Dienstweigeraars erkennen

Op 1 september vindt de nationale herdenking plaats bij het Indië monument. Daar worden de 6000 Nederlandse militairen herdacht die omkwamen tussen 1945 en 1962 in de toenmalige overzeese rijksdelen Nederlands Oost-Indië en Nieuw-Guinea. Maar wat veel mensen niet weten, is dat mensen die dienst weigerden daar nog altijd veel last van hebben. Een gesprek met Indië-weigeraar Jan van Luyn en Jeffrey Pondaag, voorzitter van de Stichting Comité Nederlandse Ereschulden. NPO Radio 1.
Eerder radio-interview.  Eerder, deze column.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

30 reacties op Dienstweigeraars erkennen

  1. RLMertens zegt:

    Op 1 september as. herdenken oud Indië veteranen hun gesneuvelde kameraden. Door de spitbetuiging aan Indonesië, dus door/namens de regering, min.Bot in 2005; ‘wij stonden toen aan de verkeerde van de geschiedenis’ weten deze veteranen, dat ze aan een verkeerde oorlog hebben (moeten) deel genomen. Dan is het toch logisch(!) dat zij, die toen geweigerd hebben en zelfs daarvoor( in hun belangrijkste jaren) gestraft werden, eerherstel moeten krijgen.
    -En zij die daar, eretekens hebben verkregen……..voor moed, beleid en trouw?

    • P.Lemon zegt:

      @ eerherstel?

      ***In antwoord op enkele Kamervragen van leden Timmermans en Heijnen (PvdA), over mogelijk eerherstel van militairen of burgers die tijdens de Politionele Acties hadden gedeserteerd c.q. werk hadden geweigerd, antwoordde de vorige Minister van Defensie, de heer Hillen, op 17 september 2012 j.l. onder meer het volgende:

      “In de periode van 1945 tot 1950 hebben ongeveer 2 000 personen een beroep gedaan op de Dienstweigeringswet van 1923 om te worden vrijgesteld van militaire dienst in Nederlands-Indië. In 788 gevallen is een beroep op de Dienstweigeringswet gehonoreerd. Voorts zijn 4 025 militairen gedeserteerd voorafgaand aan de uitzending naar Nederlands-Indië. Van hen zijn 2 565 militairen uiteindelijk berecht. Tijdens de politionele acties zijn twee militairen gedeserteerd.
      Naast Princen en Van Staveren waren er echter meer. Een ander eenvoudig op het op het internet aan te treffen geval van desertie is dat van de militairen H.A.M. Hulsker en F.A. Weerensteijn.
      In het boek Ogenblikken van Genezing van Peter Schumacher wordt melding gemaakt van het feit dat 26 Nederlandse militairen naar republikeinse kant zouden zijn overgelopen.[3] Schumacher, desgevraagd, laat weten zich niet te herinneren op welke gegevens hij zich hier baseerde.
      De Minister
      Onafhankelijk van het aantal: in alle de Minister bekende gevallen was sprake van een rechterlijke of bestuurlijke toetsing van het gedrag van individuen volgens de normen van toen. En dus zag hij geen aanleiding nog iets met deze zaak te doen
      https://javapost.nl/2012/11/22/de-cijfers-van-de-minister/

  2. Peter van den Broek van een andere generatie zegt:

    De Heren Mertens en Lemon laten zich wel door de waan van de dag leiden. Mijn interesse gaat uit naar het verband tussen de gebeurtenissen en de personen, speciaal bij deze uitzending. Bij mij wekt het toch meer dan verbazing dat in een uitzending over dienstweigeraars ook dhr Jeffrey Pondaag aan tafel zit . Alsof hij het anti-koloniaal geweten in Nederland vertegenwoordigt. Hij heeft weliswaar het gelijk aan zijn zijde wat betreft de Indonesische slachtoffers van de dekolonisatie en heeft dat door zijn doorzettingsvermogen tot een succesvol einde gebracht, maar als de media hem zoals in deze uitzending misbruikt om een moralistisch oordeel te vellen, dan zijn we op de verkeerde weg, zijn minieme inbreng in de uitzending is louter van publicitaire waarde.

    Voor een evenwichtige beoordeling van de situatie had ik eigenlijk een Bersiapslachtoffer verwacht, die niet vertelt HOE de mensen werden afgeslacht, maar het waarom en door wie. Dus niet met de eeuwige dooddoener van door Japanners opgehitste pemoeda’s, maar aangevend iemand van naam en faam als Bung Tomo. Dhr Pondaag kan best vertellen waarom deze Held in Indonesie in wezen een misdadiger tegen de mensheid in de dekolonisatie- oorlog was.

    Zo niet, dan krijgen we zulke rare reacties als bovenstaand met alle bijzonderheden erbij, die alleen koren op de molen van Pondaag en consorte is, Mertens en Lemon als waterdragers van Pondaag en ook nog eens Indisch

    • Boeroeng zegt:

      Het anti-kolonialisme van Pondaag is niet uitgetekend in de grote interviews in kranten en op tv.
      In dat soort interviews houdt hij zich op de vlakte, of roept iets en trekt zich terug. Interviewers vragen niet door.
      Maar op facebook ben ik hem tegengekomen. Zijn denkwijze is vulgair, plat, verpest door belandahaat of wrok naar Nederland.
      Hij neigt er naar elke kniller voor moordenaar uit te maken, elke belanda, inclusief indo’s, voor schaamteloos en arrogant, dieven, rampokkers en schuldig aan moord. Impliciet beschuldigt hij dan zijn moeder en haar ouders, maar vragen daarover negeert hij.
      Mij verwijt hij koloniaal denken, en op deze weblog het kolonialisme te verheerlijken.
      Hij roept dat…. maar hij zal het niet toelichten. Ik vrees dat hij dat ook niet kan. Dat vergt teveel genuanceerd denken en formuleren.
      Maar ik heb troost…. hij verwijt mensen al snel koloniaal te zijn, als iemand haaks denkt op ‘zijn waarheid’
      Je kunt geen debat voeren met hem. Hij schrijft verward, vaag. Ontwijkt directe vragen, wil niet luisteren naar iemand die zich verdedigt tegen zijn beschuldigingen en begint dan weer over een item van 70 jaar geleden.
      Is hij nog steeds bezig met de Indonesische revolutie?
      Hij heeft het niet meegemaakt, maar misbruikt de toestanden van toen voor zijn persoonlijk onbehagen in Nederland .
      Hij is indo… en er zijn meer indo’s die hun draai niet konden vinden in Nederland. Normaal indo-probleem.
      Hij blijft wrokken

      Pondaag had niks nieuws in te brengen over de dienstweigeraars . Beter was als de interviewer iemand uit de politiek had uitgenodigd om de kwestie van eerherstel door de overheid te bespreken. Een fractiewoordvoerder bijv.

      • Loekie zegt:

        Gewoon hardop zeggen wat we allemaal al altijd hebben geweten: er zijn nogal wat Indo’s met een draadje los. Echt waar. Hoe dat komt, of Indo’s daarin de enigen zijn enz. doet er even niet toe. Het is gewoon zo. Geeft verder niks, maar als je met zo iemand te doen hebt, dan blijf je vriendelijk en daarna loop je gewoon door. Je neemt hem/haar in ieder geval niet serieus.

        • Ron Geenen zegt:

          Dat is just het probleem met een Forum. Je weet nooit of je met een serieus persoon heb te maken. Of een persoon die er kennis van heeft. Of juist de boel wilt stangen.

    • RLMertens zegt:

      @PetervdBroekveag; ‘de waan van de dag’ – Een ijdele gedachte? Het is de realiteit van de dag! (al vanaf min.Bot in 2005) * ‘maar waarom en door wie etc.’- Waarom; zie Atlantisch Handvest, Batavia 4/10’45: geen merdeka dus amok. Door wie; namen?; onbekend. Door velen, oa. die later in gen.Spoor’s Knil Hamot = Hare Majesteit Ongeregelde Troepen zijn opgenomen-zie Limpach

    • Jan A.Somers zegt:

      “door Japanners opgehitste pemoeda’s,” Da’s literatuur die ik nog niet ben tegengekomen, kunt u mij die bronnen noemen? Ik ben niet verder gekomen dan door bersiappers (niet pemoeda’s) vermoorde Japanners. De PRI heeft juist een eind kunnen maken aan het vermoorden van Japanners in de Boeboetangevangenis.

      • Boeroeng zegt:

        Jan, Het Japanse leger heeft de jeugd gedrild. Geleerd bamboesperen te maken, daarmee te vechten en dan met de boodschap van : de vijanden zijn Amerika, Engeland en Nederland.

        L de Jong , deel 11b

        pdf pag 456

        Wat wij nu willen onderstrepen is dat het Japans bestuur zich veel moeite gaf om al het onderwijs, voorzover weer toegestaan, in Japanse geest te doen geven. Wij wezen daar al op in hoofdstuk 3. Niet alleen moest de Japanse taal worden onderwezen en moesten Japanse liederen worden geleerd, maar er vonden ook quasi militaire oefeningen plaats die uitgevoerd werden met houten geweren, houten zwaarden en stokken

        pdf pag457

        en aangepunte bamboe-speren. Er moest verder veelvuldig in de Japanse paradepas gemarcheerd worden en deelneming aan luchtbeschermingsoefeningen was verplicht. Ook werden, precies als in Japan, de oudere leerlingen menigmaal verplicht, in bedrijven te werken of schuilloopgraven aan te leggen.
        Hoe hebben de leerkrachten, hoe de jeugdige leerlingen op dit alles
        gereageerd? Gegevens hebben wij er niet over – wij kunnen slechts veronderstellen dat al dat gedril aan sommigen onwelkom was maar dat anderen (misschien eerder leerlingen dan leerkrachten) er door aangesproken werden.
        Dat kan vooral voor de leerlingen van de instellingen voor voortgezet onderwijs hebben gegolden, zij het dat dezen aan het gedwongen werk buiten de scholen grondig het land kregen. Al in de periode tussen de twee wereldoorlogen had het Indonesisch nationalisme meer vat gekregen op jongeren dan op ouderen, welnu: het militaristisch element dat de Japanners aan het onderwijs toevoegden, droeg er toe bij dat zich vooral op Java groepen jongeren vormden die, anders dan het Japans militair bestuur had beoogd, van een versterkt nationalisme getuigden en met intens verlangen uitzagen naar de dag waarop een onafhankelijk Indonesië geboren zou worden. Er zal nog blijken dat die jongerengroepen een niet onbelangrijk aandeel hebben gehad aan de uitroeping van de Republiek Indonesië.

        • Jan A.Somers zegt:

          In die tijd waren er nog geen pemoeda’s, vrijheidstrijders. Gewoon Indonesiërs in Japanse militaire dienst. De militairen van de PETA vond ik naderhand als pemoeda’s de meest gedisciplineerde vrijheidsstrijders. In militaire dienst werd mij ook bijgebracht dat Rusland onze vijand was. Niks ophitsen, gewoon onze vijanden waardoor ik in militaire dienst was. Japanners werden zelfs vermoord. Met ophitsen reken ik mensen als Boeng Tomo e.d.. Daar was geen Japanner bij. Dat er Japanse officieren begaan waren met de Indonesische revolutie en daar hand-en spandiensten aan verleenden, zie ik niet als ophitsen. Bersiappers waren opgehitst, pemoeda’s niet. Maar goed, ik denk dat er gewoon verschil van opvatting is.

        • Ron Geenen zegt:

          @Bersiappers waren opgehitst, pemoeda’s niet. @
          Onder de permoeda’s waren toch heel wat bersiappers. Hoe houdt u ze uit elkaar?

        • Jan A.Somers zegt:

          “Hoe houdt u ze uit elkaar?” Dat is inderdaad niet altijd gemakkelijk, de pemoeda’s in de PRI die vervuild raakte met opgehitst volk, fabrieksproletariaat, werkloos, arm, brodeloos, opgehitst onder het mom van Merdeka. Ik denk alleen al aan het Goebengtransport van 28 oktober 1945 in Soerabaja. Daar zat totaal geen Merdeka bij, alleen maar opgefokt moorden en daarna te roven. Daar zat geen pemoeda bij!
          Je mag de pemoeda uit de bersiaptijd, de pemoeda in de door de Japanners getrainde PETA, en de pemoeda uit het grote jeugdcongres in oktober 1928 in Bandoeng niet met elkaar vergelijken. Die laatsten waren vooral zelfbewuste jonge intellectuelen, een politieke vereniging. De pemoeda’s in de PETA waren militairen, met een harde, gedisciplineerde opleiding. In 1943, toen duidelijk werd dat MacArthur geen belangstelling had voor de bevrijding van Indië (waar hij ook nauwelijks een Nederlandse bijdrage aan kon verwachten) trok Japan een groot deel van het Japanse leger uit Indië terug.
          Vanaf mei 1943 werden ter vervanging in vele regio’s en in grote bedrijven jeugdkorpsen opgericht, de Seinendan of Barisan Pemoeda Daerah. Ondanks de militaire tucht, die net als in het Japanse leger uiterst hard was, waren dit geen legerafdelingen, maar korpsen met een opvoedende taak in het kader van het verwezenlijken van de gemeenschappelijke welvaart in Groot-Oost-Azië waarbij de jongelui tevens de Japanse manier van denken werd bijgebracht. De opleiding van de jeugdleiders was zwaar, circa 50 uur per week werd besteed aan (Japans) taalonderwijs, volkskunst, omgangsvormen, sport, wachtlopen, luchtbeschermings- en brandweerdiensten. Ouderen werden georganiseerd in de hulppolitie, Keibodan of Keibotai, om zelfstandig, of onder leiding van de politie, orde en rust in de regio te handhaven. Seinendan, Keibodan en Keibotai waren niet uitgerust met vuurwapens. Daarnaast begonnen de Japanners Indonesische jongens te werven voor een militaire opleiding, de heiho-groepen, welke werden ingedeeld bij het Japanse leger. Aanvankelijk was de animo hiervoor groot, maar al snel bleken de heiho’s te worden beschouwd als tweederangs soldaten, niet veel meer dan koelies, waardoor het enthousiasme snel af nam. Aan door de Japanse overheid geïnspireerde Indonesische verzoeken tot oprichting van een leger ter verdediging van het vaderland werd voldaan met de oprichting op 3 oktober 1943 van de PETA, Barisan Pembela Tanah Air, een Javaans leger met eigen officieren, maar onder Japans opperbevel.
          Naast de genoemde (semi)militaire organisaties ontstonden uit onvrede met de Japanse leiding in 1944 tal van groeperingen die een nationalistische koers voorstonden, zoals de Barisan Pelopor (voortrekkersleger), Barisan Mati (zelfmoordleger) en tal van vrouwenkorpsen. Geïnspireerd door de Masjoemi (Adviserende Raad voor Indonesische Moslims) werd op 15 december 1944 de Hisboellah, het Leger van Allah opgericht. In deze periode werd de kiem gelegd voor het door de (Indo)Europese bevolking zo beangstigend ondervonden optreden van de ‘pemoeda’s en pelopor’s in de bersiap-periode na de oorlog.
          Schrijvend over Soerabaja (mijn ervaring beperkt zich hiermee) moest na 15 augustus het Japanse leger namens SEAC rust en orde bewaren, waar ze niet de capaciteit voor hadden, mede doordat de Indonesische politie niet optrad tegen het toenemend rampokken. In de samenwerking tussen de voormalige PETA-militairen (pemoeda’s!) en de Japanners, beperkten de Japanners zich tot de binnenstad en de doorgaande wegen. De uit de PETA voortgekomen PRI (Pemuda Republik Indonesia) was belast met de handhaving in de woonwijken en andere buitenwijken. Om duidelijk zichtbaar te zijn werden barricades ingericht. Ik heb daar met mijn dagelijkse werk geen problemen mee gehad. Ik had een pasje van het Rode Kruis via een huisarts, en een roodwit strikje van baboe Soep, de wachtposten traden correct op. Maar! De armoede nam schrikbarend toe, en steeds meer ongeregeld volk mengde zich met de pemoeda’s. Eerst alleen maar paraderen als djago’s, maar daar had je nog geen last van als je maar bewonderend naar ze keek. Maar dat volk bleef honger lijden > roven. En als je daarbij in de weg stond was het fout. En dat ging verder > de bersiaproofmoorden. Opgehitst door Radio Pemberontakan. Met o.m. Boeg Tomo en K’tut Tantri. Maar dat waren geen pemoeda’s meer.

      • P.Lemon zegt:

        @ ‘ door Japanners opgehitste pemoeda’s,

        #misschien niet zo exact maar uit eigen waarneming vastgesteld?

        ***Japanse plannen voor Azië
        De Japanners lanceerden de leus: “Azië voor de Aziaten” en wilden daarmee haat tegen blanken opwekken. Zij richtten zich vooral op de jeugd. De reeds vóór 1942 bestaande Indische Nationale beweging, die ijverde voor een zelfstandig Indonesië los van Nederland, werd ruim baan gegeven om dat ideaal uit te dragen. Er werden strijdgroepen opgericht, voornamelijk bestaande uit jeugdigen (pemoedas) die door de Japanners- onder de naam Heiho’s – militair werden geschoold. Zij kregen geen vuurwapens maar bamboe speren. Ongewapenden konden daar niets tegen beginnen
        F.H. Dijkstra.
        Oud dpl. sergeant inl. Dienst 3-9 R.I.
        Sneek, 11 Aug. 2016
        https://www.rawahgedeh-feiten.nl/

        • Jan A.Somers zegt:

          “tegen blanken opwekken” Ja, en dat is meer dan Nederlanders! In mijn militaire dienst waren dat Russen, Oost-Duitsers en al die andere landen van het Oostblok. Maar dat was geen ophitsen, dat zijn gewoon de vijanden waar je voor traint. In de bersiaptijd (geen Japanse ophitsing!) ging het over Belanda, Inggris dan Amerika. Gewoon even naar de plaatjes van de graffiti kijken. Dat waren de vijanden van Japan, waar o.a. de PETA tegen werd getraind. De bersiappers werden opgehitst door eigen volk. o.a. via Radio Pemberontakan. Niet door de Japanners, die waren al vermoord of teruggetrokken op hun verzamelkamp in Poedjon.

      • RLMertens zegt:

        @JASomers; ‘Boeng Tomo etc.’ _Voor de Indonesiër een held. Met zijn vurige toespraken wist hij zijn volk/jeugd te inspireren tot daden van ongekende fanatisme! Vele jongeren, slechts bewapend met bamboe speren namen het zelfs op tegen modern bewapende vijanden , die zijn vaderland, de jonge republiek, bedreigde; Japanners, Britten( met tanks,ondersteund door lucht- en zeemacht) en Nederlanders; hidoep atau matti; Indonesia merdeka! Ophitsen of aanvuren? In onze taal heeft ophitsen iets negatiefs. En aanvuren/aanvoerder bv. een held als Kroon(?) ons(!) heldhaftiger/ beter ligt. Een kwestie van smaak, denk ik. Of, van frustratie? * ‘bersiapers(?) waren opgehitst etc.’- De kreet bersiap: geef acht/opgelet/sta klaar; tegen elk vijand, gold voor ieder Indonesiër! De meeste/alle pemoeda’s= jongeren gaven daar gehoor aan. Ook uiteraard het schorem; rampokkers; zij hadden toch niets te verliezen, belust op sensatie en nog meer! Bedenk ook dat deze zgn bersiap periode plaats vond, na een door de Jap neergeslagen Peta opstand, een honger periode eind/’44/’45( met ca 1 milj.doden!) en direct daarna onze provocaties/verloochening van het zelfbeschikkingsrecht; geen merdeka, boeng een collaborateur; moet voor een tribunaal verschijnen etc etc. De Japanse bezetting ‘maakte’/gaf de Indonesiër (terug); zelfrespect/zelfvertrouwen en een dosis; ready to kill, any time. Het einde van neerbuigendheid, aloes zijn etc en ‘dat liefste volk op aarde’.
        note; boeng Tomo is zelfs in Nederland geweest-zie JAA van Doorn; Orde-opstand-orde 1973.

  3. Loekie zegt:

    Denk na over dit: “wij stonden toen aan de verkeerde kant van de geschiedenis’” en vraag je af waarom deze uitspraak de grootste kolder is.

    • RLMertens zegt:

      @Loekie; ‘denk na over dit’ – Goed zo, anders stond ook jij aan de verkeerde kant van de geschiedenis. Jij hebt nog heel even de tijd. De tijd dringt….

  4. Peter van den Broek de andere generatie zegt:

    Om dhr Jeffrey Pondaag weg te zetten als “iemand die niet serieus te nemen is” of een “indo die niet zijn draai vind in Nederland” is niet zo’n slimme opmerking temeer hij toch bij Nederlanders een gevoelige snaar raakt, dat blijkt wel uit zijn vele, ook komische optredens en uit het publiek dat hij trekt, mainstream Nederland. Dan kan je wel Indo-verontwaardigd over zijn, maar met verontwaardiging bereik je in deze discussie niks mee.

    Indo’s beschrijven dhr Pondaags’ denkwijze veelvuldig als vulgair, plat, verpest door belandahaat o.i.d. maar hij heeft wel als éénling het voor mekaar gekregen de Nederlandse Staat voor het Gerecht te dagen en zijn gelijk te krijgen. Daar berust zijn gezag op.
    Dan kan je wel negatieve dingen over hem naar voren halen, maar bovenstaande reacties geven duidelijk aan dat het alleen afbreuk doet aan onze Zaak, te beginnen bij de Bersiap. Indo’s worden op deze toch onbeholpen manier niet geloofwaardiger. Dat is des te vreemder, want we hadden d.m.v. van het Indisch Platform IP een luisterend oor bij de overheid. Wat overblijft is tegen dhr Pondaag schoppen, dat ook niet helpt om meer inzicht in het Bersiapgebeuren te krijgen.

    Ik zou best dhr Pondaag op een discussie-avond willen ontmoeten. Met wat koloniale geschiedenis op ULO-niveau, zal ik toch niet zo’n gek figuur slaan in een debat over meer dan 300 jaar kolonialisme in Nederlands Indie, ik krijg de toehoorders wel op mijn hand door de VOC afschilderen als een in opium-dealende handelaar(zie Ewald Vanvugt “Wettig Opium, 350 jaar Nederlandse opiumhandel).

    • PLemon zegt:

      @Ik zou best dhr Pondaag op een discussie-avond willen ontmoeten.

      ### Voor een koppig debat…😤

      *** Jeffry Pondaag (62) is geen jurist, hij werkt in een cementfabriek. Hij is een bijter, een vechter. Al 45 jaar woont hij in Heemskerk, is getrouwd met een blonde vrouw uit Ooststellingwerf en rookt shag. Maar hij heeft een Indonesisch paspoort, geen Nederlands. En daar is hij trots op.  

      Confrontatie
      Pondaag zoekt de confrontatie en dat is opvallend. Hij wil niets weten van soedah, van ’Laat maar zitten’, waarmee de meeste van zijn landgenoten opkomende conflicten in der minne schikken. “Als kind was ik niet zo direct. Jullie hebben mij zo gemaakt”, stelt hij. Met ’jullie’ bedoelt hij Nederland en de Nederlanders.

      Praten met Pondaag is niet altijd even makkelijk. Hij springt vaak van de hak op de tak, is soms lang van stof, heeft zijn stokpaardjes. Maar zijn verwondering en woede zijn oprecht. “Hij is er dag en nacht mee bezig. Hij kan niet tegen onrecht”, zegt zijn vrouw Ciska
      https://javapost.nl/2015/02/03/indonesische-vechtjas/

      • Bert zegt:

        Als je goed leest staat er ook “” Hij komt ook op voor de ambtenaren ,die soms maanden in een kamp zaten en hun salaris niet kregen “” Weer een gevalletje van slordige journalistiek ,maanden ? zeg maar jaren !Ja Jeffrey wordt gretig gebruikt door groepen anti-kolonialen is niet erg want kolonialisme is iets ergs .Maar een paar dingen vallen mij op in dat stukje ,bij aankomst in Nederland werd hij met de nek aangekeken in Heemskerk maar 45 jaar later woont hij er nog ! Hij geeft de Belanda van alles en nog wat de schuld maar trouwt wel een pure Nederlandse is ook niet erg moet ie zelf weten .,zijn kinderen zijn dus voor 75% Nederlands ,beetje Belanda kira kira betul nou ja maakt ook niet uit ,als het maar lieve kinderen zijn ..Hij heeft natuurlijk goede dingen gedaan door schadeloosstellingen los te peuteren bij de Nederlandse overheid ,daarvoor hulde oftewel ere die ere toekomt maar hierna is het hem een beetje naar het hoofd gestegen ,hij wordt voor de t.v gesleept en komt dan pontificaal opdagen in een Soekarno outfit compleet met petci ( hoofddeksel) ,stokje en helemaal van de pot gerukt het kruis van Jezus om zijn nek ,nou ja kan me niet voorstellen dat Bung Karno dat ook droeg .Hij bezit de Indonesische nationaliteit maar beschouwen Indonesiers hem ook als een Indonesier ? ,Als je als Indonesier 5 jaar of langer in Nederland woont wordt je al als Belanda beschouwt ook al ben je asli ,beschouw het als ome Jan ,die als jonge man naar Amerika vertrekt en na 40 jaar terugkomt ,ze zullen het dan hebben over ome Jan ,die Amerikaan ,wat ik vind van jeffrey Pondaag ? Ja wel een vent met het hart op de juiste plek ,neemt het graag op voor de verdrukten maar eenmaal de schijnwerpers op hem gericht ,gaat het fout ,zie die komische /zotte vertoning met zijn Soekarno outfit .

        • Ron Geenen zegt:

          @Ja wel een vent met het hart op de juiste plek ,neemt het graag op voor de verdrukten maar eenmaal de schijnwerpers op hem gericht ,gaat het fout ,zie die komische /zotte vertoning met zijn Soekarno outfit .@

          Misschien is hij wel zo uitgekookt. Nu denken velen dat hij ook een trauma heeft en kan hij langs de SVB gaan. Papieren invullen en eind van de maand een check?

  5. Boeroeng zegt:

    Peter, het is niet zo slim om je arrogant op te stellen in een debat.
    Het tekent iemands zwakte.
    Jij kent de facebookpostings niet van Pondaag, dus kun je ook niet zeggen dat ik ongelijk hebt dat zijn anti-kolonialisme vulgair en plat is ( generaliserend, verketterend, van dik hout zaagt men planken, wrokkig)

    Het is Pondaag die schopt tegen belanda’s en indo-belanda’s en dat beschrijf ik.
    Overigens, heb je niks aan hem in een face-to-face debat. Jij lult hem snel omver… en dat ligt niet persé aan jou.
    Hij argumenteert niet.
    Voorbeeldje wat ik bedoel met vulgair anti-kolonialisme
    Jeffry Bung Karno= Jeffrey Pondaag

    Bron

    • PLemon zegt:

      Een praktijkvoorbeeld hoe Pondaag zin- en inspeelt op ‘schuldgevoelens’ bij de belanda’s.

      *** Jeffrey Pondaag heb ik al jaren terug een aantal keren aan de telefoon gehad. Hij sprak zijn ongenoegen uit over de herdenking die we jaarlijks houden op 4 mei bij het monument aan de Haarlemmerweg met de basisschoolkinderen. Ik denk dat hij het een keer meegemaakt heeft en toch wel wat miste in mijn verhaal over herdenken. Verschillende keren benaderde hij mij om te zeggen dat in het onderwijs veel meer aandacht moest zijn voor de wandaden van Nederlandse militairen in het voormalig Nederlands-Indië. Het werden een paar moeizame gesprekken, waarin ik in ieder geval mijn sympathie voor zijn verhaal heb proberen duidelijk te maken. Ik heb hem uitgebreid mijn mening over kolonisatie en slavernij gegeven. Nu hoorde ik hem dus opeens voor de radio en schoten mij de telefoongesprekken weer te binnen. Helaas voor de heer Pondaag kreeg hij maar van 30% van de luisteraars gelijk. De grote meerderheid van de stemmers op StandpuntNL vonden dat we deze kwestie toch moesten laten rusten. Veel reacties vond ik ronduit beschamend. Natuurlijk gaat het om een kwestie van meer dan 60 jaar geleden. Maar over een met de Duisters heulende oorlogsmisdadiger wordt in ons land ook nu heden ten dage, groot ophef gemaakt. Ik doel hierbij op Heinrich Boere,  http://www.roelwimmenhove.nl/2012/01/22/jeffrey-pondaag/

  6. Jan A.Somers zegt:

    Wat een toestanden voor een eenvoudig misdrijf. Dienstweigering staat gewoon in de wet, is dus strafbaar. Behalve als die weigering wordt erkend volgens de regels die daarvoor gelden. In de tijd dat de opkomstplicht nog bestond waren er elk jaar wel een aantal. Geen moeilijke zaak. En dan wordt er moeilijk gedaan over levenslang met zich mee dragen. Dat weet je toch van te voren? Een strafblad, geen VOG! Desertie? Dat is natuurlijk wat anders. Je directe maten in de steek laten. En zelfs in gevaar brengen. Dat valt onder ander recht!
    “ongeveer 2 000 personen een beroep gedaan op de Dienstweigeringswet (…) In 788 gevallen is een beroep op de Dienstweigeringswet gehonoreerd.” Dat zijn er nogal wat! Een kleine 40%.

  7. Peter van den Broek de andere generatie zegt:

    In een ander topic zei Mei Lin Vos:
    https://joop.bnnvara.nl/opinies/herdenk-ook-de-dienstweigeraars-in-nederlands-indie

    citaat: “…….In 2012 was er discussie of er eerherstel moest komen voor de mensen die destijds dienst weigerden, of tijdens de oorlog in Indië weigerden een dorp plat te branden.
    Maar dat ligt nog steeds uiterst gevoelig in Nederland. Het is juridisch getouwtrek, want als je zegt dat de dienstweigeraars gerehabiliteerd moeten worden via de wet, dan zeg je ook dat de soldaten die wel geschoten en platgebrand hebben oorlogsmisdadigers waren. Dus die wet komt er niet.
    Overigens, en niet terzijde, er is nogal een groot verschil met hoe de Duitsers na de oorlog boete hebben gedaan over hun fouten……….”

    Duitsers wisten voor de oorlog ook niet of ze een FOUTE keuze maakten. Maar ze realiseerden wel na de oorlog dat ze een foute beslissing hadden gemaakt en dat te erkennen en vergeving vragen de zgn “Vergangenheitsbewaltigung” en “Wiedergutmachung”.

    Zulke woorden vertaald in het Nederlands ben ik in Nederlandse woordenboeken nooit tegengekomen. Wel moet de Nederlands regering bij de Zuid-Celebes-processen diep in het stof buigen. In ons beschaafd Nederland der Vingerwijzen-naar-Anderen moeten processen er aan te pas komen om oorlogsmisdaden te benoemen en een Rechter geeft aan wie daarvoor verantwoordelijkheid is. De Nederlandse regering maakt dan voor de Buitenwacht wel een modderfiguur.

    
Weet je op het moment zelf dat je een foute keuze maakt? Vaak niet. Soms wel. Maar wat altijd kan is als je je realiseert dat je een foute beslissing hebt gemaakt dat te erkennen en vergeving vragen. Veel Indië-veteranen hebben ingezien dat ze naar een foute oorlog zijn gestuurd. Veel van hen zijn door toedoen van de regering met vreselijke oorlogstrauma’s opgezadeld. Ook dat verdient veel meer aandacht en erkenning. Maar de dienstweigeraars van toen verdienen ook erkenning.

    • Jan A.Somers zegt:

      “bij de Zuid-Celebes-processen ” Bedoelde u het bloedbad van Rawagede op 9 december 1947? Dat is toch het huidige Balongsari (West-Java)? Van Zuid-Celebes ken ik eigenlijk alleen de omstreden acties van Westerling. Daar is toch geen proces over geweest. (Zou wel kunnen hoor, ik loop nogal achter).

  8. Peter van den Broek de andere generatie zegt:

    “Nederlands woordenboeken” dienen “Nederlandse Geschiedenisboeken” te zijn

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.