de Volkskrant : Schrijver Alfred Birney, die voor De tolk van Java de Librisprijs kreeg, verdiept zich al zijn leven lang in koloniale en postkoloniale verhalen. Met de gebundelde stukken in zijn nieuwe boek Zwerfpost probeert hij het maatschappelijke debat vooruit te helpen
Alfred Birney (72) eindigt zijn net verschenen verzamelbundel Zwerfpost met een motie over de rijsttafel. Integraal afgedrukt. Als ‘samenvatting’ van het Kamerdebat op 14 juni 2023 over de Nederlandse koloniale oorlog in Indonesië. Een Kamerlid wilde vastleggen dat ‘woke’ de Indische rijsttafel niet racistisch mag noemen en dat het gerecht thuishoort op de lijst van Nederlands immaterieel erfgoed. Birney: ‘Dan ben je toch niet goed bij je hoofd?’ Schaterlach.
...................
Indisch4ever 
NRC-artikel
De koloniale geschiedenis is te ingewikkeld voor woorden..Vooral als Birney nadrukkelijk onderscheid maakt tussen Indo-Europeaan (erkend) en Indo (niet erkend, kampongkind). Zowel in sociaal opzicht als in de literatuur is de Indo onderhevig aan racisme, vindt hij. De Indo hoort nergens bij. Zo voelt dat,
Nederlands-Indie kende vele Nationaliteitsregelingen. De eerste regeling in het Burgerlijk Wetboek (BW) van 1838 was dat iedereen in Nederland of in de kolonie was geboren uit daar gevestigde ouders de Nederlandse nationaliteit bezat. Dat was praktisch de gehele bevolking van Nederland en zijn kolonien. Dat werd in 1850 gevolgd door de Nationaliteitswet, waarbij gesteld werd, dat alle ingezetenen in Nederland of van deze personen afstamden de Nederlandse nationaliteit kregen. Het ging immers om Nederlandse kolonisten en hun afstammelingen. Neem mijn grootvader (1882-1940). Maar in 1882 – het geboortejaar van mijn opa – waren de wetten al weer veranderd, zodat grootvader binnen de categorie van de Inlanders viel. Helemaal toen in 1892 de nieuwe Nationaliteitswet verscheen, waarbij Inlanders en Vreemde Oosterlingen hun Nederlandse nationaliteit (deels van 1838) verloren. Alle overige Nederlanders onder wie de Indische Nederlanders bleven Nederlander. Grootvader was dus Inlander, verloor zijn Nederlandse nationaliteit, en werd Nederlands onderdaan. Volgens de Onderdaanschapswet van 1910 werden Inlanders en Vreemde Oosterlingen wel Nederlands onderdanen maar geen Nederlanders. Er was in elk geval sprake van constante wijziging van wetten hetgeen mogelijk verwarring heeft gebracht bij de inwoners van Nederlands-Indie. Maar dat heeft een grote invloed gehad op het leven van mijn grootvader (1882-1940). Als jongen werd hij opgenomen in een tehuis en opgeleid voor het Knil. Hij werd niet geaccepteerd in de witte bovenlaag (standenmaatschappij). Uitgestoten. Toch leefde hij als Inlander op een Europese wijze. In een Hollands huis in een buitenwijk van Bandoeng. Met een eigen topografisch bedrijf. Later heeft grootvader zelf het Nederlanderschap aangevraagd.
N,B. Mjn grootvader was niet erkend door zijn vader, (een Kniller)
Voorbeeldje van een standaardtekst 1898 te Padang
Het was wettelijk verplicht dat de ambtenaar ook de moeder moest vragen of ze instemde met de erkenning door de Europese vader.
Nu weet ik niet in hoeverre de moeder dan rechten en plichten had met het kind had voor de wet.
De ouders waren niet gehuwd
https://www.nationaalarchief.nl/onderzoeken/index/nt00448/60d7ceac-bcf0-11e8-828a-00505693001d?searchTerm=boom
Ellen,
Je bedoelt toch je grootvader M.A.B.geboren in 1882, in dat jaar erkend, dus hij werd ingedeeld als Europeaan.
In 1890 werd hij aangemeld bij het Korps Pupillen, een militaire school voor Europese kinderen van militaire vaders.
Juridisch was hij geen inlander. Misschien niet met Nederlandse nationaliteit als zijn erkennende vader
geen Nederlander was.
“De koloniale geschiedenis is te ingewikkeld voor woorden.”
Met het gevog dat de Indo ruwet en de Indo kesasar is ontstaan.
A.Olive
Ja Boeroeng. Mijn grootvader aan moeders kant was inderdaad M.A.B., geboren in 1882. Ik kan het stamboek niet zo goed lezen vanwege een oogoperatie. Maar in de familie ging het verhaal rond dat deze opa niet erkend werd door diens Friese vader (een Kniller). In zijn leven kwam mijn opa vaak in conflict met mensen die hem niet accepteerden vanwege zijn afkomst. Ook zijn Indo-Europese schoonvader vond hem te min. Later heeft deze opa zelf het Nederlanderschap aangevraagd (Staatsblad-Europeaan).
@A.Olive; ‘koloniale geschiedenis etc.’- Indië een kolonie? De hele Indische archipel werd gewoon veroverd; door sultanaten, vorsten landen etc. te elimineren. Het werd in eeuwen door ons bezet! De Inlanders hadden totaal geen rechten; wel plichten! De niet erkende (kampong) Indo was gewoon een Inlander. – Een kolonie= een nederzetting bv. een handelspost, een groep Nederlanders die zich in het buitenland ophouden cq. vestigen.
Typisch voor iemand van Fin of die verwant voelt met Fin of wat anders.
Niet inhoudelijk kunnen reageren.
Dat niet inhoudelijk reageren van FIN-lezers wordt ook uitgelokt door iemand die publiceert namens FIN
zie deze tweet:
Birney is een kneus
“Federatie Indische Nederlanders”
Door wie is deze koepelorganisatie uitgeroepen en hoe hebben Indische Nederlanders hiervoor gekozen?
A.Olive
Het naampje ‘federatie’ suggereert een koepelorganisatie of dat meerdere Indische organisaties hier een verbond hebben.
Dat is niet zo. Het zijn een paar individuen die de club organiseren.
Misschien 3 of 5, misschien met hulp van meer mensen soms.
Er is een stichting en een vereniging die verweven zijn.
De stichting heeft sinds augustus 2022 geen voorzitter meer ( Hans Moll) en misschien kon men niet een vervanger vinden.
Dat is niet te checken, want de pagina met opgave van bestuursleden is leeg gemaakt
De pagina van de vereniging toont wel het bestuur.
Is de tekening (poster) van uw hand, heer Theo Stuc? Heel fraai.
gf,b glf; f;fg glf;dmbk,bgkfmd d,,cf,
Had u zich verslikt in een hap nasi goreng. Anoniem?
Alfred Birney is een goede schrijver. Zijn boek De tolk van Java was rauw, passend bij het onderwerp. Maar hij zou een boek als Lieflijk Indie zo in een hoek smijten. Toevallig heb ik voor mijzelf een bundel familieverhalen geschreven met de titel Lief Indie. Over de kleine boeng die mijn familie was, tot mijn grootvader, die planter in suikerriet werd. En de familie verhief tot enig welvaren.
De Standaard :
Rijst met krenten is waarschijnlijk aanpassen.
Ik ga het boek lezen en beoordelen wat dat met mij doet, en waar ik mij meer of minder bewust moet worden.
Oude diskussie weer: wat verstaat men onder rijsttafel ?
Bedoelt men dat 5 of meer Indonesische bedienden met schalen — meer dan 5 bijgerechten- in de hand naar een tafel gaan van niet-indonesische ontvangers. Netjes in een rij ?
Ik zag het altijd als dat moeder rijst met een paar bijgerechten serveerde, 1 of 3. Kroepoek erbij. Sambal op tafel.
Natuurlijk is dat culturele toe-eigening. Ik maakte de culturele eetgewoontes van mijn ouders mijn eigene. En zij weer die van hun ouders, voorouders en van de cultuur waar ze opgroeiden.
Verder is het onzinnig dat de Tweede Kamer een motie aanneemt dat rijst eten niet racistisch is.
De politiek heeft belangrijkere kwesties die aandacht behoeven.
Inderdaad onzinnige kwesties krijgen meer aandacht in de politiek dan de belangrijke kwesties. Hoeveel ,mensen in de wereld eten rijst en hoeveel aardappelen, dat is een andere kwesties waarover ze een endweg kunnen ouwehoeren in de Ned. politiek.
@Robert; ‘ hoeveel aardappelen etc.’ – Sambel bij aardappelen dat is racistisch; dat is….. als vloeken in de kerk! – Of is het ….aanpassen?