De moorden van 30 juli 1945 Loa Kulua, West Borneo

samarinda_monument

Monument 30 juli 1945

Jacques Brijl liet onderstaand verhaal plaatsen op de site van de Oorlogsgravenstichting .
Toegevoegd  op een nieuwe pagina voor elk van hun, Indonesiërs in Nederlandse dienst.
***************

De moord op de Nederlandse Krijgsgevangenen en hun gezinnen op  30 juli 1945 door de Japanse Marine   te LOA KULU, OOST BORNEO

1.Korte Historie
Nadat ook sterke Japanse strijdkrachten in de omgeving van o.a. Samarinda (West Borneo) waren geland, moesten de Stadswachters van het KNIL, na hevige gevechten, capituleren voor deze overmacht.
Een honderdtal Stadswachters van het KNIL moesten zich daarbij overgeven en werden vervolgens  door de Japanners ontwapend en met hun gezinnen  in Samarinda geïnterneerd.
De overige KNIL. militairen besloten het binnenland in te trekken, om aldaar het gevecht voort te zetten.

2.De moord op de Ned. militaire krijgsgevangenen met hun gezinnen te LOA KULU.
Vroeg in de morgen op van 30 juli 1945, werden alle kgvn met hun families verzameld en voorgeleid aan een Japanse Marine- officier.
Deze zei toen in een toespraak tot hen, dat zij allen ter dood waren veroordeeld.
De redenen die hadden geleid tot dit verschrikkelijke  en onverwachte vonnis, werden echter niet gegeven.
Kort daarna werden zij in groepen ingedeeld en moesten  in gereed staande vrachtwagens stappen, die hun  naar LOA KULU brachten, een dorpje op korte afstand gelegen van SAMARINDA,
Aldaar  aangekomen werden zij allen, nadat zij uit de vrachtwagens waren gesprongen, onmiddellijk met hun handen om hun rug gebonden.
Daarna werden de mannen met hun kinderen van hun vrouwen/moeders gescheiden.
Nadat de vrouwen apart waren verzameld werden zij door de Japanse militairen  met zwaarden  en bajonetten verminkt, totdat  zij allen waren gedood.
De kinderen die  waren gedwongen om dit allemaal mee te maken, begonnen toen verschrikkelijk te huilen en te schreeuwen.
Daarop werden zij  door de Japanners alle opgepakt en vervolgens in een 600 voet diepe mijnschacht gegooid.
De mannen  die dit alles ook eerst hadden moeten aanschouwen, werden vervolgens op één lijn opgesteld en moesten daarna knielen.
Toen zij allen geknield zaten, werden zij  – middels onthoofding  met zwaarden –  om het leven gebracht.
Tenslotte werden de lichamen  en hoofden van de 144 onthoofde KNIL. militairen door de Japanners  in  dezelfde mijnschacht gegooid , waar ook hun vrouwen en kinderen al eerder naar beneden waren gegooid.

Het waren naderhand, uiteindelijk  Australische militairen, die op zoektocht waren naar de  KNIL. militairen en hun gezinnen en die de stoffelijke resten van de slachtoffers in de mijnschacht hadden gevonden.

Dit zijn de pagina’s van de Indonesische krijgsgevangenen
https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/128436/roi
https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/131686/joseph-runtuw
https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/152219/hd-tangka
https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/154380/toemin
https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/156569/belsasar-urinangan
https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/97687/willem-jozef-luntungan
https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/75335/kartoredjo
https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/140070/silohij
https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/167656/warsim
https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/70259/jamko
https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/99083/n-mandong
https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/155796/sm-turambi
https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/75229/karmin
https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/31961/darsa
https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/68434/igoet
https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/114899/pandi
https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/114902/pandjoel
https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/125238/ranadikara
https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/130112/m-roringpandei
https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/133419/samsoedin
https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/4416/asik
https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/1727/anthon-ahai
https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/76212/kaurissa
https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/88914/s-laupattij
https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/144049/soemodikaro
https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/133629/samusir
https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/144479/soewarso
https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/150399/sumakul
https://oorlogsgravenstichting.nl/persoon/22938/bulham

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

19 reacties op De moorden van 30 juli 1945 Loa Kulua, West Borneo

  1. DP Tick zegt:

    Afschuwelijk verhaal,maar was dat in 1945.Zal waarschijnlijk 1942 bedoeld zijn en Samarinda ligt in O Borneo.Dank voor dit verhaal.

  2. Loekie zegt:


    Krant 05-08-1946 :delpher.nl

    • Jacq. Z. brijl zegt:

      Beste Loekie,

      Hartelijk dank voor uw waardevolle reactie!
      Alleen vraag ik mij af, of na al ie jaren, ooit bloemen of een krans zijn/ is gelegd bij dit bijna geheel vergeten monument, voor deze diep trieste gebeurtenis!

      Met vriendelijke groet,
      J.Z. Brijl

  3. Jacq. Z. brijl zegt:

    Beste mhr. D. P. Tick,
    Dank voor Uw bericht;
    De datum van 30 juli 1945 is echter helemaal correct.
    Onze militairen waren na de capitulatie van ons leger, tot genoemde datum, met hun gezinnen in Samarinda, in een kamp geïnterneerd.

    De gepleegde moorden door de Japanse strijdkrachten in 1942, vonden onder meer plaats op het eiland Tarakan en op Balikpapan; in de laatst genoemde plaats werden alle Nederlanders nabij het oude fort Kladasan op het strand van Balikpapan geëxecuteerd.
    Voor een aantal nabestaanden van hen, is het mij intussen gelukt alsnog postuum het Mobilisatie- Oorlogskruis te hebben kunnen regelen, voor hun overleden (groot) vader, Oom, etc.
    Hoop met deze informatie, voldoende te hebben ingelicht,

    Met vriendelijke groet,

    Jacq. Z. Brijl, luitenant-Kolonel bd, BL,

  4. Indisch4ever zegt:

    Over slachtoffers en geïnterneerden Indië 41-45 horen we vooral over Nederlanders.
    Wat logisch is. Toch, in de publieke opinie is er te weinig kennis over niet-Nederlanders.
    Andere westerse soldaten, inlandsche soldaten (wo Molukse) , maar ook burger-slachtoffers en niet geïnterneerden, zoals buitenkampers. En uiteindelijk een algemeen beeld hoe de Indonesische bevolking de oorlog door kwam, met alle ellende.
    Wie geinteresseerd is vanuit de familiegeschiedenis , weet iets meer.

    • Ronny Geenen zegt:

      @@Wie geinteresseerd is vanuit de familiegeschiedenis , weet iets meer.@@
      Klopt. Maar die personen die hun familie geschiedenis kenbaar maken, worden door hen die het niet hebben meegemaakt, vaak niet gewaardeerd of zelf veroordeeld. Heb namelijk van uit NL wel eens een e-mail van die strekking gekregen.

  5. Jacq. Z. brijl zegt:

    Beste B,
    Ik ben het helemaal met je eens!,
    Indertijd ben ik mij gaan inspannen om ook voor de nabestaanden van bijv. overleden Ambonese /Molukse miln, o.a. Het Mobilisatie- Oorlogskruis postuum toekend te krijgen…….nu hebben
    intussen velen, dit initiatief van mij overgenomen ; maar er zijn voor o.a. de duizenden Javaanse, Menadonese,Timorese , etc Knil. Militairen, die jarenlang ons land moedig en trouw hebben
    gediend en waarbij velen van hen daarbij het leven hebben verloren, weinig voor gedaan;
    en er is ook weinig meer van hem iets vernomen..
    Misschien is het daarom zinvol om wat meer belangstelling te hebben voor hun belevenissen
    tijdens en na WOII.
    Mhgr.
    JZB

    Mhgr.
    JZB

  6. Robbert van de Rijdt zegt:

    Geachte heer Brijl,
    Dank voor dit bijzondere artikel. Weet u overigens hoe dat monument 30 juli 1945 daar ooit is gekomen? Wie heeft dat gemaakt en het staat dus nog steeds daar in Loa Kulu?

    • Jacq. Z. brijl zegt:

      Goedemorgen Robbert van der Rijdt,
      Hartelijk dank voor uw bericht en reactie.
      Ik weet helaas niet,wie dit belangrijke monument heeft gebouwd en/ of geplaatst; maar ik wil U adviseren contact op te nemen met dhr. Johan Teeuwisse van de Oorlogsgravenstichting (OGS) te den Haag; ik neem aan, dat hij dat wel aan U zal kunnen vertellen .
      U kunt zeggen, dat ik U dit heb geadviseerd.

      Om verder een vollediger beeld te krijgen van het wrede en onmenselijke optreden van de Japanse Marine (Tokei-Tai) op Borneo, kan ik U nog vertellen dat vanaf eind oktober 1943 onschuldige mensen werden opgepakt, gefolterd en vervolgens geëxecuteerd;zo werden er in Mandor ca 1000 mensen gedood, in Sungai Durian nog eens 240 inwoners en nog eens ca. 100 personen in Ketapang.
      Naast Sultan Alkadri van Pontianak, die met zijn 2 zonen werd onthoofd, werden ook heel veel Chinesen o.a. in aug.1944 te Sinkawang en hoge Indonesche ambtenaren van het Burgelijk Bestuur, zonder pardon, door de Japanners na foltering om het leven gebracht.
      Het was dan ook niet zo verwonderlijk, dat na de capitulatie van Japan , de Nederlandse Auditeur Militair in Pontianak omstreeks 200 Japanse militairen had opgeroepen , die zich in Borneo, hadden schuldig gemaakt aan ernstige oorlogsmisdaden; daarbij bevond zich ook vice- admiraal Michiaki Kamada, de verantwoordelijke Bevelhebber van de Japanse Marine-eenheden op Borneo.

      Tenslotte hoop ik dat lezers van I4E samen met de Ned. Oorlogsgravenstichting kans zien om tzt een boeket bloemen of een krans neer te leggen bij dit monument; dat hebben deze overleden militairen en hun gezinnen toch wel verdiend.

      Met hartelijke groet,
      Jacq Z. Brijl, Luitenant- Kolonel bd, BL.

  7. Jacq. Z. brijl zegt:

    Helaas Loekie,
    Is mijn kennis van het Indonesisch heel beperkt en kan ik dit mogelijk heel belangrijke
    video- filmpje niet volgen.
    Mhgr
    JZB

  8. Griselda Molemans zegt:

    Voor wie de na-oorlogse rechtsgang wil bestuderen: de proces-verbalen en vonnissen betreffende deze oorlogsmisdaad bevinden zich in de collectie van het NIOD.

    • J.Z.Brijl zegt:

      Goedemiddag. mw. Griselda Molemans,
      Hartelijk dank voor de belangrijke “tip” die U heeft doorgegeven.
      Overigens ben ik samen met de Dir. vd OGS in Indonesië bezig, om te proberen uit te zoeken, door wie en wanneer het monument voor de slachtoffers van de Japanse massa-executie in LOA KULU, werd opgericht. Als de Lezers van I4E ons hiermede zou kunnen helpen, dan zou dat heel fijn zijn.
      Er schijnt ook nog een eenvoudig houten monument zijn opgericht voor de slachtoffers van de Japanse massa-executies in MANDOR; ook daar is het voor mij belangrijk om te weten door wie en wanneer, dit eenvoudige houten monument is opgericht.

      • Jan A. Somers zegt:

        “om te weten door wie en wanneer, ” Dit zijn toch vragen die bij de Indonesische ambassade kunnen worden neergelegd? Ik ken geen details, culturele attaché? Zij zullen ook geen direct antwoord weten, maar weten in ieder geval de weg.

      • P.Lemon zegt:

        @ Tenslotte hoop ik dat lezers van I4E samen met de Ned. Oorlogsgravenstichting kans zien om tzt een boeket bloemen of een krans neer te leggen bij dit monument.

        # Voor meer info …

        ***Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog lagen over de hele wereld graven van tienduizenden Nederlandse oorlogsslachtoffers. In tegenstelling tot de landen om ons heen die betrokken waren geweest bij de Eerste Wereldoorlog kende Nederland geen organisatie om voor deze graven te zorgen. Op initiatief van reserve luitenant-kolonel Dr. A. van Anrooy, hoofd van de dienst voor Identificatie en Berging van het Ministerie van Oorlog, werd op 13 september 1946 de Oorlogsgravenstichting opgericht. Deze stichting kreeg brede steun van ministeries, het Rode Kruis, verenigingen van oud-gevangenen en het voormalig verzet. Koningin Wilhelmina werd beschermvrouwe en prins Bernhard erevoorzitter.

        Het lukte deze kleine groep een archief op te zetten met de gegevens van alle Nederlandse oorlogsslachtoffers. Zij zochten in de archieven van de Ministeries van Oorlog en Sociale Zaken, het Rijksinstituut voor Oorlogsdocumentatie en het Nederlandse Rode Kruis. Tegelijkertijd spoorden zij nabestaanden op en zochten in gemeentearchieven om te controleren of de gevonden gegevens klopten. Het ging in totaal om 180.000 Nederlanders die omgekomen waren. 50.000 van hen hadden een aanwijsbaar graf.
        https://oorlogsgravenstichting.nl/zoeken/?q=monument&object=plaats#zoeken-form

        • Jacq. Z. brijl zegt:

          Geachte mhr.Lemon,
          Hartelijk dank voor deze uitgebreide en belangrijke informatie

          Mvgr,
          JZB.

      • buitenzorg zegt:

        Over het monument in Loa Kulu, zie: https://kolonialemonumenten.nl/2019/01/27/loa-kulu-samarinda-1946/
        Het monument staat er nog steeds.

  9. Jacq. Z. brijl zegt:

    Goedemorgen mhr. Buitenzorg,

    Heel hartelijk dank voor deze toegezonden informatie; ik was nl. bezig om te proberen wat aanvullende info. over dit monument te verzamelen .
    Dankzij uw bericht weet ik nu onder meer, wanneer het monument bij Lua Kulu werd geplaatst!
    Het is verder de bedoeling o.a. Van de Directeur vd OGS in Indonesië , om zo mogelijk
    Daar officieel een bloemstuk te plaatsen
    Verder nog een hele fijne dag gewenst.
    Mhg.
    Jacq Z.Brijl.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.