Nationale Herdenking 15 Augustus 1945

U kunt geen zitplaats meer reserveren voor de Nationale Herdenking bij het Indisch Monument. Ook zonder toegangskaart bent u van harte welkom tijdens de Herdenking! Het middagprogramma in Crowne Plaza is volledig uitverkocht. Stichting Herdenking 15 Augustus 1945

De 18-jarige Jésaja Gunawan van het Haagse Vrijzinnig Christelijk-Lyceum is één van de sprekers tijdens de Nationale Herdenking 15 augustus 1945. Tijdens de ceremonie deelt hij verhalen van zijn familie uit toenmalig Batavia.
Tijdens de herdenkingsplechtigheid leggen de zussen Monique en Suzanne Klemann van de band Loïs Lane samen met hun familie de drie-generatie-krans, vertelt Jésaja over zijn familiegeschiedenis en treedt zanger Sjors van der Panne (40) op.   denhaagfm.nl

Ellen Deckwitz verzorgt toespraak tijdens Nationale Herdenking 15 augustus Parool

De Osse zangeres Floortje Smit (36) brengt op 15 augustus een ode aan haar Indische grootmoeder tijdens de Nationale Herdenking 15 augustus 1945. bd.nl

Dit bericht werd geplaatst in agenda - evenementen. Bookmark de permalink .

18 reacties op Nationale Herdenking 15 Augustus 1945

  1. Boeroeng zegt:

    Persbericht van de stichting natonale herdenking 15 augustus:

    —————————————–

    7 augustus 2019
    Nationale Herdenking 15 Augustus 1945 is voor alle slachtoffers van het Japanse oorlogsgeweld in WWII
    ‘Toen 75 jaar geleden in Nederland de bevrijding begon, was vrede in Nederlands-Indië nog heel ver weg’
    image image

    15 augustus 1945 markeert het officiële einde van de Tweede Wereldoorlog binnen het Koninkrijk der Nederlanden. Ieder jaar herdenken we op deze dag bij het Indisch Monument in Den Haag álle slachtoffers van de Japanse bezetting van Nederlands-Indië en de directe gevolgen daarvan. Het programma is dit jaar breder en jonger dan ooit.

    Dichter en schrijver Ellen Deckwitz (37) houdt op 15 augustus de toespraak, niet eerder was er een hoofdspreker van de derde generatie tijdens de herdenkingsplechtigheid. Daarnaast leggen de zussen Monique en Suzanne Klemann van band Loïs Lane samen met hun familie de drie-generatie-krans, vertelt Jésaja Gunawan (18) van het Haagse Vrijzinnig Christelijk-Lyceum over zijn familiegeschiedenis en treedt zanger Sjors van der Panne (40) op. Alle sprekers en artiesten hebben verschillende wortels in voormalig Nederlands-Indië en delen op 15 augustus hun eigen verhaal. Minister-president Mark Rutte, leden van de Koninkrijksregering, ambassadeurs en leden van de eerste generatie oorlogsgetroffenen leggen kransen bij het Indisch Monument. De plechtigheid wordt afgesloten met een defilé.

    15 augustus 1945 is een kantelpunt in de Nederlandse geschiedenis. Het oorlogsgeweld en de grootschalige ontheemding hebben een enorme sociale en culturele impact gehad op Nederland. Als gevolg van de oorlog wonen er in Nederland inmiddels ruim twee miljoen mensen met wortels in voormalig Nederlands-Indië. Met allen een eigen (oorlogs)verhaal. Een brede mix van Nederlanders met o.a. een Indische, Molukse, Papoea, Chinese, Hollandse en Indonesische achtergrond. De oorlog in Azië werkt door tot op de dag van vandaag bij vele mensen, families en op onze samenleving als geheel.

    Op én rondom 15 augustus wordt er tijdens meerdere herdenkingen door het hele land stil gestaan bij deze gedeelde geschiedenis. De Melati, de Indische jasmijn, wordt dan gedragen als symbool van respect, betrokkenheid en medeleven.

    Voor meer informatie over de Nationale Herdenking bij het Indisch Monument in Den Haag, de live tv-uitzending door NOS, het aansluitende culturele programma en herdenkingen bij andere monumenten zie 15augustus1945.nl of onze sociale media kanalen. Voor persaccreditatie, zie de noot voor de redactie. Hieronder vindt u meer informatie over de sprekers, kransleggers en artiesten gedurende de dag.

    Thema 2019 | Brandend Verlangen
    Toen 75 jaar geleden in Nederland de bevrijding begon, was vrede in Nederlands-Indië nog heel ver weg. Misschien wel verder dan ooit. Zowel binnen als buiten de kampen nam voor brede lagen van de bevolking de ellende alleen maar toe. Wanhopig hield men vast aan elk gerucht dat de oorlog spoedig voorbij kon zijn, waardoor het verlangen almaar vuriger werd. Een brandend verlangen om geliefden terug te zien. Een brandend verlangen naar een betere toekomst, naar een wereld van vrede en veiligheid.

    Publieksoproep – Wie bedank jij? #ikherdenk #15augustus1945
    Op én rondom 15 augustus wordt er tijdens herdenkingen en online campagnes door het hele land stilgestaan bij (oorlogs)verhalen uit de gedeelde geschiedenis. De #ikherdenk is al enige jaren trending rond 15 augustus.

    Er is dit jaar een extra actie, ingezet door een kleindochter die haar leeftijdsgenoten wil aanzetten wat extra aandacht te geven aan hun grootouders: ‘Wie bedank jij in het licht van 15 augustus 1945? Wie verdient VIP tickets op 15 augustus 2019? Maak een selfie waarop je een foto vasthoudt van de persoon die je bedankt. Leg in de beschrijving kort uit wie je bedankt en waarom. Deel deze op je social media accounts met de #15augustus1945 en #ikherdenk. > Deel de oproep online.’ Voor meer info: http://www.15augustus1945.nl

    Cultureel programma: 15.30 – 16.15 uur
    Na de herdenkingsplechtigheid bij het Monument is er een Indische lunch en cultureel divers middagprogramma in het Crowne Plaza met o.a. muziek van Floortje Smit en Robinson Jouwe, moderne dans van Cheroney Pelupessy, theater van de broers Henry en Joshua Timisela en een expositie ‘Peranakan’ van kunstenaar Kevin Kwee. Het gehele progamma van de herdenkingsplechtigheid en het culturele middagprogramma in het Crowne Plaza is hier terug te vinden.

    Sprekers en artiesten herdenkingsplechtigheid
    Ellen Deckwitz is dichter, theatermaker en columnist voor NRC Handelsblad en De Morgen. Ze bracht drie dichtbundels uit en publiceert dit najaar ‘Hogere Natuurkunde’ – een dichtbundel over haar Indische familieverleden.
    Sjors van der Panne deelt de liefde voor het Franse chanson en het Nederlandstalige lied met zijn publiek. Liederen van zichzelf wisselt hij af met klassiekers van zijn helden. In 2008 won hij de publieksprijs tijdens het Concours de la chanson. Sjors was in 2014 finalist van The Voice of Holland. Na een aantal succesvolle theatertournees werkt hij momenteel aan een nieuw album ‘Altijd zo gegaan’ dat in 2019 verschijnt. Sjors heeft een bijzondere band met zijn Indische Oma.
    Jésaja Gunawan, scholier van het Vrijzinnig Christelijk-Lyceum, is geboren en getogen in Nederland; zijn beide ouders komen uit Indonesië. Zijn oma is geboren in Indonesië en van Nederlandse afkomst. Zijn opa is Indonesisch en werkte op de Indonesische ambassade. Vanwege zijn werk kwam de familie regelmatig in andere landen en in contact met diverse culturen. Jésaja’s vader verhuisde op 15-jarige leeftijd naar Nederland en woonde bij de Nederlandse familie van zijn moeder. Jésaja is trots op zijn familiegeschiedenis.
    Kransleggers voor de burgerslachtoffers en militaire slachtoffers
    Marijke de Wit-Knottenbelt is in 1942 geboren in Bandoeng. Haar vader was als jurist lid van de Landraad en de Hoge Raad en werd als reserve officier in 1942 gevangengenomen door de Japanners, nog voordat Marijke geboren was. Haar moeder heeft met vier jonge kinderen kamp Tjideng overleefd. Haar vader is op 18 mei 1945 overleden in Kebon Waroe. In 1946 is het gezin gerepatrieerd naar Nederland. Marijke is getrouwd met Bob, wiens vader als KNIL officier aan de Birma Spoorlijn werd tewerkgesteld. Bob wist met zijn Indische moeder als Buitenkamper de oorlog te overleven.
    Maurits Baal is geboren in 1923 en was dienstplichtig soldaat bij het KNIL tijdens de inval van de Japanners in Bandoeng. Na de capitulatie volgde zijn internering. Eerst in Tjimahi, later werd hij via Soerabaja naar Flores getransporteerd. Na een jaar werd hij met een van de Hell Ships naar Frans Indo-China vervoerd om dwangarbeid te verrichten. Daar maakte hij uiteindelijk de bevrijding mee.
    De drie-generatie-krans wordt dit jaar gelegd door de familie Klemann: Hedwig Klemann-Bekker (eerste generatie) Suzanne Klemann en Monique Klemann (tweede generatie) en Lex Bekker (derde generatie). De vader van Hedwig werd als krijgsgevangene ingezet aan de beruchte Birma Spoorlijn. Het vaderloze gezin van moeder, vier meisjes en een jongen hadden het zwaar als buitenkampers zonder inkomen. De capitulatie van Japan bracht geen vrede. Broer Lex verbleef vanaf oktober 1945 maandenlang onder erbarmelijke omstandigheden in de gevangenis in de Werfstraat. De rest van het gezin kon slechts ternauwernood in veiligheid worden gebracht. Na zijn terugkeer uit Birma in 1946 bleef de vader van Hedwig militair en in 1949 kon het gezin met groot-verlof naar Nederland. Ze zijn nooit meer terug gegaan.
    Artiesten cultureel middagprogramma
    Cheroney Pelupessy is professioneel danseres, docente en choreografe. Na het afronden van de dansopleiding is ze werkzaam geweest in zowel binnen- als buitenland. De afgelopen jaren heeft zij zich verdiept als uitvoerend producente. In haar dans laat Cheroney zich inspireren door haar Indische en Molukse roots. Met haar interdisciplinaire dansvoorstelling ‘Samsara’ ambieert zij om een brug te creëren tussen Aziatische en Westerse werelden.
    Bird of Paradise, een van de stukken die Robinson Jouwe zal spelen gaat over zijn Papua achtergrond en grootvader Nicolaas Jouwe. Bij de geboorte van Robinson gaf zijn opa hem volgens de traditie een Papuanaam. Dat werd Tiage oftewel paradijsvogel. Robinson componeerde het nummer ongeveer twee weken voordat zijn grootvader overleed. Robinson speelt samen met strijkers: Ester Potjes- altviolist, Rozemarijn Kaspers- violist en Doris Veldman- cellist.
    The Brothers Timisela, broers Henry en Joshua Timisela, maken verteltheater op basis van hun persoonlijke ervaringen. Al vier seizoenen lang spelen zij landelijk in de grote en kleine theaters. Hun debuut Het Geheim van The Brothers Timisela werd een onverwacht succes. De vierde en nieuwste voorstelling ‘Hotperdomme Nou!’ gaat vanaf september 2019 in reprise. Met hun voorstellingen willen zij het brede publiek inzicht bieden in hun beleving van de Molukse gemeenschap in Nederland.
    De 7-koppige band Orange Lane is een veelgevraagde all-round band voor o.a. Kumpulans, Pasar Malams, en Veteranendagen in zowel binnen- als buitenland. In 2004 werd de band geformeerd met leden die hun roots hadden in het voormalige Nederlands Nieuw-Guinea. De bandnaam wordt ontleend aan de Oranjelaan: een bekende straat in de voormalige hoofdstad Hollandia. Ze spelen zowel Indische liederen als Indorock en Country.
    Op haar vijftiende wint Floortje Smit de publieksprijs van De Soundmixshow. In 2006 behaalt ze ook de finale van Idols. Het begin van een professionele zangcarrière is een feit. Ze trad op als leadzangeres in de Dinnershow of Dreams en vertolkte de hoofdrol in de musical ‘We Will Rock You’. In 2012 deed zij mee aan The Voice of Holland. Hier wist zij als finalist de derde plek te bemachtigen. Op 15 augustus brengt zij een nummer ten gehore als ode aan haar Indische grootmoeder.
    Met dank aan
    De Nationale Herdenking zou zonder vrijwilligers niet mogelijk zijn. Naast de inzet van vele individuele vrijwilligers, dragen ook het Zeekadetkorps en het Vrijzinnig-Christelijk Lyceum belangrijk bij aan de totstandkoming van de herdenking. De herdenking wordt ook ondersteund door het personeel van de stafcompagnie van de Luchtmobiele Brigade.

    Stichting Nationale Herdenking 15 Augustus 1945 werkt samen met het Nationaal Comité 4 en 5 mei, het Ministerie van Defensie en het Indisch Herinneringscentrum. De Nationale Herdenking 15 Augustus 1945 wordt financieel mede mogelijk gemaakt door subsidies van het Ministerie van VWS en bijdragen van vele donateurs.

    • Loekie zegt:

      “Alle sprekers en artiesten hebben verschillende wortels in voormalig Nederlands-Indië en delen op 15 augustus hun eigen verhaal.”
      Totaal niet interessant die eigen verhalen tijdens de grote herdenking. Keesie komt niet helemaal uit Groningen om het eigen verhaal van een derde generatie te horen. Keesie wil beschouwingen horen, een grote gedachte over het grote verhaal.
      Verhaaltjes als ‘mijn tante heeft zus, mijn oom heeft zo’ zijn voor de spreker interessant, maar niet voor een massa.

      • Boeroeng zegt:

        Volgens mij willen bezoekers van indiëherdenkingen wel de persoonlijke verhalen horen van sprekers en andere bezoekers.
        Mensen zitten daar ook om persoonlijke redenen…de familiegeschiedenis, de ouderen die er niet meer zijn . Kennissen.

        • Jan A. Somers zegt:

          “Mensen zitten daar ook om persoonlijke redenen” Ja, ja, ja!!! Verhalen als een soort mantra om je te helpen bij je meditatie, wat dat ook moge zijn. Ik luister altijd naar de stemmen in de wind. En bij een herdenking de last post. Dat doet me wat.

        • e.m. zegt:

          — Burgemeester Halsema van Amsterdam beëindigde haar 4 mei-toespraak als volgt:

          “Daarom geven we de herinnering aan onvrijheid door, alsof de oorlog gisteren was.
          Ook als niemand meer weet wat het is om in een bezet land te leven.
          Daarom herdenken we … dit jaar, volgend jaar en alle jaren daarna”.

        • Loekie zegt:

          Indonesiërs hoeven zich niks te herinneren, die weten nog heel goed hoe het is om te leven in een bezet land.
          Halsema bedoelde ook dat?

        • R Geenen zegt:

          Is de vraag of Halsema dat weet of bedoeld. Vermoedelijk heeft iemand anders haar speech opgeschreven.In iedere geval ontbreken haar de ervaringen.

        • e.m. zegt:

          @Loekie zegt: 7 augustus 2019 om 22:14 Halsema bedoelde ook dat?@

          — Wat vindt u zelf van wat Halsema bedoelde tijden de 4 mei herdenking op de Dam?

        • e.m. zegt:

          @Loekie zegt: 7 augustus 2019 om 23:24@

          — ?????

    • e.m. zegt:

      @Ellen Deckwitz verzorgt toespraak tijdens Nationale Herdenking 15 augustus@

      “”Tijdens de herdenking gaat Deckwitz in op het thema van deze herdenking, brandend verlangen, en wat dit betekent voor zowel degenen die de oorlog meemaakten als voor de generaties daarna.””

  2. Loekie zegt:

    Speeches van 3e, 4e, 5e generatie zijn bloedeloos. Kunnen ze niks aan doen. Ze staan er te ver van af. Je krijgt dan getheoretiseer, boekenwijsheid, moderne opvattingen.
    Daarom ben ik ervoor om op een gegeven moment de ‘traditionele’ herdenkingen te stoppen. Jongeren die daar behoefte aan hebben kunnen dan op hun manier een nieuwe traditie beginnen.
    Dat stopzetten is van belang om de enkelingen die er nog zijn te vrijwaren van een herdenking die geen donder meer te maken heeft met hun leven, hun wereld, hun ervaringen.
    Voorbeeld: als jouw vader is onthoofd, je moeder is verkracht en twee broertjes zijn overleden omdat er geen medicijnen waren, dan moet een spreker van 29 jaar oud tijdens de herdenking bijvoorbeeld niet ouwehoeren over verdraagzaamheid, gastvrijheid voor migranten, bruggen slaan, vergevingsgezindheid en broederschap met wie dan ook. Dan namelijk is er zacht gezegd sprake van een generatiekloof.

    • Indorein zegt:

      @ .. Daarom ben ik ervoor om op een gegeven moment de ‘traditionele’ herdenkingen te stoppen… @ :

      Ik kan me hier ook wel in vinden eerlijk gezegd. Zelf ben ik net na de 2e WO geboren. De traumatische ervaringen van mijn moeder (vrouwenkamp) zijn gebrand in mijn jeugdherinneringen, maar een ander kan dat niet voelen, ook mijn kinderen niet.
      Met mijn dood (hopelijk nog even uitstel!) en die van mijn broers en zusters is ook het verhaal van mijn moeder verdwenen.

      Daarbij: de Nederlandse banden met Japan zijn uitermate vriendelijk te noemen! Want pecunia non olet! Onze handel met Japan moet koste wat kost blijven floreren.
      Dus het Japanse verleden moet worden vergeten of gebagatelliseerd in het belang van de economie. De geschiedenis wordt herschreven (bijvoorbeeld: wat een onmenselijk leed de AMERIKANEN hebben verricht door op die arme zieltjes in Japan 2 atoombommen te werpen). Dat zouden wij, Nederlanders van nu, toch nooit hebben gedaan?

      Laat het verleden maar rusten. We herdenken de 80-jarige oorlog en de inval van Napoleons leger met al hun verschrikkingen ook niet meer, integendeel, we gaan massaal ook dit jaar weer naar Frankrijk en de Spaanse costa’s en komen dan terug met opwindende verhalen hoe leuk en vriendelijk die Spanjaarden toch wel niet zijn en dat de Fransen nog altijd roepen “vive La France!” etc. Maar ook daar geldt: pecunia non olet!

      Dus voor een keer ben ik het nu wel eens met dhr. Loekie.

  3. Bert Krontjong zegt:

    Zegt men weleens “” Je bent pas dood ,als niemand meer over je praat “” Ja die herdenkingen in Den Haag ,prachtig zo,n monument maar de meeste mensen daar aanwezig herdenken toch hun overleden familieleden ? Daar zat bij mij de kneep ,voor zover ik wist ,waren er geen familieleden van mij omgekomen bij die grote oorlog .Totdat ik een e-mailtje van Boeroeng kreeg ,een halfbroer van mijn oma was omgekomen bij die ramp met de Junyo Maru ,halfbroer van mijn oma ? wist niet eens dat zij die had ,even geinformeerd bij oudste zus ( 1939) ja klopt zei ze oma had ook halfbroers ,nou zet ik dus ook een bloemetje bij dat monument ,nadat ik eerst de bloemetjes buiten heb gezet in de kroegen van Den Haag .Die halfbroer is niet oud geworden 38 jaar en of hij een Indo of totok was ? geen idee mijn oma was een Indo ( Javaanse moeder /Hollandse vader ) Ik speculeer een totok ,nou ja wat maakt het uit ,als het een Inlander was geweest ook goed ,ik zet daar een bloemetje wel na die herdenkingen met zijn naam erop ,heb ik dit jaar toch wat goeds gedaan .

    • Bert Krontjong zegt:

      Er wordt in Indische kringen altijd en alleen maar gesproken over Europese familieleden omdat we die in de archieven makkelijk kunnen achterhalen maar onze Inlandse zeg maar Indonesische familieleden ? Daar weten we geen bal van af ,misschien zijn daar ook vele slachtoffers gevallen ? Weet je wat ik zet 2 bloemetjes neer 1 voor die mij onbekende halfbroer en 1 voor die mij eveneens onbekende Indonesische familieleden .

      • Bert Krontjong zegt:

        Hoor net dat er een aktie is in Den Haag ,3 bloemetjes halen 2 betalen nou dat derde bloemetje zet ik neer voor dat arme kleine kind ,dat zat te spelen op zijn fietsje en werd opgeblazen door die A-Bom .

        • Indorein zegt:

          Nou Bert K., door jouw gulle hand zal de Nederlandse bloemenhandel in ieder geval niet ten onder gaan.

Laat een reactie achter op Loekie Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.