Een parlement dat vrijwel direct na de installatie aan het debatteren slaat over de eigen voertaal. Het lijkt merkwaardig, maar toch gebeurde het in 1918 in de Volksraad in Nederlands-Indië. En zo gek was het niet, want een doel van de Volksraad was de Indonesiërs te laten meepraten. Dan moet je elkaar om te beginnen natuurlijk verstaan en dat was wel een punt van zorg. Op 18 mei 1918 ging in Batavia de Volksraad officieel van start. Een echt parlement was het niet, want het mocht wel adviseren, maar niets beslissen. Bovendien bezetten Indonesiërs aanvankelijk maar een minderheid van de zetels. Historiek
...................
Indisch4ever 
Opmerkelijk is dat de uitleg over de Volksraad in de Nederlandse versie van Wikipedia weinig hout snijdt in vergelijking met Volksraad (Dutch East Indies) in de Engelse versie van Wikipedia . De laatste heeft een uitgebreide bronvermelding. Wel een beetje vermoeiend dat Wikipedia
Afgezien van het taalprobleem, was de eigenlijke invloed van de Volksraad beperkt tot nihil. Het was een adviesraad en had niets te maken met een parlement.Vreemd genoeg gebruikt de schrijver van het Historiek artikel Ronald Frisart zonder verdere uitleg het woord parlement , toch een beetje slordig.
Want er was in Nederlands-Indie helemaal geen sprake dat door vrije verkiezingen de Volksvertegenwoordiging(parlement)naar evenredigheid werd gekozen. Daarnaast had de Volksraad geen wetgevende macht zoals gebruikelijk is in deTrias Politica (scheiding van machten , Montesquieu).
Tevens had de Volksraad geen controlerende functie op de Gouverneur-generaal. De GG was alleen verantwoording schuldig aan de Kroon (de Koning(in) en de Ministers) in Nederland.
Jaarlijks hield de Volksraad maar twee gewone zittingen, een beperking vanwege de grote afstanden en het feit dat de afgevaardigden niet voortdurend beschikbaar konden zijn.
• Oostmoesson-zitting: 15/16 juni – 15 september.
• Westmoesson-zitting: 10 resp. 10-11 januari – 20 februari.
De grote afstanden in de Indische archipel waren er ook de oorzaak van dat, wanneer in spoedeisende gevallen buitengewone zittingen van de Volksraad zouden moeten worden gehouden, slechts de leden die op Java en Madoera woonden, werden opgeroepen. De overige leden kregen alleen kennis van die zitting en konden eraan deelnemen indien zij daartoe de mogelijkheid hadden. Dit betekende een verdere uitholling van de functie van de Volksraad. Een andere consequentie was dat vooral Java een dominante rol speelde.
Om problemen door de beperking van de vergaderingen van de Volksraad tot jaarlijks twee zittingen te voorkomen, was voorzien in de instelling van het College van Gedelegeerden, later genaamd ‘Wetgevende Raad’, een permanent college bestaande uit de voorzitter van de Volksraad en een aantal leden, op basis van evenredige vertegenwoordiging door en uit de Volksraad benoemd. Dit college vervulde tussen de zittingen van de Volksraad alle aan de raad toekomende functies en kon daarmee eveneens worden opgevat als een mederegelend lichaam. Op deze manier werd de functie van de Volksraad als “volksvertegenwoordiging” verder uitgehold
De Indische Staatsregeling gaf niet aan in welke taal de beraadslagingen dienden te worden gehouden, krachtens het Reglement van Orde waren zowel het Nederlands als het Maleis gelijkwaardig geacht…. De notulen werden gehouden in het Nederlands. Als het Nederlands en Maleis gelijkwaardig waren dan hadden de notulen ook in het Nederlands en Maleis dienen te zijn!Dus waarom praten we over gelijkwaardigheid?
Maar welk Maleis werd bedoeld, het passar-maleis? Er was toch geen officiele Indonesische taal?
Bron o.a. https://javapost.nl/2017/07/27/er-is-een-volksraad/
Quote “ Maar welk Maleis werd bedoeld, het passar-maleis? Er was toch geen officiele Indonesische taal?”
Volgens Mohammad Tabrani Soerjowitjirto wel.
Mensen die zo’n onderscheid maken tussen Maleis en Bahasa Indonesia, hebben hier nog nooit langere tijd doorgebracht. Zelfs nu nog, na al die jaren en meerdere taalhervormingen, is het een ratjetoe.
De Nieuw Guinea raad had niet hetzelfde probleem als het gebabbel in de Volksraad.
De meeste Papua’s in die raad verstonden Nederlands. Ik sprak weleens als buurjongen met oom Ariks, een Papua en lid van de Nieuw Gunea raad.
A.Olive
@wanasepi; ‘verstonden Nederlands etc.’- Die Nw.Guinea raad stemde toen nb. in met de overdracht aan Indonesië!
Wij weten dondersgoed dat de Papua Nieuw Guinea raad door de TNI werd bedreigd om niet voor zelfstandigheid te stemmen.
Waarna meer dan een half miljoen Papua’s werden vermoord.
Don’t try to defend the indefensible.
A.Olive
In het boek ‘Hostage in Djakarta’ beschrijft Harold Lovestrand op bldz. 25 dat Brimob (Mobile Police Brigade) mijn gewezen buurman in Manokwari, Johan Ariks, had gemarteld.
Oom Ariks was lid van de Papua Nieuw Guinea raad.
Oom Ariks vertelde mijn vader in perfect Nederlands dat hij hoopte dat Nieuw Guinea zelfstandig zou worden maar als kolonie had hij het liefst Nederland. Deze man was ook uitgenodigd door koningin Juliana in Soestdijk.
A.Olive
@Volksraad; ‘ te laten meepraten etc.’- Bij de naderende inval van nazi Duitsland in Nederland 1940 vluchtte onze vorstin Wilhelmina met gevolg naar Engeland. Volksraad lid Husni Thamrin hees voor zijn huis de Nederlandse vlag…. halfstok! Het gouvernement wist niet wat te doen….de Indonesische nationalisten glimlachten en hadden heimelijk plezier!
Husni Thamrin was eigenlijk ook een Indo ! Zijn vader had een Europese vader en Indonesische moeder .Nadat die vader stierf kwam Husni bij zijn welgestelde Indonesische familie van moeder terecht .Hij werd moslim en voegde zich bij de strijders voor Indonesia Merdeka ,wel een beetje in het geheim ! Want die PID ( Politieke Inlichtingen Dienst ) was waakzaam !
Ze maken hierin een redelijk groot onderscheid en origine en afkomst zijn zeer belangrijk. Thamrin, een nationale held, was/is Betawi. Zeg dus niet Indonesisch!
Deze held heeft een exquisiete status in Jakarta; één van de belangrijkste straten, gebouwen, bedrijven en instituten zijn naar hem genoemd en zelfs een bankbiljet van 2.000 draagt zijn afbeelding.
@Volksraad; ‘ elkaar verstaan etc.’- Sultan Agoeng/Bali in een tv.doc. sprak vloeiend Nederlands; ‘als ik, in mijn functie, mijn directe Nederlandse ambtenaar in het Nederlands aansprak, antwoorde hij mij ….in het Maleis! Alsof hij mij te verstaan gaf; ‘spreek jouw moerstaal….jij Inlander’!
Ja erg ,hoe die Nederlandse koloniaal die Inlanders behandelde ! Gelukkig behandelden die Indonesiers / voorheen Inlanders genoemd ,die Papoea,s beter ……………….. of zie ik dat verkeerd ? 😄😂 Effe aan Pak Olive vragen !
Ongetwijfeld dat het Nederlands koloniaal de Inlander slecht heeft behandeld, zelfs moorddadig in de vele oorlogen.
Het Nederlandse koloniaal deed het beter met de Papua alhoewel er hier en daar wel eens kleine opstanden plaats vonden in het binnenland.
In WW2 was de Papua anti Japan.
De Inlander was niet een Nederlander maar een Nederlands onderdaan wat geen excuus is.
Wat Indonesia in West Papua en Papua doet is niet tegen Indonesische onderdanen maar tegen Papua Indonesiers.
Dit laat ons zien dat de hele Nieuw Guinea kwestie een kwestie van koloniaalism en herbevolking met Javanen voor Indonesia was.
Inplaats van een homeland voor de Indo is het een homeland voor de overflow uit Java geworden en zo is het in Borneo waar de Javaan neerkijkt op de Dajak.
A.Olive
@AOlive; ‘Ned. deed het beter etc.’- Uit Gedenkboek voor Nederlandsch Indië 1923: ‘ons optreden is door de bevolking gewaardeerd: veiligheid en goed bestaan tot in de verste hoeken ven den archipel. Dan kan de bevolkingen onder de zegeningen(!) van een beschaafd(!) bestuur gestadig in welvaart(!) groeien’!- Pacificeren= vrede brengen: expedities naar Atjeh, Bali, Lombok ea! En die door de Belanda opgestookte zootje moeten worden getuchtigd!- De geschiedenis herhaalt zich of …is het goed voorbeeld doet volgen?