Gewerkt bij inlichtingendienst. Niet te bewijzen voor backpay

NRC 10 augustus 2018:
Bij het eerste bezoek aan Maria-Antoinette van de Laar-van Beekom (95), op een snikhetemiddag begin juli, opent haar oudste zoon, Fred (69), de voordeur van het tweekamerseniorenappartement in de Eindhovense wijk Strijp. Hij heeft een schort voorgebonden en rubberen huishoudhandschoenen aan. Binnen is het schemerdonker, omdat de gordijnen vanwege de felle zon zijn gesloten. Ergens blaast een ventilator warme lucht rond. Fred, gepensioneerd verpleegkundige, heeft de thuiszorg opgezegd en zelf de zorg voor zijn hoogbejaarde moeder overgenomen, met zijn broers Ruud en Rob.

Peggy Stein schreef in juli:
Enige dagen geleden ontving ik bij toeval het bericht dat een 95-jarige vrouw nóg wachtte op haar salaris. In 2015, vlak na de zogenaamde doorbraak, de uitbetaling – eindelijk! – van de salarissen aan de laatst levenden (de op 15 augustus 2015 nog in leven zijnde ambtenaren en militairen) die tijdens de Japanse bezetting geen salaris hebben ontvangen en daarna jaar in jaar uit hebben gestreden voor hun rechten via instanties of op eigen titel, belde deze mevrouw mij op.

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

2 Responses to Gewerkt bij inlichtingendienst. Niet te bewijzen voor backpay

  1. Jan A.Somers schreef:

    Dit verhaal stond vandaag ook in de NRC.

  2. Boeroeng schreef:

    Terugkomend op het kampongketjilconcept: Mevrouw van de Laar is een nichtje van oma Keasberry die restaurant Djokja runde vroeger
    http://www.indischhistorisch.nl/tweede/eetcultuur/eetcultuur-dutch-indonesian-cuisine-our-shared-culinary-heritage/

    Haar vader en broer van oma Keasberry: https://www.delpher.nl/nl/kranten/view?identifier=ddd%3A010475511%3Ampeg21%3Aa0072&coll=ddd

Laat een reactie achter op Jan A.Somers Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *