de Volkskrant:
Janny Liem-Tan is een kind van Chinese ouders. Ze is opgegroeid in Indonesië, dat ze in 1966 met haar man en twee jonge kinderen ontvluchtte, te midden van massale moordpartijen op communisten en Chinezen. Hoe is het haar en haar gezin in Nederland vergaan?
—
‘De jaren onder Japang (Japan in het Maleis, red.), was het vaak verstoppen, verstoppen, verstoppen. De Japanse soldaten waren ver van huis en zochten meisjes en jonge vrouwen om te gebruiken. Iedereen in de buurt waarschuwde elkaar als ze eraan kwamen, zodat alle jonge vrouwen snel een schuilplaats konden zoeken. Ik was doodsbang en ging muisstil onder het bed liggen, met een klamboe erover. Toen de atoombommen vielen op Hiroshima en Nagasaki, was alles voorbij.’Maar de rust keerde niet terug.‘De ergste tijd moest nog komen, de Bersiap.’ (Indonesiërs streden na afloop van de Tweede Wereldoorlog voor onafhankelijkheid van de Nederlandse, koloniale overheersing. Daarbij werden duizenden Europeanen en Indische Nederlanders gedood. Ook Chinezen waren niet veilig. Nederland zond troepen in een poging de opstand de kop in te drukken en de kolonie te behouden, red.) ‘De Nederlandse kapitein Raymond Westerling reed met tanks onze stad Bandung binnen, zo over de mensen heen. Overal op straat lagen lijken.