12 Responses to ‘Soekarno nam Nederlanders in bescherming’

1. sigeblek schreef:

   29 juli 2011 om 09:03

   Vanaf 1942 begin hij echt bekend te worden bij de grote massa.
   Toen de jeugd ,pemuda/di , scholieren , leraren etc min of meer beinvloed werden door de Japanse propaganda.
   Vergeet ook niet de rol van de communisten .De Moslim(Masyumi -Hizbullah).
   Ondanks dat er verschillende personen en groepen werd hij de symbool voor de gewone man ( Marhaen) .
   Interessant is om de onderlinge verhoudingen tussen de personen van de 1ste generatie nationalistenleider na te lezen , hoe ze elkaar kennen (kleine wereld), hun idealen en de verschillende mislukte allianties en partijen.

   Beantwoorden
2. Boeroeng schreef:

   29 juli 2011 om 00:04

   Soekarno en Hatta waren al populair in 42-45 toch ?
   En door de Japanse indoctrinatie werd de jeugd nationalistisch tot in het extreme, waardoor dat extreem geweld eind 1945.

   Beantwoorden
3. sigeblek schreef:

   28 juli 2011 om 21:30

   Het is een combinatie van factoren .
   Ik denk dat Soekarno wel verantwoordelijk voelde en weet ook dat de burgers anders behandeld moet worden dan de soldaten van de vijand.
   Daarnaast wil hij laten zien dat hij de baas is in zijn eigen gebied , en hij zal zijn gezicht verliezen als hij “niks doet”.
   Dat hij ook goede naam kan krijgen is meegenomen.
   De macht van Soekarno was in het begin niet zo sterk ,
   .
   Juist de acties van de Nederlanders om hem en Hatta zwart te maken maak hem bij de bevolking populair.
   Bij de gewone volk was hij in het begin nog niet populair , vergeet niet dat de overgrote meerderheid van de Indonesische bevolking toen weinig scholing hadden (periode 1940-1945),dus niet politiek bewust.
   En de bijna 2 of 3% die een schoolopleiding hadden genoten waren ook uit verschillende streken, met verschillende idealen , ondanks de Sumpah Pemuda van 1928.

   Beantwoorden
4. Jeroen van Uhm schreef:

   28 juli 2011 om 16:12

   Ik ben een derde generatie Indo zonder deze ervaringen, maar ben wel benieuwd naar een aantal zaken.
   Aangezien de mensen die de verschillende kampen hebben meegemaakt verschillend oordelen, kunnen we daar verschillende zaken uit opmaken:
   Of mw Delden heeft gelijk
   Of Sukarno nam de Europeanen niet in bescherming en mw Delden heeft een verkeerd oordeel gevormd.
   Of Sukarno handelde per kamp anders.
   Of Sukarno had geen controle over de mensen die zijn opdrachten moesten uitvoeren.
   Of Sukarno had maar gedeeltelijke controle over de mensen die zijn opdrachten moesten uivoeren.
   Of Sukarno had feitelijk weinig invloed in de besluitvorming van de regering, (zo liet hij zich ook dwingen de onafhankelijkheid eerder af te kondigen).
   Als onderzoekers de intentie hebben het vraagstuk, waarom werden Europeanen ge�nterneerd, te onderzoeken zullen ze eerst moeten uitzoeken wie de werkelijk machthebbers waren en hun relatie tot de uitvoerenden.
   Is het niet zo dat Sukarno zich bewust was dat andere naties naar zijn acties keken en probeerde de publieke opinie van de wereld aan zijn kant te krijgen? Dan zou een gijzeling of het toegeven daarvan niet verstandig zijn lijkt me?
   Maar dat het Indonesische leger en regering niet 100% functioneerde wat resulteerde in verschillende situaties.
   Is het misschien vergelijkbaar met de Armeniers die niet alleen door Turkse militairen maar ook door burgers werden ge�soleerd en gedeporteerd in en uit het Ottomaanse rijk.
   Wat resulteerde in persoonlijke wraaknemingen, onteigening van bezittingen met geen andere reden dan hebzucht, geweld, moord en de onmacht van burgermilities om voor genoeg voedsel en water te zorgen voor de gevangenen?

   Beantwoorden
5. Jan Somers schreef:

   28 juli 2011 om 12:17

   Bescherming waartegen? Zelf zat ik in de Werfstraatgevangenis, na een niet zo leuke tocht daar naar toe. Brits-Indische troepen hadden de opdracht, met toestemming van de Indonesische autoriteiten, ge�nterneerden en Europese vrouwen en kinderen in veiligheid te brengen. Kleine kunst om ons aan de Britten over te dragen. Niet dus.
   Mijn moeder en zus zaten in het Darmo-kamp, tijdelijk beschermd door de Gurkha’s. Deze bescherming hebben ze door een grote overmacht Indonesi�rs moeten opgeven, en zijn teruggetrokken op de haven. Kleine kunst om ze aan de Britten over te dragen. Niet dus. Ze zijn als gijzelaars, niet als beschermden, afgevoerd naar Midden Java en pas in juni 1946 door bemiddeling van het Rode Kruis vrij gekomen. Ik heb maar niet op Mw. van Delden gereageerd, Indische mythen zijn onuitroeibaar.

   Beantwoorden
6. Walter von Stockhausen schreef:

   28 juli 2011 om 11:53

   Als een ex-inwoner van het Republikeinse kamp Gombong waar we in barakken van het voormalige KNIL waren ondergebracht had ik niet het gevoel dat we gijzelaars waren. De oudere jongens konden in een tenun weverij die naast het kamp gelegen was werken en werden ervoor betaald. Gedurende die tijd melde zich een Engels gezin vrijwillig in het kamp. Ze kwamen uit een onderneming en voelden zich niet veilig. De eerste bewakers hadden de insigne TKR Tentara Keamanan Rakjat op hun schouders. Toen mijn zuster en ik een niet helende tropische zweer hadden werden we opgenomen in het ziekenhuis in Kebumen totdat het geheel geheeld was. Ieder gezin kookte voor hunzelf en daarvoor kwam een verkoper iedere dag in het kamp met voorraden. Het kamp was 3 kilometr van ons huis waar mijn Indonesische grootmoeder verbleef. Mijn moeder mocht dan af en toe naar het huis met een gewapende bewaker om wat voorraden te halen. Het enig nadeel wat ik ervaarde was dat sommige fanatieke jonge bewakers die eisten dat je bij het in en uitgaan van een kampgedeelte “Merdeka!” moest uitroepen met de vuist in de lucht. Op een dag had mijn broer teveel dingen in zijn hand en kon dus zijn vuist niet gebruiken. Als straf had hij een tijdje in zon moeten staan. Verder mochten alleen maar vrouwen en kinderen meegaan met de eerste evacuatie. Mijn moeder besloot niet met de eerste evacuatie te gaan omdat ze niet van mijn oudere broers gescheiden wilde worden. Bij de tweede evacuatie mochten mijn oudere broers wel mee. In de evacuatie trein naar Jakarta hadden we bewakers uit het kamp met ons en op tussenstations werden ons eten verstrekt.

   Beantwoorden
7. sigeblek schreef:

   2 oktober 2007 om 16:51

   Ik begrijp ook wel het verschil tussen Kamp Tjideng en de genoemde kampen van Soekarno.
   Ik wil alleen inhaken op het deel over het verhongeren .Iedereen lijdt honger .
   De laatste deel van de Japanse bezetting is ook erg geweest voor de Indonesiers.
   Dat kan men ook zien in opstanden tegen de Japanners.

   Beantwoorden
8. Blauwvogeltje schreef:

   2 oktober 2007 om 13:43

   Sigeblek…
   Het gaat hier over interneringskampen die Soekarno&co hebben ingesteld na de capitulatie van Japan van 15 augustus 1945.
   Tjideng was een Japans kamp ..
   Cap van Balgooy heeft het over een kamp van Soekarno… die ook wel genoemd wordt bersiapkamp of republikeins kamp.
   Vanwege een zekere mate van veiligheid.. zijn mensen in de oorlog soms vrijwillig de Japanse kampen ingaan en na de oorlog zijn ook sommigen vrijwillig naar de republikeinse kampen gegaan,

   Beantwoorden
9. sigeblek schreef:

   2 oktober 2007 om 11:10

   Over het verhongeren van de geinterneerden.
   Dat gebeurde meestal in het laatste jaren voor de bevrijding.
   Ik heb ergens gelezen dat in dommige “kampen: in het begin was het nog niet zo slecht.
   Voorbeeld : In het Kamp Tjideng in Jakarta werd de situatie nijpend a/h eind v.d oorlog .Maar dat geld ook voor alle Indonesiers .
   Ze hebben op sommige plaatsen ook honger geleden . Er is gebrek aan alles.
   Wat ik gehoord heb van mijn beste vriend (toen een 8 jarige jongen) hadden sommige indische mensen de kamp gekozen door de relatief veiligheid die geboden werd.

   Beantwoorden
10. geeertjan schreef:

    21 september 2007 om 21:19

    dat krijg je met een twee snijdend zwaard, twee snijdende zwaarden

    Beantwoorden
11. Cap van Balgooy schreef:

    21 september 2007 om 20:14

    Mw van Delden kan gelijk hebben. Het (internering) was een twee snijdend zwaard.
    Ze hebben de geinterneerden (ik was er een van) nooit slavenarbeid laten doen wel verhongeren. We werden een heel eind van de kampongs gehouden wat bescherming kan inhouden. In elk geval kon Soekarno laten zien wat hij met zijn voormalige “bazen” kon doen. Cap van Balgooy< Upland, Californie.
    ?Ik begrijp die keroncong niet?

    Beantwoorden
12. gitano schreef:

    20 september 2007 om 18:36

    Keroncong muziek uit Capelle aan den IJssel
    Ledy Hehanussa is van kleinst af aan met keroncong muziek opgegroeid. Op Ambon maakte ze deel uit de Molukse keroncong orkes Siwa Lima waar ze daar maandelijks op de lokale radio te horen was. Zij liep al een hele tijd met het idee rond eens een video-opname met keroncong muziek te maken.
    Kijk, luister naar youtube en zoek onder Ledy Hehanussa.
    Of kijk in video gallery van http://www.nuscera.tk

    Beantwoorden