Hoe de suiker in de stad kwam 

Vilan van de Loo in Dagblad070:
Dat is het merkwaardige van onze tijd. We wijzen gemakkelijk en graag naar militairen die in Indië geweest zijn, maakt niet uit wanneer. Dat is wijzen met een hele grote vinger en met stemverheffing en met verschrikkelijke woorden, waardoor elke kamer meteen gevuld is met verontwaardiging, zonder ook maar het kleinste beetje ruimte over te laten voor die ene onwelkome waarheid: dat een paar generaties geleden zowat de hele stad meedeed met de koloniale onderneming. Zo zijn wij, Hollanders. Als er ergens grof geld te verdienen valt, dan zijn we erbij. Het bedrijfsleven was óók koloniaal, daar hoor je haast niemand over.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

48 reacties op Hoe de suiker in de stad kwam 

  1. Loekie zegt:

    Ben bang dat Vilan in deze column zaken door elkaar haalt : koloniaal winstbejag en koloniale oorlog.
    Rijk worden (aan suiker bijvoorbeeld) over de rug van de inlander was niet fraai, maar toch is dat wat anders dan het bestrijden van diezelfde inlander, omdat hij voor zijn vrijheid vecht. Tegen de lezer zeggen dat het koloniaal rijk worden hetzelfde is als het gewapend bestrijden van vrijheidsdrang gaat toch wat mank, zelfs als je bedenkt dat het koloniaal rijk worden mede mogelijk werd gemaakt door een gewapende dwang op afstand.

    Ofwel: als Vilan het wil hebben over selectieve verontwaardiging met betrekking tot het koloniale verleden, dat het ene niet minder erg was als het andere, dat het ene niet minder schuldig is dan het andere, dat het hele Nederland doordrenkt is met koloniale schuldigheid, dan moet ze niet voor de troepen gaan staan en aan de kijkers en toehoorders zeggen ‘als zij schuld hebben, dan jullie ook’, maar dan zou ze zoiets kunnen zeggen en schrijven als: ‘laat ons allen een afspraak maken. Of we roepen in koor dat wij koloniaal schuldig zijn omdat wij de inlander hebben onderdrukt en uitgezogen…of we maken de afspraak dat wij toen hebben gedacht, gehandeld en geleefd naar de opvattingen van die tijd…En als we een keuze hebben gemaakt, dan houden we eindelijk op met dat neurotische gehink op verschillende gedachten. We gaan nu pal staan voor het ene of voor het andere. ‘
    Maar goed.
    .

  2. Arthur Olive zegt:

    In het boek “Mooi en Nijver Insulinde” uit 1924 staat op bld. 84 dat in de twintiger jaren op Java 183 suikerfabrieken actief aanwezig zijn met een jaarlijkse aanplant van suikerriet van 220.000 bouws-een bouw is 0.71 Ha.
    De sawahoppervlakte van Java bedraagt 4.300.000 bouws; van de sawas wordt dus jaarlijks ongeveer 5% met suiker beplant.

    Mijn over overgrootvader, Charles Olive, was mede eigenaar van de suikerfabriek Wanasepi in de residentie Krawang en de stoomweerktuigen fabriek Oelaban.
    Hij moet schatrijk zijn geworden door het Cultuurstelsel en dat Cultuurstelsel is niet goed te praten maar volgens het Almanak van 1862, 1863,1864,1865 en 1866 staat dat hij agent was van de Particuliere Gestichten van Liefdadigheid (opgericht 1832).
    In het Almanak van 1866 staat ook nog dat Charles Olive agent was van het Parapattan weezen gesticht te Batavia.
    Ik veronderstel dat Charles Olive niet de enige suiker baron was die liefdadigheidswerk deed en dat mag Vilan van de Loo ook wel aanwijzen.

    • Boeroeng zegt:

      Wat voor liefdadigheid was dat ? Ook ten behoeve van Indonesiërs ?

      • Arthur Olive zegt:

        Het waren liefdadigheid gestichten met een Christelijke opleiding dus hoogstwaarschijnlijk niet voor Indonesiers. Jammer genoeg weet ik niet hoe Charles Olive de Inlander behandelde. Ik hoop dat mijn Soendanese over overgrootmoeder, Louisa, goede invloed op hem had.

  3. Boeroeng zegt:

    Wat ik begrijp van Vilan is dat ze zegt dat de focus van koloniale schuld in de publieke opinie wordt gelegd bij de militairen van 45-50.
    Terecht zegt ze dat die publieke opinie door de eeuwen heen zelf het kolonialisme promootte, ondersteunde, ervan mee profiteerde. En de militaire onderdrukking van Indonesiërs toejuichte, dan wel niet veroordeelde.
    Nu komt het haar over dat “wij” onze schuld niet willen erkennen en wijzen naar de militairen.
    Het gebruik van “wij” zou ik niet gedaan hebben. Want “wij” van 2019 is een heel ander “wij” dan eeuwen geleden.
    Hoewel je kunt stellen dat “wij van 2019” een morele verantwoordelijkheid heeft te beseffen dat “wij van vroeger” verkeerde keuzes heeftgemaakt.

    • Loekie zegt:

      Hoezo moeten ‘wij van 2019’ zeggen dat ‘wij van vroeger’ verkeerde keuzes hebben gemaakt?
      Dat kan niet. Dat is niet mogelijk. Dat is niet reëel.
      Zeker, men kan wel zeggen over vroeger: foei foei, maar niets en niemand heeft daar ene donder aan. Waarom zou je het dan zeggen? Om te laten weten dat jij rechtvaardig bent? Dat jij toen nooit gedaan zou hebben wat die mensen toen hebben gedaan? Dat als jij er toen was geweest alles anders en beter was verlopen?
      Wat wil men? In een morele teletijdmachine stappen, naar vroeger vliegen daar het heil anno 2019 verkondigen? Wie en wat heeft daar wat aan?
      Zie je nu, vandaag, anno 2019, onrechtvaardigheid om je heen? Doe je daar wat aan? grijp je in? Help je degenen die volgens jou onrechtvaardig worden behandeld? Nee? Waarom niet?

      • Boeroeng zegt:

        Wel Loekie, je hebt zoveel uitgesproken tot onredelijke venijnige meningen over Nederlanders van het heden. Je zult die net zo hebben over de Nederlanders van het verleden. Van wie moet je dat persé zeggen? Niet van Vilan , niet van mij.
        Natuurlijk vind je ook dat iedereen zijn afkeurende meningen heeft over sommige Nederlanders van het heden én het verleden.
        Wat Vilan terecht bedoelde.. is dat de schuldvraag van de Nederlandse koloniale fouten niet alleen ligt bij de militairen van 45-50. De schuldvraag ligt bij de hele Nederlandse cultuur in het verleden. En dat moet het Nederland van het heden zich realiseren
        Jij lijkt een betoog te houden … dat men niet moet zeggen dat de Nederlanders van toen een koloniaal streven en praktijk in stand hielden

        • Loekie zegt:

          Boeroeng, eerst jouw laatste regels: natuurlijk kan, mag en zal men dat zeggen. Sterker nog: velen hebben dat al lang geleden gezegd. Multatuli bijvoorbeeld. Maar gaat erom, dat alles van toen, het foute en het goede, niet ongedaan kan worden gemaakt. Zelfde als een graf openen en tegen de beenderen met een wijsvinger zeggen dat hij zus en zo verkeerd heeft gedaan. Slaat nergens op. Je kan bijvoorbeeld wel een boek schrijven over die beenderen, die eens een levend mens vormden en die van alles heeft gedaan. Dan krijg je een beeld van zijn leven en werken en dan al. Maar om namens, of voor, of in plaats van, die beenderen spijt te betuigen voor de daden van die persoon die anno nu verkeerd worden geacht, dat gaat mij wat te ver.

          Wat anders: als de massa van tegenwoordig behoefte heeft om schuld en boete te betuigen voor het koloniale verleden, dan zoekt die massa (als altijd) een kop van jut, een barbertje, een Quasimodo ofwel iets dat symbool staat voor de zonde waarvoor schuld en boete moeten worden betuigd. Die zonde is gevonden in de militairen en in hun excessen in het bijzonder. Nu kan Vilan pogen die symboolfunctie te ontmantelen, maar ben bang dat haar dat niet gaat lukken.

      • RLMertens zegt:

        @Loekie; ‘ dat is niet mogelijk, dat is niet reëel etc.’ – Waarom niet? Het is toch menselijk?
        Dieren hebben inderdaad geen spijt. Vooral kakkerlakken.

  4. e.m. zegt:

    @Loekie zegt: 8 februari 2019 om 12:57 Hoezo moeten ‘wij van 2019’ zeggen dat ‘wij van vroeger’ verkeerde keuzes hebben gemaakt?
    Dat kan niet. Dat is niet mogelijk. Dat is niet reëel.
    Zeker, men kan wel zeggen over vroeger: foei foei, maar niets en niemand heeft daar ene donder aan. Waarom zou je het dan zeggen? Om te laten weten dat jij rechtvaardig bent? Dat jij toen nooit gedaan zou hebben wat die mensen toen hebben gedaan? Dat als jij er toen was geweest alles anders en beter was verlopen?
    Wat wil men? In een morele teletijdmachine stappen, naar vroeger vliegen daar het heil anno 2019 verkondigen? Wie en wat heeft daar wat aan?@

    — Goeie-dag-seh, dit is de intellectuele diepgang met de juiste woorden waar ik naar op zoek ben in de discussie m.b.t. de dekolonisatie van voormalig Nederlands-Indië. Einde van dit jaar precies 70 jaar geleden.

    Ik begrijp nu ook beter waarom Indonesische beleidsbepalers vooruit willen kijken, naar de toekomst, -nog zoveel te doen- en gelijk hebben ze.

    Selamat weekend semoea allemaal y’all !!!

  5. RLMertens zegt:

    @em; ‘vooruit willen kijken etc.’- Ach ja, als van alle voordelen heb genoten van het ‘kolonialisme’, waarom dan achteruit kijken? Teveel diepgang!

    • e.m. zegt:

      @RLMertens zegt: 8 februari 2019 om 22:25 waarom dan achteruit kijken?@

      — Precies !

      De onafhankelijke Republik Indonesia is een ‘fait accompli’, heer Mertens. En terecht! Voor haar eigen bewoners zelfs al sinds 74 jaar en 6 maanden !

      Wat is uw probleem ook alweer met de bijna driekwart eeuw onafhankelijke status van de Republik Indonesia, heer Mertens?

      • RLMertens zegt:

        @em; ‘een fait accompli etc.’- Inderdaad, na meer dan 3 eeuwen. Echter achterom kijken om na te gaan hoe het is gebeurd. Dat is toch waarover we discussiëren? Het probleem bij hen, die liever niet achterom willen kijken. Een kwaad geweten?

        • e.m. zegt:

          Wat dacht u heer Mertens, ik geef er maar weer een draai aan om aan mijn gerief te komen. Da’s nu juist non-argumenteren op basis waarvan discussiëren met u mogelijk noch relevant is.

          Uitgangspunt van uw eerste reactie was: @e.m. zegt: 8 februari 2019 om 20:20 Ik begrijp nu ook beter waarom Indonesische beleidsbepalers vooruit willen kijken, naar de toekomst, -nog zoveel te doen- en gelijk hebben ze.@

          En wat bakt u er weer van, heer Mertens: @RLMertens zegt: 8 februari 2019 om 22:25 Ach ja, als van alle voordelen heb genoten van het ‘kolonialisme’, waarom dan achteruit kijken? Teveel diepgang!@

          — Hoezo hebben huidige Indonesische beleidsmakers dan @genoten van het ‘kolonialisme’,@ heer Mertens ?

          En na mijn vraag: @e.m. zegt: 8 februari 2019 om 23:45 Wat is uw probleem ook alweer met de bijna driekwart eeuw onafhankelijke status van de Republik Indonesia, heer Mertens?@ sleept u er maar weer eens met veel gekreun en gesteun een historisch tijdlijnblunder bij en eindigt vervolgens met:

          @ RLMertens zegt: 9 februari 2019 om 14:30 Het probleem bij hen, die liever niet achterom willen kijken. Een kwaad geweten?@

          — Waarom zouden huidige Indonesische Beleidsmakers een kwaad geweten hebben, heer Mertens?

        • RLMertens zegt:

          @em. ‘vooruit kijken etc.’- Mijn reactie was aan u gericht.Niet aan die beleidsmakers, waar u zich aan spiegelt. Ook vele veroordeelden; dieven, geboefte en overigen kijken liever niet meer achterom ….maar vooruit. Zo ook onze Nederlandse beleidsmakers. Maar we hebben het toch over onze geschiedenis? Niet ten uwe gerieve?

        • e.m. zegt:

          — Dat had ik al wel begrepen, heer Mertens dat uw reactie aan mij was gericht: @RLMertens zegt: 9 februari 2019 om 14:30 @em;@. Maar de bedoeling van discussiëren is, -disputatio is waarschijnlijk overvragen- dat u op de ‘inhoud’ reageert. Bij voorkeur met argumenten.

          Mijn bijdrage was een enkele bespiegeling over Indonesische beleidsbepalers in het hier en nu van de inmiddels bijna driekwart eeuw (=75 jaar) onafhankelijke Republik Indonesia.

          Doch ook dit keer zien medelezers dat u wel wendt en keert, maar niet ‘inhoudelijk’ reageert, heer Mertens. Het ‘opmerkelijk feit’ doet zich zelfs voor, dat u er dan hocus-pocus-pas @Nederlandse beleidsmakers@ (!) van weet te maken.

          Na uw eerdere expertise over @Vooral kakkerlaken.@ (pets?) wereldkundig te hebben gemaakt, verschuift dit keer uw non-argument, naar ik aanneem, naar uw uitgebreide kennissenkring van @vele veroordeelden; dieven, geboefte en overigen@

          Tja … dan houdt het inderdaad een keer op. Dan heeft verder discussiëren geen zin.

          Goede zondag . . .

        • RLMertens zegt:

          @em.’op de inhoud reageert etc.’- U haalde toch die huidige Indonesische beleidsmakers aan. Hun visie nu; om voor uit te kijken; is toch de geste van de overwinnaar aan de verliezer. De verliezer, die dit gebaar met graagte doorgeeft aan zijn achterban om de gedane (mis) daden te verbloemen cq. zijn achterban/de geschiedenis te verdoezelen! Waar u aan meewerkt, in plaats van wat geschied(de kwestie) is; onder ogen te zien!
          Auteur Rudy Kousbroek noemde zoiets; het gladde historisch besef!

  6. P.Lemon zegt:

    @ Waarom zou je het dan zeggen? Om te laten weten dat jij rechtvaardig bent? Dat jij toen nooit gedaan zou hebben wat die mensen toen hebben gedaan?

    #Niet zozeer uit een rechtvaardigheidsgevoel maar meer om een eigen standpunt te bepalen indien verhulde of achtergehouden feiten worden geopenbaard.

    ***Er zijn veteranen en andere betrokkenen die hun oorlogservaringen al eerder zelf hebben uitgegeven. In documentaires is deze geschiedenis via oral history opgetekend. Wat ‘Op de Klompen door de Dessa’ bijzonder maakt is de toegankelijke wijze waarop Speerstra de verhalen laat binnendringen. Als lezer heb je het gevoel alsof je bij de mannen in de kamer zit: vanuit hun Friese dorpjes terug naar de guerrillaoorlog waar Nederland vocht voor het behoud van haar kolonie. Het contrast kan bijna niet groter. Het boek zit vol met oorlog en ellende: het verliezen van bevriende soldaten, standrechtelijke executies, afgebrande kampongs, verminkte lijken en andere gruwelijkheden. Juist dit maakt het boek zo belangrijk: het zijn de feiten die de Nederlandse staat zo lang heeft willen verhullen.

    De messen aan de muur van Baard lijken symbolisch voor hoe Nederland is omgegaan met deze oorlog. Familie, vrienden, kennissen zagen ze hangen maar niemand vroeg ernaar. Misschien was het niet zozeer onwil maar ook onbekendheid. Uit de verhalen van de Indiëgangers zelf blijkt ook: zij hadden geen idee wat zij zouden aantreffen in dit verre land. Gelukkig schreef Speerstra hun verhaal op, voordat het te laat is, en wel zo dat niemand er meer omheen kan dat deze guerrillaoorlog bij de Nederlandse geschiedenis hoort.

    Op klompen door de Dessa, Indiëgangers vertellen. Hylke Speerstra, uitgeverij Atlas Contact (2015)
    http://www.jhsg.nl/wisselrecensie-op-klompen-door-de-dessa/

  7. Huib zegt:

    Wordt er niet over het hoofd gezien dat Nederlands Indie door de Nederlanders is opgestoten in de vaart der volkeren? De natuurlijke rijkdommen middels mijnbouw en plantages op voor die tijd moderne en efficiente wijze ge-exploiteerd waarbij de inlander weliswaar doorgaans een bescheiden aandeel van had, maar wel werd opgestuwd in de vaart der volkeren.
    Dat er zelfs een geheel nieuwe bevolkingsgroep ontstond die capabel was om mede een onafhankelijk Indonesie te ontwikkelen.
    Had Nederland niet bij monde van Koningin Wilhelmina Indonesie niet zelfstandigheid beloofd in een een soort gemenebest, na de lafhartige Japanse aanval op Pearl Harbor ?
    Maar nee, Soekarno c.s. kon niet nalaten te heulen met de Japanse bezetter en hand en spandiensten door het volk laten verrichten. Het eigen volk op te jutten tegen Nederland en de Indo’s. Dus brak er vrijwel onmiddellijk na de Japanse capitulatie een moorddadige opstand uit tegen Nederland en de Nederlands-Indische burgerbevolking.
    Met ten hemel schreiende moordpartijen tegen ongewapende burgers, vrouwen en kinderen.
    Ik sluit me voor het overige volledig aan bij Pak E.M..

  8. Huib zegt:

    @Mertens
    Ja.

    • RLMertens zegt:

      @Huib; ‘ja etc.’- In het gevang te Sumatra, bij het naderend Japans onheil, richtte hij zich tot de GG om mede met de Digoelisten getransporteerd te worden naar Australië! Alle gedeporteerden arriveerden er, maar, tot verbazing van de Australische pers, waren de voornaamste nationalistische kopstukken ‘vergeten’. Waardoor Soekarno cs., op verzoek(!) van de Japanners, zijn positie als leider bij zijn publiek kon manifesteren. Om in de vaart der volkeren zijn leiderschap te tonen. En met succes de afgang van het Nederlandse imperium kon bewerk stellen!

  9. Jan A.Somers zegt:

    “In het gevang te Sumatra” Niks gevang! Verbannen! Dat betekent dat hij zich niet buiten die plaats mag begeven. Binnen die stad Benkoelen, vrij, was daar onderwijzer. Met zijn hele gezin. Plus wisselende losse aanhang.

    • Ron Geenen zegt:

      @@Binnen die stad Benkoelen, vrij, was daar onderwijzer. Met zijn hele gezin. Plus wisselende losse aanhang.@@
      Heeft Soekarno dan misschien zijn familie en landgenoten kunnen onderwijzen en laten zien hoe de door hem beschikbaar gestelde landgenoten aan die zelfde jap daar in vele delen van Sumatra werden afgemaakt.

      Tussen de 50% en 60% van de door de Gunseibukan gevangengehouden politieke gevangenen stierf in de daarvoor gebruikte strafgevangenissen, merendeels als gevolg van de voorafgaand toegepaste verhoormethoden door de Tokko-experts en de vervolgbehandeling van inheems gevangenispersoneel”.

      Het totale aantal doden is niet exact vast te stellen, maar de individuele en verzamelgraven in de Sumatraanse plaatsen Bandarboeat, Bangkinang, Fort de Kock, Fort van der Capellen, Goeroenlawas, Padang, Padangpandjang, Painan, Soegaipenoeh en Tandjoeng Gadai (Gadoet) geven een aantal van tussen de 1300 en 1500. De lokale en aangevoerde inheemse romusha’s hebben als gravers bij de aanleg van de tunnels in Fort de Kock, Lobang Jepang, het grootste percentage aan mensenlevens verloren, namelijk 100%; en dat waren omstreeks 4000 man.
      En dan heb ik nog niet de spoorlijn des doods genoemd.

    • RLMertens zegt:

      @JASomers; ‘niks gevang etc.’- Inderdaad verbannen, na 5 jaar Floris, waar hij malaria op liep! En zou sterven als hij niet naar een malaria vrij gebied zou afreizen. Het werd Benkoelen. Daar, nauwlettend gevolgd door de PID, die zijn huis en bewegingen dag en nacht(!) in de gaten hield. Van elke bezoeker moest de naam genoteerd worden. Hoezo niet in het gevang? *- In Boven Digoel mochten de gevangenen ook vrij rondlopen. Zelfs sport beoefenen etc.. Echter door malaria aangetast vervielen ze in soort apathie en gekte. Tot de dood intrad!

  10. e.m. zegt:

    Zo stond het bijvoorbeeld wel in de tweede zin van Proklamasi Kemerdekaan Indonesia van 17 augustus:

    “”Hal2 jang mengenai pemindahan kekoeasaan d.l.l., diselenggarakan dengan tjara saksama dan dalam tempoh jang sesingkat-singkatnja.””

    Dus niet “Hallo Bandoeng!”, maar “Hallo Den Haag?”, zeg maar . . .

    • PLemon zegt:

      @ in de tweede zin van Proklamasi Kemerdekaan Indonesia van 17 augustus:

      # Lezenswaardig stuk hoe die Proclamasi met Japanse steun tot stand kwam…

      *** Die zeventiende augustus vertelde Maeda aan Hatta dat christelijke groeperingen op Sumatra en op Celebes contact met hem hadden gezocht en hadden verklaard zich niet achter de grondwet en daarmee achter de Republiek te zullen scharen als die moslimbepalingen in de grondwet werden opgenomen. Maeda adviseerde ervan af te zien.
      Na dit alles viel de Onafhankelijkheidsverklaring op 17 augustus 1945 sober uit. Soekarno verklaarde in zijn voortuin: ‘Wij het volk van Indonesie proclameren ons hierbij onafhankelijk. Zaken betreffende de overdracht van bevoegdheden en andere zaken zullen op ordelijke wijze en zo spoedig mogelijk worden uitgevoerd.’ De datum die het, compleet met doorhalingen, bewaard gebleven stuk draagt is 7-8-’05, verwijzend naar de Japanse jaartelling, die op dat moment tot het jaar 2605 was gevorderd. Daarna werd aan een bamboestaak de vlag van Fatmawati gehesen en zongen de aanwezigen het Indonesia Raya.
      DE DAG ERNA werden Soekarno en Hatta benoemd tot president en vice-president van de jonge Republiek en werd de grondwet afgekondigd. In de euforie van de net geproclameerde onafhankelijkheid wilde men het christelijk deel van de natie niet van zich vervreemden, en de gewraakte bepalingen werden niet opgenomen.
      De vlag die Fatmawati in de vroege ochtend van 17 augustus 1945 in elkaar heeft geflanst, is een relikwie geworden, die bij de vijftigjarige herdenking eerbiedig voor de dag zal worden gehaald. Het rood-wit van deze vlag wappert thans dan ook van Sabang tot Merauke – precies als bung Karno het na de onafhankelijkheidsproclamatie aan zijn volk had beloofd.
      Men zal in Jakarta tevergeefs zoeken naar een standbeeld van Maeda of zelfs naar een straat die naar hem is genoemd. Ook bij de herdenking van het vijftigjarig bestaan van Indonesie zal zijn naam niet worden genoemd. Aanhangers van Soekarno, door Nederland als Japanse collaborateur gebrandmerkt, hebben er geen behoefte aan wereldkundig te maken dat een Japanse admiraal de Indonesische onafhankelijkheidsverklaring heeft gered. En het Soeharto-regime voelt er niets voor kenbaar te maken dat door het ingrijpen van de Japanner Maeda het ontstaan van een islamstaat is voorkomen.
      https://www.groene.nl/artikel/de-japanse-handreiking

      • Jan A.Somers zegt:

        “DE DAG ERNA werden Soekarno en Hatta benoemd tot president en vice-president ” Door wie? Ik probeer deze situatie wel eens te vergelijken met het uitroepen van de onafhankelijkheid in Catalonië. Als er iets is gebeurd volgens de regels van een parlementaire democratie, dan is het wel dat proces geweest. Met als resultaat?

        • Anoniem zegt:

          @ Soekarno en Hatta benoemd tot president en vice-president ” Door wie?

          # zelfbenoeming of op voordracht? Waarschijnlijk in overleg.(ceremonieel)voorgedragen.

          *** Van 1949 tot 1957 kende Indonesië parlementaire kabinetten. De grondwet van 1950 had ’s lands eerste president, ir. Soekarno, een louter ceremoniële rol toebedeeld. Gezien de aanhoudende onrust in de buitengewesten riep Soekarno in 1957 de Staat van Oorlog en Beleg uit en gaf hij ir. Djuanda opdracht tot de vorming van een ‘zakenkabinet’. Toen de Grondwetgevende Vergadering het in 1959 – op Sumatra was inmiddels een tegenregering gevormd – nog steeds niet eens was geworden, werd ze ontbonden door Soekarno. Ook muilkorfde hij het parlement en besloot hij bij een (ongrondwettig) presidentieel decreet tot herinvoering van de voorlopige grondwet van 1945, die hem destijds als president zeer ruime bevoegdheden had gegeven. Het was Soekarno die een begin maakte met de ‘opschoning’ van het partijpolitieke spectrum: in 1959 verbood hij de Masyumi en de kleine, sociaal-democratische PSI, waarvan nogal wat kaderleden zich hadden aangesloten bij de tegenregering in Sumatra.
          https://retro.nrc.nl/W2/Lab/Profiel/Indonesie/bestel.html

        • PLemon zegt:

          Anoniem =PLemon

        • Jan A.Somers zegt:

          “DE DAG ERNA’ We praten dus over 18 augustus 1945, niet over Van 1949 tot 1957. En Carles Puigdemont, was wel een gekozen president van het gebiedsdeel. Met een meerderheid in het gekozen parlement van dat land. Met een meerderheid in een referendum. Een geweldige legitimatie dus.

        • Anoniem zegt:

          @ We praten dus over 18 augustus 1945, niet over Van 1949 tot 1957.

          # Juist “DE DAG ERNA werden Soekarno en Hatta benoemd tot president en vice-president van de jonge Republiek en werd de grondwet afgekondigd.

          en in het volgende stukje : De grondwet van 1950 had ’s lands eerste president, ir. Soekarno, een louter ceremoniële rol toebedeeld.

          Ergo… neeem aan dat het om dezelfde grondwet zou gaan, dus de man had zichzelf in deze grondwet de rol van president toebedeeld of laten toekennen.

        • Anoniem zegt:

          Een geweldige legitimatie?
          Men leze art. 155 van de Spaanse grondwet.

        • PLemon zegt:

          @ artikel 155 vd Spaanse Grondwet

          # afpakken kan met een parlementaire(!) meerderheid. Maar kon Soekarno toen wel parlementair benoemd worden?

          *** ….een uitzonderingsmaatregel die de Spaanse overheid de macht geeft om de Catalaanse autonomie over te nemen om zo de grondwettelijke orde in Catalonië te herstellen. 214 mensen stemden voor, 47 stemden tegen, waarmee de vereiste absolute meerderheid werd behaald. De Spaanse oppositiepartijen PSOE en Ciudanados hebben eveneens voor de activering van het artikel gestemd.

          Artikel 155 stelt dat de Spaanse regering alle nodige middelen kan inzetten om de grondwettelijk orde in een Spaanse regio te herstellen. Maar de maatregel is tijdelijk, en eens de grondwettelijke orde wordt hersteld, zal de uitzonderingsmaatregel ook terug worden ingetrokken. Het voorziet dus eerder een opschorting vaneen deel van de Catalaanse autonomie, dan wel de afschaffing ervan.

          De Spaanse regering wil de Catalaans president Carles Puigdemont en zijn regering uit hun functie zetten

        • Jan A. Somers zegt:

          “Men leze art. 155 van de Spaanse grondwe” En Art. 1 van de toenmalige Grondwet van het Koninkrijk der Nederlanden.

  11. Jan A.Somers zegt:

    Die suiker was gewoon kapitalisme, van overal en van alle tijden. Zo is ook onze kolonie Noord-Brabant aan zijn industrie gekomen: goedkope grond, lage lonen, braaf werkvolk, gedrild door de pastoor.

    • RLMertens zegt:

      @JASomers; ‘noord Brabant aan zijn industrie gekomen etc.’ – Zo is heel Nederland aan zijn bestaan gekomen! Door Indië te exploiteren, want daar was idem goedkope grond, lage lonen, braaf werkvolk, gedrild en …..vooral grondstoffen!

  12. Huib zegt:

    Hoeveel Indonesiers hebben elkaar vele jaren na de euforie van zelfstandigheid niet naar de eeuwige jachtvelden geholpen vanwege politieke geschillen? A la de bersiapmoorden?
    Ook Soekarno moest met de broek op de enkels de benen nemen naar het buitenland (Frankrijk?) en daarna naar Japan?. Was dat met of zonder Soekawati?
    Of was het met zijn bijzit? Naam ben ik vergeten.
    Waren ze begonnen met de goede keuze tegen de Japanners dan zou dit allemaal waarschijnlijk niet zijn gebeurd.En zou Indonesie met hulp van Nederland meteen een welvarende en in ieder geval een minder bloeddorstige start gemaakt hebben. De suiker werd inderdaad duur betaald.
    En Soekarno c.s. vulden zich de zakken.

    • RLMertens zegt:

      @Huib; ‘met behulp van Nederland etc.’- Jammer, jammer, dat Rutten er toen niet was!
      Dan was het zeker minder bloeddorstiger van start gegaan!

  13. Huib zegt:

    Correctie: “Öf was het met zijn bijzit” moet zijn: Of was het met één van zijn bijzitten?

  14. Anoniem zegt:

    Vergelijk Indonesie en de proclamasi van 1945 met Venezuela en ene Guaido die zichzelf uitroept tot president. Dat is pas vergelijken.

    3 oktober 1945 komt ene Van Mook in Batavia/Jakarta aan en noemt zich luitenant-GG. Hij wordt verwelkomt met “whatchai doin’here?”. Dan praten we toch ook niet over legitimiteit.?

  15. Anoniem zegt:

    Luitenant-GG(Grote Gek) kwam in Jakarta om de resultaten van zijn investeringen te beschouwen in de bordelen van de inner-city, als een onderdeel ( dat is het onderlichaam) van the development of the inner-city.

Laat een reactie achter op Tolol Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.