Eric…. pulang kampung

Waarde vrienden,
Ik ga weer naar het mooie Insulinde. Ik vertrek op 3 oktober om 13.10 vanaf Schiphol wn kom op 4 oktober 0m 22.45 Jakartaanse tijd aan. Dat is 17.45 onze tijd. Ik moet in Hong Kong 12.45 doorbrengen. Ik weet nog niet of ik een uitstapje naar de stad ga maken of dat ik een kamer zoek op het vliegveld om wat te slapen en me op te frissen na de vlucht die 11.10 heeft geduurd. Ik zal jullie daar uiteraard kond van doen.
Ik heb op vrijdag 6 oktober een afspraak op het kantoor van de Oorlogsgraven Stichting om de kennismaking, die ik met de aardige mensen daar heb te hernieuwen. Verder wil ik dit jaar in Jakarta een bezoek brengen aan het ereveld Menteng Pulo, het museum Prasati en het Nationaal Museum.
Het Museum Prasasti is het oude kerkhof Tanah Abang dat geruimd is, maar waarvan de grafstenen en -monumenten werden gerestaureerd, ik ben er vorige reis al geweest, maar ik ben benieuwd naar de vorderingen.
Ik ben ook nieuwsgierig hoe het staat met de restauratie van panden in Kota, het oude deel van Jakarta, ik heb gehoord dat men dit wilde opknappen en ik ben benieuwd hoe het ermee gaat.

Ik verblijf weer in hetzelfde hotel waar ik in 2015 ook al logeerde, het is het hotel Menteng 1 in Cikini. Ik blijf 1 week in Jakarta en ga dan met de trein naar Bandung. Ik geniet altijd van de panorama’s van het Preangerlandschap als ik in de buurt van Bandung kom. En ik krijg dan ook tranen in mijn ogen als ik de Tangkubangprahu, de vulkaan bij Bandung in het zicht krijg, want dan weet ik dat ik bijna thuis ben.
Lieve mensen, dit is een kort berichtje, maar jullie zullen meer horen.
groetjes
Eric

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Gast Pikirans. Bookmark de permalink .

48 reacties op Eric…. pulang kampung

  1. Carol Ann von Kriegenbergh Pietersz zegt:

    Hele goede reis Eric Pulang, geniet van Indonesië.

  2. Elmi zegt:

    Goede reis en veel plezier! Helaas is het ons niet meer gelukt om, onder het genot van een biertje, je dit persoonlijk toe te wensen. Ik kijk weer uit naar je verslagen!
    Lieve groetjes, ook van Martin, El

  3. j.h.Crawfurd zegt:

    Heer Eric gaat U ook naar Surabaya en Solo tevens omliggende plaatsen: Zoals Malang& Jatirotoh.
    Ik zie graag Uw verslagen; Mvg Jos H Crawfurd.

    • Eric Neyndorff zegt:

      Ik weet nog niet of ik weer naar Oost-Java ga. Misschien dat ik nog naar Semarang ga om de 2 Erevelden daar te bezoeken.

  4. Ron Geenen zegt:

    @Het Museum Prasasti is het oude kerkhof Tanah Abang dat geruimd is, maar waarvan de grafstenen en -monumenten werden gerestaureerd, ik ben er vorige reis al geweest, maar ik ben benieuwd naar de vorderingen.@

    Heb er even mee gewacht, maar wil toch het volgende kwijt. Dat kerkhof is geruimd. Weet u wat ze met de overgebleven botten hebben gedaan? Ook die van mijn vader? Die zijn ergens buiten de stad in een kuil gedumpt. Ook het OGS weet niet waar. Van mijn vader zijn graf was er ook een tegel in een muur, ongeveer 30 bij 18 cm. Via OGS geprobeerd de steen naar NL te krijgen om bij het graf van mijn moeder op te zetten. Echter alle stenen en graven zijn het eigendom van de Indonesische staat en geen een familielid kan daar beslag opleggen. Nadat mijn vader ook door Indonesiers en Japanners is gemarteld en in de oorlog tot 15 jaar gevangenis is veroordeeld, is hij nu ook veroordeeld door Indonesie. Eerst viel het museum onder het bestuur van Jakarta, maar daarna valt het onder controle van de Indonesische regering. Elk graf dat niet onder OGS valt is nu het bezit van de Indonesische regering. Wat dat betreft is er niets verandert. Op regeringsniveau blijft dat land een corrupte bende. U bent erg naïef, wat dat betreft.

    • Eric Neyndorff zegt:

      Bedankt, ik weet zeker dat ik ga genieten.

    • Eric Neyndorff zegt:

      Ik weet dat het kerkhof is geruimd. Dat heeft Buitenlandse Zaken in 1973 in de kranten gezet. Men kon toen reageren.
      Ik zie in waarom ik naief ben, ik ga er alleen naar toe om te kijken hoever men is gevorderd met de restauratie van de grafstenen en – monumenten. Ik heb verder geen affiniteit met Tanah Abang.

      • Ron Geenen zegt:

        @Ik heb verder geen affiniteit met Tanah Abang.@

        Misschien moet u dan maar aan die Indonesiers eens gaan vragen, hoe diverse Indo’s, die daar ook lagen begraven, aan hun einde zijn gekomen. Misschien moet u ook de docu film zien https://www.youtube.com/watch?v=H9oOrb3ihQQ U kunt er nog meer van genieten.

      • Boeroeng zegt:

        Eric is medewerker van de oorlogsgravenstichting. Hem hoef je niet te beleren.
        En als ik naar het Museum Prasasti zou gaan , dan doe ik dat ter lering ende vermaak . Dus ‘genieten’.
        Ik ga daar niet boos en depressief rondlopen over leed van vroeger.

        • Ron Geenen zegt:

          Wordt ook niet afgevraagd wat daar met de overledenen en het ruimen er van is gebeurd.
          Immers geen affiniteit hebben, maar wel lid zijn van OGS. Typisch Indo kesasar.

        • Bert zegt:

          Ik was toch wel nieuwsgierig naar dat museum Prasasti of te wel het vroegere Tanah Abang ,dus ben maar gaan googelen ,ziet er toch netjes en verzorgd uit ! Volgens mij een oase van rust in die heksenketel Djakarta.Ook veel Indonesiers bezoeken het museum om een vleugje Tempo Doeloe op te doen ,prachtige monumenten heb je daar zoals het monument van Pieter Eberfeld ,een Indo van een paar honderd jaar geleden ,die op valse beschuldiging ter dood werd gebracht.Wat staat daar op het monument Pieter Eberfeld was een seorang campur/tjampur,kijk kijk zo zien de Indonesiers de Indo,s dus en gelijk hebben ze.Wat ook aardig is die replica van die lijkenkoets en die 2 replica,s van de doodskisten van Soekarno/Hatta .Tanah Abang dateert van 1790 of zo misschien eerder,gelukkig hebben ze die plek niet helemaal ontruimd zoiets komt nooit meer terug ,dat besef is God zij dank ook tot het gemeentebestuur van Jakarta doorgedrongen.Alleen vind ik ook wel als het gemeentebestuur het verzoek krijgt om een klein tegeltje van het graf van een geliefde vader naar de nabestaanden op te sturen ,dat daar serieus naar gekeken moet/mag worden en niet formalistisch moet worden gereageerd met “” alles is nu van de staat”” kom kom we spreken maar van een klein tegeltje niet over het monument van Pieter Eberfeld.!

        • Ron Geenen zegt:

          @Alleen vind ik ook wel als het gemeentebestuur het verzoek krijgt om een klein tegeltje van het graf van een geliefde vader naar de nabestaanden op te sturen ,dat daar serieus naar gekeken moet/mag worden en niet formalistisch moet worden gereageerd met “” alles is nu van de staat”” kom kom we spreken maar van een klein tegeltje @

          En de tekst op die tegel heeft mijn zusje, die mij gevraagd heeft dat naar Nederland te halen, in 1997 zelf met eigen middelen opgeknapt. O.a. de tekst met speciale bestelde zwarte verf weer mooi en duidelijk gemaakt. Foto ervan is op mijn website. Het niet krijgen van de tegel is een shocker voor haar. Zelf ben ik bezig er een artikel in het Engels over te schrijven/publiceren. Het enige wat ik er buiten laat, is het vermelden van mijn familie in Jakarta. Ik vertrouw die ambtenaren daar voor geen cent.

      • e.m. zegt:

        @Dat heeft Buitenlandse Zaken in 1973 in de kranten gezet.@

        — Toen hadden sommige Indo’s(!!!) wellicht alleen belangstelling voor ‘money making’ en mogelijk een Susanne, zoals in Daniël XIII 19-23 . . .

    • Jan A. Somers zegt:

      “ergens buiten de stad in een kuil gedumpt.” Ik ken de procedures in Indonesië niet, maar die zullen niet veel verschillen van de Nederlandse. In het verleden waren er nog privégraven (in eigendom) maar die worden nu praktisch nergens meer uitgegeven. Het zijn nu huurgraven waarvan de nabestaanden elke tien jaar een rekening voor krijgen. Na tien jaar wettelijke grafrust mogen graven worden geruimd als daar aanleiding voor is, ruimtegebrek bijvoorbeeld. Nabestaanden worden daarover aangeschreven, als hun adres bij de gemeente bekend is. Zij mogen verzoeken om herbegraven op een andere plaats. Zijn geen nabestaanden bekend, dan worden bij die graven bordjes geplaatst met het voornemen tot ruimen, waar je op kunt reageren. Zijn er geen reacties, dan wordt geruimd. Die stoffelijke resten worden herbegraven in een massagraf. (in de middeleeuwen heette dat een knekelput!). Dat gaat heel fatsoenlijk, er wordt niet gedumpt. Bij mijn werk bij TNO ben ik met een onderzoek daarbij betrokken geweest (“Problemen rond lijkbezorging”). Vanwege de vorming van lijkenvet kan dat ruimen onaangenaam werk zijn (weet ik uit mijn Soerabajatijd!). Die resten zijn dan niet verteerd (nog herkenbaar!), wat het criterium van de grafrust is, en moeten terugbegraven worden. Die grafdelvers zakken door die verrotte kist en staan met hun laarzen in dat nog niet verteerde lijk. Tussen de middag aten we ons boterhammetje op in de werkkeet bij die grafdelvers, kregen we meteen waardevolle informatie. Aanleiding tot ons onderzoek: In de jaren vijftig werden er bij het ruimen steeds meer onverteerde lichamen aangetroffen. De Minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid richtte toen aan de Voorzitter van de Gezondheidsraad het verzoek dit nader te onderzoeken.

      • Ron Geenen zegt:

        @Ruimen van graven@

        Hier in SoCal is daar beslist nog geen probleem. Ben door overleden familie en vrienden op 3 begraafplaatsen geweest. Daar is nog zoveel ruimte dat er hele volksstammen terecht kunnen.
        In het plaatsje Glendora met ongeveer 52,000 inwoners is het plaatselijke begraafplaats zeker voor 50% nog leeg. De grote begraafplaatsen, zoals Ros Hills, zijn zo groot in oppervlakte dat je er met je auto in moet rondrijden. Rose Hills, het woord zegt het al, ligt op heuvel terrein. De rijke chinezen kopen graag voor de familie op de top van een heuvel, want dan hebben ze een uitzicht. Ja als ie al dood is. De Amerikaan heeft dat ook gauw door en de prijs is er dan ook naar. Een stuk grond op de top kost gauw een $25,000 terwijl beneden $4500. Ik mag van een oude Indo, die in het verleden 6 plaatsen voor totaal $1100 heeft gekocht, nu verkopen voor $2500 per stuk.
        Als u iemand weet, $100 voor u (na het sluiten van de deal). O ja, het is eigendom voor 99 jaar.

  5. Boeroeng zegt:

    Eric, je reageert vanuit Hong Kong, dus ?

  6. Hans Boers zegt:

    Beste Eric, GENIET van je vakantie aldaar en GENIET van het weerzien van je ouderlijk huis te Bandung. Het enige wat je MOET doen is gewoon GENIETEN. Ik zie en hoor wel weer van je.
    En anders even hard en luid roepen Si Beh… 😉

  7. kembang merah zegt:

    Hallo Eric, fijn dat je weer terug gaat naar Indonesië, ik wens jou een fijne vakantie toe
    en geniet volop van alles om je heen….
    Ik kijk uit naar je verhalen……en geniet helemaal met je mee…en wens je veel succes toe.

  8. Bert zegt:

    @Ron Geenen,ja ik heb op je website gekeken en die grafsteen gezien ,je ziet ook dat iemand het overgeschilderd heeft o.k niet helemaal professioneel maar kan ook niet als je als dochter vol met emoties haar werk moet doen aan het grafsteen van haar vader sudah niet erg,eigenlijk ontroerd mij dat! Je zegt dat je geen ( Indonesische) ambtenaren vertrouwt ,nou ja moet je ook niet doen maar je kunt ze wel pakken op hun zwakste kant dus altijd slijmen en per “” ongeluk “” …”Wat”” onder de tafel laten vallen maar vergeet nooit Ron met honing vang je meer vliegen dan met azijn,zoals je tekeer ging tegen die arme Erik ! Nou ja ,denk niet dat die man dat verdiend heeft !

    • Ron Geenen zegt:

      @…”Wat”” onder de tafel laten vallen maar vergeet nooit Ron met honing vang je meer vliegen dan met azijn@

      Waar, maar van mij krijgt die directrice met hoofddoek op geen rooie cent.
      En wat die Erik betreft, ik kan me moeilijk voorstellen dat iemand naar dat museum gaat en ervan gaat genieten. Hij is betrokken bij het OGS. Dan moet hij er ook van op de hoogte zijn dat daar verschrikkelijke dingen zijn gebeurd. En dan genieten?

      • Boeroeng zegt:

        Ron, overdriljf je nou niet? Wat voor ergs is er dan gebeurd op die plek?
        Zover ik weet was Tanah Abang een begraafplaats en de wat rijkere mensen konden een groot grafmonument betalen. En daar zaten best mooie beelden bij.
        Daar kun je van genieten.

        • Ron Geenen zegt:

          @En daar zaten best mooie beelden bij.
          Daar kun je van genieten.@

          Voor mij is mijn vader belangrijker dan dat hele museum. En dat is beslist niet overdrijven.

        • Boeroeng zegt:

          Ron, je overdrijft.

        • e.m. zegt:

          @Boeroeng zegt: 4 oktober 2017 om 23:13@

          Een enkele blikvernauwende reactie kan men beter aan de psycholoog overlaten. Van een mug een olifant maken heet dat, meen ik. Alsof heer Neyndorff naar Tanah Abang gaat om te genieten. Dat heet mensen valselijk woorden in de mond leggen. Een reaguurder als guardian of heaven’s gate zou iets hebben van deleten die vent, of ga het dan zelf ophalen, als je een vent bent.

          Begrijpend lezen is ook heel wat waard:
          “”Ik verblijf weer in hetzelfde hotel waar ik in 2015 ook al logeerde, het is het hotel Menteng 1 in Cikini. Ik blijf 1 week in Jakarta en ga dan met de trein naar Bandung. Ik geniet altijd van de panorama’s van het Preangerlandschap als ik in de buurt van Bandung kom. En ik krijg dan ook tranen in mijn ogen als ik de Tangkubangprahu, de vulkaan bij Bandung in het zicht krijg, want dan weet ik dat ik bijna thuis ben.””

          “”Ik weet nog niet of ik weer naar Oost-Java ga. Misschien dat ik nog naar Semarang ga om de 2 Erevelden daar te bezoeken.””

  9. Arthur Olive zegt:

    Heer Neyndorff
    Ik zou het zeer op prijs stellen als u op uw speurtocht en eerbetoon bij de Oorlogsgraven het graf van mijn overgrootmoeder kan vinden en eventueel een foto daarvan naar Boeroeng wil zenden.
    Mijn overgrootmoeder is geroentjing gedurende de Bersiap in Malang op Zondag 17-03-1946.
    Theodora Everarda Bronkhorst was ook de grootmoeder van mijn moeder’s neef, kol. Sjoerd A. Lapre, M.W.O.

    • Jan A. Somers zegt:

      “bij de Oorlogsgraven het graf van mijn overgrootmoeder kan vinden en eventueel een foto daarvan naar Boeroeng wil zenden.” Heeft u al gezocht in de registers van de OGS? Daar staan ook foto’s bij.

    • Eric Neyndorff zegt:

      Ik heb op de website van de Oorlogsgraven Stichting gezocht maar daar komt ze niet voor. Ik kom niet Malang dit jaar. Sorry dat ik u niet kan helpen.

      • Arthur Olive zegt:

        Heer Neyndorff, bedankt voor het zoeken.
        Haar lichaam hebben ze waarschijnlijk ergens weggegooid. Tegen het aanraden van de familie voor de vijligheid is mijn overgrootmoeder bij een Amboneese familie gaan wonen vlak na de oorlog.
        Die familie moet ook vermoord zijn geweest.
        Als u weer door het Preangerlandschap gaat geniet dan ook voor ons op I4E van het panorama.
        Mijn familie had daar vele herinneringen.

  10. Huib zegt:

    “Ik blijf 1 week in Jakarta en ga dan met de trein naar Bandung. Ik geniet altijd van de panorama’s van het Preangerlandschap als ik in de buurt van Bandung kom. En ik krijg ook tranen in mijn ogen als ik de Tankubangprahu, de vulkaan bij Bandung in het zicht krijg, want ik weet dat ik bijna thuis ben. ”
    Mooie tekst die ik als oud Bandungse katjong kan beamen. Maar ik hoop dat de stad Bandung zelf, ooit het Parijs van het Oosten genoemd, nu zo weer genoemd kan worden,
    Want de enorme overbevolking heeft in de eens zo fraaie Dagobuurt, de Dagoweg en de Lembangweg en in andere wijken geleid tot een ongecontroleerde uitwas van schamele en armoedige kampongs.
    Dat was tenminste eind vorige eeuw nog zo bij mijn bezoek aan mijn geboortestad.
    Maar ja, Sudah laat maar heb ik toen gedacht en ben verder getrokken via Bogor, Jakarta, Jokja, Solo, Semarang naar Surabaja met de indrukwekkende vulkaan Bromo en tenslotte Bali.
    Overal was er het beeld van overbevolking en armoe met veel bedelende jeugd.

    • Eric Neyndorff zegt:

      De straat waar ik gewoond heb is nog bijna hetzelfde als ik mij herinner. Het was de Van Neckstraat, nu de jl Cipunegara. Ik weet dat andere straten erg veranderd zijn.

  11. Jan A. Somers zegt:

    Sorry meneer Eric (ik volg uw reisverhaal met veel herkenning), maar vóór de oorlog had die uitdrukking pulang kampung in Indische kringen ook een negatieve betekenis: als je was weggezakt in de kampong. Zaken waarover men niet spreekt!

    • Boeroeng zegt:

      De topictitel ‘pulang kampung’ is van mij.
      Een eerdere serie had de titel ‘pulang lagi’. Die was gemaakt door Eric.

      Ik weet van de negatieve associaties met ‘kampung’ .
      Ik heb dat niet meegemaakt te Indië en het is allang tijd om dat negativisme en neerkijken overboord te zetten en ‘pulang kampung’ eerder te zien als een soort geuzenkreet.
      Terugredenerend hebben Indische mensen allemaal wortels in de kampung.

      Maar als Eric een andere titel wil, dan kan dat toch.

      • Hans Boers zegt:

        Gebruikelijker in het huidige Indonesia is om te zeggen: Balik kampung. (terug naar het ouderlijk oord – doelend en afgeleid op/van de grote trek van mensen uit de grote stad als die terugkeren naar hun durp waar veelal hun naaste familie nog woont, tijdens de Lebaran.)

        Kampung in het huidige Indonesia kan duiden op:
        1) Een (arme) wijk in de stad veelal bewoond door de minder bedeelden in het leven of
        2) Het geboorte domein (en dat hoeft niet altijd dus de desa te zijn.) of
        3) De desa

        De benaming kampung is ook afhankelijk van de streek/oord/gebied/eiland

        • Boeroeng zegt:

          pulang desa
          kan ook een geuzenkreet zijn voor Indische mensen ..
          in oude spelling is het ook mooi: poelang dessa !!!

        • Frank zegt:

          Beste Hans,

          @ “van de grote trek van mensen uit de grote stad als die terugkeren naar hun durp waar veelal hun naaste familie nog woont, tijdens de Lebaran.”

          In dat specifieke geval wat jij hierboven beschrijft dan spreken ze in Indonesia over “MUDIK”. In deze periode van mudik (zo’n beetje de laatste week van de ramadan) dan heb je speciale verkeersberichten op de Indonesische TV-stations waarbij je verslaggevers ziet staan die verslag doen bij alle belangrijke uitvalswegen van Jakarta en bij belangrijke knooppunten van wegen die naar midden en oost-Java leiden.

        • Hans Boers zegt:

          Beste Frank, dank voor je uitleg “mudik”. Is mij bekend. Ik heb het bewust hier op dit forum niet geplaatst, omdat ik de indruk heb, dat de meeste lezers op dit forum het “wel geloven.”

          (Zonder negatief te oordelen over het gross van de lezers. Mea culpa indien men meent dat dit het geval is.)

          Als rasechte cak BuoyoSurboyo en dan nog het liefst op het “allerlaagste” straattaalniveau (zo betitel ik mezelf dus en NIET de lezers, voordat er iemand weer verkeerd leest en alle alarmlichten laat (aan)branden), is de straattaal “bepalend”…. Nang/neng di rek? Iyo mas, balik kampung, golek pitik kampung…. (Hoop dat je dialect verstaat Frank.) 🙂

          Fijne dag en gebruik geen paraplu met die harde wind, als je tenminste in Holland verblijft momenteel.

        • Arthur Olive zegt:

          Fijne dag en gebruik geen paraplu met die harde wind, als je tenminste in Holland verblijft momenteel.

          Voor mijn zus in Den Haag heb ik een plu gekocht die zowel tegen de harde wind als auto friendly is.
          Het is een upside down paraplu die je via Amazon kan kopen.

      • Eric Neyndorff zegt:

        Ik heb er geen probleem mee, zolang er geen ayam kampung me gaat claimen.

    • PLemon zegt:

      @”Je was weggezakt in de kampong”

      Even de sfeer van froeher terughalen….😉

      *** Het was wel wat gewaagd van mevrouw Meyer die laatste uitdrukking te bezigen, ze was echter met een echten Hollander getrouwd, die zeer tegen haar zin, menige Westersche gewoonte in huis had ingevoerd, als gevolg waarvan zij tegenover de buitenwereld bonne minne au mauvais jeu, makende, gaarne opvijzelde van hare Hollandsche huishouding, Mevrouw Vermeulen liet zich echter niet overbluffen en zeide:
      “Ge moet het zelf weten, als ge het nu niet belooft, geef ik aan Rika al mijne juweelen en als George weer eens komt zooveel geld als hij maar hebben wil en zoo dikwijls tot alles op is.”
      Mevrouw Meyer verschoot van kleur, George namelijk was een voorzoon van haar vader, die ergens te Batavia als slecht bezoldigd klerk op een koopmanskantoor werkzaam was, in de kampong woonde en in zijn vrije uren een leiderlijk leven leidde. Van tijd tot tijd liet hij zich bij zijne stiefmoeder, de weduwe Vermeulen, zien en trachtte haar wat geld af te bedelen. Die periodieke visites hadden altijd hetzelfde resultaat. Eerst wilde de weduwe niets van hem weten en dreigde hem het erf te zullen afjagen, maar de jonge slimme sinjo hield aan, begon op hartverscheurende wijze van zijn goeden, edelen vader te sprelen, die zich in zijn graf zou omdraaien, als hij hem in zo’n vernederende houding zag, waarop stiefmama dan geheel vermurwd met tranen in de oogen bij de gedachte aan haar man, den braven vader van dat ondeugende kind, naar binnen ging en met gevulde handen terugkwam
      http://www.leestrommel.nl/anak/pagina2.html

  12. Eric Neyndorff zegt:

    Ik werk alleen als vrijwilliger bij de Oorlogsgraven Stichting, waar ik de fotos uit hun archief heb gescanned en ben dus niet in vaste dienst. Ik doe dit werk omdat ik het belangrijk vind wat ze doen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s