door en werd getroffen door een foto met bijschrift Van Riebeeklaan 20. Zelf heb ik als kind in de jaren 40-50 op no. 28 gewoond. Ik heb uw boek meteen aangeschaft en op mijn terugreis naar Nijmegen heb ik het boek verslonden. Helemaal verrast werd ik toen u in uw boek mijn vader Roel Deeleman en mijn moeder Dini vernoemde. Ik ben de oudste zoon, Andy, van Roel en Dini. Ik woon in Nijmegen, al meer dan 50 jaar na onze repatriatie in 1958. Mijn ouders en ik hebben van 194.. tot feb 1958 in Soerabaya gewoond. Eerst op de van Riebeeklaan 28 en daarna op de Darmoboulevaard vlakbij de Ursulinenschool. U begrijpt dat uw boek voor mij een heel belangrijk document is geworden. Het bevat veel informatie voor mij over een tijd die ik niet bewust heb beleefd. Mijn ouders hebben er wel over verteld maar ook veel over gezwegen. Ook verrassend waren de passages waarin nog andere kennissen van mijn ouders werden vernoemd en die ik goed gekend heb: Erna van Leeuven, Wies Welter, Schönherr.
    Ik ben u heel dankbaar voor dit document.
    Met vriendelijke groet,
    Andy Deeleman.

    Beantwoorden
    • Boeroeng schreef:
      27 mei 2012 om 23:44

      Andy, probeer haar te bereiken door te reageren op haar eigen weblog.
      http://famverhalen.friedasmemoires.net/?p=6#comments
      Zoek helemaal onderaan naar de reactiemogelijkheid.

      Beantwoorden
    • Anoniem schreef:
      13 maart 2015 om 13:07

      Verrast lees ik jouw reactie Andy, ik ben je kleine buurjongetje Gijs den Boer, ik speelde met Piet en Christie. Ik heb het boek nu ook besteld. Ja oom roel en tante Dini , jouw ouders kende ik ook goed daar en later in Nijmegen.
      Mijn vader Arie den Boer is net 90 geworden en nog redelijk goed bij en mijn tante Frieda Turpijn woont tegenwoordig in Zaandijk, zij is 93, nog goed bij maar lichamelijk zwak. Hartelijke groet, Gijs gdenboer13@gmail.com

      Beantwoorden
      • Fernan Wetsels schreef:
        28 april 2015 om 17:28

        Anoniem, frieda turpijn uw tante, was zij vroeger tandarts?Zou graag weten hoe het met haar is,

  5. paul/vlinder- schreef:
    16 februari 2010 om 14:55

    Friedje,
    Ik heb uw boek gelezen
    Wat hebben jullie allemaal meegemaakt,gelukkig staan er ook blije en gelukkige momenten in
    Toch heb ik respect dat jullie zoiets hebben kunnen overleven
    Groeten uit Merksem/Belgie
    Paul

    Beantwoorden
  6. Henk Kemper schreef:
    7 februari 2010 om 11:24

    Mevrouw Van Gogh.
    Ook een arek Soerobojo zijnde en ook de Simpang soos , spitsroeden gelopen en de cel in de Werfstraat gevangenis ondergaan. heb ik Uw boek aangeschaft en was weer even terug in de maand october 1945.
    De badkamer in de soos is nu voor publiek afgesloten nadat de documentaire Soerabaja/ Surabaya aldaar, een fragment is gefilmd. De film is door Peter Hoogendijk gemaakt. Is door de Nrd-Hollandse tv uitgezonden, ik meen in het jaar 2007.
    Dit wilde ik even kwijt en bent U nu nog meer op de hoogte.
    Ik heb het gelukkig wel overleefd zoals velen met mij.
    Vriendelijke groeten
    Henk

    Beantwoorden
  7. Herman schreef:
    10 december 2009 om 11:52

    Beste
    Uw ervaringen hebben mij diep geraakt. Uw boek zou een bijdrage moeten zijn, (en ik hoop dat dit ook zo is) dat we eindelijk onze ogen eens open doen en niet alleen dromen van een betere wereld maar er ook daadwerkelijk naar zullen streven om er een betere wereld van te maken, er is geen eerste, tweede of een derde wereld, dat is de wereld die we zelf creren in de wetenschap DIT MAG NOOIT MEER VOORKOMEN, maar ik ben dan ook een dromer.
    Met vriendelijke groet
    Herman.

    Beantwoorden
  8. Emmy van Haastrecht - van den Berg schreef:
    24 juli 2009 om 12:12

    Lieve mevrouw Van Gogh,
    Anne-Francine bracht een maand geleden uw boek met persoonlijke opdracht voor mij mee. Ik heb het met groeiende verbijstering en bewondering gelezen. Wat weten wij weinig af van dat deel van onze geschiedenis. En er in te delen via zo’n persoonlijk verslag heeft me ontroerd. Hartelijk dank dat u dit heeft willen schrijven! Een bewijs van liefde, geduld en trouw.
    Dank u! Emmy

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *