6 Responses to In sept, Pasar Malam Besar in Zoetermeer

1. wanasepi schreef:

   27 april 2026 om 03:29

   In de jaren 40 van de vorige eeuw herinner ik me Pasar-Baru in Batavia omdat ze daar speelgoed verkochten of ook Pasar-Ikan waar ik mijn neus moest dicht knijpen vanwege de vis. Van de pasar -malam herinner ik me net als pak Pierre de vele lichtjes maar dan ook de laron’s (vliegende termieten) die er omheen dansten.
   Het waren meer de straatvenders die langs kwamen met hun eten waar ik naar uitkeek.
   Voor ons kinderen was het altijd een klein feestje als de sateman werd geroepen om voor ons huis zijn sate te bakkar. Ook keek ik graag uit naar de straatvender die kue putu verkocht, niet alleen omdat het lekker was maar het was altijd leuk om te zien hoe ze dat maakten in die bambu kokers met een fluit erop die je dan hoorde vanwege de stoom.
   A.Olive

   Beantwoorden
   • Pierre H. de la Croix schreef:

     27 april 2026 om 10:56

     Sweet shared memories.

     Beantwoorden
2. Gerard Brekelmans schreef:

   24 april 2026 om 20:16

   Pasar Malam Besar.
   “Iets ouds dat terugkomt, maar in een nieuw jasje wordt aangestoken.”

   Iets ‘ouds’ kan alleen terugkomen als het dat oude is dat terugkomt. Als dat oude niet dat oude is, maar iets anders dat zich tooit met de naam van dat oude, dan is er sprake van op zijn minst belazerij.

   Als je bijvoorbeeld nu een Indische muziekavond organiseert en je zegt dat de Tielman Brothers, The Hap-Cats, de Hot Jumpers enz zullen optreden, terwijl je weet dat al die jongens dood zijn, en op het podium laat je bands optreden die enkel een zwakke poging kunnen doen om de oorspronkelijke Indo-sound te imiteren, dan belazer je de boel.

   En al dat belazeren is te voorkomen door de happening een andere naam te geven en geen mensen en zaken uit het verleden te misbruiken.
   Straks gaat de organisator zich nog Tjalie noemen.

   Beantwoorden
   • Pierre H. de la Croix schreef:

     26 april 2026 om 12:09

     Gerard Brekelmans schreef 24 april 2026 om 20:16: “Pasar Malam Besar.
     Iets ouds dat terugkomt, maar in een nieuw jasje wordt aangestoken. ”Iets ‘ouds’ kan alleen terugkomen als het dat oude is dat terugkomt. Als dat oude niet dat oude is, maar iets anders dat zich tooit met de naam van dat oude, dan is er sprake van op zijn minst belazerij”.

     Tja …. als je een mammoet na 100.000 jaar uit de permafrost van Siberië opgraaft en met kunst en vliegwerk weer tot leven brengt, mag je het nieuwe levende wezen dan nog “mammoet” noemen?

     Pasar Malam is een soortnaam. Naam voor een fenomeen dat “wij” uit ons verblijf in de Indische archipel hebben leren kennen. Een markt (pasar), in de avond (malam) gehouden, waarschijnlijk omdat het overdag te heet was of gewoon voor de afwisseling, omdat het bijzonder was, in tegenstelling tot de reguliere dagmarkten.

     Ik herinner mij de pasar malams van na de oorlog in Semarang, ik meen op de aloon-aloon, waar ik als jongen kwam, betoverd door de vele lichtjes en alles wat er werd geboden. Was die groot (besar) of klein (ketjil)? Ik kende alleen die ene pasar malam en voor mij was die heel groot, besar betoel.

     Is er een norm voor de “juiste” pasar malam “besar”? Hoeveel m2 moet die tenminste beslaan en wat moet er minstens worden geboden aan vreterij, snuisterijen, vermaak, artiesten, opwinding, opgewekte heimwee, om “besar” te zijn?

     Volgens mij is “Pasar Malam Besar” geen beschermde merknaam. Een iegelijk in Nederland mag dus ergens een loods huren, er een krontjong orkestje laten spelen, een mooie Indonesische vrouw de serempi laten dansen, saté kambing en tjendol verkopen, een hoog bejaarde ooit beroemde Indische gitarenmepper inhuren, Indonesische troep verkopen en het publiek lokken met de kreet “Pasar Malam Besar” voor het hele gedoe.

     Het is aan het publiek om zich te laten belazeren, of niet.

     Beantwoorden
     • Gerard Brekelmans schreef:

       26 april 2026 om 13:18

       Jawel, maar op het programma staan geen serimpi, krontjong en Indorock. Wel optredens die voor jongeren aantrekkelijk (zouden) zijn. Moderne geluiden dus. Mag natuurlijk. Op meer fronten zie je dat het nu draait om jongeren en dat ouderen en oudjes, naar achter worden geschoven, omdat zij teveel het voorbije uitstralen en dat voorbije past niet zo goed bij hedendaagse inzichten en de hedendaagse beleving en benadering van Ons Indië en het Indische.
       Maar wat de naam betreft: Pasar Malam Besar is inderdaad geen gedeponeerde merknaam, maar wel een naam die en een begrip is dat onverbrekelijk verbonden is met de Haagse Dierentuin, Houtrust en het Malieveld. Dat alles is voorbij. Zeker, in de laatste paar jaren van Tong Tong Fair was het voor de ouderen zichtbaar, merkbaar en vooral ook voelbaar dat HET anders was geworden, dat het heden zijn plaats had opgeëist. Dat het niet meer was zoals het was. Is dat erg? Ach, je weet, de tijd schrijdt voort, alles wordt altijd anders. Maar gun het de ouderen en de oudjes om het jammer te vinden dat HET er niet meer is. Want HET hoorde bij hen. Zij allen vormden HET. Zij maakten de sfeer.
       Laat ik het anders zeggen: Tjalie Robinson, wie kent hem nog? Wie leest hem nog?
       Die jongens in Zoetermeer doen maar, maar laten ze niet denken dat hetgeen zij willen een organisch vervolg is van hetgeen geweest is.
     • Pierre H. de la Croix schreef:

       26 april 2026 om 22:11

       Gerard Brekelmans schreef 26 april 2026 om 13:18: “Jawel, maar op het programma staan geen serimpi, krontjong en Indorock, enz.”.

       Ach ja heer Brekelmans, ik vermoed in u een hele Krasse Knar, net als ik. Ik ben 87 en heb als import Hagenaar de Haagse Pasar Malams vanaf de Houtrusthallen regelmatig bezocht (de tijd van de Dierentuin gemist, want ik zat toen lang op zee).

       In die tijd van mijn bezoeken, tot een jaartje of 10 geleden ook op het Malieveld, ging ik er niet alleen heen om lekker te eten, maar vooral om oude kontjo’s te ontmoeten en kennis te maken met nieuwe van mijn generatie, al was het maar alleen voor de duur van het bezoek. Ik was dan weer even “thuis” onder gelijkgestemden.

       Maar naar mate de tijd in die 10 jaar vorderde vervaagde het Indische dat ik kende en waar naar ik zocht. Tot overmaat van ramp ging de PM Besar zich Tong Tong Fair noemen, ook Tjalie Robinson zou gruwen van zo’n modernisme. De organisatoren evenwel moeten toen al hebben voorzien dat het oude uithangbord de jeugd niet aansprak en met een moderne, dus natuurlijk ook engelse, kreet moest worden gelokt.

       Waarom dan nu die jongens en meisjes uit Zoetermeer kwalijk genomen dat ze in ieder geval in de naamgeving de traditie voor die 3de, 4de, 5de generaties uit Indië geborenen in ere houden. Dat ze onder die oude vlag iets bieden wat in onze ogen en kepala’s een afschuwelijk surrogaat en dus boerenbedrog is, kan de jeugd niet boeien. Zij kan niet vergelijken.

       U schrijft: “Die jongens in Zoetermeer doen maar, maar laten ze niet denken dat hetgeen zij willen een organisch vervolg is van hetgeen geweest is”.

       Tja ….. misschien denken ze dat ook niet. Ze willen misschien gewoon geld verdienen. Marketing, verkopeting.