Fridus Steijlen in de Volkskrant:
Het is nooit precies duidelijk geworden waarom er geen stappen in de richting van terugkeer genomen werden. Dat werkte frustratie in de hand, men kan zich proberen in te leven door te bedenken dat de huidige lockdown niet na een beloofde 6 maanden werd opgeheven maar jaar na jaar bleef gehandhaafd.
Het ontslag was zeker een grote reden voor het leed van de eerste generatie. Maar het gaat verder. Na dat ontslag waren de mannen niet alleen van de ene op de andere dag een status loze burger, zij werden vervolgens met hun gezinnen geconfronteerd met een paternalistische overheid die hen niet echt serieus nam en meende alles voor hen te bepalen.
...................
Indisch4ever 
Het NA heeft een interessante presentatie over de komst van de Molukkers in Nederland: https://www.nationaalarchief.nl/beleven/nieuws/1951-eerste-molukkers-komen-aan-in-nederland?utm_source=MailingLijst&utm_medium=email&utm_campaign=02-04-2021.
Citaat uit een artikel in de Volkskrant ,
met Herman Keppy die om een reactie gevraagd werd
bron van de scan is Indisch Netwerk
Er is ook weinig bekend over de juiste argumenten die Molukkers naar Nederland te halen, en hier te demobiliseren, i.p.v. in Indonesië, zoals de eerdere bedoeling was..
Het concentreren en de repatriëring van de Koninklijke Landmacht, de Koninklijke Marine en de Koninklijke Luchtmacht dienden binnen een jaar na de soevereiniteitsoverdracht te zijn voltooid. Wel verklaarde de Nederlandse regering zich bereid, op verzoek van de Verenigde Staten van Indonesië, personele en materiële hulp te verlenen. Zo zou een officier van de Koninklijke Marine worden benoemd tot beheerder van de marinebasis in Soerabaja en daarbij verantwoordelijk zijn aan de Indonesische minister van defensie.
Voor het KNIL, dat onder gezag van de Indische regering stond en als zodanig aan de Verenigde Staten van Indonesië zou moeten worden overgedragen, werden afzonderlijke regelingen getroffen. De Ambonese militairen wensten niet in het federale Indonesische leger te worden opgenomen, waarop de Nederlandse regering besloot tot hun demobilisatie in Indonesië. In kort geding verbood in december 1950 de rechter de Nederlandse regering echter de Molukse militairen tegen hun zin te demobiliseren binnen het gebied van de Verenigde Staten van Indonesië. Dit resulteerde in het naar Nederland overbrengen van deze militairen en hun gezinnen, in totaal 12.582 personen. Tot hun verbijstering werden zij bij aankomst in het voorjaar van 1951 niet in het Nederlandse leger opgenomen maar alsnog gedemobiliseerd.
[Quote: Het is nooit precies duidelijk geworden waarom er geen stappen in de richting van terugkeer genomen werden.]
Nou nou, en dat komt van een prof Molukse migratie en cultuur?! Maar dat ie het bij de VU is, verklaart eigenlijk wel veel.
Als je echt dacht/denkt dat een terugkeer mogelijk was, besef(te) je toch echt niet hoever de eerste generatie en de Indonesische overheid van elkaar af stonden.
Misschien makkelijk achteraf praten, maar je kan me niet wijsmaken dat diplomaten die nog wél in Djakarta mochten blijven, die de vinger aan de pols hielden en de Nederlandse regering moesten informeren, dat niet doorhadden. Een Papua later, bevestigde alleen maar de ambities van RI.
Fridus Steijlen zal wel een idee hebben over hoe dat toeging…. waarom het lijkt alsof de Nederlandse politiek en topambtenarij geen tot veel te weinig gedaan hebben ( 1951-1955) voor een terugkeer van de exknillers.
Maar er is te weinig onderzoek daarnaar geweest en als wetenschapper moet je het erkennen en je eigen vermoedens niet te nadrukkelijk naar voren schuiven als ‘zo zat het’
Ik houd het erop dat men laks was, het probleem op de lange baan schoof. Onvoldoende met Indonesie en de exknillers in gesprek was.
Maar ….. ging dat ook zo? Tijd voor een onderzoek. Zeker in deze tijden waar men roept om dekolonisatie van de geschiedenis.
Misschien zijn er nooit Ambonezen toegelaten op de KMA maar er werden sowieso gigantisch weinig kandidaten uit Nederlands Indië geselecteerd. (1 op 10 of zo.) Het aantal inschrijvingsplaatsen was heel beperkt.
Vergeet ook niet dat er in Meester Cornelis een opleidingsinstituut was die onderofficiers opleidde tot officier. Dus veel gingen helemaal niet naar Nederland, toch niet in de 19e eeuw. Op een gegeven moment werd de opleiding opgeheven en werd de KMA de enige mogelijkheid om tot officier te worden opgeleid.
Eigenlijk is er niks veranderd natuurlijk; Javanen zullen nog wel een poosje het land besturen en alles beslissen. Een hoofdstad in Kalimantan zal daar niet veel aan veranderen.
Dat kleine onderdeurtje 2e van rechts is ook officier geworden ? Die zal maar in de 2e wereldoorlog een peleton Amsterdamse bootwerkers moeten commanderen ! Trouwens WITTE tenten ? Welke gek heeft dat bedacht ? Groen zou natuurlijk de kleur moeten zijn ! Camouflage weet u wel . 🤦♂️ Op de Noord Pool accoord WITTE tenten .
Ja, ik geloof er weinig van dat die de verplichte 1,55 meter haalde, en er wordt zelfs 1,65 gehanteerd voor diegenen in actieve dienst in gevechtssituaties. Helemaal als je het verschil met die naast ‘m ziet, volgens mij was de gemiddelde lengte van de Nederlandse man toen nog 170-175 i.p.v. de huidige 182 cm.
Tijdens onze opleiding in de Cavalerie bekeken we een Russische tank, een T54. Die hadden ze in de Koude Oorlog ergens laten staan en werd geconfiskeerd. Dat ding was echt voor smurfen gemaakt, de lengte van de bemanning mocht niet meer dan 1,60 meter zijn. Toen beseften we eigenlijk dat het Warschaupact nooit een echte bedreiging was geweest.
Die tenten waren indertijd wit ja. Pas in de periode van WO I werden die kaki. Ik neem aan dat tijdens de KMA oefeningen oude exemplaren en afdankertjes gebruikt werden en men niet zo inzat met camouflage. Hetzelfde voor vliegtuigen en zelfs uniformen natuurlijk.
” in Meester Cornelis een opleidingsinstituut was die onderofficiers opleidde tot officier.” Dat was een KNIL-toko om makkelijk eigen kader te kunnen opleiden, een stapje verder dan onderluitenant..
“Javanen zullen nog wel een poosje het land besturen en alles beslissen.” Dat was al vóór de oorlog, en nog bestaan volgens Indische mensen de inwoners van Indië/Indonesië uit Javanen.
In 1929 zouden 4.300 Ambonezen beroepsmilitair geweest zijn in het KNIL
In 1950 ? Misschien 8000 ?
Hoe komt die ene Chinees daar nou in terecht ? Hopelijk doet iemand op dit blog daar nog eens grondig wetenschappelijk onderzoek naar ! 🤣🤣🤣
De Ambonesen zijn een minderheid in het KNIL Met 30 000 van de 70.000 mensen van de laagste rang.En meestal alleen maar Christenen. De rest van het KNIL personeel bestaat in meerderheid van Javanen, en Sundanesen. Ook Menadonesen , Maduresen en Timoresen .Met een Javaanse majoor( Oerip Soemohardjo en een Menadonese Kapitein J.Kaseger.Geen Ambonese officieren.Tahiya,Muskita.Poetiray zijn offieren geworden bij de TNI.Geen enkel Ambonees heeft op de KMA in Breda gezeten. Er zijn meer Javaanen en Sundesen die dood zijn gegaan voor de Koningin dan Ambonesen vooral in de Atjeh oorlog.Die naar Holland zijn gegaan met hun familie, maakt het aantal veel. Die waren alleen die toevalig in Makassar en Ambon gestationeerd waren omdat ze bang zijn voor de wraak van de TNI wegens hun buitenporige wreedheid als soldaat.De Indonesische vrijheid strijders preveren door KL Totok soldaten gevangen genomen of Javaanse/Sundanese soldaten dan door de Ambonesen die zo wreed zijn zo als de Japanse.
[Quote: …wegens hun buitenporige wreedheid als soldaat]
Er zijn altijd twee kanten aan een medaille. En afhankelijk wie je het vraagt, is iemand een vrijheidsstrijder of terrorist.
Dat hele imago van wrede personen is trouwens door de Indonesiërs zelf gecultiveerd. Als je ziet wie er nu door de financiële instellingen als Citibank worden ingehuurd als bottenbrekers…. eh debt collectors. En anders zijn ze wel actief als Satpam of zo.