Nasi Goreng

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

30 reacties op Nasi Goreng

    • Ron Geenen zegt:

      Eet smakelijk.
      Hier in Ca heb ik de laatste jaren toch wel ontdekt wat de betere rijst is om nasi goreng te maken.
      Beslist niet de Chinese rijst, want die kleeft te veel, ook met minder water. De Basmati daarentegen kleeft niet en toont mooie korrels. Alle toevoegsels mengen zich dan veel beter. en vooral ziet er beter uit.

      • Boeroeng zegt:

        De rijst in deze pan is van Lassie

        • Ron Geenen zegt:

          Wat is dat voor rijst? En waar komt dat vandaan? Extra bewerkt voor Nederland?

        • Boeroeng zegt:

          Lassie is een Nederlands merk.
          Ik heb geen idee wat voor soort rijst het is en uit welk land.
          Voor mij is het makkelijk het goed te koken. Gaar, droog, niet klef.
          Maar wel de laatste 4 minuten er bij staan, roeren en opletten.

        • Ron Geenen zegt:

          Wel, ik gebruik hier gewoon een elektrische rijstkoker onder druk. 2 of 3 maatbeker rijst, water tot 1 vinger kootje er boven, er bij. Deksel dicht en als het klaar is, krijg je een geluid te horen. Altijd goed. Deze rijst kokers komen in allerlei verschillende maten. Made in China.

  1. Boeroeng zegt:


    Op de website van Albert Heijn staat een duidelijkere foto mét tekst over de ingrediënten.

    Die peentjes en bloemkool in de nasi goreng hoeft voor mij niet zo.

    • Indorein zegt:

      ” … peentjes en bloemkool in de nasi goreng …” :
      Dat is om de prijs redelijk c.q. goedkoop te houden, maar verder is het natuurlijk volstrekte onzin.
      Ook die benaming: Indonesische nasi goreng. De bedenker van dit product is m.i. nooit in Indonesië geweest. Dan krijg je dit soort onzin.
      Zag laatst ook in de Jumbo een product genaamd: Javaanse balletjes.
      Wat is dat? De balletjes van een jong Javaans jongetje die gecastreerd is? Nou, selamat makan dan maar iah!

  2. Boeroeng zegt:

    Ik ben net terug van Albert Heijn. Hier ook bloemkool in het pakket . Prei in de nasi goreng is beter te combineren. Boontjes ook wel.

    Je kunt het pakket toch nemen en de bloemkool op een andere dag bij de aardappelen eten, met stukjes paprika .
    Veel protest tegen de bloemkool in de nasi goreng op de Indische sites.

    • Ron Geenen zegt:

      Ik vraag mij wel af, waarom die kant en klare in plastic verpakte groenten. Het is toch makkelijker je eigen keuzes te maken hoe je je eten wilt bereiden. Of wilt een ieder tegenwoordig een eenheid smaak hebben?

  3. ellen zegt:

    Leuk filmpje, Loekie. Ik heb tot mijn elfde jaar (tot 1958) in het moderne Indonesie gewoond, en was altijd gefascineerd door de kookkunst van de bevolking. Niet alleen van de kokkie aan huis, maar ook van de streetfood. Altijd kijken. Soms riepen mijn ouders of oma een straatverkoper van sate, bapao, martabak, andjang gojang (een soort van gegrild vlees en groente) onze voortuin binnen. Die ging dan ter plekke de maaltijden bereiden.

  4. Jan A.Somers zegt:

    Vroeger kookten we de rijst in de hooikist, die ik zelf had gemaakt. Maar Zeeuws meisje vond het makkelijker: pan in kranten wikkelen en onder de dekens in bed. Bij onze vaartochten, waar het toch al primitiever toeging, werd dit staande praktijk. Altijd lekere rijst gehad.

    • Huib zegt:

      Lassie toverrijst komt er bij mij absoluut niet in.
      Daar heb ik mijn vrouw al vrij voeg in ons huwelijk van doordrongen.
      Het is voorgekookt in de fabriek en daarna weer gedroogd en verpakt.
      Lassie in Zaandam maakte voor de intocht van de Indo’s voorverpakt havermout en (gries)meel ook kant en klaar honden- en kattenvoer.Lekker makkelijk.
      Trouwens die nasi pakketjes met lombok, tomaat en prei en zo komt er bij ons ook niet in.
      Doe het als mijn moeder mij als jongen al geleerd heeft met geurige pandan rijst en alle ingredienten apart los kopen. Die hooikist is typisch een Oud-Hollandse manier.
      Deed mijn schoonmoeder ook.
      Mijn moeder verbood trouwens haar kinderen ook ten strengste streetfood te kopen wegens het gevaar van besmetting door ongewenste bacterien en bacillen waardoor je als kind behoorlijk ziek kan worden. Als je toch aan de diarhee raakte dan was het laxeren geblazen en aan de nasi tim. (=boeboer=rijstepap met bouillon en bajem) .

      Maar overigens moet iedereen belandja en natuurlijk koken wat hij/zij het beste en het lekkerste vindt.

      • Jan A.Somers zegt:

        “Mijn moeder verbood trouwens haar kinderen ook ten strengste”. In ons gezin ook! Maar toen ik na de oorlog in het ziekenhuis werkte stond de straat vol met allerhande warongs, kakilima’s e.d.. En het eten in het ziekenhuis was ook niet altijd best. Dus: op naar de warong. Lekker! En ik leef nog!

      • Ron Geenen zegt:

        @@Het is voorgekookt in de fabriek en daarna weer gedroogd en verpakt.@@

        Dank Huub, nu weet ik het ook. En ik kan alleen maar zeggen: Bah!

      • Boeroeng zegt:

        Die lassierijst die ik heb komt me niet voorgekookt over.
        En verder mankeert er niks aan de smaak. Smaken verschillen uiteraard.

        • Ron Geenen zegt:

          Smaken inderdaad verschillen, want er zijn zoveel verschillende smaken aan rijst uit verschillende landen. En het leven is veel te kort om er niet van te genieten. De armoede en honger in mijn jeugd heeft mij nu gemaakt wat ik wilde bereiken.

        • Ron Geenen zegt:

          Over rijst gesproken, zie https://www.webstaurantstore.com/guide/658/types-of-rice.html
          Ik heb het geluk, dat er bij mij in de buurt een supermarket is, die eigendom is van mensen uit het midden oosten. Ze verkopen zakken rijst van elke verkrijgbare soort en er is keuze uit wel een 20 merken, variaties en prijzen. O.a. de zelfde zakken en merken op bovenstaande web.

        • Jan A.Somers zegt:

          “mankeert er niks aan de smaak.” En wel zo makkelijk als je een beetje laat thuis komt. Een beetje genieten van het gemak van innovaties. Pas weer in de reclame bij Appie twee pizza’s voor de diepvries gekocht. Makkelijk. En als je plots bezoek hebt is er mee-eten in huis. Studenten hebben altijd honger. Aangetrouwde kleinzoon weet zelf het brood te vinden, meteen een potje pindakaas op. Is hem gegund, maar voortaan even waarschuwen dat de pindakaas op is.

        • Ron Geenen zegt:

          @@Pas weer in de reclame bij Appie twee pizza’s voor de diepvries gekocht. Makkelijk. @@
          Heb allerlei Indische gerechten in een van diepvriezers. En anders bel ik naar een van de kleine Indonesische restaurants, bestel per telefoon en zegt hun dat ik het over 20 minuten komt halen.

    • Ron Geenen zegt:

      Wat is dat voor rijst? Half gaar?

      • Huib zegt:

        Ik woon dan wel in de provincie, in Amsterdam word je dan uitgemaakt voor boer, maar zo’n 20 minuten van mijn huis af ben je in Apeldoorn. Oficieel nog steeds geen stad maar een dorp, naar ik meen. Je hebt daar enkele Indische toko’s en uiteraard een Indisch restaurant. Maar surprise…surprise…… je hebt er ook een hele grote en ruim gesorteerde Indisch/Chinese groothandel waar je Bapao en veel althans voor mij onbekende Oosterse kruiden en oleh-oleh kunt kopen.
        Maar ook verscheidene soorten niet voorverpakte rijst die je dus los kunt laten afwegen en kopen. Zoals dat in Indie ook ging bij de Chinese toko.Of gewoon een hel baa.l
        Voor Ron en mogelijke vele op deze site anderen zou dit een eldorado zijn denk ik.

        • Ron Geenen zegt:

          Als het kenmerk van een Indo vooral Indisch eten is, dan ben ik het wel. Want mijn vrouw en ik doen niet anders. Daarom ga ik ook nooit weg uit CA.

  5. ellen zegt:

    Ja, je moest inderdaad voorzichtig zijn met streetfood, Wij mochten alleen warm eten nemen dat ter plekke bereid werd. Koude gerechten (zoals petjil), koude drankjes, ijs, koekjes waren uit den boze. Van de fruitverkoper kochten wij alleen vruchten in schil.

  6. Huib zegt:

    Toen ik wat ouder werd en zakgeld kreeg, heb ik natuurlijk ook gezondigd en kocht langs de weg of in een kraampje alles wat mijn moeder verboden heeft. Zelfs ES LILIN of tjendol.
    Afgezien van een aanval van diarhe heb ik het tot nu toe ook overleefd.
    Maar wel een slokje scotch op zijn tijd voor de broodnodige desinfectie.

  7. Jan A.Somers zegt:

    “een slokje scotch op zijn tijd” En een dagelijkse pait tegen malaria.

    • Huib zegt:

      ” Een dagelijkse pait ……”
      Dat heb ik nog mogen meemaken bij jong getrouwde Indo-vrienden in Bandoeng.
      Lekker tegen de schemering zit het stel met enkele vrienden op het plate aan de pait
      tegen tropische ziekten.
      In mijn teenertijd diverse oudere Indo’s gekend in Amsterdam die deze Indische gewoonte hebben gehandhaafd. Weliswaar niet op het platje of het balkon maar gewoon in de keuken als ze de dag doornemen met moeder de vrouw na een dag hard werken.
      Het Kroost zit dan met vriendjes en vriendinnetjes in de huiskamer aan de cola of rozenstroop..
      Mijn excuus: voor het eten als aperitief een scotch tegen de griep en vermoeidheid van de dagelijkse arbeid. Maar absoluut niet meer dan twee,( nou ja als ik erg moe ben dan drie..ha…ha…).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.