Indische Schrijfschool:Bo Keller was veteraan. Hij zat bij het KNIL en ging daarna naar de Korea-oorlog. Als frontsoldaat, zoals hij vertelde.
Bo Keller (1928-2020) heb ik een paar keer mogen ontmoeten. Ter ere van Veteranendag denk ik extra aan hem. Bo (George Wilhelm) was een man met een verhaal. Hij zat bij het KNIL en ging daarna naar de Korea-oorlog. Hij mailde me destijds: “Ik weet niet of dit verhaal goed overkomt, maar zo’n bijzondere oorlogsfrontherinnering uit het verre Korea mag niet verloren gaan.”
...................
Indisch4ever 
Ik heb Bo Keller jammer genoeg nooit ontmoet alhoewel ik elke dag naar school in Manokwari langs de kazerne liep waar de heer Keller zat.
Ik kan best begrijpen waarom hij een vrijwilliger werd voor de Koreaanse oorlog omdat ik op zijn leeftijd ook naar Vietnam wilde. Het enige wat mij tegenhielde was dat ik moest bijtekenen voor 3 jaar. Het was een blessing in disguise want met mijn gung-ho attitude zou ik er nare gevolgen van over hebben gekregen. En waarvoor? Het was zoals Bo Keller heeft gezegd: “Krankzinnig”.
A.Olive
Wie is dan Boy van den Engh
Boy Van den Engh is de vader van Armand Rene ,Herreke ( Herbert ) Winneke en Dany , alleen de 2 laatsten leven nog maar zijn inmiddels ver boven de 80 .Winneke het enige meisje heeft een zware trauma overgehouden aan die gebeurtenissen in de Olastraat in Padang .Bo Keller kende die 2 oudste jongens Van den Engh wel .Mijn vader had oom Boy nog gewaarschuwd blijf niet lang in Padang ,ga zo snel mogelijk weg , het smeult hier ! Toen het gedonder begon in Padang , zat mijn vader en zijn gezin al in Borneo , Singkawang .
Landrechter J.M. van Walsem noteerde veel over zijn leven en werk in de kampen te Padang en Bangkinang. Hij was ook rechter in de kampen.
—
22 januari 1944 te Bangkinang over Boy van den Engh:
Armand Adolf van den Engh (1911-1998)
Dankzij deze website ( Indisch4ever ) kwam ik dus te weten over het bestaan van Bo Keller .Hoe meer meneer Keller begon te vertellen over zijn kamptijd en de tijd erna , hoe meer begon ik van mijn barkruk te tuimelen .Deze man zat in het zelfde barak ( Barak 17 ) in Bangkinang als mijn vader .Hij kende ook die twee vrienden van mijn vader Boy Van den Engh en Chris Evers .Die hr Evers was tevens een oom van de moderator van deze site ( Indisch4ever ) Na die kamptijd was de heer Keller min of meer bijna gedwongen de handschoen op te nemen tegen zijn vroegere vriendjes uit de kampong .Bo Keller zat bij het KNIL en zijn vroegere vriendjes bij de TNI ( Tentara Nasional Indonesia ) Moet geen leuke ervaring zijn geweest .Na deel te hebben genomen aan die Korea oorlog ,nu moest de heer Keller het opnemen tegen Chinezen en Noord -Koreanen , belandde de heer Keller in Nederlands Nieuw Guinea ,dat zich opmaakte voor de confrontatie met de nieuwe Republiek Indonesia .Hier ontmoette Bo Keller ene Jan Top , die hij een goede vriend noemde …… Sekarang (Nu ) was ik echt van mijn barkruk gedonderd want deze Jan Top was mijn oom ! Dat Indie was echt een KAMPONG KETJIL ! Een gebied + 60 x groter dan Nederland en alle Indo,s kenden elkaar .😄😅🤣
Ik kon vinden dat Armand René van den Engh was geboren in 1933.
En hij was in 1942 eerst in het vrouwenkamp te Padang, net als Bo Keller.
En wat later moesten beiden naar het mannenkamp, waar vader van den Engh was, die werkte bij het kadaster voor de oorlog.
@Armand Rene Van den Engh ? Oh je bedoelt Nety ! Al enige jaren overleden , was nog op zijn uitvaart .De enige die hem Rene noemde was Annie , zijn 2e vrouw .Die Annie was een schat van een vrouw , echt type Amsterdamse volksbuurt , Ze heette Bruintjes van haar achternaam en ze was getrouwd met een Bruintje ( Rene ).Die Indische mensen werden door Annie stokvast “” Bruintjes “” genoemd .Helemaal niemand die daar aanstoot van nam ! 😂🤣
Knap van jou dat je een foto van oom Boy ( Van den Engh ) kon opdiepen ! Hij was nog wel erg jong op die foto , hij was wel erg klein +1.69 maar zeer breed , echt type straatvechter .Bo Keller vertelde dat van den Engh de hele dag bezig was om zwepen te vervaardigen , waarom ? Dat bleek na de Japanse capitulatie . Van den Engh ging op zoek naar een paar Indonesische bewakers en sloeg ze met die zwepen het hele kamp rond ! Ik kon de heer Keller vertellen dat ik dat verhaal al kende , want oom Boy verkondigde dat verhaal ook altijd in alle geuren en kleuren . Van den Engh kon je zo typeren : snel driftig en opvliegend maar zeer ,zeer loyaal aan zijn vrienden .Toen mijn vader overleed ,december 1982 was oom Boy net geland in Portugal ,hij kreeg bericht van het overlijden en nam het eerste het beste vliegtuig naar Nederland terug om mijn moeder bij te staan . Heb altijd groot respect gehad voor deze man ,Indo in hart en ziel !
Foto is uit het paspoortarchief van het CBG
machtig mooie verhalen v karakter-mensen. dank