Indisch4ever

DEN HAAG | Het Haagse kunstenaarduo Topp & Dubio heeft zijn intrek genomen in Indonesisch restaurant ‘De Poentjak’ aan de Kneuterdijk. Het is de eerste stap in het project ‘dE vERPLAATSBARE tAFEL’, waarin ze tot de zomer verscheidene presentaties houden en daarmee een band willen creëren met deze plek. Een uiltje knappen in restaurant De Poentjak, het hoort allemaal bij een kunstenaarsproject om de geschiedenis van deze plek te doorgronden. (foto Harry Verkuylen)   uit de Haagsche Courant

Komst van stagiaires wordt bijna een jaar vertraagd Vught – Afgelopen zomer zouden er twintig Molukse verpleegkundigen naar Nederland komen. Voor vijf verpleegkundigen was een stageplaats geregeld in Vught. Maar de werkvergunning is nog steeds niet binnen. Verwacht wordt dat de komst van de verpleegkundigen uiteindelijk met een jaar wordt vertraagd. T. Latuhihin, van de stichting Vught-Maluku, verwacht op z'n vroegst in april vijf van de twintig verpleegkundigen in Vught. lees verder…..

Zaterdag kreeg de documentaire van Leonard Retel Helmrich en de in Goirle woonachtige Hetty Naaijkens, de ‘Grand Prize World Cinema Documentary’ van het Sundance Filmfestival in Amerika. Dit festival is na het Oscarfestival het belangrijkste ter wereld.De documentaire ‘Stand van de Maan’ van regisseur Leonard Retel Helmrich heeft zaterdag in Amerika de ‘Grand Prize World Cinema Documentary’ gewonnen. Deze onderscheiding wordt uitgegeven door het Sundance Filmfestival, dat na het festival waarop de Oscars worden uitgereikt, het belangrijkste filmfestival ter wereld is. Eerder won ‘Stand van de Maan’ de Joris Ivens Award op het Internationaal Documentaire Festival in Amsterdam, het derde belangrijke mondiale filmfestival. Met het binnenhalen van de Grand Prize World Cinema Documentary behalen Retel Helmrich en Hetty Naaijkens-Retel Helmrich, die het scenario schreef en de film produceerde, de tweede belangrijke onderscheiding op filmgebied. Het was de eerste keer dat een Nederlandse film op het Sundance Festival was uitgenodigd. Bovendien dong nog een Nederlandse film mee naar de prijzen: ‘Yang ban Xi’, eveneens van Retel Helmrich en Hetty Naaijkens. Leonard Retel Helmrich is geboren in Tilburg en woont in Amsterdam. Zus Hetty woont in Goirle. ‘Stand van de Maan’ is gefilmd voor de eigen productiemaatschappij Scarabee Films. De film is het tweede deel van een drieluik, dat zich afspeelt in Indonesië. ‘Stand van de Zon’ vormde deel een en was politiek getint. Het volgde tussen 1997 en 2002 in Jakarta een weduwe en haar twee zoons. In ‘Stand van de Maan’ speelt religie de belangrijkste rol. ‘Stand van de Sterren’ wordt later het derde deel. Het Sundance Filmfestival in Utah werd in 1981 opgericht door acteur Robert Redford. Het festival toont elk jaar tien dagen lang de beste films van de wereld, zowel speelfilms als documentaires. Dertigduizend bezoekers uit 27 landen zagen dit jaar ruim tweehonderd films. Rolprenten als ‘The Motorcycle Diaries’, ‘Super Size Me’ en ‘Maria Full of Grace’ waren eerder prijswinnaars op het Sundance Festival. De prijzen van dit jaar werden zaterdagavond uitgereikt in een enorm theater in Park City, in aanwezigheid van onder andere Robert Redford, Pierce Brosnan en Glenn Close. Taiwan ‘Stand van de Maan’ verwerft intussen bekendheid over de hele wereld. Festivals van Rio de Janeiro tot Istanbul en van Polen tot Taiwan hebben om de komst van de film gevraagd.
bron, Brabants dagblad.

Artikel uit Goudsche Courant van 26-01-2005 Neeb blijft tot begin 2006 MOORDRECHT | Waarnemend burgemeester P. Neeb blijft vrijwel zeker tot de gemeenteraadsverkiezingen in het voorjaar van 2006 zijn functie in Moordrecht vervullen. Daarover heeft Neeb recent afspraken gemaakt met commissaris van de koningin van Zuid-Holland J. Franssen.Neeb werd eind november 2003 aangesteld als tijdelijke vervanger van burgemeester Van der Bie die wegens ziekte haar functie niet langer kon vervullen. De aanstelling heeft sindsdien een steeds permanenter karakter gekregen. Dat kwam door een aantal belangrijke zaken die in en om de gemeente spelen, maar ook omdat het herstelproces van Van der Bie veel langduriger bleek te zijn dan aanvankelijk gedacht. Van der Bie heeft inmiddels haar Moordrechtse woning verkocht en woont elders in het land. Haar salaris wordt door de gemeente doorbetaald.  Bron

Burgemeester van der Bie raakt overspannen nadat molukse jongeren haar woning poogden in brand te zetten. Misschien heeft Neeb’s benoeming tot waarnemend burgemeester iets te maken met zijn indische afkomst Dacht men dat een indischman beter in staat zou zijn de stroeve verhoudingen met de molukse gemeenschap in Moordrecht te versoepelen ? De heer Peter Neeb, lid van de VVD en verbonden aan stichting Het Gebaar, was al eerder burgemeester van Oudenbosch en Zundert. In 1997 kwam hij in het nieuws als zundertse burgervader toen het ambtsketen uit zijn auto werd gestolen.

Zangeres Liesbeth List gaat het komende seizoen het theater in met vier jonge mannelijke collega’s. Presentatoren Beau van Erven Dorens en Albert Verlinde en acteurs Tygo Gernandt en Antonie Kamerling zullen haar om de beurt begeleiden op het podium. De bezoekers van de voorstelling weten van tevoren niet welke mannelijke kompaan zij die avond treffen.De voorstelling luistert naar de titel Dichter bij Liesbeth. ,,De invulling is nog niet helemaal zeker”, licht de 63-jarige zangeres toe. ,,We gaan bijvoorbeeld duetten zingen of mijn partner draagt een gedicht voor dat ik in zangvorm overneem. Elke avond is in principe alles mogelijk.” Frans Weisz regisseert de voorstelling. De première van Dichter bij Liesbeth is in september. Het programma trekt in elk geval tot en met december door het land.   website Liesbeth List

. Artikel uit De Gelderlander van 20-01-2005 'Integreren lukt pas als het heel dichtbij komt' Door Cyntha van Gorp ARNHEM – Carmen Breeveld verdeelt sinds kort subsidies over integratieprojecten. De taak lijkt haar op het lijf geschreven. "We zijn allemaal INDO's: In Nederland Door Omstandigheden. Weg integratieprobleem." Nederlanders in het buitenland? "Ze verenigen zich in een clubje met een muurtje erom heen. Als allochtonen dat doen, valt iedereen over hen heen", zegt Carmen Breeveld (39). Als voorzitter van de Beoordelingscommissie Integratieprojecten gaat ze sinds december voor de gulden middenweg. De gemeentelijke commissie moet een impuls geven aan de integratie, kortom: versterking van de sociale contacten tussen Arnhemmers. Breeveld is als voorzitter gevraagd omdat ze lid is van P-team, de uitvoeringscommissie van PaVEM, oftewel Participatie van Vrouwen uit Etnische Minderheidsgroepen Meer in de Gelderlander

Job weet net zo veel als Hugo de Groot door Janneke Hobo Maandag 17 januari 2005 – Schrijfster Marion Bloem presenteerde haar boek over Hugo de Groot op Slot Loevestein. Jeugd uit de regio was daar bij. Het verhaal speelt zich af in Slot Loevestein. Het geadopteerde meisje Lucie beleeft de geschiedenis van Hugo de Groot, geplaatst in de tegenwoordige tijd. “Ik vind het alleen interessant om iets uit de geschiedenis te beschrijven als je er over het heden en voor de toekomst iets van kan leren”, zegt Bloem. Binnen zes maanden had ze het boek geschreven en geïllustreerd. “Ik ben erg trots op het resultaat. Het thema interesseert me ook. Toen ik nog klein was, verstopte ik me ook in een boekenkist. Dat was zo spannend. Hebben jullie dat ook?”, vraagt ze aan de kinderen. Sommigen zijn verkleed als jonkvrouw of ridder om het plaatje compleet te maken. Lees verder in Brabants Dagblad

Thom Hoffman en de bevlogenheid van Max Havelaar door Martin Hendriksma 28 jan 2005 ‘Max Havelaar’ in een bewerking van Ger Thijs. Regie: Ignace Cornelissen. Met Thom Hoffman, Bram van der Vlugt e.a. Première 12/2 in Leiden (Schouwburg). Verder te zien o.a.: 12/3 Zoetermeer (Stadstheater), 23/3 Rijswijk (Schouwburg), 20 en 21/4 en 6/6 Den Haag (Kon. Schouwburg), 17/5 Gouda (Schouwburg), 27/5 Delft (De Veste). Zie ook: Voor het eerst is een toneelbewerking gemaakt van de ‘Max Havelaar’, misschien wel de klassiekste Nederlandse roman. Thom Hoffman speelt de hoofdpersoon, de assistent-resident van Lebak, die de misstanden van het Nederlandse en inheemse bestuur aan de kaak stelt. Hoffman is daarmee na jaren weer terug aan het toneel. ‘Max Havelaar hoopt ongegeneerd op een betere toekomst, hij is niet cynisch. Daar hebben mensen behoefte aan.’

Door zijn Indische achtergrond (‘Mijn vader is er geboren’) was Hoffman al jong van het bestaan van het boek op de hoogte. Lezen deed hij het pas tien jaar geleden, toen hij een van de hoofdrollen vertolkte in de NCRV-serie ‘In naam der koningin’, die zich in het Atjeh van het eind van de negentiende eeuw afspeelde. “In het oerwoud heb ik ‘Max Havelaar’ zitten lezen. Ik viel van m’n stoel. De helderheid, de directheid, de onnavolgbare intelligentie… De redeneertrant van Douwes Dekker, daar was Pim Fortuyn een kleuter bij. Wat mij betreft is duidelijk wie de grootste Nederlander aller tijden had moeten worden.” Lees het volledige artikel in de Haagsche Courant

In een ander interview zegt Thom Hoffman:
Thom: Leuke vraag! Mijn vader is geboren in Indie, en kwam met zijn ouders, mijn grootouders dus, in 1933 naar Nederland. Ik was altijd veel bij mijn oma, dus ik zat altijd tussen de Indische spulletjes, waarmee ze het huis hadden ingericht. Toen ik 25 was en ik wat spaargeld had, ben ik een grote reis gaan maken door Java, in mijn eentje met een rugzakje, met de trein, busjes, en tuktuks, zoals de lokale bevolking reist, lekker samen opgepropt in van die kleine brommertaxi’s. Een reis die mijn kijk op de wereld veranderd heeft. Daarna heb ik veel in Azie gereisd, en ben ik er veel gaan fotograferen, Japan, India, Sri Lanka, Indonesie. Ik was denk ik altijd op zoek naar de wereld van de jeugd van mijn vader, van Tempo Doeloe, en de periode van mijn opa, die in Palembang in de olie werkte.

donderdag 10 februari 2005 23:10, TV-Nederland 1 Verdrietig is verleden tijd In Verdrietig is verleden tijd vertellen Stefanus Ririhena (81), zijn kinderen en kleinkinderen over hoe het hen sinds hun komst naar Nederland is vergaan. Het is het verhaal over inburgering en integratie in een tijd waarin die begrippen nog nauwelijks bekend waren. In 1951 vertrok KNIL-korporaal Stefanus (Noes) Ririhena- zoals veel van zijn medemilitairen – met zijn gezin van de Molukken naar Nederland. Nog jarenlang bleven de koffers voor een groot deel onuitgepakt. Het zou immers om een tijdelijk verblijf gaan. De kinderen groeiden op met zoveel mogelijk kennis over de Molukse cultuur en alles stond in het teken van de gedroomde terugkeer naar het vaderland. Inmiddels is Noes een vitale tachtiger. Hij woont hij nog steeds in Nederland, evenals zijn 5 dochters en 6 kleinkinderen. Waarom liepen de dingen anders en konden dromen niet verwezenlijkt worden? Lees verder Regie: Karim Traïdia | Producent: Rocky Tuhuteru

Algemeen Dagblad 2005-01-28 -Door Hilde Janssen
BANDA ATJEH Het praalgraf van generaal Kohler staat nog overeind, maar tel van andere grafstenen op het Nederlandse ‘Kherkhof Peucut’ in Banda Atjeh zijn weggezakt onder een dikke modderlaag. gen paar honderd meter verder is het gebouw van het documentatiecentrum met daarin het koloniale archief, weggespoeld. “Duizenden boeken, antieke en waardevolle documenten, allemaal weg”, zegt historicus Rusdi Sufi. Het hoofd is van het Documentatie en Informatie Centrum Atjeh kijkt mistroostig naar de door de vloedgolven verwoeste bibliotheek. Met het documentatiecentrum is een deel van het koloniale erfgoed, de geschiedenis die Nederland en Atjeh delen, verdwenen. De historische boekencollectie, bestond grotendeels uitschenkingen, voornamelijk van het Nederlandse Koninklijke Instituut voor Taal, Land- en Volkenkunde, het Koninklijk Instituut voor de Tropen (KIT) en Museum Bronbeek. Het documentatiecentrum dateert van 1978, hetzelfde jaar waarin familieleden van oud-militairen begonnen met de renovatie van Peucut. De begraafplaats herbergt de resten van 2200 Nederlandse en Indische militairen, gesneuveld in veldtochten in Atjeh tussen 1873 en 19o5.

Peucut is gehuld in rookwolken. Rusdi gebruikt het restant van het onderhoudsgeld van de Nederlandse stichting Peucut om een schoonmaakploeg in te huren. Zeker 40 lijken zijn inmiddels geborgen. Het aangespoelde hout wordt in brand gestoken, de kapotte grafstenen verwijderd. Het afgraven van de modderlaag en de reparatie van de omheining moeten even wachten, tot het stichtingsbestuur in februari uit Nederland overkomt. Rusdi en de Culturele Dienst van Atjeh- hebben hun hoop gevestigd op financiële hulp uit Nederland: voor het kerkhof, het documentatiecenhum en andere restanten koloniaal erfgoed. “Als we op de Indonesische overheid moeten wachten, kan het nog lang duren”, zegt Rusdi. “Want die heeft andere prioriteiten.”

Een tropisch feestje in winters Ede Door MARGREET TERPSTRA 25 januari 2005 EDE – Music for Asia. Tientallen muzikanten met de wortels in het oostelijke werelddeel speelden gisteren in Cultura om harde euro’s te verzamelen voor de door de zeebeving getroffen landen. “Molukkers zijn altijd te laat”, grapt presentator Rocky Tuhuteru als van de aangekondigde band Triba alleen de gitarist op zijn plek blijkt te staan. Het gejoel dat vanuit de zaal van Cultura volgt tekent de sfeer: intiem, familiair. En heel gezellig. Binnen een week waren de kaarten voor Music for Asia uitverkocht. Terecht. Waar tref je nu Marlayne, de legendarische zanger van Massada Johnny Manuhutu en Jan Akkerman op één concert? De in Indonesië geboren Edese muzikant Jimmy Glasmacher kreeg hen, en nog tientallen anderen, bij elkaar. Wie echter alleen voor de muziek komt, wordt direct met de neus op de feiten gedrukt met een filmpje over de zeebeving die vooral door het geluid van de golven erg indringend is. Het kaartje was met 12,50 euro spotgoedkoop om zoveel mogelijk geld naar het goede doel te krijgen. Dus: koop de loten waarmee je een door Akkerman gesigneerde gitaar kunt winnen, betaal twee keer zoveel voor de consumpties en koop gedragen sportpetten.

En: geniet van de muziek. Want het gezelschap dat optreedt is in alle opzichten zo divers dat er voor ieder wat wils is. Volksmelodieën worden afgewisseld door jazz of funk, rauwe gitaarklanken door lieflijke zang. Het publiek kijkt, luistert, wordt ondergedompeld in warme tropische klanken, reageert. Na het Maleisisch ‘Onze Vader’, door Aïs Lawalata gezongen, is het stil. Maar als hij Siang Malam (dag en nacht) inzet, raken de toeschouwers los en begint een man op het balkon in zijn eentje staand te swingen. Johnny Manuhutu van de band Massada, die in de jaren zeventig furore maakte, maakt er een feest van. Gebruikt donderende bassen en snerpende trompetten in zijn liedjes. Trekt een vrouw uit haar stoel om mee te dansen en wenkt een ander, die zojuist toegegeven heeft wel fan te zijn, maar nooit een concert te hebben bijgewoond. Hoe hij danst? “Wauw”, is het kernachtige antwoord. De artiesten spelen niet alleen voor het geld, zelfs niet voor het publiek. De liefde voor de muziek straalt van hun gezicht af. Stil is het tijdens het optreden van Monica Akihary, die gewone noten afwisselt met kir- en fluitgeluidjes. Pas als ze klaar is klinkt een daverend applaus en de vraag om meer. Zangeres Nancy van Hek, een van de kernleden van de band Triba (ofwel trio and band), geeft een combinatie van jazz, funk en nog wat muziekstijlen ten beste. Zingt een klein kind vermanend toe dat het moet gaan slapen, hoewel dat met een zevenkoppige band die dito geluid produceert ook wel lastig zal gaan. Het feest duurt nog lang. Bij het vertrekken lijkt de buitenlucht ineens niet meer zo koud als eerst.      Bron: De Gelderlander Meer info

Marleen en Dannis droomden al jaren van een eigen winkel. Een thuisbasis voor hun passie; De Molukse Keuken & Cultuur in al haar facetten. Marleen en Dannis Sahetapy hebben hun droom omgezet in werkelijkheid. Dinsdag 25 januari j.l. openden zij hun Aziatische kookwinkel voor het publiek. Vrijdagavond konden enkele genodigden al een kijkje nemen en een hapje proeven van de lekkernijen uit de Molukse keuken. Al bijna vijftig jaar woont er een grote Molukse gemeenschap in Vaassen. Marleen en Dannis zijn er trots op dat zij de eerste Molukse winkel in Vaassen kunnen openen en momenteel zelfs de enige Molukse winkel in Nederland zijn volgens dit concept. En bovendien alles geheel op eigen kracht en middelen opgezet door Molukse jongeren van de derde generatie. Het streven van Marleen en Dannis is om niet alleen een plek te vormen voor de plaatselijke Molukse gemeenschap maar zeer zeker ook voor de Nederlandse gemeenschap, die nu volgens Marleen: "Kunnen kennismaken met onze keuken en daarbij ook onze cultuur en geschiedenis". Er is de afgelopen weken keihard gewerkt om de winkel op tijd klaar te krijgen en het resultaat mag er zijn. De winkel is praktisch, uitnodigend en sfeervol ingericht. Molukse Keuken De traditionele Molukse keuken wordt van generatie op generatie doorgegeven. Hier in Nederland geven Molukse moeders nog dagelijks hun kookkunsten door aan de kinderen, maar de traditionele Molukse keuken is een zeer bewerkelijke. "Helaas hebben de ‘kant en klaar maaltijden’, de ‘heilige frituurpan’ en ‘afhaal-snackhuizen’ het in deze drukke wereld gewonnen van de tijdrovende en bewerkelijke Molukse keuken. Velen hebben de tijd niet meer om de Molukse keuken in ere te houden. Heel begrijpelijk maar ook zonde, want veel traditionele gerechten gaan op deze wijze stilletjes verloren", zegt Marleen.

Maë Pamana Maë Pamana, is een in feite een voortvloeisel van een passie van een kleine oma, die al jaren op traditionele wijze de Molukse gerechten klaarmaakt voor allerlei Molukse aangelegenheden. Augustina Noija-Laisina (Oma Au) is inmiddels 76 jaar, maar ze kan nog steeds niet stoppen met koken, bakken en wokken. Ze vindt het belangrijk haar kennis en kracht over te dragen aan de volgende generaties. Daarom hebben haar kleinkinderen haar hobby tot commercieel familiebedrijf gemaakt. Een klein familiebedrijf dat met veel passie de traditionele Molukse keuken wil behouden. Dit alles onder de naam Maë Pamana, hetgeen betekent ‘mari makan’, ofwel ‘kom eten’. "Wij noemen onszelf exclusief, omdat wij de Molukse gerechten op traditionele, ambachtelijke wijze klaarmaken. Dat wil zeggen dat alle gerechten en alle hapjes met de hand gesneden, gevouwen of op welke wijze dan ook gevormd worden. Ook gebruiken wij voor onze gerechten bijna alleen verse kruiden en dat maakt een groot verschil. Alle kleurstoffen die in ons verwerkt worden zijn natuurlijke kleurstoffen. Vele van onze gerechten moeten per stuk gebakken of gegrild worden en dit is zeer bewerkelijk maar daarmee bereik je wel de authentieke smaak van het gerecht. "De Molukse keuken is altijd alleen een familiekeuken geweest. Er wordt gekookt voor de directe familie en is dus veelal kleinschalig. Af en toe kookt een hele familie of gemeenschap gezamenlijk voor grote familiefeesten en partijen. Maar er is vaak geen verlangen geweest om dit vak op commerciële wijze te beoefenen. Dat blijkt ook zeer moeilijk, zo ondervinden wij", zegt Dannis. "De bewerkelijkheid van de gerechten en het tijdrovende hierin zorgt ervoor dat het moeilijk is deze dienstverlening in een totaalpakket te verkopen. Dit terwijl er wel vraag naar is! Wij bieden een exclusieve smaaksensatie op ambachtelijke wijze bereid". Aziatische levensmiddelen en import uit Maluku Maë Pamana is niet alleen een winkel voor Molukse Maaltijden. Zij verkopen ook een ruim assortiment aan Aziatische levensmiddelen en kookgerei zoals pannen etc. Ook zal het assortiment snel worden uitgebreid met artikelen rechtstreeks uit de Molukken geïmporteerd. Hierbij kan men denken aan kruiden en etenswaren zoals; Bagea, Sagu Lempeng en Kenari maar ook diverse andere artikelen zoals Gata-gata en Aru Papeda, handgeweven Molukse "tenun" sjaals, Akarbahar, Vijzel of Tjobé. Kortom; alles wat Maë Pamana is vanaf dinsdag 25 januari open. Dagelijks van 13.00 tot 20.00 uur, zaterdag van 10.00 tot 20.00 uur; zondags gesloten. Bron: Vaassens Weekblad

Mail van Okke Norel :
Beste mensen,    A.s. donderdag 27 en vrijdag 28 januari vindt in Amersfoort een Benefietfestival plaats voor de slachtoffers van Atjeh. Deze activiteiten vinden plaats over geheel Amersfoort.
Om aan de wens tegemoet te komen van de Ned.Indische mensen wordt een speciale avond onder de noemer “MEERGENERATIES KUMPULAN” georganiseerd.
Deze vindt plaats in de Observant – bij het Gemeentehuis – in Amersfoort.
Voor meer details bezoekt u de site www.Amersfoortvooratjeh.nl
Aanklikken: Benefietfestival en Programmering.
Er is nog een beperkt aantal kaarten beschikbaar. Voor de zaal geldt: Vol is vol.
Voor info over kaarten a €10,- belt u met 0642-341317. Dit om evt. teleurstellingen te voorkomen.
Optredende artiesten zijn o.m. Ais Lawalata, Jeannette Berlauwt (ex Los Alegres) Free Line, Franky Luyten (ex Tielmans/TimeBreakers), Adventure, Jeroen Claase, Bunga Melati Dansgroep, Noes Patty, Salsa dansdemonstratie. Alle artiesten werken belangeloos mee aan deze Kumpulan.Toko Semarang verzorgt de keuken.
Graag tot ziens d. Organisatie Amersfoort Voor Atjeh

Herdenkingsconcert in de Mozes en Aäronkerk te Amsterdam 4 februari 2005
Met bijzondere medewerking van Wieteke van Dort en Jill Stolk
Nederlandse musici en Gamelanensemble Widosari geven op 4 februari 2005 een herdenkingsconcert voor de getroffenen van de tsunami in Atjeh. De band die Indonesië en Nederland van oudsher hebben roept daartoe op. Naast het inzamelen van geld voor twee concrete doelen is dit concert bedoeld als moment van bezinning voor de grote Indische en Indonesische gemeenschap in Nederland.
De volledige opbrengst van dit concert gaat naar de vrouwenorganisatie APIK op Atjeh en een project van Musicians without Borders. APIK helpt al jarenlang slachtoffers van geweld en onrecht in de geteisterde provincie Atjeh. De vloedgolf verslond twee van haar advocaten, een kantoormedewerkster en het volledige kantoor in Lhoksameuwe. De organisatie Musicians without Borders helpt door middel van muziek wonden te helen en trauma’s te verwerken in onder andere voormalige oorlogsgebieden zoals Kosovo. (www.musicianswithoutborders.nl)
Tijdens het concert is er een moment om kaarsen te ontsteken ter herdenking van de slachtoffers. Na afloop is er gelegenheid voor ontmoeting, gesprek en een drankje.

Programma
Aan dit concert werken mee: Wieteke van Dort; Gamelanensemble Widosari; William Raaijman: saxofoon; Elisabeth Smalt: altviool; Jeroen Sarphati: piano; Sinta Wullur: zang; en Hajo Boerema: orgel.
Naast klassieke Javaanse gamelanmuziek en klassieke westerse muziek (onder anderen Ravel) staan ook combinaties van westerse en Javaanse instrumenten op het programma. Het meest actuele gedetailleerde programmaoverzicht is te zien op http://www.gamelanhuis.nl.

Tijdens deze herdenking zullen voordrachten worden gehouden door Jan Ruijter (Mozes en Aäronkerk), Jill Stolk (schrijfster) en Saskia Wieringa (APIK).

Musici voor Indonesië vind plaats in de Mozes & Aäronkerk
Adres: Mozes & Aäronkerk, Waterlooplein 207, 1011PG Amsterdam, 020-6221305
Datum: Vrijdag, 4 februari 2005
Aanvang: 20:15 uur, kaarten aan de kassa vanaf 19:00 uur
Entree: € 17,50; CJP, Stadspas, 65+: € 15,00
Voorverkoop: AUB en UITlijn 0900-0191, € 19,50 / 17,00, http://www.aub.nl

In een poging de vrees voor corruptie bij de hulpverlening aan tsunami-slachtoffers op Sumatra weg te nemen gaat de Indonesische regering een maandelijks overzicht publiceren van donoren, de omvang van hun bijdragen en de wijze waarop het geld wordt besteed. Minister van sociale zaken Alwi Shihab, die de hulpinspanningen coördineert, kondigde dinsdag aan dat het overzicht op de 26ste van iedere maand wordt gepubliceerd.

Indonesië geldt als een van de landen met de meeste overheidscorruptie ter wereld. Vooral hulporganisaties klagen dat veel geld in de zakken van ambtenaren verdwijnt. Hulpverleners hebben al aan de bel getrokken over corruptiepraktijken. Sommige militairen en regeringsmedewerkers vragen geld voor het escorteren van hulpkonvooien in Atjeh.   bron,novum nws.

Aardbeving treft eiland Sulawesi
JAKARTA | Het Indonesische eiland Sulawesi is maandag getroffen door een aardbeving. Zeker een persoon is omgekomen en vier mensen raakten zwaargewond, meldde het Indonesische persbureau Antara.

Volgens de Indonesische meteorologische en geologische dienst had de schok een kracht van 6,2 op de schaal van Richter. Er volgden zeker 24 kleinere naschokken met een kracht van 3 tot 4 op de schaal van Richter.

Het epicentrum van de aardbeving lag in de buurt van Palu, de hoofdstad van Centraal-Sulawesi. Een 75-jarige man kwam om, toen zijn woning instortte. Een aantal andere huizen raakte ook beschadigd en onder de bevolking brak paniek uit. Duizenden mensen ontvluchtten de stad, die aan de westkust van Sulawesi ligt, uit vrees voor vloedgolven na de beving. Palu ligt ongeveer 1500 kilometer ten noordoosten van de Indonesische hoofdstad Jakarta op het eiland Java.

Ook in de door de zeebeving op tweede kerstdag zwaar getroffen provincie Atjeh, op het eiland Sumatra, is vandaag weer een schok gevoeld. De beving had een kracht van 5,4 op de schaal van Richter, meldden functionarissen.
Op Sumatra zijn nu geen nieuwe slachtoffer gemeld. | ANP | Reuters

DEN HAAG | Niemand hoeft er over in te zitten dat een literatuurfestival dat gewijd is aan de tegenstelling tussen woord en beeld, het woord te weinig aan bod zou laten komen. Prachtige verhalen leverden het beeld het afgelopen Winternachtenfestival op.

Dat de schrijfster Hella Haasse zaterdag af had moeten zeggen, zal voor velen een teleurstelling zijn geweest. Maar wel een waar zij snel overheen zouden komen. Hella Haasse, ziek geworden, kon dus niet persoonlijk komen om haar toelichtingen te geven op de schoolplaten van het oude Indië, die zij bundelde in het pas verschenen boek ‘Bij de les’. Maar in plaats van haar was een groep Indië-gangers aangetreden die de afwezigheid van de geliefde schrijfster ruimschoots compenseerde. De schrijvers Hans Vervoort, Adriaan van Dis, Helga Ruebsamen, de Indonesisische dichter Sitor Situmorang, de literatuurhistoricus Peter van Zonneveld en journalist John Jansen van Galen.

Elk van hen mocht een persoonlijke kanttekening plaatsen bij een van de door Hella Haasse verzamelde oude schoolplaten. Situmorang koos een plaat waarop te zien is hoe de Indische Volksraad bijeenkomt onder leiding van de gouveneur-generaal De Graeff. Hij plaatste een paar politieke kanttekeningen bij de tijd waarin die plaat moet zijn getekend, eind van de jaren twintig, toen het nationalistisch verzet zich al had doen voelen. Ondanks zijn beminnelijkheid was niet helemaal duidelijk wat Situmorang precies bedoelde, want Haasse heeft het in haar boek over precies dezelfde zaken als de schrijver: namelijk dat de raad in naam misschien wel een vorm van zelfbestuur moest suggereren, maar in werkelijkheid dat zeker niet deed.
De lievelingsplaat van Hella Haasse bleek overigens ‘Ochtendstemming’ te zijn, zo onthulde Peter van Zonneveld, een persoonlijke vriend van de schrijfster, het publiek. Daarop zie je een in ochtendnevelen en de rook van smeulende vuurtjes gehuld tafereel van een Javaanse landbouwer op weg naar het werk. Zelf koos hij de plaat van de Molukken, waarop een muskaatnotenbedrijfje op de Banda-eilanden is afgebeeld.

Helga Ruebsamen had zelfs haar eigen schoolplaat meegenomen. Het bleek te gaan om de zwartwitfoto van het gehucht Weltevreden, in de buurt van Batavia. Lange tijd had in haar paspoort gestaan dat zij geboren was in ‘Batavia C. – Weltevreden’, zo vertelde ze. Nooit geweten wat dat betekende, totdat ze deze schoolplaat enkele dagen geleden ontdekte. Erg tevreden met dat Weltevreden leek ze overigens niet te zijn. Ze vond het maar een rare, erg stijfjes en Hollands aandoend geheel. Inspirerender leek haar de plaat van de lijkverbranding te Bali. Zo wilde zij te zijner tijd ook wel ten hemel varen.
Hans Vervoort greep de taferelen op de plaat van een schoolerf aan ten bate van een bespiegeling over allerhande spelletjes die Indische kinderen plachten te doen, terwijl Adriaan van Dis op zoek ging naar de herkenningspunten van Indisch stationnetjes met zijn reizen elders door de wereld. Het was al met al een zeer onderhoudend uurtje, dat het publiek hogelijk wist te waarderen.

Vrede

Mooi, instructief maar ook ontroerend was het lange gesprek dat Noraly Beyer zaterdagavond voerde met Frank Westerman, Annejet van der Zijl en de Zuid-Afrikaanse dichteres Diana Ferrus. Westermans boek ‘El Negro’ geeft het verhaal van een opgezette neger, terwijl Annejet van der Zijl in ‘Sonny Boy’ vertelt over de liefde tussen oudere blanke vrouw en een jonge zwarte Surinamer. Diana Ferrus werd wereldberoemd met haar gedicht over Sara Baartman, een jonge vrouw van het Zuid-Afrikaanse Koi-volk.

Sara Baartman werd in de negentiende eeuw in Londen tentoongesteld en later verkocht aan een leeuwentemmer te Parijs. Toen ze op 25-jarige leeftijd overleed kwamen haar stoffelijke resten in handen van de wetenschap. Het gedicht van Ferrus vraagt om rust en vrede voor de ziel Sara Baartman en kwam via internet in handen van een Franse politicus die het voorlas in de Assemblee. Dat leidde tot de teruggave van Baartmans resten aan Zuid-Afrika.
De belangstelling voor de programma’s in de Grote Zaal was zaterdag zo groot dat de wisselingen tussen de verschillende onderdelen moeizaam verliepen. Voordat de zaal was leeggestroomd waren de programma’s elders al weer begonnen. Tijs Goldschmidt bijvoorbeeld hebben velen niet kunnen zien. Ze kwamen voor een gesloten deur. Jammer.
Het doet niet af aan het feit dat deze tiende editie van Winternachten een van de interessantste afleveringen is geweest. Winternachten heeft zich van een postkoloniaal tempo doeloe feestje ontwikkeld tot een heel eigen en belangrijk literatuurfestival.

Meer dan 228.000 doden en vermisten in Indonesië

JAKARTA (ANP) – Er zijn ruim 228.000 doden en vermisten op het Indonesische eiland Sumatra als gevolg van de zeebeving op tweede kerstdag. Het gaat om 96.232 geregistreerde doden en 132.197 vermisten. Dat heeft het Indonesische ministerie van Volksgezondheid dinsdag gemeld.
Het ministerie had het officiële dodental op Sumatra zondag nog op bijna 174.000 gesteld. Het is niet precies duidelijk waarom er nu een andere verdeling van doden en vermisten is gehanteerd, maar het is wel zeker dat de verantwoordelijke minister opdracht heeft gegeven tot een andere telling.
Volgens een zegsman van het ministerie wordt het steeds onwaarschijnlijker dat er nog vermisten levend worden teruggevonden na de natuurramp, nu bijna een maand geleden. Als alle vermisten op Sumatra inderdaad dood zijn, en dat lijkt eigenlijk nagenoeg zeker, dan zou het totaal aantal slachtoffers als gevolg van de zeebeving in Azië boven de 280.000 uitkomen.
Thailand meldde dinsdagochtend dat zeker 5384 mensen zijn gedood. Sri Lanka telde volgende de officiële gegevens tot dusver bijna 31.000 doden, India zeker 16.400. In Oost-Afrika vielen meer dan driehonderd doden, van wie 298 in Somalië

Het Gebaar voor Moesson! ‘Ik zoek naar een artikel uit 1965 dat mijn oma schreef over onze familiestamboom.’ ‘Ik schrijf mijn scriptie over de komedie stamboel en zoek artikelen daarover.’ Hoe vaak krijgt Moesson wel geen mensen aan de telefoon met dit soort vragen. Nu is er goed nieuws: Het Gebaar heeft Moesson subsidie toegekend en we gaan alle vijftig jaargangen op cd-rom zetten! Van Onze Brug (1956-1958), Tong Tong (1958-1978) tot en met Moesson (1978-nu). Hoewel Moesson er trots op is al bijna vijftig jaar zonder subsidie te bestaan, hadden we dit niet uit eigen zak kunnen betalen. Het is een gigantisch project (om maar eens de nodige subsidietaal te gebruiken) dat de nodige tijd zal vergen. Dus niet bellen of je al een cd-rom kunt bestellen! In Moesson houden we iedereen op de hoogte van de voortgang. Eindelijk alles over, voor en door Indische Nederlanders vanaf 1956 voor iedereen beschikbaar! Bron: Moesson

Door Petra Huijser Dinsdag 25 januari 2005 – BREDA – Lekker weer even een avondje jong zijn, dacht Jeftha Takarindingan (42) en ging samen met een groepje medewerksters stappen in Breda. En de Molukse Nederlander voelde zich weer net als vroeger als hij uit ging. Boos en gefrustreerd, na een weigering aan de deur van discotheek Liquid. Het idee om die 15e januari uit te gaan kwam van zijn medewerksters. “Het leek de meiden in de zaak leuk als de baas een keertje mee zou gaan. Waarom niet dacht ik. Ik was al in geen tijden in Breda op stap geweest.” De wilde jaren als kroegtijger lagen immers achter hem, stelt de zelfstandig ondernemer. “Ik ben getrouwd, heb een dochter van dertien en een zoon van elf en bestier twee schoonheidssalons en kapperszaak Capelli in Etten-Leur. En daar komt bij, ik drink niet want ik heb suikerziekte.”

Jeftha Takarindingan werd geweigerd aan de deur bij discotheek Liquid en is daar woedend over. Dat verwacht je anno 2005 toch niet meer. ? (Foto Cor Viveen) Pastorie Na een gezellige tijd in het Hart van Breda en de Pastorie zakte de groep, bestaande uit drie meiden, de vriend van een van hen en Takarindingan, rond kwart voor twee af naar Liquid. “De meiden waren voor ons uit gelopen, die waren al binnen. Maar wij mochten niet doorlopen. ‘Ik paste er niet’, kreeg ik te horen toen ik vroeg waarom. Meer wilden ze niet zeggen.” Een verbijsterde Takarindingan koos eieren voor zijn geld. “Het heeft geen zin om een boel ophef te maken. We leven in 2005 maar het voelde alsof ik 20 jaar terug in de tijd was. Toen kwam ik in Breda als Molukker ook nergens binnen, tot je bewees dat je geen problemen veroorzaakte.” Maar de ondernemer had verwacht dat die tijd achter hem lag. “In Etten-Leur heb ik nooit problemen als ik eens iets ga drinken. Helaas is Breda nog niet zover. ” Aangifte deed hij niet, hij had geen zin om de rest van zijn nacht te verpesten met formulieren in vullen op het politiebureau. “En dan nog, het blijft het woord van de portiers tegen jou.” Dat er geen aangifte is gedaan betreurt Laurens Meijer, horeca-ondernemer en eigenaar van Liquid. “Want na zo’n aangifte bekijken we altijd direct de videobanden om te zien wat er aan de hand was. Er is vaak een reden waarom we iemand weigeren.” Drugs Volgens Meijer kan iemand te jong of te oud zijn, te zwaar onder invloed van drank of drugs verkeren, de verkeerde kleding dragen of fout reageren als de portiers een praatje aanknopen. “We streven er naar problemen in de zaak te voorkomen en die proberen we daarom aan de deur al tegen te houden.” Dat beleid leidde in het verleden al tot een stroom van klachten. In oktober presenteerde het Bureau Discriminatiezaken West-Brabant het rapport Breda by Night. { PDF-bestand van dit rapport } Daaruit bleek dat allochtonen op grote schaal uit de Bredase horeca-gelegenheden worden geweerd. Dat was voor burgemeester Peter van der Velden aanleiding om jongerengroepen uit te nodigen voor een gesprek over de discriminatie in de horeca. Dat overleg vindt vanavond plaats. Takarindingan hoopt dat zo’n gesprek iets oplost. “Maar ik betwijfel of dat lukt. Je hoort tenslotte niet voor niets een heleboel allochtonen klagen. Wie er er niet als een kaaskop uitziet, komt er meestal niet in.” Bron: BN de Stem

Lees het hele artikel in BN de Stem

Wat voor weer het ook zal zijn in Den Haag, volgend jaar beleeft de Indische hoofdstad van de wereld een uniek evenement: De Indische Zomer. Van juni tot en met september 2005 openen tientallen culturele instellingen en bedrijven hun deuren om een breed publiek te laten meegenieten van de artistieke diversiteit van Indisch Nederland. Deze ‘erfenis’ is tot op de dag van vandaag terug te vinden in beeldende kunst, architectuur, dans, zang, mode, letteren, muziek en kookkunst.

Programma
Het voorlopige programma omvat nu al meer dan 75 activiteiten, van de 47e Pasar Malam Besar tot ‘Indische Wandelingen door Den Haag’. Verder wordt gewerkt aan feestelijke evenementen zoals de grootste Indische rijsttafel ter wereld op het Spuiplein, het Moessonconcert, een Indisch filmfestival, een jongerenfestival, een educatief scholenprogramma en een boek over Indisch Den Haag. Boekhandels, galeries, (groot)winkelbedrijven, (Indische) horecagelegenheden en strandpaviljoens kunnen op De Indische Zomer inhaken.

Publiek
De Indische Zomer is er voor Hagenaars en niet-Hagenaars, jong en oud, Indisch en niet-Indisch. Door het brede programma en de lange duur van het evenement verwachten wij ten minste 350.000 bezoekers. Er komt een landelijke publiciteitscampagne.
De Indische Zomer 2005: vier maanden lang genieten in Den Haag

Nusantara Indah opent op 30 januari te Utrecht. In dit nieuwe centrum zullen activiteiten worden georganiseerd voor eenieder die een link heeft of voelt met Indonesië. Het programma zal o.a. bestaan uit Balinese Dansen onder begeleiding van Sinar Butan, Nederlands-Indië / Indonesië opstellingen door Fenix Forever, Indonesische verhalen verteld door Dick Rompas, onder gamelan begeleiding en Indische gedichten voorgedragen door Eddy Lie. Sweelinckstraat 31, Utrecht 13.00 – 17.00 uur Info tel. 030-2622683 Reserveren: Is aanbevolen
Bron: Pelita  Dick Rompas

De oplevering van het woon-zorgcomplex Stellenbosch in Den Haag heeft een vertraging opgelopen. De verwachte opleverdatum van de woningen voor de Indische/Molukse senioren ligt nu in de 3e week van maart.
Op twee etages in het complex zijn woningen gereserveerd voor Indische en Molukse ouderen. Het gaat om woningen voor één- en tweepersoons- huishoudens.
De groep senioren die zich inmiddels heeft aangemeld voor de woningen, is erg enthousiast. Er zijn echter nog enkele appartementen beschikbaar en vanwege de uitgestelde opleverdatum is ook de inschrijftermijn verlengd. Belangstellenden zijn dus nog van harte welkom en kunnen zich melden bij Stichting Pelita, tel. 070-3305111 en vragen naar de heer Henk van den Bos.

Het woon-zorgcomplex Stellenbosch ligt op loopafstand van de Haagse Markt; de buurt kenmerkt zich door een zeer gevarieerde bevolkingssamenstelling. De woningen komen in aanmerking voor huursubsidie en het hebben van een indicatie is niet nodig.
Stellenbosch is een samenwerkingsproject van Stichting Pelita, Woningcorporatie Vestia en de zorginstellingen De Compaan en Steinmetz. Deze zorginstellingen verzorgen in een ander deel van het complex begeleid wonen voor mensen met een verstandelijke en/of lichamelijke handicap.   Bron: Pelita

Jeugdactiviteiten 2005 10 februari 2005 Ik ga op reis en neem mee…… Activiteit i.s.m. Jeugdland Je gaat op reis naar een heel ver land. Wat zou jij allemaal meenemen? Je mag zelf ook iets meenemen naar Museum Bronbeek of jezelf verkleden. Speciaal programma voor kleuters van 4 t/m 6 jaar; ouders gratis entree. 14.00 – 15.00 uur 3 mei 2005 Workshop wayang en muziek. Activiteit i.s.m Jeugdbibliotheek Arnhem Locatie: Jeugdbibliotheek Arnhem Leeftijd 6 t/m 8 jaar 13.30 – 15.00 uur 19 juli 2005 Verzamel je mee? Activiteit i.s.m. Jeugdland Verzamel jij ook iets? Wil je ontdekken hoe een museum verzamelt en wat er allemaal bij komt kijken? En wat vind jij het mooiste in museum Bronbeek? Leeftijd 7 t/m 12 jaar 14.00 – 16.00 uur 28 juli 2005 Ik ga op reis en neem mee… Activiteit i.s.m. Jeugdland Leeftijd 4 t/m 6 jaar 14.00 – 15.00 uur (zie informatie 10 februari) 4 augustus 2005 Wie schrijft die blijft. Activiteit i.s.m Jeugdland. Vind je het leuk om een gedicht te maken of om een spannend verhaal te schrijven over wat je allemaal kunt zien in museum Bronbeek? Kom dan je dichtkunsten of schrijverstalenten laten zien! Leeftijd 8 t/m 12 jaar 14.00 – 16.00 uur 18 augustus 2005 De geur van kruiden. Activiteit i.s.m. Jeugdland Hou je van lekkere geuren en kruiden die je in het eten kunt doen of zou je er liever een mooi kunstwerk van willen maken? Kom dan naar Bronbeek! Leeftijd 7 t/m 12 jaar 14.00 -16.00 uur 5 t/m 15 oktober 2005 Toveracademie, boeken vol magie. Activiteit i.s.m. Jeugdbibliotheek Arnhem in het kader van de Kinderboekenweek. 19 oktober Maak je eigen museum. Activiteit i.s.m. Jeugdland Workshop en een kijkje achter de schermen van museum Bronbeek Leeftijd 7 t/m 12 jaar 14.00 tot 16.00 uur Voor alle activiteiten geldt: entree 1,15 euro reserveren: Cocky Maris, 026 3763567 of cj.maris@mindef.nl 20 februari 2005 'Terus! Of: het Indische gaat door' – lezing Lezing door drs. E.S.J. Captain i.s.m. Volksuniversiteit Arnhem Aanvang: 14.00 uur Toegang incl. museumentree: E 8,- Reserveren: Volksuniversiteit Arnhem tel. (026) 4422363 Hella Haasse bracht in 1995 in een interview naar voren dat Indische mensen langzaam uit de geschiedenis zouden verdwijnen: "Ze vormen een categorie mensen die ophoudt te bestaan. Ze dragen het Indië-gevoel nog over aan hun kinderen en kleinkinderen, maar over honderd jaar zullen er geen bewuste herinneringen meer bestaan aan het koloniale verleden". De sombere verwachting van Haasse is niet uitgekomen. Tien jaar later springen de activiteiten van Indische jongeren in het oog. Met behulp van videobeelden wordt de identiteit van de Indische derde generatie besproken: hun manifestaties in de Nederlandse literatuur, op internet en in diverse Indische jongerenorganisaties. Tm 10 april 2005 Soerabaja 1900-1950 – fototentoonstelling De expositie omvat 80 zwart-wit foto´s met bijschriften en is thematisch van opzet. Zij geeft een beeld van de grote veranderingen in het stadsbeeld van Soerabaja na 1900. Met name is er aandacht voor de rol van de Marine in de stad, het Marine-Etablissement, en het Marinevliegkamp Morokrembangan. Ook de handelshaven Tandjoengperak wordt uitgebreid belicht. Een groot gedeelte van de foto´s is afkomstig uit de nalatenschap van het bekende Soerbajase fotobureau Fotax. Dit bureau verzorgde in de vooroorlogse jaren onder meer een belangrijk deel van de persfotografie voor het weekblad 'd' Orient'. De expositie bevat ook foto´s die niet zijn opgenomen in het boek 'Soerabaja 1900-1950', dat in het najaar van 2004 bij uitgeverij Asia Maior is verschenen.  Koninklijk Tehuis voor Oud-Militairen en Museum (KTOMM) Bronbeek Velperweg 147 6824 MB Arnhem Telefoon: (026) 376 35 55 Fax: (026) 376 35 90 Kumpulan: (026) 364 92 94 http://www.bronbeek.nl

Beste Vrienden van Indo TV,
Zoals u wellicht gelezen en/of gehoord heeft, heeft Het Gebaar 124 projecten gehonoreerd. Helaas kwam het medium televisie op deze lijst niet voor. Het bestuur van St. Indo TV zal hiertegen bezwaar aantekenen. Desondanks heeft het bestuur besloten om door te gaan en te trachten om langs andere wegen aan financiële middelen te komen.

Inmiddels kunnen wij u meedelen dat, dankzij de diverse donaties die zijn ontvangen, een begin is gemaakt met de vervaardiging van een pilot (een proefuitzending) om geldschieters en zendgemachtigden een indruk te geven van de toekomstige televisieprogramma’s. Het ligt in de bedoeling om het volgende onderdeel van de pilot op te nemen op landgoed Bronbeek te Arnhem. Hierbij zal het gaan om een discussieprogramma met gasten aan tafel. Wanneer een en ander definitief is uitgewerkt en een datum is vastgesteld, zullen wij u, als donateur, uitnodigen om deze opname bij te wonen.

Tijdens de recente Pasar Malam te Dieren heeft St. Indo TV bezoekers opgeroepen om een pakkende slogan te verzinnen om Indo TV nog beter bij het publiek bekend te kunnen maken.
Het aantal reacties is helaas wat tegengevallen. Daarom willen wij u allen in de gelegenheid stellen om, in deze tweede ronde, uw slogan op te sturen naar het secretariaat van St. Indo TV vóór 30 november a.s. De winnaar ontvangt een dinerbon van € 50,00 ter beschikking gesteld door Pasar Oost West.
Mogen wij ook het komend jaar op uw steun rekenen? Wanneer u € 12,00 (dit is slechts € 1,00 per maand) overmaakt op rekening nr. 3148.99.596, dan ontvangt u van ons een kleine attentie. Vergeet u niet uw naam en (email)-adres te vermelden?

Uiteraard houden wij u op de hoogte van de ontwikkelingen.
Met vriendelijke groet, Cherie Kelderman Voorzitter St. Indo TV

Te Deventer is er de Stichting Wederopbouw Atjeh opgericht. Het is een initiatief van Rob de Jong en in het comité van aanbeveling nemen plaats Wieteke van Dort, Martin Schwab en Justine Pelmelay Website is http://www.wederopbouwatjeh.nl/
Vorige week dinsdag begon hij een emailactie. Inmiddels ontving hij duizenden reacties uit het hele land. Wieteke van Dort nam zitting in het comité van aanbeveling. Daarnaast zocht De Jong contact met een grote bank in Nederland met een filiaal in Indonesië om het geld van de stichting op de goede plek te krijgen. Hij is nog naarstig op zoek naar een drukker, voor onder meer briefpapier. ‘Maar het mag niks kosten, alles moet daarheen.’ Via betrouwbare contacten ter plekke wil De Jong kijken waaraan behoefte is. Hij onderhoudt contact met een pater in Medan en een chirurg uit Arnhem, die vorige week samen met vijf andere chirurgen naar Atjeh vertrok om daar te helpen in ziekenhuizen. ‘Op basis van die informatie gaan we doelen bepalen.’ Dat inventariseren is op zichzelf al een hele klus. ‘Het is daar één grote puinhoop, niet te bevatten.’  Lees het hele artikel in de Stentor

AMSTERDAM – Vrouwen die in sarongs (rokken) rondlopen, een baboe (huishoudster) die werkzaamheden voor anderen verricht, een toko om de hoek, een pasar malam (markt), een Indisch restaurant waar het goed eten is, indorocker Andy Tielman die zijn virtuositeit op de gitaar toont, een gamelan (orkest) dat die typische Indische muziek speelt, een wajang (poppenspel) als amusement en betjaks (fietstaxi’s) die heen en weer rijden. Met deze ingrediënten begint dit al aardig op een Indisch dorp te lijken. Als het aan de Almeerders Lex Burgersdijk en Wally Stahlberg ligt mag zo’n dessa (dorp) er komen.
De sfeer zit er, met een palmboom, typerende kledij en een voorbeeld vanm het hoofdgebouw, al aardig in. Tweede van links staat Wally Stahlberg, rechts Lex Burgersdijk.

De twee zijn beiden geboren op Java en noemen het project Rumah Senang (comfortabel huis). In Almere Poort, een nieuw stadsdeel vlakbij de Hollandse Brug, moet het verrijzen. Daar kunnen mensen met een Indische en Molukse achtergrond – iedereen die affiniteit heeft met de Indische cultuur is eveneens welkom – mijmeren over vroeger, over die goede oude tijd in het voormalig Nederlands-Indië en lekker eten, ofwel: tempo doeloe. De stille kracht in Almere.
Initiatiefnemers van dit voor Nederland unieke plan, Burgersdijk en Stahlberg, vinden dat bovenstaande beschrijving niet volledig waarheid hoeft te worden. Het zou wel mooi zijn natuurlijk, maar het belangrijkste is voorlopig dat het dorp er komt. Een verdere invulling, zo verwachten zij, volgt vanzelf. Van de gemeente mag het Indisch dorp er komen. Het wachten is nu op een aantal formele procedures die gevolgd moeten worden voordat de eerste paal de grond in kan. Het duo hoopt dat de eerste paal voor het project in het najaar van 2006 de grond in kan, waarna bewoning in 2007 mogelijk wordt.

In het dorp moeten bewoners gebruik kunnen maken van een totaalaanbod van wonen, zorg, welzijn en winkels. Uitgangspunt, we hebben het tenslotte over een Indisch dorp, vormt de cultuur en de leefgewoonten uit het voormalig Nederlands-Indië. Binnen die cultuur is het de gewoonte dat familieleden dicht bij elkaar wonen en voor elkaar zorgen.

Centraal punt in het dorp wordt een hoofdgebouw, dat in de Indonesische bouwstijl Minang-Kabau-stijl wordt gebouwd. Het is een vorm van architectuur die met name op het eiland Sumatra wordt gevonden en van oudsher in een dorpse omgeving thuishoort. Het moet een modern gebouw worden, dat voldoet aan de hedendaagse maatstaven voor materiaalgebruik. Of het huis van hout of steen wordt gebruikt is nog niet duidelijk.
In het hoofdgebouw komen 46 appartementen in zowel de sociale sector als vrije sector en tevens vier groepswoningen, met elk zes éénkamerappartementen voor geriatrische ouderverzorging. Burgersdijk: “Daaruit blijkt al dat we willen dat mensen zo lang mogelijk van de voorzieningen gebruik kunnen maken. Ouderen zal het Indische aspect erg aanspreken, maar ook jongeren die van hun ouders en grootouders veel over de Indische cultuur te horen hebben gekregen, zullen zich er thuis voelen.

Participatie
Het dorp krijgt een open structuur en is toegankelijk voor iedereen. Naast het hoofdgebouw worden er 80 koopwoningen en 40 huurwoningen gebouwd. Dit geheel maakt onderdeel uit van een grotere wijk. Het tweetal vindt het niet zo vreemd om een Indisch dorp te bouwen. Er zijn wellicht mensen die, in deze tijd waarin participatie en integratie vaak worden genoemd, de wenkbrauwen fronsen. Waarom dan een aparte gemeenschap?

Stahlberg: “Je hebt mensen die graag aan het water wonen, anderen zoeken elkaar op omdat ze een houtskeletbouwwoning willen, weer anderen vinden ecologische woningen aantrekkelijk. Die krijgen allemaal een kans in Almere. Wij kiezen voor een Indisch dorp waar mensen zich senang (op hun gemak) voelen. Dat moet dan ook kunnen, lijkt me, en dat ziet de gemeente gelukkig ook zo. Dat maakt, al met al, de woningbouw in Almere wel zo afwisselend.”

Burgemeester Annemarie Jorritsma van Almere is blij met de bouw van het Indisch dorp, omdat, zoals ze zegt, Almere met zo’n project aantoont open te staan voor innovatieve en gedurfde woningbouw. “Dat past bij de stad. We hebben daar in het verleden al furore mee gemaakt. Uit de hele wereld komt men hierheen om de bijzondere architectuur van Almere te bekijken. We gaan dat aspect, architectuur, dan ook optimaal promoten om daarmee meer toeristen naar de stad te halen.”

De initiatiefnemers zijn na de lancering van hun plannen overstelpt met aanvragen voor een verblijf in Rumah Senang. Wekelijks komen er vijf aanmeldingen binnen, het totaal is de 330 ruim gepasseerd. Ook uit het buitenland zijn diverse aanmeldingen binnengekomen. Zo heeft mevrouw J. de Groen, die eerder vier jaar in Almere verbleef en nu in Las Vegas woont, te kennen gegeven dolgraag naar Almere terug te keren als het Indische dorp klaar is.

Opzet
Een andere gegadigde, die niet met name genoemd wil worden, liet weten er alles voor over te worden in het dorp een woning te willen bemachtigen. Wat de prijs voor zo’n huis ook mag zijn. Het geeft enigszins aan hoe groot de behoefte is aan de opzet die Burgersdijk en Stahlberg nastreven.
Dat geldt ook voor mevrouw L. Langras uit Lelystad, die van Indische afkomst is. “Indische Nederlanders en Molukse mensen delen een verleden met elkaar, iets wat voor buitenstaanders niet uit te leggen is. We hebben met elkaar maar een half woord of een oogopslag nodig om elkaar te begrijpen en om iets te beschrijven. Dat je je gevoelens met leeftijdsgenoten die dezelfde achtergrond hebben kunt delen, is voor mij heel belangrijk. Nu ik ouder word, verlang ik steeds meer naar mijn roots.”
Meer info op http://www.rumahsenang-almere.nl.

Stichting Tong Tong en Stichting Pelita in actie voor Aceh 14/01/2005 Stichting Tong Tong en Stichting Pelita zetten zich in voor de oprichting van een weeshuis met school op Aceh. U kunt ook meehelpen! Stichting Tong Tong, organisator van de Pasar Malam Besar in Den Haag, is een actie gestart om geld in te zamelen voor de bouw van een weeshuis met school op Aceh. Stichting Pelita, de grootste welzijnsorganisatie voor Indische Nederlanders, heeft zich bij de actie aangesloten. De achterbannen van Stichting Tong Tong en Stichting Pelita en het publiek van de Pasar Malam Besar (jaarlijks ca 125.000) bestaan hoofdzakelijk uit mensen met belangstelling voor of banden met Indonesië. Staatssecretaris Ross van VWS juicht het initiatief toe en heeft toegezegd de gezamenlijke actie te zullen ondersteunen. Gehandicapte weeskinderen Voor de bouw van het tehuis – met school – voor gehandicapte weeskinderen zal worden samengewerkt met de stichting Yayasan Pembinaan dan Asuhan Bunda in Indonesië, geleid door mevrouw Johanna Sunarti Nasution. Mevrouw Nasution zet zich al sinds 1963 in voor goede doelen, in het bijzonder voor kinderen in nood. Stichting Tong Tong heeft speciaal voor deze actie een Postbankrekening geopend: giro 2922001 ten name van Stichting Tong Tong/Weeshuis Aceh. Ook op de 47e Pasar Malam Besar (van 8 t/m 19 juni 2005 op het Malieveld in Den Haag) geeft Stichting Tong Tong aandacht aan het rampgebied in Indonesië, ondermeer door het organiseren van een benefietavond waarbij staatssecretaris Ross aanwezig zal zijn. Verder zal er twaalf dagen lang een stand zijn waar bezoekers nader worden geïnformeerd over de opvang van gehandicapte wezen in Aceh. De stichtingen Tong Tong en Pelita zullen onder meer via hun websites http://www.pasarmalambesar.nl en http://www.pelita.nl, in hun relatiemagazines De Sobat (oplage 3.500) en Pelita Nieuws (oplage 4.500), de Pasarkrant lente-editie (oplage 50.000) en in de Pasarkrant die voorafgaand aan de 47e Pasar Malam Besar verschijnt (oplage 185.000) bekendheid geven aan de actie voor weeskinderen van Aceh. Ook zullen de overal in het land georganiseerde inloopbijeenkomsten van Pelita, de Masoek Sadja’s, de komende maanden in het teken staan van de gezamenlijke actie. Hechte band Stichting Tong Tong en Stichting Pelita hebben een jarenlange hechte band met mevrouw Nasution, die de actie in Indonesië coördineert. Stichting Tong Tong leerde haar twintig jaar geleden kennen in verband met de eveneens door haar opgerichte stichting Sayap Ibu die de zorg draagt voor gehandicapte kinderen in de regio Yogyakarta. Stichting Tong Tong heeft regelmatig geld ingezameld voor de stichtingen van mevrouw Nasution, onder andere op de jaarlijkse Pasar Malam Besar in Den Haag. Mevrouw Nasution ontving in 2002 voor haar werk een koninklijke onderscheiding: Officier in de Orde van Oranje Nassau.

De doelstelling van Stichting Tong Tong is het stimuleren van de Indische cultuur, en het bevorderen van de kennis over Indische mensen en hun (cultuur-)geschiedenis. Belangrijkste middel daartoe is de organisatie van de jaarlijkse Pasar Malam Besar in Den Haag. Naast de beroemde pasar malam en restaurantwijk vindt hier elk jaar een cultureel festival plaats met honderden lezingen, interviews, dans-, toneel- en muziekvoorstellingen, workshops enzovoort. De 47e editie wordt dit jaar gehouden van 8 tot en met 19 juni. Bron: Pelitasite

Meer dan 166.000 doden in Indonesië door zeebeving 20 JANUARI 2005 – JAKARTA (ANP) – Het dodental in Indonesië door de zeebeving van 26 december is opgelopen tot zeker 166.000. Dat maakte het Indonesische ministerie van Volksgezondheid gisteren bekend. Onder de doden bevinden zich tienduizenden mensen die vermist worden maar van wie wordt aangenomen dat ze zijn omgekomen, aldus het departement. Door deze jongste Indonesische cijfers zouden er wereldwijd door de zeebeving meer dan 225.000 doden zijn gevallen. Het ministerie van Volksgezondheid baseert de cijfers naar eigen zeggen op de laatste berichten uit Atjeh en Noord-Sumatra. Tot woensdag stond het officiële dodental in die gebieden nog op ongeveer 115.000.

Onduidelijkheid Het exacte aantal doden door de zeebeving en de daaropvolgende vloedgolven zal vermoedelijk nooit helemaal duidelijk worden. Het ministerie van Volksgezondheid sprak tot voor kort over 95.000 doden in Atjeh en Noord-Sumatra terwijl het ministerie van Sociale Zaken al repte van 115.000 doden. Ook elders bestaat onduidelijkheid. Sri Lanka stelde het geschatte dodental dinsdag naar beneden bij. Door onder meer dubbeltellingen zou het maandag genoemde aantal van ruim 38.000 niet correct zijn. Het kantoor van de president houdt het voorlopig op ongeveer 31.000. Daardoor zou het totaal aantal doden door de zeebeving in Azië en Afrika uitkomen op 220.000. De Verenigde Staten beginnen eind februari met het afbouwen van de hulpoperatie voor de slachtoffers in Indonesië. Dat heeft de Amerikaanse opperbevelhebber in het gebied, admiraal Thomas Fargo, woensdag gezegd tijdens een ontmoeting met de Maleisische minister van Defensie Najib Razak.

Martino Latupeirissa, schrijver en componist van "In This World" Artiesten van Indische en Molukse afkomst hebben onder de naam Eurasia een benefietsingle opgenomen voor de slachtoffers van de Tsnuami. Het resultaat In This World verschijnt 31 januari. De opbrengst komt ten goede aan de hulpacties van het Liliane Fonds. Begeleidt door het Metropole Orkest wordt onder andere gezongen door Sandra Reemer, Andy Tielman, Julya Lo’ko, Wieteke van Dort, Ernst Jansz, Justine Pelmelay, Aïs Lawalata, Chris Latul, Neppy Noya, Martin Schwab, Rocky Tuhuteru en vele anderen. Meer achtergrondinformatie? Lees het persbericht en de volledige line-up op de speciale website. Bron van dit bericht: http://tempodoeloe.web-log.nl/