De Weduwe van Indië: von Gabain


Mensen die terugkeerden uit Indië vestigden zich in Den Haag. Ook veel Indische mensen die in Nederland gingen wonen  kozen voor deze stad en overleden er.  Dat is te zien aan de grafstenen.  Bijvoorbeeld met deze foto van de begraafplaats Nieuw Eykenduynen te Den Haag.

Wilhelmina von Gabain (=Willy) was samen met 3 broers geboren vóór het huwelijk van haar ouders. Twee jongere broers werden geboren in het huwelijk.
Haar moeder was de Javaanse vrouw Ngadijem, dochter van Sotroeno en Bok Ragli. Ze was geboren in 1882 te Doekoehsar, Kedoe en ze overleed in 1960 te Nederland.
Vader was Walter von Gabain uit Pruisen, die als militair naar Indië ging en daar politieinstructeur en commies bij de staatsspoorwegen werd. Geboren in 1866, overleed hij in 1946 te Bandoeng.
Wilhelmina volgde te Bandoeng de kweekschool van het Indo-Europeesch Verbond. De eerste kweekschool te Indië, opgericht in 1922. In die jaren te Indië waren het vooral vrouwen die de kweekscholen volgden. Ze haalde haar acte Lager Onderwijs in 1926 en kreeg onderwijsaanstellingen te Soemenep, Poerworedjo en Batavia.
In de bezetting kon ze zich beroepen op haar Javaanse moeder en vermoedelijk was ze daarom niet geïnterneerd. Broers van haar werden krijgsgevangene.
Samen met vier broers opteerde ze in 1950 te Bandoeng voor de Nederlandse nationaliteit, die ze niet hadden, want hun vader was een Duitser.
In april 1955 arriveerde ze met de Oranje in Amsterdam.
Er zijn geen gegevens over huwelijken en kinderen, ook niet in haar rouwadvertentie van 1991, ondertekend door de twee jongste broers.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

32 reacties op De Weduwe van Indië: von Gabain

  1. Bert Krontjong zegt:

    De familie von Gabain : In Duitse adellijke families is het voorzetsel VON iets wat het predicaat adel weergeeft .Claus von Amsberg is b.v van lage Duitse adel ,altijd mooi dat woordje von in je familienaam .Er zijn nogal wat adellijke Duitse mannen naar Indie gegaan en hebben daar een Inlandse vrouw ontmoet ,hun kinderen Indo,s dus hebben ook recht op de adellijke titel van Pa .De laagste Duitse titel is Freiherr te vergelijken met de Nederlandse titel Jonkheer .

  2. Bung Tolol zegt:

    Nog een kleine anekdote ,begin jaren 50 zat een alleenstaande Indo een beetje weg te kwijnen ,in zijn armzalig opvang pension ,hij was helemaal alleen ( Kasihan tog ) Tot er op een ( Goede) dag ,een hele dure auto kwam voorrijden bij dat pension en er een hele sjieke oude dame uitstapte ,dat bleek Freule van Pop tot Pop ( Of zo ) te zijn ,bleek die zielige Indo een kleinzoon te zijn van haar overleden lievelingsbroer .Nou die arme Indo kon instappen in die dure auto ,ken je nagaan hij had eerst alleen nog maar op een karbouw gezeten en het ging linea recta naar dat ook al imposante landhuis van die Freule ,daar aangekomen sprak het aanwezige blanke personeel hem aan met Jonkheer ( En dat was hij ook )en ze bogen en knipten allemaal als een scheermes voor hem .Aangezien die freule ongehuwd was en dus geen kinderen had ,werd die arme zielige Indo nu haar erfgenaam en hij vond een andere zielig Indisch meisje ,die ook al alleen was en in zo,n dom contractpension zat ,ze trouwden ,kregen kinderen en leefden nog lang en gelukkig .

  3. Don Ruwet zegt:

    Freiherr Baron Von Muenchhausen

  4. Bung Tolol zegt:

    De meeste indo,s die terugkwamen uit de kolonie werden vaak genegeerd door hun Hollandse familie ,soms zelfs met de nek aangekeken ,lees het verhaal van Lin Scholte “” Anak Kompenie “” In Holland stond Lin achter een deur en hoorde haar Hollandse oma zeggen “” Zal blij wezen als die bruine zigeuners vertrokken zijn !”” Maar niet altijd soms werden ze als de verloren kinderen binnengehaald ,bovenstaande anekdote is echt gebeurd ,alleen een beetje aangedikt door mij ,mijn Hollandse familie moest ook niks van ons weten in de jaren 50 ,toen we “” terugkwamen “” Behalve de jongste zus van opa ,die er ook nog eens zeer warmpjes bijzat ,zij had geen kinderen ,dus erfden mijn moeder en haar broers haar geld ,alleen hadden wij de kinderen er niks aan ,want ma was dol op het casino ,ach ja sudah maar !

  5. Jan A. Somers zegt:

    “werden vaak genegeerd door hun Hollandse familie ” Van de familie in Vlissingen, die al een hele hoop kwijt waren, kregen we van alles toegestopt. Borden, pannen, dekens, truien enz. En van de gemeente dubbele bonnen voor voedsel, textiel enz. En van de kerk kleding. Het was niet alles kommer en kwel!

    • Bert Krontjong zegt:

      Als u goed had gelezen schreef ik dat ook ,wat uw vader betreft ,hij is een ECHTE Vlissinger ,origineel uit Zeeland ,dus ook nog eens een echte Repatriant ,mijn vader had hier geen familie en was ook nog nooit in Nederland geweest net als ma en de kinderen ,eigenlijk telt dit voor de meeste Indo,s ,uw gezin had het geluk terug te vallen op hun Zeeuwse familie ,nou dat is u van harte gegund maar gaat u alstublieft niet uw positie met die van de meeste Indo,s vergelijken .

      • Jan A. Somers zegt:

        U had het toch over @werden vaak genegeerd door hun Hollandse familie@? Dat was toch mijn Hollandse familie? Maar zodat het weet, het was mijn Zeeuwse familie. Das ander soort volk.

        • Bert Krontjong zegt:

          Hr Somers ,u haalt een zin aan uit mijn verhaal ,zodat alles uit zijn verband wordt gehaald ,Ik schreef “” Werden vaak genegeerd door hun Hollandse familie “” Om daarna er aan toe te voegen “”Maar niet altijd ,soms werden ze als de verloren kinderen binnengehaald “” Kijk dat laatste laat u weg .,lijkt een beetje op manipuleren met woorden .En dat uw vader een Zeeuw was ,was mij niet ontgaan ik schreef “” Een ECHTE Vlissinger ,origineel uit Zeeland “” Ach no hard feelings ,misschien had u uw goede bril niet op .

        • Jan A. Somers zegt:

          Ik had helemaal niet moeten reageren. Het sloeg niet op mij, ik heb geen Hollandse familie.

    • R Geenen zegt:

      @En van de kerk kleding. Het was niet alles kommer en kwel!@
      Wel eens gehoord van de uitzondering op de regel?

      • Robert zegt:

        Kleding,etc. vrij? Mijn alleenstaande moeder moest in Nederland voor alles betalen , incl. de reis naar Holland per schip, van haar zuurverdiende spaargeld. Zij viel van de wal in de sloot. Niet voor alle Indos was het een hartelijk welkom in het gastvrije Nederland!

        • R Geenen zegt:

          @@Niet voor alle Indos was het een hartelijk welkom in het gastvrije Nederland!@@
          Voor de meesten niet. Velen die de gastvrije Nederlandse behandeling hebben ervaren zijn ook naar de USA vertrokken. En zoals reeds eerder gemeld, de Nl staat heeft zelf ambtenaren naar SoCal gestuurd en die hebben aangebeld bij de voordeur van deze mensen. Met de woorden U heeft nog een schuld aan Nederland wilden ze een enveloppe overhandigen. Een van deze mensen vertelde mij dat het volgens de plaatselijke wet verboden is, wat NL trachtte te doen.

        • Indorein zegt:

          “.. Niet voor alle Indos was het een hartelijk welkom in het gastvrije Nederland! “:

          Ik kan dit volledig beamen! Ik maak echter wel de kanttekening dat het hier de Indo’s betrof die in de periode 1948-1953 naar NL repatrieerden (de 1e groep).
          Ik zeg dat omdat ik van die 1e groep deel uitmaakte. Een deel van mijn familie kwam na 1956 en zelfs medio 60-ger jaren vdve. Hun ontvangst was niet te vergelijken met de onze; zoveel beter en zoveel hartelijker ook. Dat was voor mijn ouders een bittere pil mag ik wel zeggen.
          Ik zie het zo: de 1e groep heeft de kooltjes uit het vuur gehaald voor de latere groepen.
          Mijn vader werd van inkoper/administrateur in Indië van een hollandse multinational in NL “gedegradeerd” tot arbeider in de laagste klasse. Zijn lichaam ging er aan kapot.

          Familieleden die later in NL arriveerden hebben (gelukkig!) niet meegemaakt wat mijn ouders en wij de kinderen moesten meemaken: vernederingen, discriminatie, non-acceptatie etc. van het achterlijke dorp waar wij werden gedropt begin 50-ger jaren vdve.

        • R Geenen zegt:

          @@Familieleden die later in NL arriveerden hebben (gelukkig!) niet meegemaakt wat mijn ouders en wij de kinderen moesten meemaken: vernederingen, discriminatie, non-acceptatie etc. van het achterlijke dorp waar wij werden gedropt begin 50-ger jaren vdve.@@
          Precies! Wij kwamen eind januari 1951 in R’dam aan en werden in Gelderland gedumpt. Met alle gevolgen.

      • Jan A. Somers zegt:

        Wat ben ik toch lid van de enige bijzondere familie in de wereld!

        • R Geenen zegt:

          Bijzondere? Nee, zo zie ik het weer niet.

        • e.m. zegt:

          Ik denk eerder dat van de tevreden ‘zwijgende meederheid, u één van de weinigen bent, die dat hardop uitspreekt !

        • R Geenen zegt:

          Wie waren volgens u de zwijgende Indische meerderheid. Dat waren volgens mij de Indische ouders en hun kinderen die in Indie voor de oorlog waren geboren. En die meerderheid hebben wel hun ontstemming geuit over de Nl behandeling tijdens de jaren 60/70. Als u het tegendeel kan bewijzen, dan hoor ik het graag.

        • Loekie zegt:

          Als er een ‘tevreden zwijgende meerderheid’ is, waar komen dan die constante geluiden van ‘kasian2, erkenning, geld enz vandaan? Moet dan wel van een ontevreden minderheid zijn. Een minderheid die nog wel eens wil beweren te spreken namens DE Indische gemeenschap.
          Overigens: zou kunnen dat er een tevreden meerderheid is, maar die meerderheid is in meerderheid tevreden GEWORDEN. In het begin waren ze dat niet. Of beter gezegd: ze waren niet blij: ontheemd, bekeken, zoekende enz. Maar ze deden poekoel teroes en vonden hun plaats. En hun kinderen kregen en pakten kansen. maar zoals je je jeugdjaren nooit vergeet, zo vergeet je ook nooit de beginjaren in Holland. En sommigen rolden in een gespreid bedje en werden vertroeteld, maar anderen werden alle kanten uit gebanting. Die van het gespreide bedje moeten daar niet laatdunkend over doen.

        • R Geenen zegt:

          Uw woorden komen overeen met de meerderheid. Trouwens zoekt en google maar op het internet betreffende de Nl ontvangst van de Indische mens die uit Indie werden geschopt. Artikelen en boeken zijn er zat, die dat kunnen bevestigen. En die zwijgende meerderheid, zolang ze in leven zijn, zullen dat niet vergeten. Dat is bij hun allen in hun achterhoofd opgeslagen. Als wij er straks niet meer zijn, is dat een onderdeel van de Nederlandse geschiedenis. Een zwarte bladzijde, die ook weer aan de beurt komt.

        • Jan A. Somers zegt:

          ” die dat hardop uitspreekt !” Tevreden mensen klagen niet. Die eten hun bordje rijst met rendang en maken ruzie, of die nou droog of nat moet zijn.
          Meneer e.m., op Walcheren rijden wij altijd met de bus over de Westkappelse zeedijk, en dan zie je geen kleine dingen. Nu zag ik op TV dat er een klein monumentje zou staan van de bevolking voor de daar opgevangen ‘Ambonezen’. Kent u dat? Maar ik dacht dat er ook problemen waren geweest? Proletarisch winkelen, schieten, prikkeldraad enzo? Ergens gelezen: ”Het had niet mogen gebeuren. We moeten ons ervoor schamen’, aldus Van der Zwaag.’.

        • e.m. zegt:

          J@Nu zag ik op TV dat er een klein monumentje zou staan van de bevolking voor de daar opgevangen ‘Ambonezen’. Kent u dat?@

          — Jazeker, twee jaar geleden nog langs gefietst en met m’n point and shoot willen vastleggen, evenals verderop die tank uit WOII en het monument opgedragen aan Charley Toorop. De foto van het @klein monumentje@ was niet zo geslaagd als hierop is te zien: https://www.zeeuwseankers.nl/verhaal/moluks-monument-in-westkapelle

          @Maar ik dacht dat er ook problemen waren geweest? Proletarisch winkelen, schieten, prikkeldraad enzo?@

          — De Indonesische schrijver/journalist Mochtar Lubis liet in het midden van de 90-er jaren v.d.v.e. al eens optekenen: “”Toen ik meer wilde weten over onze geschiedenis, moest ik naar Nederland om daar boeken over ons te lezen.””

          Voor mij geldt mutatis mutandis feitelijk hetzelfde v.w.b. de geschiedenis van Molukkers in Zeeland. Ik zeg het Lubis dus na: “”Wat ik vooral waardeer van de Zeeuwen* (*e.m.), is dat ze alles opschrijven en documenteren.”” Waarvan acte: https://www.zeeuwseankers.nl/verhaal/molukkerkamp-westkapelle

        • e.m. zegt:

          @Loekie zegt: 7 oktober 2019 om 22:29 Als er een ‘tevreden zwijgende meerderheid’ is, waar komen dan die constante geluiden van ‘kasian2, erkenning, geld enz vandaan? Moet dan wel van een ontevreden minderheid zijn.@
          — Sir Arthur Conan Doyle laat zijn deductie held dan zeggen: “Elementary my dear Watson.”

          @Een minderheid die nog wel eens wil beweren te spreken namens DE Indische gemeenschap.@
          — Point taken!

        • Jan A. Somers zegt:

          ” Waarvan acte:” Dit verhaal + foto’s zocht ik. Bedankt. Die Molukkers in Havendorp waren daar heel lang nadat wij daar hebben gewoond. Wij waren niet zo ruig als die Alfoeren!

  6. Bert Krontjong zegt:

    Ja die Amerikanen waren not amused ,toen ze er achter kwamen dat die gratis kleding zendingen ,gewoon in rekening werden gebracht bij die gerepatrieerden .Een enkeling had het wel getroffen in Nederland met die opvang ,zeker als ze goede familie banden hadden alhier maar de meeste Indo,s hadden dat niet .Mijn ouders konden alleen het hoofd boven water houden ,doordat een broer van mijn moeder ,zich al eerder hier gevestigd had en een zeer goede baan had ,hij leende/gaf mijn vader het nodige geld voor zijn grote gezin ,zonder dat had het heel donker uitgezien voor ons gezin .

    • R Geenen zegt:

      @@zonder dat had het heel donker uitgezien voor ons gezin .@@
      Toen mijn moeder de rekening van het voorschot kreeg gepresenteerd, was dat ongeveer 6 maal hoger dan de eenmalige japanse compensatie vergoeding van een kleine 400 guldens, dat via SAIP ook binnenkwam. Mijn moeder noemde dat dan ook een Jodenfooi. Ze had haar man verloren wegens maanden lange martelingen en zelf heeft ze met haar kinderen 3 1/2 jaar in Padang en Bangkinang in japankampen honger geleden. Zowel Nederland als japan waren verantwoordelijk voor de burgerslachtoffers. Echter ze gooiden als vrienden na de oorlog het op een akkoordje en vulden elkaars zakken.

    • Arthur Olive zegt:

      Iemand uit Nederland kwam bij vrienden van mij aankloppen voor meubelvoorschot.
      In California heet dat cross-country collections en daarvoor hadden ze een permit nodig.
      Mijn vrienden hebben die man de deur gewezen.
      Later zijn ze met vacantie naar Nederland gegaan zonder moeilijkheden.

      • R Geenen zegt:

        @Mijn vrienden hebben die man de deur gewezen.@
        Dito hier. Heb tijdens onze lunch kumpulan al van een paar anderen het zelfde verhaal gehoord.
        Gewoon schaamteloos. Vooral als je tegenwoordig leest hoeveel geld er wordt gebruikt voor een ieder die binnenkomt. Persoonlijk zou ik nooit als een ambtenaar bij zo’n afdeling willen werken.
        Vermoedelijk ben ik ook daar totaal voor ongeschikt.

  7. Robert zegt:

    Een ontevreden minderheid van Indos die klaagt over de “hartelijke ontvangst” in Nederland? Wie weet waarom Het Gebaar(met de big finger) in het leven werd geroepen?. Was er geen kille ontvangst? To Hell with those SOBs die beweren dat er geen koele ontvangst was in Nederland voor vele Indos. Vele ware Indos hebben voor alles betaald; zelfs voor een meubel en kleding voorschot etc.!

  8. Boeroeng zegt:

    Mensen, we zijn te veel offtopic geraakt.
    ineens lijkt me dat niet zo respectvol naar de persoon om wie dit topic begon.

    Heb je nog wat te zeggen? Ga door in topic Indische soos
    https://indisch4ever.nu/2018/12/15/indische-soos-6-selamat-hari-natal-dan-tahun-baru/

Reacties zijn gesloten.