Zwarte Sinterklaas

zwartesint1b

quote TV-programma Andere Tijden
Niet uitpakken maar inpakken. Voor de Nederlanders in Indonesië was 1957 het jaar van Zwarte Sinterklaas. Op 5 december kwam de mededeling dat ze voorgoed het land moesten verlaten. Het was de climax van de anti-Nederlandse stemming die al maanden heerste in de voormalige kolonie. En daar gingen ze… richting een voor velen onbekend vaderland.   Andere Tijden, donderdag 6 december, 21.25 uur, Nederland 2

Bron foto: Humphry Goes heeft in het nationaal archief van Singapore een foto gemaakt van een krant van 6 december 1957.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

29 reacties op Zwarte Sinterklaas

  1. Humphry Goes zegt:

    Dit bericht had ik eerder ook geplaatst op de Nederlands-Indi site van Hyves (zie bericht van Chris Carli)
    Hoe wonderlijk dat ik nog helemaal geen reacties heb gelezen op de uitzending van Andere Tijden. Hier en daar een flard. Wel een substantile diskussie op Indisch Informatie Punt.
    Maar gekwetst??? Nou, dat was ik wel. Ik zat al een beetje met gekromde tenen te luisteren naar uitspraken van enkele Dames. The Twin Sisters. Maar vooral het Oud-Koloniale Fossiel stortte mij in wanhoop. Dat dat nog kan anno 2007.
    Lees mee, en huiver:
    De interviewster vraagt (nogal zachtjes, wanneer het ene beeld van de Twin Sisters overgaat naar het Fossiel):
    “Had U zelf kontakt met Indische Nederlanders?
    Fossiel: “Wel neen…. wel nee. Het zijn er zo ontzettend veel. Het zijn er …. tienduizenden! En die leven allemaal in de … kampong. En daar kwam ik eigenlijk haast nooit. Helemaal nooit. Want wat doe je in een kampong als… Blank mens. Dan loop je daar voor gek.”
    Zelfs mijn partner , een rechtgeaarde Haarlemmer, kon zich niet inhouden! Zijn we wel echt geintegreerd anno 2007?
    Humphry
    hieronder het fragment uit de uitzending:
    (luister en huiver)
    http://media.putfile.com/Fragment-Zwarte-Sinterklaas

  2. Blauwvogeltje zegt:

    Mooi toch dat internet van tegenwoordig…
    Ik zoek even en …raak..
    Die sjieke dame van het fragment is Constance Cornlie barones van Wassenaer..
    Zij was gehuwd met de diplomaat Jonkheer Jan Louis Reinier Huydecoper van Nigtevecht
    Het echtpaar had daarvoor al gewoond in Moskou en Bonn.( voor de diplomatieke dienst , neem ik aan)
    Mijn eerste indruk van haar was dat ze van goeden stand was en stand hield in haar standsdenken..

  3. geertjan zegt:

    Wat is de opwinding Humprey?
    Een vitale ontwikkelde en beschaafde vrouw die de waarheid spreekt?
    Zeker geen fossiel, dat lijkt mij eerder een poging tot belediging.
    Gekromde tenen, pijnlijk hoor als je de klompen nog aanhebt, krijg je eerder van Paul de Leeuw en andere platte fratsenmakers in dit land.
    Of een hevig orgasme natuurlijk, maar daar ging het hier hopelijk niet om.

  4. sigeblek zegt:

    Ik kan me best begrijpen als men gaat opwinden , en zeker als je dat meegemaakt heb. Stel eens voor dat de Nederlandse regering ruzie krijg met de Indonesische regering , en alle Indonesiers die tientallen jaren in Nederland hebben gewoond het land moet verlaten.
    Ik heb ook een zekere opwinding gevoeld , als ik hoor hoe de Nederlanders over de Indonesiers denken.
    Over de ” paternalistische” houding , zoals die oud student Thee vertelde.
    Ik zou zeggen , koloniale houding , tegen over vrije Indonesiers.

  5. Paul zegt:

    Terecht de opwinding van Humphry(zo schrijf je zijn naam Geertjan). Ik heb, en met mij nog tienduizenden meer, nooit in de kampung gewoond.Dus wat die “beschaafde”fossiel zei is een pertinente onjuistheid, een verzinsel.Of heb jij in de kampung gewoond,Geertjan?

  6. geertjan zegt:

    Onoplettend en onbedoeld Paul.
    Onbewust zaaide het ontbreken van de e in Humphrey wat verwarring.
    Mijn excuses aan Humphry daarvoor.
    Eerst ontbijt, dan verder antwoord.
    Een indrukwekkend gedestylleerde avond ging vooraf.

  7. Henk zegt:

    Ik heb me eerst ook gergerd en boos gemaakt over het antwoord van “het blanke mens”over de Indische Nederlanders maar je moet eigenlijk medelijden hebben met een dergelijke persoon. Dom, dom, dom! Niets geleerd van wat in het voormalig Ned. Indi gebeurd is.Hoe de Indische gemeenschap daar geleefd heeft. Arm mens!
    Henk A.

  8. Peter van den Broek zegt:

    Ja ze spreekt de waarheid maar ze is wel o zo grof bezig, of is dat kassar? Het gaat me wel te ver om haar met Fossiel aan te spreken, daar beledig je wel een fossiel mee.
    Ik heb de video enkele keren afgedraaid want ik kon mijn oren niet geloven. Dit is toch het toppunt van koloniaal denken, niet alleen de tijd, maar ook de bovenkamer heeft bij deze vrouw meer dan 60 jaar stilgestaan. Ze blijkt met een diplomaat getrouwd te zijn, de hele wereld afgereisd (cosmopoliet!!!) en dan is die mentaliteit geen milimeter veranderd, dat vind ik toch wel knap. Ze is gekleed in dik Engels tweed, wat je sjiek noemt, moet je Sophia Loren op haar leeftijd gekleed zien dan weet je wat sjiek is , ik mis eigenlijk de parelsnoer bij die vrouw, met op de achtergrond volle boekenkasten en dat al die boekenwijsheid zijn haar ene oor in en niet belemmerd door enig obstakel het andere oor uit gegaan. Ik dacht dat domheid zijn grenzen kent, maar zij is grensverleggend bezig.
    Dit fragment moet door het Oudheidkundig Museum bewaard blijven om het Indisch nageslacht eraan te herinneren dat we door zulk soort mensen in Indie onder het juk zijn gehouden. Ik moet eigenlijk medelijden met haar hebben maar ik wil fossielen niet beledigen.

  9. sigeblek zegt:

    Ja ze spreekt de waarheid —–mbt de Ind.Nederlandersdie in de kamongs wonen.
    Nou Peter , ik vraag me af of het zo is .
    Ik kan me best voorstellen dat er Ind.NLd ers waren die in een kleine stadje woonden ,dus niet in de grote steden zoals Bandung , Semarang , Surabaya of Djakarta .
    Dat wil niet nog niet zeggen dat ze gelijk in de kampongs wonen.De reden is simpel , ze hebben vaak toch een beetje voorsprong vergeleken met de Indonesiers .
    Lees maar de verhalen van si Tjarlie (Robinson) , over het leven van de Indo’s in de oude Djakarta .Daar zit genoeg informatie als je het goed leest.Zo’n soort ooggetuigen verslag.
    Er zijn natuurlijk uitzonderingen , maar op zijn minst wonen ze wel in de periferie van een stad .
    Ik ken Djakarta Centrum redelijk goed , en toevallig zat ik op school in een GIKI-IEV Tjilamaja (Tjideng) . Voor zover ik mijn Indische vrienden kan herinerren wonen ze ook niet in de kampung van Jakarta .
    De meesten wonen in de buurt van Tjideng , enkelen wonen op Laan Trivelli.
    Laan Trivelli is geen Menteng wijk , maar ook geen kampung.
    Daar heb ik ook gewoond tot 1968 . de huizen zijn ook relatief groot , met garage , paviljoen en met grondoppervlakte van ongeveer vanaf 600 m2.
    De onze was 599 m groot.
    In Laan Trivelli( Tanah Abang II) wonen toen Indonesiers en (Ind.)Nederlanders naast elkaar.

  10. Paul zegt:

    Het gaat er om dat “si fosil ini” geen dongengan moet vertellen als ze niets van de “topi”en de “pinggiran”weet.
    Ik heb de uizending nog een keer bekeken, en betul2, hoe meer ik kijk des te meer zie ik een orang bodoh.
    Volgens mij is op de sekolah jongkok geweest.

  11. geertjan zegt:

    Proletarirsdraaimolen Kramatplein van mahieu is een vrolijke noot in deze.
    Goed gezien Geblek!

  12. sigeblek zegt:

    Ik ben een bewonderaar van si Tjalie.
    Als men (de 3de gen.) wil weten hoe de Indische Nederlanders/ Indo’s in Jakarta gewoond en geleefd hebben moeten ze de boeken van J.J.Th Boon lezen , ook bekend als Tjalie Robinson of Vincent Mahieu.
    Trouwens heeft hij al een bintang (onderscheiding) gekregen van de Koningin ?
    Als het nog niet is , moeten jullie zorgen / pleiten dat hij dat krijg.
    Hij is een grote man , veel bijgedragen voor de Indische gemeenschap.
    Over Batavia kan je o.a in zijn stukje lezen : De kip , de hond en de muis.
    Zijn Piekerans van een straatslijper is ook legendarisch.

  13. geertjan zegt:

    Gisteren glibberde ik over de rochels op de straten in Amsterdam naar het postkantoor, in de verte wat commotie.
    Een Neger had het aan de stok met een oude Marokkaan.
    Hij vertelde mij verontwaardigd dat de vuilak voor zijn voeten spuwde en dat toen hij daar wat van zei Allah = achtbar toegesnauwd werd.
    Gezien de ervaringen van negers met Arabieren vanaf de slavenhandel tot Darfur kon ik mij die verontwaardiging voorstellen
    Verder lopend viel het mij op, dat vanuit alle hoeken en gaten fluimen ook mijn richting gaan.
    Allah is achtbaar, spuugt het voort

  14. Humphry Goes zegt:

    Ha die GeertJan,
    Gelukkig zijn het geen Indische Fluimen, begrijp ik. Want anders had je wel verteld over de geur van Krtk die opsteeg en in jouw neus drong. En de smaak van Nogosari met de zoete Pisangsmaak. En uiteraard de tot weemoed stemmende klanken van de Gamelan Soenda. Geuren, smaken en klanken.
    Ja Fluimen… doet denken aan Puin ruimen. Oude Stenen komen weer boven. Lang vergeten, maar nog steeds aanwezig. Misschien een nieuw Indisch Fundament? Je moet toch ergens beginnen, niet?
    Gelukkig fluimen, en geen eieren, want die waren voor Lubbers bestemd.
    groet van Humphry (zonder “e” – maar dat kwam door de Jap, hoor; niet omdat mijn moeder uit de Kampong kwam)

  15. geertjan zegt:

    voor dat jij het weet zitten we allen in djongkok te kipassen op de hoek van de straat.

  16. geertjan zegt:

    Rochelende Indo’s op straat?
    Mij onbekend Humphry.
    Beetje sirih dat wel, maar dan beschaafd in het sputum.

  17. Peter van den Broek zegt:

    Tjalie Robinson,
    Vroeger las ik zijn blad, later las ik beetje bij beetje zijn boeken en mijn verwondering sloeg om in bewondering. Tjalie, een man, die trots is op zijn Indo-zijn. Hij past in onze grote schrijverstraditie maar hij is meer: DE voorloper en voorvechter van het emancipatiestreven van de Indo in Nederland. Onze Vader des Moedersland.
    Dat lintje is een beetje moeilijk op te spelden op zijn grafsteen maar daar doe je hem tekort. Een standbeeld van de Piekeraar in de buurt van het Indisch Monument of vlak bij het Malieveld, zodat alle bezoekers van de PMB even langs kunen gaan, lijkt me beter. Of iets in de buurt van Bronbeek. En dan kan gelijk het Monument voor de Indo-verzetstrijders (zie het laatste boek van Ernst Janz)tijdens de duitse bezetting in NL onthuld worden. Daar is weinig over bekend en des te meer dient daar aandacht besteed te worden. Kunnen we extra trots zijn.

  18. sigeblek zegt:

    Een standbeeld zal ook mooi zijn .
    Zelfs ik , (geen Indisch of Nederlander) ben ook trots op hem .
    Als ik wil gaan lachen (je lach je kripoet) ga ik zijn boeken herlezen.
    Vooral het verhaaal over DE Pagger .
    En ik die grote huizen aan de Kramat weg met grote erven ook , kom vroeger vaak langs .

  19. geertjan zegt:

    Dat wordt meer brons dan boeken.
    De vraag is wat de schrijver ervan zou vinden, zo tussen de regels door.
    Maar hoe gedaan? Op steigerend paard of oude motorfiets?
    Voor het geval, staat hier nog een oude Matchless of Vincent vierklep in de schuur.
    De laatste snikken in de cilinder bij het afzetten van de motor waren verdrietig
    uit wharrr wharrr. Toepasselijk niet?
    Enfin, gedenksteen iseral. http://www.dbnl.org/tekst/_nie012199201_01/_nie012199201_01_0014.htm
    en Londoh zit ook met beelden in de maag.
    http://www.londoh.com/forum/cgi-bin/yabb2/YaBB.pl?num=1170069809/10

  20. geertjan zegt:

    Zonder liefde voor motoren en of ballen aan het lijf zou wharrr op zinloos gebral kunnen lijken.
    n enkele zin al een gedicht.
    De maan vloog gillend met ons mee achter de ratelend omvallende bomen

  21. Peter van den Broek zegt:

    Ik vraag me af of er een grafsteen is van Tjalie want zijn as is uitgestrooid over de baai van Jakarta (zie Tjalie R., de stem van Indisch Nederland p.10).
    En die gedenksteen is toch armezooi (zie link) en geeft alleen aan waar hij gewoond heeft en doet toch iets tekort aan de betekenis van onze Vader des Moederlands voor de Indo-gemeenschap. Dus het gaat om de welgemeende uitdrukking van de wat verlate erkenning van niet alleen Jan Boon als schrijver maar des te meer als voorvechter van de Indische emancipatie.
    Een standbeeld (kijk bvb maar naar de piekeraar van Rodin), maar dan in eigentijdse vorm en met enkele aansprekende zinsspreuken van hem zoals “De fluisterend Gerimis heeft een klamboe voor de horizon gehangen” en “alleen in mijn boeken kan ik wonen”. Bij zoiets kan ik toch wel even stilstaan en dagdromen en dat lijkt me bij die gedenksteen toch iets moeilijker.

  22. Cap van Balgooy zegt:

    Als ik al die aan- en opmerkingen lees dan “lag ik me rot”. Jullie zijn echte derde generatie. Probeer Piekirans bij een Voorplaat, Taaie en Neut, en Tjies te pakken te krijgen. ‘N ander boek is Memoires of an Indo Woman (helaas Engels)
    Het is me niet helemaal duidelijk wie dat “fossiel” was. Maar ze lijkt me een zeer interessante “dogol”. Wie heeft haar tenslotte uitgezocht? Een andere Dogol?

  23. geertjan zegt:

    Beste Peter en Cap.
    In de gedenksteen zit ingetogen schoonheid.
    Prachtige bijna schreefloze letters verwijzen naar de werken van de moeder zowel als het leven van haar kind.
    Ingetogen wel maar feestelijker dan bij de dood stil te staan.
    Lachen is een voortreffelijke wijze van ademhalen.
    Dat kan op deze site of door even in zijn boeken te wonen (een kwinkslag naar Slauerhoff lijkt mij).
    Zo kan je ook verheugen met de verzameling nog levende monumenten.

  24. geertjan zegt:

    Op dat ogenblik kwam opeens hysterisch gillend en keffend een klein langharig hondje binnenstuiven als een stuk dolgeworden smoezelige klamboe

  25. sigeblek zegt:

    Ik ben niet thuis in de Indische Literatuur.
    Ik bedoelde dat de schrijvers/sters of Indisch of Indo of totoks die in N.O.I zijn geweest .
    Sommigen schrijven alleen maar over hun persoonlijke ervaringen , hun (kleine) wereldje.Verhaal over de plantage , evt kontakten met de baboe’s of djongos cq de supir .
    Je moet toevallig in die kringen verkeren om het te begrijpen.
    Bij si Tjalie is anders , hij vertelde over de gewone indo’s(indisch) in Batavia , hoe de relatie met de totoks en de indonesiers zijn .
    Hij is een een belangrijke ooggetuige en verslaggever.
    Toevallig ben ik geboren en groot gebracht in Djakarta .
    Heb de wereld van si Tjali niet gekend , maar toch kan ik als Indonesier me verplaatsen in zijn verhalen , de vreugde , het vedriet of twijfels ,identiteisvraagstukken ?) van de personages in zijn verhalen.
    En ik sta echt te genieten .

  26. Peter van den Broek zegt:

    Geertjan, je hebt natuurlijk gelijk,een grapje tussendoor, de kwinkslag is helaas van Slauerhof, mijn favoriete dichter maar de spreuk spreekt me zo aan voor die ontheemden, die “niet van hier” (Marion Bloem).
    Als ik het goed inschat dan is die gedenksteen minstens op de 1ste verdieping en met pijn in mijn nek gaat het mijmeren wat moeilijk en we hoeven niet altijd de gedachtenis aan de doden te herdenken. Ik denk meer hoe ik Tjalie kan plaatsen in het hedendaagse multicult gebeuren, andere minderheden en Geert W (sociaalpraat). Hoe zou Tjalie eigenlijk daar t.o. staan?
    En Cap, ik ben echt 2de generatie, maar misschien kan je aangeven waar de 3de generatie zo typisch over spreken. Ik ben blijkbaar de weg kwijtgeraakt in al die generatie-opdeling, Oja, mijn Oma moet nulde generatie geweest zijn.

  27. geertjan zegt:

    Last van nekkramp Peter? In Indonesie heeft men de oplossing, daar bulldozerd men begraafplaatsen tot winkelcentra.
    Erg praktisch hier rust moeder tussen de spruitjes en tabeh Tjalie bij de rawit

  28. Peter van den Broek zegt:

    Toch verdient hij een gedenkteken, in wat voor vorm ook, die zijn inzet, creativiteit en volharding naam doet.
    Buon Natale e Felice Anno Nuovo

  29. Gotreole zegt:

    ????????? ?????? ???????, ???????

Reacties zijn gesloten.