Ernst Jansz en Eddy Chatelin over de muziek van indo’s 

Ernst Jansz en Eddy Chatelin over de muziek van indo’s . In haar documentaire Klanken van Oorsprong schildert Hetty Naaijkens een kleurrijk beeld van de Indische Nederlanders en de muziek die zij meenamen uit het toenmalige Nederlands-Indië. In de studio vertellen indorocker van het eerste uur Eddy Chatelin en Ernst Jansz van Doe Maar over hun bijdragen aan de film 
Luister hier NPO Radio 1

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

33 reacties op  Ernst Jansz en Eddy Chatelin over de muziek van indo’s 

  1. Loekie zegt:

    Wat ik al eerder zei: die film is geoohaa, omdat de filmmaakster een causaal verband wil leggen tussen oorlog /bersiap en Indo-muziek. Ze beweert dat die muziek een uitlaatklep was. Als je nu naar Chatelin luistert, als de interviewster met de term’ uitlaatklep’ iets spannends hoopt te horen, dan zegt hij het precies goed: er waren feestjes en dan werd muziek gemaakt en die muziek was gewoon gezelligheid, een muzikale uitlaatklep van gezelligheid. Dus niks oorlog, niks bersiap, niks discriminatie.
    De interviewster probeert het nog met ‘ja, maar de emotie dan’ (de emoties van oorlog/bersiap), dan zegt Chatelin het weer goed: er was wel eens een gevoel van heimwee….niks oorlog/bersiap/discriminatie.
    Nu heeft de interviewster natuurlijk de ballen verstand van Indo-muziek, ze kraait alleen na wat ze op de brochures en persberichten van de filmmakers leest, anders had ze wel zoiets gevraagd als: is er verschil tussen muziek van de Blue Diamonds en Anneke Grönloh die begeleid werden door Nederlandse platenbonzen en Nederlandse arrangementen moesten brengen (en daardoor op radio en tv kwamen) en de muziek van de bandjes die alles op eigen kracht hebben gedaan en flink belazerd werden? En wat is de invloed geweest van Molukse musici als George de Fretes en Rudi Wairata?
    Maar ja, weet dat meiske veel.

    • Ron Geenen zegt:

      @Als je nu naar Chatelin luistert, als de interviewster met de term’ uitlaatklep’ iets spannends hoopt te horen, dan zegt hij het precies goed: er waren feestjes en dan werd muziek gemaakt en die muziek was gewoon gezelligheid, een muzikale uitlaatklep van gezelligheid. Dus niks oorlog, niks bersiap, niks discriminatie.@

      Dat heb you goed gezien! Mijn moeder vertelde mij later ook het volgende:
      Ver voor de oorlog hadden de familie Chevalier, ouders van mijn moeder, o.a. several huizen in Padang Padjang. Een van deze huizen werd gehuurd door een familie Chatelin, oom van Eddy.
      Een huis werd vaak als vakantieverblijf van de Chevalier familie gebruikt. Mijn moeder was zelf toen nog een tiener. De Chatelin familie en de andere huurders van de andere huizen kwamen allen over naar de Chevalier huis en werd er tot laat in de avond muziek gemaakt. Gitaren, viool, ukulele, drums, enz, kwamen te voorschijn. Mijn moeder vertelde dat ze toen als meisje heeft leren dansen van haar oudere broer Rudolf Chevalier.
      Oom Chatelin zijn vrouw was ook een goede kookster en bracht allerlei lekker hapjes mee.
      Padang Pandjang was een hoger gelegen plaats, dus ook koel, tussen Padang en Fort de Kock.

      • bokeller zegt:

        Tjsa,Pak Ron,
        Je was toch nog te jong om het te weten,want de
        fam,Chatelin woonde plm 150meter verder van jullie
        woonhuis te SawahLoento
        sibo

        • Ron Geenen zegt:

          Ja Bo, ik heb wat verhalen van vroeger gemist. Maar ja, als je vader er niet meer is en ook diverse andere families door de nip en plopper zijn vermoord, dan wordt er helaas veel verzwegen. Vooral als je in Nl weer opnieuw moet beginnen. Gelukkig hebben vele anderen uit Sawahlunto, zoals jij, Meity en Dik Urban mij veel willen vertellen. Ook mijn moeder heeft op oudere leeftijd gelukkig ook veel op willen schrijven. De informatie, die de mens zelf heeft meegemaakt wordt steeds belangrijker. Want die informatie is niet in archieven te vinden. Zeker nu, want over een jaar of 10 is het mogelijk helemaal voorbij. De meeste Indo’s beseffen dat nog niet, maar straks is het te laat.

    • Boeroeng zegt:

      Loekie…. je hebt die film niet gezien .
      Dus je kunt die film niet beoordelen
      Eerst zien en dan pas verzuurd raken.
      Dat causaal verband is jouw fantasie. Ik zie dat niet als thema van de film uit de verhalen vooraf.
      Wel is er een thema van de achtergronden van Indische families… en dat is oorlog-bersiap-exodus- min of meer vluchten. …. opnieuw beginnen in een vreemd land.
      Maar jij wilt persé dat vluchten ontkennnen..

      En dat jij vroeger gitaar speelde in bandjes, maakt jou ook niet zo deskundig in muziek van Indische mensen en nog minder in films van Indische mensen

      • Loekie zegt:

        Denk je dat ik de film niet heb gezien of weet je dat?
        (Goede antwoord: je denkt dat).

        Heb ik ooit gezegd dat ik speelde in bandjes?
        (Goede antwoord: neen, dat heb ik nooit gezegd).

        Ofwel Boeroeng: je zit er naast. Waarschijnlijk komt dat omdat je Indo’s graag als vluchtelingen ziet met heel veel kommer en kwel (nu dus ook in muziek). Van mij mag je dat doen.

        • Boeroeng zegt:

          Ja… je hebt die film niet gezien
          Dat blijkt uit je afkraken

          Nee….. ik zie indo’s niet ‘graag’ als vluchteling..
          Jij ontkent dat vluchtelement graag. De vraag is waarom ?

        • P.Lemon zegt:

          @komt dat omdat je Indo’s graag als vluchtelingen ziet met heel veel kommer en kwel

          #Zoiets moet ergens op gebaseerd zijn…volksverhuizingen vindt je in alle soorten en maten. Individueel kunnen bv indischen/indo’s best voor en na de oorlog uit het geboorteland om welke reden dan ook gevlucht of het woonland ontvlucht zijn zoals we nu de grote instroom uit het Midden Oosten en Afrika hebben.
          Maar toen in de jaren 50 werd men door Soekarno voor de keuze gesteld ; blijven en de indonesische nationaliteit aannemen (Warga Negara) en zo niet dan naar het voor velen onbekende vaderland te vertrekken.
          De term diaspora doemt dan op…..zijn we dan misschien zonder het te beseffen misschien wel bannelingen ( terugkeer is nl ‘technisch’ mogelijk)?

          ***Diaspora zonder hoofdletter (letterlijk het ‘uitzaaien’) verwijst naar een verspreiding van een volk, en zo zijn er verschillende historische voorbeelden. Meestal gebeurde dat door verbanning, soms ook als een vorm van kolonisatie of bezetting. In het Engels werd de term voor het eerst gebruikt voor de Ierse migratie naar de VS na de hongersnood van 1876, en werd het vooral in de jaren 1950 gebruikt om immigrantengemeenschappen in het VK aan te duiden. Centraal bij elke diaspora is dat een volk zich verplaatst voelt, en een verbondenheid met een moederland behoudt.
          De meest spectaculaire diaspora is de Joodse Diaspora, vandaar met een hoofdletter. Het Joodse volk werd in twee bewegingen uit Palestina/Israel/Judea verbannen.
          https://www.ikhebeenvraag.be/vraag/15901/Wat-bedoelt-men-precies-met-de-diaspora-van-de-Joden

      • Ron Geenen zegt:

        @Maar jij wilt persé dat vluchten ontkennnen@

        Dat vluchten is zo’n breed begrip. Ik zie het vaak meer als een migratie. Diverse Indo families zijn na Indonesie haar onafhankelijkheid direct naar Ca. gegaan. De economie was slecht, geen werk of alleen laag betaalde banen. En het leven hier was toen al stukken beter. Dat deden de Nederlanders ook vlak na de oorlog. Weg uit NL, naar Canada, Australie. Valt dat dan ook onder vluchten?

        • Henk zegt:

          Ja, toen mijn vrouw, dochtertje en ik in januari 1958 vanuit Indonesie in Nederland kwamen( was toen 32 jaar) had ik ook het plan om naar de USA te emigreren. Kreeg echter heel vlug passend werk. Ben toe n maar in Nederland gebleven. Ben nu 92 jaar. Wonen nu “beschermd” en genieten van de opgoeiende klein- en achter-kleinkinderen! Met het “ouderworden”mis je wel veel leeftijdsgenoten en tijdgenoten.. Je vraagt je vaak af “waar zijn ze gebleven”? Leerlingen van de IEV MULO-school in Bandoeng. De Radio-opleidingsschool van Andir in Bandoeng.Het was een mooie tijd!

        • Ron Geenen zegt:

          Wat bedoeld u met “wonen nu beschermd?” U mist vele tijdgenoten, schrijft U. Dat is wel grappig. Ik als Indo heb op mijn oude leeftijd nog nooit zoveel Indische vrienden gehad als hier. Heb nog niet zolang een vriend uit Emmen overgehad. Wilde ook Oregon en California bezoeken. Heb hem meegenomen naar onze kumpulan en hij heeft er genoten. Zelf in Oregon waar weinig Indische wonen, bestaat een Indo vereniging nl Insulinde met een ledental van tussen de 60 en 80.

  2. Bert zegt:

    Simpel voorbeeld ,bij Indo,s moet je het simpel houden enders zij niet snappie ,stel ik woon in Rusland en wordt achterna gezeten door si Poet en zijn gang van de KGB nou die willen maar 1 ding mij tjingtjangen .Nou ik smeer hem naar Holland ,dus ik vlucht uit lijfsbehoud .Stel ik woon in Rusland maar ik heb niet te eten ,geen geld ,geen werk en geen toekomst ,nou kan ik op uitnodiging van Groen Links mij in Nederland vestigen ,vlucht ik dan ? een beetje wel n.l voor de slechte leef omstandigheden in Rusland ,ik ben dus een economische vluchteling en in het eerste geval een echte vluchteling..Het Indische geval ligt wat anders ,wij ruilen het Moederland in voor het Vaderland .

    • Ron Geenen zegt:

      @Het Indische geval ligt wat anders ,wij ruilen het Moederland in voor het Vaderland .@
      En vervolgens worden we geadopteerd door Uncle Sam. Ha, ha.

      • Bert zegt:

        @Ron Geenen ,grappige maar treffende vergelijking ,Moeder ( Indonesie) lag op apegapen ,Vader ( Nederland ) was aan lager wal geraakt ,toen zei rijke oom Sam “” Ajoh kom maar hier wonen “”

        • Ron Geenen zegt:

          Algemeen bekend en gebruikelijk bij de Amerindo’s. Daarom hebben zoveel Indo’s als militair in Vietnam gediend en zijn er trots op. Bij onze kumpulan komen ook altijd een man of 10 viet veteranen. Ze hebben altijd hun petje op met aan de voorzijde de kenmerken waar ze hebben gediend en bij welke militaire eenheid. Mijn nicht heeft 27 jaren gediend en is nu met pensioen. Maar nu vangt ze militairen op, die ook de dienst verlaten en help hun een baan te vinden en ook hun met alle papierwerk. Zij zelf heeft o.a. in Afghanistan gediend. Nu hebben ze toch een goed militairpensioen plus de Amerikaanse AOW and er na van een bedrijf een bedrijfspensioen.

        • Arthur Olive zegt:

          In mijn gemeenschap hebben we ook een veteranen kumpulan en krijgen we elke maand een uitgenodigde spreker. Zo hebben wij in het verleden een Pearl Harbor survivor, een U-2 piloot, D-Day, Bastogne, Midway en zelfs Joodse concentratie kampen survivors te horen gekregen.
          Ik wou dat onze pak Bo Keller hier een guest speaker kon zijn.
          De vergaderingen worden altijd begonnen met een gebed en het zingen van de Stars and Stripes.

        • Ron Geenen zegt:

          @Ik wou dat onze pak Bo Keller hier een guest speaker kon zijn.@

          Very good choice. If the people want to take care of him and pay the bills, you might have a change, I have a pretty good story about him on my web and that is just a small piece of his experiences.

    • bokeller zegt:

      ### Ben nu 92 jaar.
      Wonen nu “beschermd” en genieten van de opgoeiende klein- en achter-kleinkinderen!
      Met het “ouderworden”mis je wel veel leeftijdsgenoten en tijdgenoten.###
      Pak Henk,
      Blijven genieten en gezellig lekker oud worden.
      siBo

  3. bokeller zegt:

    Dan zal het wel op ’t onderstaande uitlopen.

    siBo

  4. Bert zegt:

    Grappig bovenstaand commentaar van Ron di dalam bahasa Ingriss ,beiden Ron en pak Olive zijn in Indie geboren ,de een bracht zijn jeugd ook door in Nw Guinea ,de ander wist al op 14e jarige leeftijd “” Nee in Nederland wil ik nog niet dood gevonden worden !”” Beiden emigreerden naar Californie .Pak Olive werd Amerikaan en zingt nu uit volle borst de Stars and Stripes ,Ron Geenen bleef Nederlander maar niet uit volle overtuiging ( Al die soesah om je nationaliteit te veranderen ) Toch blijven beiden gewoon Indo,s uit volle overtuiging en hoe communiceren zij nu op dit blog Indisch4ever ? Ya betul in het Engels !

    • Ron Geenen zegt:

      Ja, ik bleef gewoon Nederlander, omdat mijn werk het niet vereiste dat ik wat voor Nationaliteit zou hebben. Ik ging er van uit dat Amerika mij wilde hebben om mijn kennis en ze verwachten van mij dat ik naar de normen en waarden in CA gaat leven. In dit land moet je Amerikaan zijn als je ook een gouvernement functie wil hebben. Mijn kennis en mijn werk hadden daar niets mee te maken. Ik hielp raffinaderijen en chemische fabrieken, waar ook ter wereld, ontwerpen.
      Nog duidelijker, mijn nicht en haar echtgenoot, nu beiden 90, kwamen hier in 1960 in CA. Hij werd Amerikaan en werd hoofd werkplaats bij de Caltec Universiteit. Zijn vrouw heeft al die jaren gewoon haar Nederlandse paspoort gehouden. Waarom kosten maken als het niet nodig is?
      Ik vermoed dat van de emigranten wel een derde nog het NL paspoort hebben. Ik dacht dat je het moet zien als een reis document.
      N.b. Persoonlijk vind ik de Amerikaanse vlag een van de mooiste vlaggen ter wereld en het volkslied doet er niet voor onder.

  5. Henk zegt:

    Amerindo’s ( Indischen in Amerika).
    Ausindo’s (Indischen in Australie)
    Indo’s (Indischen IIn Nederland door omstandigheden)

  6. Arthur Olive zegt:

    De meeste Indo’s in Nederland zijn daar niet gekomen door dezelfde omstandigheden, niet via het Suez kanaal maar via het geboorte kanaal. Of zoals pak Bo schrijft In Nederland Door Oma.

    • ROBERT zegt:

      Niemand heeft het hier gehad over de “ha(r)telijke ontvangst van de Indos en Molukkers in Nederland.
      De meeste Indos werden niet door de Koningin ontvangen, noch werden ze door de hofdames afgezoend en gemasseerd. De meeste Indos en Molukkers in Nederland werden heel koel ontvangen met de woorden: “wat komen jullie hier doen”! Er werd zelfs gedacht(door Nederlandse politici) ze(de Indos) te sturen naar Madagascar, zoals de Nazis dat wilden doen met de Joden en andere “Untermenschen”

  7. bokeller zegt:

    vijfeeuwenmigratie.nl

    Evacués in Nederland (1945-1949)

    In de eerste periode, dus tot aan de onafhankelijkheid van Indonesië, vertrokken ruim 100.000 mensen uit Indië.
    Zij kwamen naar Nederland om te recupereren, d.w.z. bij te komen van de ontberingen tijdens de Japanse bezetting.
    De overheid beschouwde hen als oorlogsslachtoffers en ontwikkelde een speciaal opvangprogramma.
    Iedereen ging ervan uit dat zij slechts tijdelijk in Nederland zouden blijven.

    De samenleving kampte met een tekort aan woningen,
    werk, levensmiddelen en goederen.

    Maar Indische evacués werden niet aan hun lot overgelaten.
    Zij kregen zelfs een verhoogd rantsoen voedingsmiddelen, extra brandstof en voor drie maanden een gegarandeerde uitkering.
    Ook verleende het Rode Kruis op grote schaal hulp en zorgde het
    comité Nederland Helpt Indië er bij aankomst voor
    dat iedereen een pakket met dekens, beddengoed,
    toiletartikelen en andere eerste levensbehoeften kreeg.

    Vele Nederlanders hebben in die eerste periode hun huis spontaan
    opengesteld voor Indische vluchtelingen zonder opvangadres.

    Door de onzekere toestand in de kolonie en de naderende onafhankelijkheid van Indonesië kozen de evacués al snel eieren voor hun geld.
    Niet meer dan 30.000 mensen zijn na de officiële herstelperiode teruggekeerd naar de Oost,
    om in een latere fase trouwens opnieuw naar Nederland te vertrekken.
    siBo

    • Ron Geenen zegt:

      Waar haal je dat vandaan, Bo?

    • Arthur Olive zegt:

      @Zij kwamen naar Nederland om te recupereren@

      Dat is precies hoe het met ons is gebeurd.
      Naar Nederland in 1946 en daarna weer terug naar Indie in 1948.

    • ROBERT zegt:

      Het was dus een geweldige ontvangst voor de Indos en de Molukkers in Nederland! Wat een geklets in de ruimte. Voor enkele groepen was het een warme ontvangst, maar voor de meerderheid van Indos en Molukkers een bijzonder koele ontvangst.

  8. P.Lemon zegt:

    @ Zij kwamen naar Nederland om te recupereren

    ***Een A-prioriteit was voor de meesten noodzakelijk om in de eerste helft van 1946 gerepatrieerd te worden. Daarnaast waren er nog anderen die een plekje kregen aan boord van de eerste schepen naar Nederland. Enkele grote Nederlandse bedrijven hadden voor hun werknemers een aantal plaatsen op de schepen toegewezen gekregen. Ook op grond van regeringsprioriteit of om economische redenen kwamen mensen versneld in aanmerking voor repatriëring.[1]

    Elke repatriant diende vóór vertrek naar Nederland in bezit te zijn van een formulier. Hierop stond aangegeven dat betrokkene geregistreerd stond bij het Kantoor Displaced Persons, in het bezit was van een KDP-identiteitskaart (waarvoor een KDP-registratiekaart was uitgeschreven) en dat de repatriant door de Medische Dienst was gekeurd.
    Bij aankomst in Nederland werden de repatrianten opgevangen door verschillende organisaties. Het Centraal Bureau Verzorging Oorlogsslachtoffers had inmiddels op basis van de passagierslijsten familie verwittigd en opvangplaatsen geregeld voor repatrianten die niet bij familie of kennissen konden verblijven. Het Nederlandse Rode Kruis zorgde voor het vervoer van zieken naar ziekenhuizen, sanatoria en herstellingsoorden. Samen met het Comité Nederland helpt Indië verstrekte het Nederlandse Rode Kruis welkomstpakketten aan de repatrianten.

    http://www.oorlogsgetroffenen.nl/thema/repatriering/02_3ReisNaarNederlandj ik

    • Jan A.Somers zegt:

      In 1945/1946 besliste de RAPWI nog of iemand in aanmerking kwam om als passagier geboekt te kunnen worden. Behalve de KDP/LOC-teams werden ook lokale Rode Kruis-comités en comités van ex-geïnterneerden onder de RAPWI-vlag gebracht. Alleen al op Java waren bij de RAPWI op haar hoogtepunt zo’n 10.000 mensen in dienst. Ik heb nog de brieven van mijn vader over keuring door een arts met RAPWI-bevoegdheid. En een brief over boeking met mijn moeder en zus op de Sloterdijk door RAPWI. Ik deed het eenvoudiger, niks keuring, niks boeking door RAPWI. Zelfs geen paspoort. Corveeër van het Rode Kruis, met 100 gulden gage. Zoiets valt onder oeroesen.

  9. Boeroeng zegt:

    ik ben net terug uit de bioscoop.
    Goeie film.. Ga kijken of wacht 3 jaar tot de dvd is te kopen.
    Mensen hoeven niet bang te zijn dat het thema van de film is:
    indo’s zijn vluchtelingen en hadden het zwaar en vandaar dat ze goed werden in muziek.

    Interviews, oude foto’s en films . Veel muziek.
    Geen zware kost, beperkte aandacht voor de voorgeschiedenis van voor de exodus

    Filmen in de zaal mocht niet… toch maar 4 seconden gepikt.

  10. Rita Looy zegt:

    Zaterdag 7 juli in Lumen Delft, ik ga zeker kijken om 16.00 uur..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.