Indisch in Gemert

gemert-bakel.nl:
Bezoek de fototentoonstelling tijdens openingsuren van het gemeentehuis!

Twee nieuwe wijken bouwen in een dorp van destijds 7000 inwoners. Dat betekende de komst van 120 Indische gezinnen naar Gemert, nu 70 jaar geleden. Reden voor het gemeentearchief van Gemert-Bakel om de Indische gemeenschap te vragen terug te blikken. Letterlijk, met een foto-expositie in het gemeentehuis.

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

2 reacties op Indisch in Gemert

  1. vandenbroek@libero.it zegt:

    Ik las in het jubileumnummer van Moesson “Indisch in Gemert” een verhaal van de beruchte meubelvoorschotten. Dat was geld door Vadertje Staat voorgeschoten aan arme Indische Nederlanders, die het voorschot volledig moesten terugbetalen, zelfs de deurwaarder o.i.d. werd in het buitenland op je afgestuurd als je het niet volledig betaalde, een soort ex-territoriaal recht.

    Maar niet alleen in Gemert maar ook in andere plaatsen werd in de praktijk door ambtenaren opmerkelijk omgegaan met de voorschotregeling. De uitvoerende instantie, waarschijnlijk DMZ Dienst Maatschappelijke zal je rotZorg zijn gaf aan bij welke winkelnering je de meubels uit moest kiezen. Toch raar zo’n verplichte winkelnering. Wat ik begreep is dat de Indo niet zelf betaalde, maar dat DMZ dat deed. Waarschijnlijk met de achterliggende gedachte dat zo’n Indo niet met vreemd geld kon omgaan. Maar dan is er helemaal geen sprake van voorschotten.
    Maar wat gebeurde er in Gemert. Er werden meubels van minderwaardige kwaliteit geleverd aan die arme Indo’s, een Indo die zelf meubels maakte in de kolonie, hij had er dus verstand van, maakte daarover opmerkingen, maar de maatschappelijke instantie DMZ moest toch de kwaliteit controleren of was dat nog niet in zwang in die tijd?

    Mijn vraag is wat voor reden had DMZ om de leverancier zelf te kiezen, dat was toch niet haar werk en het was ook niet in wezen haar geld, daarbij zou zij ook de kwaliteit van het geleverde meubel dienen te controlere. Dit heeft de schijn van belangenverstrengeling, in ItaIië riekt dat naar corruptie Het geval staat niet op zichzelf, deze ambtenarenpraktijk riekt naar willekeur, machtsmisbruik en corruptie.

    Maar er was ook het kledingvoorschot met dezelfde ambtenarenpraktijk. . Dat lijkt me aardig om uit te zoeken, toch een leuk scriptie-onderwerp voor een vierde-generatie Peter de Vries in spé.

  2. Bung Tolol zegt:

    @Meubels van minderwaardige kwaliteit “” ……………. Ja kan wel kloppen ,toen wij In Eygelshoven ons eerste huis kregen ( Die huizen waren voor de sloop bestemd maar die sloop werd even opgeschort ) Het ging om een hele straat met uitzicht op de Duitse grens ,allemaal krakkemikkerige huizen .In die huizen propten ze dus + 25 Indische families met banjak anak anak .Nou dat huis stond al half op instorten en die meubels eigenlijk ook ,ik ging liever djonkok op de grond ,takut dat ik door zo,n stoel heenzakte .Wat een puinhoop zowel binnen als buiten ! Maar ja eigenlijk interesseerde dat mijn ouders niet en wij kinderen ook niet ,waren toch niet van plan lang tussen die gekke “”Papen “”te zitten .Later veel later lang na de dood van mijn vader heb ik inderdaad kwitanties gezien van terugbetaling Kleding en meubelvoorschot ..Nou die kleren kwamen gewoon van de Kledingdump /vuilnisstort en die meubels ? idem dito zo van de stort en die werden aan die suffe Indo,s doorverkocht als zijnde “”Nieuw “” 😜😎😜

Laat een reactie achter op Bung Tolol Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.