Wij herdenken…

fam_hartman   Mijn moeder, Suzanne Louise Ort (geb. 1905),is na haar huwelijk in 1929 met mijn vader Alfred HARTMAN (geb. 1903) in 1942 in So (Timor) genterneerd en vandaar per boot getransporteerd naar het concentratie-kamp Kampili (bij Makassar – Celebes). Mijn vader ging naar het  mannenkamp in Par-Par, en wij, drie broers met m’n moeder naar Kampili (ik, Ted Hartman ben de middelste van de drie).

N de oorlog in september 1945 werden we in  Makassar herenigd, vanwaar we na een paar maanden naar Batavia gingen. In augustus 1946 werden we met de Sibajak als eerste repatrianten in Holland afgeleverd, maar gingen in 1949 alweer terug met de Willem Ruys. Mijn vader kwam in Batavia weer bij de politie in zijn oude functie. Omdat hij heel sterk voor het land voelde, sprak vloeiend hoog- en laag Javaans, werd hij als een van de eersten in 1951 Warga-Negara. ( Indonesisch staatsburger).

Zijn Indonesische(Javaanse)collega’s hadden hem koeien met gouden horens beloofd, maar hoe groot was toen de ontgoocheling! Van een prachtig kantoor werd hij naar een goedang verhuisd en zijn luxe dienstauto moest hij voor een jeep inleveren! Sabar sadja, zeiden ze, heb maar geduld. Wij kunnen ons indenken wt een belediging, gezichtsverlies en noem maar op, dit voor hem betekende. Het was zelfs z erg dat hij dit door sakit-hati (hartzeer) niet overleefde en in Juni 1951, een half jaar na naturalisatie, overleed (48 jr.). Mijn moeder heeft prompt haar Nederlanderschap teruggevraagd en is nog tot 1959-1960 gebleven, maar moest toen vanwege de beruchte Nieuw-Guinea kwestie toch weer naar Holland komen.

Zij heeft nooit (veel) over de oorlog gesproken met ons, wij hadden het immers samen meegemaakt. De laatste levensjaren is zij nog naar kamp-renies geweest. De laatste maanden was zij vooral erg teruggetrokken, ik zat vaak aan haar bed waar ze zwijgend mijmerde en lang naar me kon kijken. Tot ze in april 2001 de geest gaf, bijna 96 jr.oud!

Mede als eerbetoon aan mijn ouders  blijf ik mij aktief inzetten voor Eer- en Rechtsherstel, die ik met de algehele Indische Gemeenschap nog hoop te beleven dat wij dat van de Nederlandse Regering krijgen met hulp van een flink politiek draagvlak.

Ted Hartman.

Dit bericht werd geplaatst in Wij herdenken ..... Bookmark de permalink .

Een reactie op Wij herdenken…

  1. Anita Oostdijk zegt:

    Weet u misschien gegevens van de familie Oostdijk ? Anita heeft ook bij u in het kamp gezeten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.