Boek De schatkamer van mijn vader :
Evelien de Bruijn weet weinig van het Indische kampverleden van haar vader. Hij praat er niet over als ze opgroeit. Als ze vraagt wat er in zijn jeugd is gebeurd, geeft hij haar een brief, bestemd voor haar en haar broer, bedoeld om na zijn dood te lezen. Daarin beschrijft hij zijn jonge jaren in Nederlands-Indië, hoe de oorlog zijn leven binnensluipt en over de familieleden die hij verliest. Na de capitulatie van Japan komt hij, tijdens de bersiap, als jongetje alleen in een kamp terecht.
...................
Indisch4ever 
@ Boeroeng : Heb altijd gedacht dat mijn familie helemaal ongeschonden door die oorlog was gekomen ! Totdat jij aankwam met ene Jarich Tadema Wielandt die schijnt dus een halfbroer van mijn oma te zijn geweest ,die Jarich was omgekomen tijdens die ramp met de Junyo Maru ! O.K teller staat dus nu op 1 ! Hoewel ik die brave man ( Jarich ) nooit heb gekend .Maar dat was het Europese gedeelte ! Hoe staat het met die Indonesische familie ? De familie van beide oma.s ? Nou daar weten we geen bal van af ! Opgelost in het niets ! Zomaar van de aardbodem verdwenen ! Mijn oma van moederskant is in 1944 overleden ,4 jaar na haar Hollandse man .Nee geen Bersiap gedoe ,gewoon een ziekte .Die oma ,Soendanese had op haar beurt veel familie ,wat er met die beste mensen is gebeurt ? Saya tidak tahu !
Kijk en luister naar NPO Radio 1:
Presentator Evelien de Bruijn heeft een boek geschreven over het Indische kampverleden van haar vader. Ze wist eigenlijk haar hele leven maar weinig over dat verleden tot ze hierover met hem in gesprek ging en dat zou wat haar betreft iedereen moeten doen. “Ik begrijp het gedrag van mijn vader nu veel beter”, vertelt de presentator bij Spraakmakers.
Goh, dan ben je 50 en dan denk je “ik moet toch eens met m’n vader een diepzinnig gesprek voeren over z’n verleden en waarom ie bepaalde dingen deed”?! Sjongejonge.
Heel normaal dat kinderen niet doorvragen over pijnlijk verledens van de ouders.
Als kind voelt je aan dat je het niet moet doen. Je ouder geeft aan daar niet over te willen praten.
Vader van haar vader stierf in het jappenkamp.
En kinderen zelf, vinden het ook moeilijk te wroeten in die ellendige verledens. Dit voor de eigen gemoedsrust.
—
Ik heb laatst geteld.
Hoeveel van directe en verder verwijderde familie van mijn ouders in het jappenkamp waren.
79 telde ik en 16 stierven in het kamp
Mijn ouders kende de verder verwijderde familieleden niet of nauwelijks
Deze aantallen kennen vele Indische families
Ja Mister Bule dat kan alleen op je 50 e ! Een diepzinnig gesprek voeren met je vader ! Op je 49e wordt het een lichtzinnig gesprek ! En op je 51 ter lambat dus wordt het zeker een krankzinnig gesprek !🥸😎🥷