Een jaar na het interview 

Ik ben nu ruim een jaar verder, een jaar na het interview met Armando Ello.
Het boek ‘Twijfelindo’ is gelanceerd en alle verhalen zijn gedocumenteerd. Ieder kon zijn visie geven op de term ‘TwijfelIndo’. Een persoonlijk verhaal met een soms confronterende foto.De uiterlijke kenmerken van het Indisch zijn vervagen door steeds verdere vermenging van bloed. Voor mij persoonlijk was het een begin van een zoektocht. Een zoektocht waarin het Indische deel van mijn bloed centraal stond.Een blik naar binnen en een confrontatie met taboes. HoezoIndo

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

9 reacties op Een jaar na het interview 

  1. Robert zegt:

    Vermenging van bloed met santen, ketjap en mayonnaise.

  2. J.A. Somers zegt:

    “het Indische deel van mijn bloed ” Om de paar weken moet ik mezelf prikken en mijn INR doorgeven aan de Trombosedienst. Ik zal ze vragen hoe of ik een kleurtest kan doen naar lichtgetint.

  3. ellen zegt:

    “Het Indische deel van mijn bloed.” Is die zoektocht typisch iets van het postkoloniale tijdperk? In Nederlands-Indie bestonden er ook al twijfelindo’s, alleen op een andere wijze.

    “Officieel werd er binnen de Europese bevolkingsgroep geen onderscheid gemaakt tussen volbloed en halfbloed Europeanen. De indeling van de bevolking was gebaseerd op het soort recht waar men onder viel. Indie kende sinds 1854 twee soorten rechtspraak: het Europees recht voor Europeanen en daarmee gelijkgestelden, en het inheems recht voor de inheemse bevolking en zij die hiertoe gerekend werden. Indo-Europeanen kwamen zowel onder de Europese als de inheemse bevolking voor. Welk recht op een Indo-Europeaan van toepassing was, was afhankelijk van zijn staatsrechtelijke status (waarmee eveneens zijn sociale positie als Europeaan of Inlander in de Indische samenleving bepaald werd)”. (Bron: Warm bloed, proefschrift Petra Boudewijn 2017).

    • Jan A. Somers zegt:

      Vergeet de Vreemde Oosterlingen niet. Ook zijn hadden recht op hun eigen beginselen:
      I.S. Art, 131, (2) b. de Inlanders, de Vreemde Oosterlingen (…) voor zooverre de bij hen gebleken maatschappelijke behoeften dit eischen, hetzij aan de voor Europeanen geldende bepalingen, voor zooveel noodig gewijzigd, hetzij met de Europeanen aan gemeenschappelijke voorschriften onderworpen, terwijl overigens de onder hen geldende, met hunne godsdiensten en gewoonten samenhangende rechtsregelen worden geëerbiedigd, waarvan echter mag worden afgeweken, wanneer het algemeen belang of de bij hen gebleken maatschappelijke behoeften zulks vorderen.
      (4). Inlanders en Vreemde Oosterlingen zijn bevoegd om, voor zooverre zij niet reeds met de Europeanen aan gemeenschappelijke voorschriften zijn onderworpen, zich in het algemeen of voor eene bepaalde rechtshandeling te onderwerpen aan niet op hen toepasselijke voorschriften van het burgerlijk en handelsrecht der Europeanen. (…).
      “wie gebruikt er nog kapur sirih in de keuken?” Nee, maar wel het gelijke gezuiverde kalk van de drogist. Om het suikergebruik bij rabarder te halveren, en bij spinazie (kalkvreter). Dit laatste in Indië ook bij de bajem. Bij dat laatste gebruikte mijn moeder en baboe Soep, en ook mijn Zeeuws meisje, overigens ook mais als kalksupplement.

  4. Anoniem zegt:

    Over ketjap, mayonaise enz gesproken: wie gebruikt er nog kapur sirih in de keuken?

  5. PLemon zegt:

    @ Voor mij persoonlijk was het een begin van een zoektocht. Een zoektocht waarin het Indische deel van mijn bloed centraal stond.Een blik naar binnen en een confrontatie met taboes

    # Uit een eerder commentaar..
    . NB(De nieuwe generaties groeien hier op met de Hollandse sociale codes)

    # Jeroen v Uhm : ” En natuurlijk maakt het feit dat wij zowel Europees als Indonesisch bloed en cultuur hebben ons uniek.
    Echter sinds mijn reizen naar Indonesisch maak ik me geen illusies meer, de Indische cultuur van onze (groot)ouders was voor een groot deel Indonesisch.
    Een aantal voorbeelden die ik in het boek tegenkwam die typisch Indonesisch zijn:
    Over het algemeen proberen Indonesiers in hun relatie met anderen de sociale harmonie en persoonlijke eer te behouden. In hun relatie met anderen doen Indonesiers hun uiterste best om respect te tonen aan mensen met een hogere status, die bepaald wordt door leeftijd, afkomst, opleiding en de functie in een bedrijf. bron: http://www.everyculture.com Indonesians
    https://indisch4ever.nu/2011/01/29/indische_onbenoemd/

    • R Geenen zegt:

      @@In hun relatie met anderen doen Indonesiers hun uiterste best om respect te tonen aan mensen met een hogere status, die bepaald wordt door leeftijd, afkomst, opleiding en de functie in een bedrijf. @@

      Wat dat betreft zie ik ook in mijn familie dat verschil tussen de Indo’s hier in CA en NL.

Laat een reactie achter op Anoniem Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.