Opinies over het excessenonderzoek

https://www.ind45-50.org/

Micha’el Lentze bestuurslid van Federatie Indische Nederlanders in de volkskrant’:

Telt Nederlands leed? Het is een vraag waaraan volgers van het onderzoek Dekolonisatie, geweld en oorlog. Indonesië 1945-1950 niet kunnen ontkomen. De opzet van het onderzoek is zo weinig onbevangen en onafhankelijk dat het lijkt alsof er moet worden toegewerkt naar een maatschappelijk wenselijke conclusie. Het is het resultaat van jarenlang gelobby door een bont gezelschap van dubieuze activisten, waardoor Nederlands leed wordt gebagatelliseerd en weggemoffeld.

Ook in de Volkskrant Lara Nuberg. historicus en schrijver van de blog gewooneenindischmeisje.nl.

Je zou op zijn minst verwachten dat een land dat zijn eigen oorlogsmisdaden gaat onderzoeken dit doet in samenwerking met de slachtoffers en eventueel nog een andere onafhankelijke (internationale) partij.
Merkwaardige keuze
Dat dit niet het geval is, toont dat het onderzoek slechts stoelt op het vertrouwen dat we moeten hebben in de integriteit van Nederlandse historici. Het is een vertrouwen dat moeilijk te verkrijgen is,

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

32 reacties op Opinies over het excessenonderzoek

  1. ellen zegt:

    https://iisr.nl/keuvelen-over-kolonialisme-in-indonesie/

    Volgens Lentze (FIN): In het Indonesie-onderzoek dreigt te weinig aandacht te zijn voor de slachtoffers van het Indonesisch geweld. Telt Nederlands leed?
    De Indonesische historicus Sandew Hira stelt:
    Wat willen de koloniale onderzoekers van KITLV, NIMH en NIOD doen? Ze willen de Bersiap loskoppelen van de koloniale geschiedenis. Het geweld van de kolonisator gedurende enkele eeuwen zal geen onderdeel zijn van hun onderzoek. De horrorverhalen van de Bersiap moeten laten zien dat de vrijheidsstrijd van het Indonesische volk moreel niet te rechtvaardigen was, omdat er mensen op gruwelijke wijze zijn vermoord door vrijheidsstrijders. Het geweld van de kolonisator en die van de vrijheidsstrijders worden gelijk gesteld aan elkaar. Geweld is geweld.

    • RLMertens zegt:

      @Ellen; ‘geweld is geweld etc.’- Bersiap loskoppelen van de vrijheidstrijd, dat is wat onze historici doen. Om aan te geven dat ons moraal anders is. Want onze ethische richting; de Inlander verheffen, werd hierdoor wreed verstoord. We hadden juist het beste voor met ‘ons Indië’. Dat die Inlanders daar anders over dachten, na eeuwen van exploitatie/onderdrukking, was voor ons een verrassing. Onze mythe was toch dat zij gelukkig en tevreden waren over onze bestuur. Wij hadden toch een model kolonie! We pacificeerden(= vrede brengen) de hele Oost. We ondernamen expedities (= leerzame tochten) Waarom dan zomaar tjingtjangen/moorden. Zo maar! Figuren als Boeng, Hatta ea dat waren de djahats. En die djahats, die moesten wij geen kans geven. Want dat land gaat anders naar de verdommenis. Ach ja, die Jappen, die hebben de boel opgestookt. Waardoor we tot een ‘polionele optreden’, gesteund door een Koninklijk leger-, zee-, en luchtmacht’, werden gedwongen. Met wat excessen (=noodlottigheid). Maar het geheel van onze krijgsmacht heeft zich voorbeeldig gedragen! ( zie die aapjes op de schouder van Jan soldaat)
      – En als er dan door die opgestookte langharige pemoeda’s toen gemoord werd, dan is dat genocide!

      • Anoniem zegt:

        @ Waarom dan zomaar tjingtjangen/moorden. Zo maar!

        # Geen wraak over eeuwen onderdrukking, die feitelijk onderlinge oorlogjes met goedvinden van de elkaar beconcurrerende adel waren. Maar gewoon agitatie propaganda door opgeleide jongeren die weleens aan de bestuurlijke knoppen wilden draaien. De japanse moorden op de bevolking (romusha’s) en de aangetoonde zwakte vd kolonialen speelden hun moordlust in de kaart.

        ***Indonesische revolutionaire groepen riepen op tot geweld tegen Nederlanders en andere buitenlanders. Politiek leiders als Sukarno en Hatta hadden er nauwelijks greep op, blijkt uit onderzoek
        Zara laat in zijn proefschrift zien dat het bij de propaganda in de beginjaren van de republiek volkomen ontbrak aan centrale sturing. Het waren losse groepjes van dagbladjournalisten en radiomensen die bijna op eigen houtje publicaties opzetten. De jonge republiek had groot gebrek aan geld en faciliteiten, doordat het land na de bezetting en capitulatie van Japan in een politieke en economische chaos verkeerde. Politieke leiders als Soekarno en Hatta slaagden er nauwelijks in om hun boodschap uit te dragen.

        Ondanks het gebrek aan coördinatie slaagden de jongeren erin om een effectieve propaganda te voeren, zo zegt Zara. “Ze kregen het voor elkaar om een land dat diep verdeeld was in etnische bevolkingsgroepen, enthousiast te maken voor een zware onafhankelijkheidsstrijd.” Dit is in strijd met heel veel studies over propaganda die stellen dat het succes staat of valt met het hebben van een centrale controle over de communicatiemiddelen.

        In de schotschriften die overal werden verspreid, wezen de schrijvers het publiek erop hoe Nederlanders al eeuwen lang de Indonesiërs schandalig behandelden. Zij stelden de koloniale macht verantwoordelijk voor moorden, diefstal en brandstichting. “In de stukken werden Nederlanders neergezet als ‘gangsters’ en als ‘dieven’. De conclusie was vaak dat je hen moest aanvallen, anders zouden zij het bij jou doen”, zegt Zara.
        https://www.trouw.nl/samenleving/geweld-tegen-nederlanders-begon-met-losse-clubjes~ac9d8725/

        • PLemon zegt:

          @ ANONIEM is hier PLemon.

        • Ron Geenen zegt:

          B: Heb je CCLEANER toegepast om overtollige files, die veel ruimte, bites, gebruiken in je computer, te verwijderen? Daarmee kan je namelijk ook veel opgezette email adressen of ook opgezette namen in een forum verwijderen.

        • Jan A. Somers zegt:

          “een land dat diep verdeeld was in etnische bevolkingsgroepen” Maar de bevolkingsgroepen buiten Java/Sumatra reageerden wel anders dan de bevolkingsgroeten op Java/Sumatra. Maar op spreken daarover schijnt een taboe te rusten.

        • Ron Geenen zegt:

          @@” Maar de bevolkingsgroepen buiten Java/Sumatra reageerden wel anders dan de bevolkingsgroeten op Java/Sumatra. @@
          En de bevolkingsgroepen op Java reageerden anders dan die op Sumatra.

    • Ron Geenen zegt:

      De communistische moorden in de jaren 65/66 zijn tot nu toe ook in de doofpot gestopt. En dat willen de Indonesiers ook doen met de bersiap en de periode 45/50. Als de NL onderzoekers anders denken, zijn ze wel erg naïef.

    • Jan A. Somers zegt:

      “Het geweld van de kolonisator gedurende enkele eeuwen zal geen onderdeel zijn van hun onderzoek.” Ik denk dat zij zich houden aan hun opdracht: Dekolonisatie, 1945-1950. Andere zaken over het kolonialisme in Indië en daarvoor, kunt u in kilometers boekenrekken lezen. O.a. bij mij twee keer.
      “En de bevolkingsgroepen op Java reageerden anders dan die op Sumatra.” Klopt helemaal. Al vóór de oorlog! Buiten Java (en naderhand buiten Midden-Java) is niet voor niets de RIS uitgevonden! Ik kende die situatie al van mijn Madoerese grootmoeder.

  2. Anoniem zegt:

    Sandew Hira, pseudoniem van Dew Baboeram (Paramaribo, 1955) is een Surinaams econoom en historicus. In 1982 publiceerde hij zijn eerste boek over de geschiedenis van de strijd tegen het kolonialisme in Suriname. Hij is een vertegenwoordiger van de anti-koloniale geschiedschrijving van Suriname en grondlegger van de stroming Decolonizing The Mind, die op een systematische manier analyseert hoe wetenschap is beïnvloed door het kolonialisme. (Bron: Wikisage).

  3. ellen zegt:

    Anoniem is Ellen

  4. ellen zegt:

    Anoniem is Ellen.

  5. Jan A. Somers zegt:

    Hoe is de naamsverandering: Dekolonisatie, geweld en oorlog >> Excessenonderzoek tot stand gekomen? Het een is toch gewoon onderdeel van het ander? Of loop ik achter?

  6. ellen zegt:

    https://www.vpro.nl/programmas/ovt/speel~POMS_VPRO_207904~fragment-ovt-12-juni-2005-uur-1-21-min-bersiap-opstand-en-gezagloosheid-in-nederlands-indi%C3%AB-in-1945-46~.html

    De jongste broer van mijn vader heeft de bersiapperiode en het bersiapkamp nog meegemaakt toen hij 10 jaar oud was. Evenals zijn echtgenote, mijn tante, die toentertijd 3 jaar oud was. Zij is als kind (ongewild) ooggetuige geweest van enkele moordpartijen. Beiden leven nog (boven de 80 jaar) en ik heb hen onlangs nog opgezocht. Ik heb hun verhalen aangehoord. Daarom laat ik het bij een fragment van OVT.

  7. Anoniem zegt:

    Je lacht je dood hier 2x anoniem dan zegt Jan Somers “” Anoniem ben ik ” Ook 2x anoniem Nee zegt mw Ellen anoniem is Ellen .Dan Pak Lemon @ANONIEM is hier PLemon .Trouwens wat opgevangen de kreet “” Bersiap”” komt uit de padvinderij ( Indonesische) en betekent “”Weest Paraat “” De Nederlanders gebruiken die term dus voor die roerige tijd .van september 1945 tot medio maart 1946 .Toch vreemd vanaf 15 augustus 1945 tot september 1945 was er geen sprake van rampok en zo .vanwaar die plotselinge ommekeer ? Heb wel zo,n vermoeden .dat dat te maken heeft met de intenties van de Nederlandse regering om weer grip te krijgen op hun eens zo rijke wingewest .

    • Bert zegt:

      Sorry anoniem =Bert

    • Ron Geenen zegt:

      Bert?: Al direct na de oorlog werden al mensen vermoord. Ook de vader van mijn vrouw werd al op 19 augustus 45 door 3 indonesiers in Malang vermoord. De naam bersiap kwam pas later; gewoon om er een naam aan te geven.

      • Bert zegt:

        @Ron ,geloof je meteen maar in de meeste beschouwingen over de Bersiap werd als datum aangenomen midden september 1945 ,kan natuurlijk dat de Indonesische volkswoede zich al eerder keerde tegen de Belanda,s ,Indo,s en Chinesen maar dan waarschijnlijk op nog kleine schaal ,Dr Bussemaker sprak ook over midden september .De naam Bersiap is inderdaad door de Nederlanders aan deze rampok gegeven ,De Indonesiers kennen het tijdperk Bersiap niet .

        • Ron Geenen zegt:

          En vermoedelijk is de begrenzing van de tijden/maanden op Java vastgelegd. Als ik lees hoe lang die ellende op Sumatra heeft geduurd, is het wel wat anders.

      • e.m. zegt:

        @Al direct na de oorlog werden al mensen vermoord.@

        — [CITAAT]
        “”/………./
        Word of mouth soon took news of the surrender through the Jakarta countryside, and within days the sullen calm of the occupation had disappeared. Japanese troops were still present, but their numbers were small and they could no longer rely on the backing of the rest of the occupation forces. The revolt of the PETA in Rengasdengklok had made the first breach in their authority, and it rapidly widened. Later, on 16 August, a PETA unit in the town of Karawang disarmed the Japanese there, and fighting took place between Indonesians and Japanese on the road out of Karawang. A somewhat conservative local nationalist alliance emerged in the regional capital, Purwakarta, between the PETA, the police and the Indonesian civil service, and, showing rather more daring than its counterparts in Jakarta, it attempted to take over the town from the Japanese. The coalition was shattered, however, by a Japanese counterattack in the town in which the regent and the chief of police were arrested. Despite this temporary success by the Japanese, the entire Karawang plain was soon submerged in an uncoordinated popular rising.
        As had been the case in the days around the Dutch surrenderin 1942, the forces responsible for public order suddenly seemed powerless, and a swelling wave of lawlesness swept the countryside, motivated by the twin desires for revenge and for plunder. Japanese, of course, were a target of pent-up resentment for their recruitment of romusha and their confication of rice crops, and those who did not flee, were soon captured and were, for the most part, killed. The few who survived generally did so by offering their services to a gang leader as military instructors. Local Chinese, too, perennially the victims during disturbances in the region, suffered once more from murder and robbery. One informant recalled that it was difficult in those days to find a drink of fresh water in the Klender area, close to Jakarta, as most of the wells were stopped with the bodies of slaughtered Chinese. Numerous local officials and police were also deposed, and many were killed, along with the occasional corrupt pawnshop official. The local toughs often took new names with revolutionary connotations: Bubar (abolish, disperse, overthrow), Ribut (rowdy), Gembel (poor) and Belah (split). The victims were generally those seen as the local political and economic powerholders the outbreak of violence seems to have been devoid initially of any open political content, though it is hard to know what was uppermost in the mind of Bekasi’s ‘political’ gangster Camat Nata when he killed an overseer from the private estate at Kranji and added his wife to his harem. The killers and plunderers on the whole, however, had no political programme with which to follow up their actions: they were opportunists rather than social revolutionaries. /………./””
        [EINDE citaat]

        Dr Robert Cribb – ‘GANGSTERS AND REVOLUTIONARIES [The Jakarta people’s militia and the Indonesian revolution 1945-1949] – blz 50/51 – isbn 9 780824 813956

        • Ron Geenen zegt:

          Een heel lang verhaal. Ik maak het maar kort. Malang, in het noorden, 19 augustus 1945. In de door opening staan een zwangere moeder en oudste zoon van 12 jaren. Groeten naar hun vader die net de voortuin verlaat, de straat op gaat en dan van achter door 3 indonesiers wordt aangevallen. Een had een vuurwapen en schoot Juliaan Lavallette in het hoofd. Zijn vrouw was op dat moment zwanger was van nu mijn echtgenote en Robby zagen het gebeuren. Robby heb ik gesproken en leren kennen toen hij zo’n 75 jaar was. Woonde in Florida met zijn vrouw. Vlak er na werd de Indische wijk door meerdere groepen bedreigd en vluchten de mensen naar andere veilige gebieden. Robby en zijn jongere broer werd door de babu mee naar de kampong genomen en door het kamponghoofd in de sawah te werk gezet. Vijf jaren later wisten de 2 broers te ontsnappen. Weer een echt gebeuren van een getuige.

        • Peter van den Broek zegt:

          citaat : vlak erna werd de indische wijk (welke?) door meerdere groepen (hoeveel? ) bedreigd ( wat betekent dat?) vluchten de mensen (welke?) naar andere (welke?) veilige (wat is dat?) gebieden (welke?).

          Het verhaal zit vol met algemeenheden en open deur intrappen, zodat de waarde en relevantiecvan de bewering mihil is, want wat moet ik ermee? Wat kan ik meten, want meten is weten.

          Zo ook de bewering van het lijk dat in de kali dreef!! Was het een Indisch, totok of een pemoeda lijk en waaraan kan je dat zien? wellicht is het beter zich af te vragen Wie en Waar het lijk in de kali gooide?

          Wat de ”Echtheid” van de gebeurtenis is laat zich raden, althans wordt niet gedefinieerd. De onbeholpenheid van de bewering lijkt door een emigrant geschreven.

        • Ron Geenen zegt:

          Daarom heb ik ook het schrijven beantwoord met een echt verhaal van een getuige die ter plaatse was. Helaas zijn er te veel boeken en artikelen over de zelfde onderwerpen van mensen, die het wel goed bedoelden, maar geen echte waarneming of getuige verklaring hebben.

        • Ron Geenen zegt:

          Voor u het volgende: Die Indische wijk is voor mij niet belangrijk. Heb eerder geschreven, dat het in het noorden van Malang plaats vond. Persoonlijk weet ik die wijk, maar ik doe niet aan excel opslaan. Die mensen die in de zelfde straat woonden vallen onder de groepen. Maar ik ken ze niet en heb daar verder ook geen interesse in. Mijn toekomstige zwager was toen 12 jaar oud. Kende diverse kinderen uit de buurt, maar die geeft mij beslist geen ooggetuige verslag, wie dat waren en waar die families heen trokken. Als u dat wilt uitzoeken voor uw statistieken, gaat uw gang. Mij niet gezien.

  8. Bert zegt:

    @Ron :Ja als jij die vragen van Peter yang ter hormat niet wil beantwoorden zal ik het maar doen .Dat lijk dat in de kali dreef was noch van een Indo ,Belanda of Pemuda ,het was van een Surinamer ,die daar een handeltje had in bolletje bolletje ( Heroine) Waaraan je dat kunt zien ? Nou zwarte huid ,rode lippen ,rode muts op ,oh het kan natuurlijk ook Zwarte Piet zijn geweest ! Wie hem in de kali duwde ? Ja van de dader is een duidelijk signalement : Blank ,oud met een witte baard en een oud wit paard bij zich oh ja hij had een soort van staf bij zich ,ja moet de politie van Malang hebben gedacht ,daar lopen er duizenden van rond hier in Malang ,de politie is nog steeds op zoek naar de dader maar het schijnt dat die boef naar Spanje is gevlucht .

    • Ron Geenen zegt:

      Leuk verzonnen. Kijk Bert, het antwoord op die vraag staat op mijn website. Iemand die bepaalde data en andere gegevens aan het zoeken is kan er ook terecht. Pas geleden nog van iemand uit Australië een vraag gekregen, die wel een verhaal van mijn web heeft doorgenomen. Maar ja, er zijn mensen die graag alleen de archieven van bekende instellingen willen doornemen, want die alleen zijn vaak te geloven. Hun goed recht natuurlijk.

  9. Bert zegt:

    @Ron :Waarom ik er zo,n draai aan heb gegeven : Dat ooggetuigenverslag was van een kind van 12 ! Hoe kun je nou verwachten dat zo,n kind alle details weet ? Het was natuurlijk een verschrikkelijke belevenis voor zo,n jong kind ,dat draagt hij zijn hele leven lang mee .Volgens v/d Broek had dat kind op zijn minst de namen + adressen van die moordenaars moeten noteren dat was beter voor het onderzoek geweest .tja tja ………………..

    • Ron Geenen zegt:

      Ach Bert, die man is zo bezeten van zijn onderzoek, dat hij gewoon het normaal begint te vinden, dat als hij Toyota roept, de ander begint te springen. Ik zelf heb problemen met mensen, die alles onderzoeken om getalletjes te verzamelen. Voor mij zijn het mensen met een naam die slachtoffers zijn van figuren die nog erger zijn dan moordenaars, namelijk sadisten. De moeder van mijn vrouw, die dat ook heeft gezien, heeft erna nog een tweetal jaren geleefd en haar traumas gedeeltelijk bij mijn vrouw overgebracht. Maar voor mensen, die achter getallen aanlopen, is dat allemaal onbelangrijk.

      • Peter van den Broek zegt:

        Heb ik Toyota geroepen?wie roept Toyota?

        Wie zijn die figuren nog erger dan sadisten?

        Degene die afgeeft op getallen,mag eindelijk eens concreet worden en met namen komen, anders laat hij alleen maar natte scheten uit de US of A.

        En wie zegt dat zijn unieke getuige maatgevend is voor Malang. Dan extrapoleert hij toch zijn enige bevinding welke? in het oneindige? dus van nul en generlei waarde?

    • Robert zegt:

      Ja de huis addressen, adressen van de bordelen die ze bezochten,telefoon nummers van alle ouwe hoeren betrokken bij de zaak en de complete namen van de daders en hun accomplices. En het antwoord op de volgende vragen: where, when, how who, why.

      • Anoniem zegt:

        Vergelijk ik het verhaal van dhr Geenen welk verhaal? met de wijze waarop dhr Pondaag zijn zaak heeft onderbouwd en voor het gerecht gebracht, dan is het relaas van dhr Geenen zwaar onvoldoende en mag hij best zijn huiswerk overdoen. Wellicht schieten Indischen na 70 jaar dan iets op.

  10. Indisch4ever zegt:

    Topic gaat op slot voor reacties.

Reacties zijn gesloten.