Andersom

Mail: Ontving net van mijn oudere zus uit Amerika dit gedichtje die ze heeft geplaatst in de Indo.
Thuis in Indie had ze als kind de nickname Si Bolle

Andersom

Met mijn reumatische oude vrouwenhand
In zijn sterke mannenknuist gekneld
begeven we ons in het verkeersgeweld
Kijkend naar links-rechts-links
leidt hij me veilig naar de overkant.

Hij neemt veel van mijn zaken waar
keurt of ik wel veilig draag mijn tas
waarschuwt me voor elke wissewas
Mij behoedend voor ieder denkbaar gevaar.

Hij vult formulieren in en doet ’t woord
let op of Ik mijn handtekening wel juist zet
Waakt over mijn welzijn nauwgezet
Gedraagt zich zoals een volwassene behoort.

Samen bereiden we het avondmaal
ik was, schil, snipper, hak en snijd
alles wat moet worden voorbereid
Hij gaat met het koken zelf aan de haal.

Het voelt me vagelijk als krom……..
Ooit was het toch zeker andersom!?

siBolle

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

4 reacties op Andersom

  1. Huib zegt:

    Voor de goede orde Si Bolle is mijn oudere zus die zich graag bezig houdt met literaire kapriolen..
    Ze was onderwijzeres op een school in Amsterdam.
    Op wat latere leeftijd kwam ze weer in kontakt met een jeugdliefde die als jonge man naar Amerika emigreerde. Ze trouwden op een gegeven moment. Ik meen in Reno.

    Mijn zwager had toen een metaaldraaierij in Diamond Bar waar ze toen ook woonden.
    Toen hij op een gegeven moment een digitale metaaldraai-automaat aanschafte vroeg hij of ik hem kon helpen bij de installering en inbedrijfstelling.
    Ik heb toen gezien hoe hij precisie onderdelen vervaardigde als toeleverancier voor voor diverse grote Amerikaanse industriele bedrijven. Er werkten ook enkele Indo’s en Vietnamezen.
    Mijn zus werkte ook mee in het bedrijf en deed niet alleen de administratie en fakturering maar sprong zonodig ook bij in de productie.
    Voor hun pensionering hebben ze het bedrijf Canyon Swiss en hun fraaie vrij gelegen woning goed kunnen verkopen en toen een huis in een zgn. senioren resort in Seal Beach California gekocht, waar ze nu al weer een aantal jaren wonen.

    Elk jaar komen ze een paar maanden naar Nederland om hun zoon en schoondochter, kleinkinderen en andere familie op te zoeken.
    Een kleindochter woont inmiddels in Italie en is met een Italiaan getrouwd.
    Daar zijn ze dus ook nog even op bezoek gegaan.

    Het geven van bijnamen (Nicknames) was een merkwaardig gebruik van onze moeder toen in Indie. Zo heb ik een jonger zusje die Bangkong werd genoemd en een jonger broertje mocht zich verheugen in de naam Tjipoet. Ik werd Huibie genoemd maar onze huishoudster baboe Neneh kon mijn naam niet uitspreken. Dat werd dus Ebbie. En uiteraard altijd met het Maleise voorvoegsel “Si”. Dus daarom siBolle.

    • bokeller zegt:

      ###Het geven van bijnamen (Nicknames) was een merkwaardig gebruik van onze moeder toen in Indie.###
      Pak Huib,
      Heel leuk al die bijnamen en niet alleen door Moeders,
      maar naar ik meen door bijna iedereen voor ’n ieder.
      Nu op mijn oude dag,moet ik me nog altijd inhouden
      als ik weer een nu oude kontjo tegen het lij loopt,
      om hem niet bij zijn bijnaam te noemen.
      siBo

      • Ron Geenen zegt:

        @###Het geven van bijnamen (Nicknames) was een merkwaardig gebruik van onze moeder @

        Ver voor de oorlog in diverse gezinnen van de Geenen familie wil het wel eens gebeuren dat een kind jong sterft. De geschiedenis verteld dat zij die jong stierven allemaal toevallig een dubbele voornaam hadden gekregen. Daardoor was er in een deel van de Geenen een geloof ontstaan, dat je een kind maar een voornaam moest geven. Mijn vader heette alleen Eddie en zijn kinderen alleen Ronny, Billy, Solita en Peggy. Niemand had een bijnaam.

  2. Huib zegt:

    Wij hebben allemaal meerdere voornamen.
    Zowel in het gezin waar mijn moeder uit voortkwam als bij mijn vader. Mijn ouders hadden allebei twee voornamen. Mijn oudste zus si Bolle had er twee en de volgende drie, te beginnen met mij, hebben er ieder zelfs drie. Plus dan nog de bijnaam.
    Ik vergat nog te vertellen dat mijn jongere zusje Dixie heette en in de 60-er jaren naar Aruba verhuisde waar ze een gezin stichtte en uiteindelijk drie winkels had die zich richtte op de Amerikaanse toeristen die met ladingen vol op cruise schepen de Caribbean aandeden met een hoop dollars op zak.
    Uiteindelijk blijkt dat met uitzondering van mijn zusje Sjouke die nog maar een baby van 3 maanden was toen Japan Indie binnen viel we allemaal zelfstandig ondernemer zijn geworden.
    Sjouke ging in de verpleging en later bejaardenzorg en is helaas te vroeg aan kanker gestorven.
    Trouwens ook mijn moeder stierf op relatieve jonge leeftijd na de ontberingen van oorlog en bersiap toen ze nauwelijks twee jaar in Nederland.was waar ze in 1958 aankwam.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s