Indo’s be like : Muziek. Dans. Eten. Ambacht. Kunst. Mode. Geschiedenis. Literatuur. Taal. Nieuwe makers. Oude verhalen. Tradities die bijna verdwijnen en nieuwe vormen die juist ontstaan. Juist daarom snap ik niet dat een evenement zichzelf Pasar Malam noemt en je vervolgens langs een sokkenkraam loopt terwijl op het podium een complete reggae-line-up staat . Ik verwacht alleen van een Pasar Malam dat er een duidelijke verbinding voelbaar is met de gemeenschappen waaruit die traditie hier is ontstaan.

Als de culturele kern steeds kleiner wordt en de algemene markt steeds groter, wanneer houdt een Pasar Malam dan op een Pasar Malam te zijn? En misschien speelt het aantal inmiddels óók een rol.