Bali 1 – Bali 2– Bali 3 – Ingezonden door Geraldine Brckel-Lang

Vancouver Island, Canada. (klik op foto’s v. vergr.)

Veel zien en veel meemaken, 24 dagen gaan zo vlug voorbij en voor ons “oudjes” wel vermoeiend. Een catemaran diner cruise was fantastisch een olifant trip in de jungles was onvergeetbaar. We hielden de moed erin. We bezochten een museum, een gebouw nog van de koloniale dagen, antieke meubelen, schilderijen en oude herinneringen van de Balinese bevolking. Het was in een goed verzorgde omgeving. Ook in deze grote tuin was een cement gebouwtje daar hing een grote bel, bestemd om de bevolking te roepen als er iets aan de hand was.

Verder op was een tempel met geschilderde muren over de geschiedenis van Bali. Na dit bezoek gingen we naar temples met “heilig bron water” Ik stelde er belang in omdat ik nu kromme vingers met rheuma heb en ook allerlei soorten buikklachten.

Onze gids vertelde ons de geschiedenis van dit heilig gebied met temples en vijvers met vele grote goudvissen zwarte, witte, oranje en gevlekte. Er zijn ook wit en zwarte eenden met pluimpjes op hun hoofd dat op een kroontje lijkt, ze worden dan ook koninglijke eenden genoemd. We kwamen nu bij het vijvertje met het heilig grotwater, het water kwam uit een beeldje, we hadden onze geleende sarongs aan en mochten er dus in. Onze gids mocht er niet in, ik vroeg hem warom niet. Hij zei als je net een baby hebt gekregen moet je wachten tot de baby een beetje ouder word voordat je weer naar het heilige water mag. Wim deed wat offer geld in een bakje bij het water, ik deed mijn  vingers graag onder de stroom van het water en sprinkelde het heilige water op mijn buik en vroeg voor gezondheid en ook op mijn gezicht deed ik het, deze kans krijg je niet zomaar. Wim was blij dat hij zijn gezicht kon wassen, ik vroeg hem wat heb jij gevraagd, hij zei; niets ik heb alleen mijn zweet van mijn gezicht gewassen. Wat een ongelovige Thomas is hij toch. Maar met mijn “geluk”  zal hij wel degene zijn die meer gezegend wordt dan ik.

Daarna gingen we op bezoek bij Oom Bob. We stonden voor zijn deur, ja zei hij ik ben Oom Bob. Kom binnen. Met een kopje thee waren we  voor een tijdje aan het babbelen met hem, hij vertelde ons dat hij op Nederlands TV is geweest en zijn eerste liefde weer ontmoet had. Het was interessant met deze charmante man te praten. We wensden elkaar geluk en “doewie” daar gingen we weer op stap naar twee oudere Hollandse jongens die al jaren in Bali woonden, hun villa was prachtig gelegen in een gebied met veel groei, en daar hoorde ik vogel gezang, ik dacht vogels zijn er wel. Een van de jongens maakte als hobby dikke vrouwen poppetjes met engelen vleugels. Na een plezierig bezoek gingen we verder door kleine straatjes naar een waarzegger, onze chauffeur zei dat een schrijfster een boek over hem geschreven had en dat hij nu meer bekend is geworden.

Toen het mijn beurt was, ontmoette ik een man van 84 jaar oud, hij groette mij vriendelijk en ik mocht op een matje naast hem zitten zonder  schoenen aan natuurlijk. Ik liet hem foto’s zien van mijn familie, hij lachte en zei alles goed met hun ze zijn mooie kinderen en erg knap. En dat ik erg blij moet zijn met mijn man want hij is goed. Wim vond dat het beste van het waarzeggerij. De waarzegger heeft mij niet gewaarschuwd dat ik moest oppassen want  de volgende dag ben ik in een straatgat  gevallen. Maar hij had wel gelijk, alleen een schram alles goed . Zijn kleindochter verkocht ons een gekleurd schilderijtje. Iedereen is een artiest in Bali.

Een kennis van ons vroeg om de Balinese meester houtsnijwerkers te bezoeken, die hem dit vak geleerd heeft toen hij in Bali was. Toen we daar aankwamen werden we met vriendelijkheid binnen gebracht. Eerst passeer je de tempeltjes waar de bewooners elke dag offers brengen, dan ontmoet je de meesters op een gevlocht matje bezig met het houtsnijwerk, drie meesters waren bezig, je krijgt het gevoel of je in een heilig gebied komt, de omgeving is zo mooi en zo vredig. Ik liet hun een foto zien van onze kennis, een lach kwam op hun gezicht en ze herinnerden hem heel goed, ze waren blij te horen dat het goed ging met hem en zijn werk in Canada. Voor mij was het  bewonderingswaardig en zo fantastisch hun art werk te zien. Ik dacht naast Micheal Angelo’s werk is hun werk even mooi. Nog een bezoekje voordat we naar de pasars gaan en zoeken naar souveniers voor de kinderen.

Ons laatste bezoek was met een Balinese prins, hij  heet Gusti Agung. Wij ontmoeten hem in een mooi hotel waar hij een vergadering had. Hij nam een half uurtje van zijn drukke schedule om ons te ontmoeten. Hij gaf les in meditatie voor spirituele relaxations en hij  is ook bekend omdat hij  de coralen in de wereld probeert goed te houden door niet de oceanen te vervuilen. Het was jammer zei hij dat we zo kort in Bali waren, hij zou mij mischien meer kunnen vertellen over mijn Indonesische achtergrond.
Onze vakantie in Bali hebben Wim en ik elkaar gegeven bij voorbaat al voor ons 50ste trouwdag  volgend jaar,  we hadden elkaar al ontmoet in Den Haag in l955.
Vriendelijk dank aan Bali, we zijn er” rijker “van geworden.
Geraldine.