Indisch in Beeld

hendrikdirk_vodegel..mathilde_weijzig

Hendrik Dirk Vodegel, zoon van Hendricus Wilhelmus Vodegel en Amelia Catharina Lugtman, was geboren te Semarang op 23 juli 1886, Commies Staatspoorwegen, ovl. te Bandoeng in jappenkamp 15e Bat. op 5 apr 1945.  trouwt te Semarang op 4 jun 1907 met
Mathilde Paulina Weyzig, dr. van Johan Ernst Weyzig en Elize Alexander, geb. te Semarang op 12 okt 1887, ovl. te ‘s-Gravenhage op 7 apr 1963. Uit dit huwelijk 12 kinderen
Zie meer informatie

Gina Vodegel schrijft:
Dat Indisch4Ever een belangrijke bron en vraagbaak is en zelfs tot familieherenigingen kan leiden, werd het afgelopen weekend duidelijk toen er zich iets bizars en wonderbaarlijks voordeed.
Naast websites en de bekende naslagwerken en catalogi, spelen ook social media tegenwoordig een belangrijke rol in het zoeken en vinden van familie en/of vrienden. Denk maar eens aan het Nederlandse netwerk Hyves, waar je met de zoekfunctie tal van naamgenoten vond en soms zelfs zoveel met ook een Indisch voorkomen, dat je al duizelig werd bij het idee dat je iedereen een bericht moest sturen met de vraag of ze familie zijn. Dan kun je eigenlijk beter via Indisch4Ever een balletje opgooien en zien wat er aan reacties komt, toch? Hyves is inmiddels ter ziele gegaan, maar Indisch4Ever, ja, de naam dekt toch echt de lading, die is er nog.
In 2007 stuurde een zekere Maria me een mail, vanwege mijn Vodegel website die toen nog in de lucht was. Ze was op zoek naar haar biologische familie. Ze was nog een peutertje van amper drie jaar jong toen ze door haar moeder werd afgestaan en in een weeshuis werd geplaatst. Later werd ze door een familie geadopteerd, waar haar naam veranderde in Monique. Ik heb haar indertijd naar Sjef van Dongen (hij zoekt de genealogie van Vodegels uit, al vele jaren) en Indisch4Ever doorverwezen, omdat er op die website geregeld mensen reageren die iemand kennen die door iemand anders gezocht wordt. Vaak ook gaat het om meer dan één familie die dan in beeld komt, want er is altijd wel iemand die iemand kent, of het gaat om de broer van een grootvader of de achter-achterkleindochter van de buurvrouw. Het is heel spannend om die berichten en de reacties te volgen. Zo gezegd, zo gedaan. Maria/Monique benaderde Sjef en plaatste ook op Indisch4Ever een oproep.

Even snel doorspoelen naar januari 2016. Ik kreeg een email van een zekere John. Hij had op internet gezien dat een oudere zus van hem een andere zus van hem had gevonden. Een zus die hij nog nooit had ontmoet. Dat bleek om Maria/Monique te gaan. Ik ben toen terug gaan lezen bij Indisch4Ever om te kijken wat er in de tussentijd allemaal gebeurd was. En dat was een boel want inderdaad, Monique had via reacties een zus van haar gevonden! John had geen contact meer met die oudere zus, dus hoopte hij via mij een emailadres van Monique te kunnen krijgen. Omdat mijn computer gecrashed was, had ik dat niet meer. Dus stuurde ik ook John naar Indisch4Ever om daar zijn oproep te plaatsen, wie weet dat Monique het op die manier zou lezen. Ik wenste hem succes en vroeg hem een seintje te geven als het gelukt was.

Februari 2017. Via Facebook reageert Monique, ze is bevriend met een nichtje van me, op een foto die ik plaatste. Ze zei iets over familietrekken. Ik vroeg om welke familietrekken het dan zou gaan, en toen werd duidelijk dat zij de Maria was die me in 2007 een mail had gestuurd. Ze had toen inderdaad contact met Sjef van Dongen gezocht die haar via een omweg aan de gegevens van een jonger broertje had kunnen helpen. Ze had hem na vijftig jaar dan eindelijk voor het eerst ontmoet. Ik moest aan het verhaal van John denken en keek terug in mijn mail. Omdat Monique een andere naam noemde toen ze het over haar broertje had, liet ik haar de mail van John zien. “Dit begrijp ik niet,” zo zei ze. “Ik ken geen John.”

Ondertussen haalde ik er voor mezelf ook de link naar Indisch4Ever bij waar ook John had gereageerd met een oproep aan Monique. Ik stuurde de link naar Monique, dan kon ze het zelf lezen. Het contact met haar oudere zus was helaas vrij snel alweer verbroken. Zo gaat dat soms in families, daar kun je lang en breed over ’ngobrollen’ of het laten voor wat het is en gewoon verder gaan. Want, zo bleek nu, er zijn nog zoveel meer broers en zussen om mee kennis te maken. Door de ervaring met haar zus, was Monique toch voorzichtiger geworden. Ik stelde voor dat ik haar en John een mail zou sturen zodat het minder direct zou zijn en daardoor minder eng. Het was zaterdagavond, iets voor negenen. In de mail van John stond een telefoonnummer vermeld. ik dacht aan John en aan zijn email en oproep. Hij wilde echt heel graag contact met de zus waarvan hij nooit had geweten dat ze bestond. Ik dacht, als ik hem bel en vraag of hij nog steeds op zoek is naar zijn zus, en als ik hem dan kan laten weten dat ik net met haar heb zitten chatten de hele tijd… dan kan ik Monique geruststellen en is de drempel iets lager. Er wordt niet opgenomen, dus ik laat een vrij lange voice-mail achter. Ja, hoe vertel je zoiets nu in het kort, nietwaar? Dat Monique vertelt over haar broertje die een ander is dan degene die ik in gedachten heb. Dat ze helemaal niets weet over deze broer. Haar oudere zus had blijkbaar niks over hem en de andere twee zusjes verteld. Want, zo vertelde John later, behalve hem zijn er nog twee zusjes. Want John belde niet lang nadat ik een voice-mail had achtergelaten terug. Jonge, jonge. We hadden allebei zoiets van, hoe bizar is dit wel niet? Hij had de zoektocht eigenlijk al bijna opgegeven. En dan ineens een voice-mail met een verlossende boodschap.

Via Facebook liet ik Monique weten dat ik John gebeld had, en dat ze bij hem, zijn vrouw en dochter, hartelijk welkom is. Diezelfde avond nog stuurt ze hem een mail, en belt ze hem toch ook maar op. Ze laten er geen gras over groeien. Ze ontmoeten elkaar meteen de dag erna. Het is een mooie ontmoeting. “Ik heb er gewoon een broertje bij,” zo laat ze weten. “En ook een zus,” daarmee doelt ze op de echtgenote van haar nieuw gevonden broertje John. “Leuk, ik ben meteen uitgenodigd voor een reünie.”

Ja, hoe kan dit allemaal, zal de lezer misschien denken. Mijn oma Soemi zaliger zou haar hoofd schudden en zeggen “ruwet ja”, of “sukar deze.” Het zit inderdaad nogal ingewikkeld in elkaar. Noem het omstandigheden van een bepaalde tijd, of menselijkheid, en dat er vele gevoelsschakeringen zijn tussen geloof, hoop, vrees en liefde hoeft ook geen uitleg. Mensen maken fouten, mensen maken soms keuzes waarvan ze op dat moment denken, dit is de beste keuze. Monique ging op zoek naar haar biologische familie. Het is een verhaal met een ‘happy beginning’, want ze heeft nu twee broertjes in haar leven met wie ze verder kan. En dat allemaal dankzij Indisch4Ever. Zo zie je maar, je weet eigenlijk nooit hoe een balletje rollen gaat!

Nu is het altijd leuk om te kijken naar het grotere verhaal. De oma van Monique en John, ze heette Irene, komt uit een hele grote familie. De ouders van Irene heetten Hendrik Dirk Vodegel en Mathilde Weyzig. Uit reacties op eerdere Indisch4Ever berichten blijkt dat Hendrik Dirk en Mathilde een heleboel kinderen hadden, waaronder vijf tweelingen waarvan er telkens maar eentje in leven bleef. Namen van die kinderen zijn Klara, Lies, Ida, Netty, Corry, Iertje (Irene), Els, Dicky, Toos, Nono en Bitty (dat wist de schoondochter van Corrie niet zeker). Via Facebook zijn er al wat neven en nichten “opgetrommeld”, maar misschien dat er nog veel meer nazaten zijn die hun vingertje op willen steken, “hier zijn wij!”

Ook mooi is deze korte film, met in de hoofdrol Vera Willemsen uit Groningen, kleindochter van Hendrik Dirk en Mathilde, en dochter van Corrie Vodegel. De reactie van Ellen dateert ook al uit 2010, dus geen idee of Vera nu nog leeft?

Dus ja, wederom een oproep, bij Indisch in Beeld: Wie kan meer vertellen over Hendrik Dirk en Mathilde Weyzig en hun uitgebreide familie?

ps. Hendrik Dirk en mijn overgrootvader Jules Eduard zijn generatiegenoten, beide geboren in Semarang, in hetzelfde jaar, in dezelfde maand, met één week verschil. Hun vaders waren volle neven van elkaar.

 

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Indisch in Beeld. Bookmark de permalink .

5 reacties op Indisch in Beeld

  1. j.h.Crawfurd zegt:

    De familie Vodegel woonde vroeger in de Pandanweg 14 in Surabaya naast ons.
    Er is ook ook een bokser in Jakarta en in Hollandia was er eveneens een familie…..of was het Voogdegel.
    Mvg. Jos H Crawfurd.

    • Indisch4ever zegt:

      Die bokser was Marel Vodegel geboren in 1924, overleden in 1983 te Amerika.
      De naam Voogdegel bestond niet, zover te lezen in documenten, naamlijsten etc.

      • j.h.Crawfurd zegt:

        Ja het is ook al zo lang geleden dat ik die naam tegen kwam:1961 en nu is het 2017 toch: Zeker een goed mensen leeftijd geweest.
        Mvg Jos H Crawfurd.

  2. Pim Weiss zegt:

    Hallo Gina,
    Bij deze wil ik je meedelen dat mijn moeder, Vera Willemsen, gelukkig nog onder ons is en in Groningen woont. Ik, Pim Weiss, ben de oudste zoon van Vera Willemsen en Albert Weiss. Ellen is mijn vrouw en dus schoondochter van Vera Willemsen.

    Ik ben blij met deze informatie en heb inmiddels ook in MyHeritage een deel van onze stamboom opgezet.

    Hartelijke groeten,
    Pim Weiss.

  3. Maria vodegel zegt:

    Selamat pagi lieve mensen .mijn naam is dus Maria .mijn eerste jongste broertje en ik hebben dezelfde vader jonny dorfel .nu sinds enkele maanden heb ik nog een jongere broertje John Krommenhoek .wij hebben weer dezelfde “moeder” Hennie krommenhoek-vodegel.john is opgegroeid in een gezin van jan en Hennie krommenhoek -vodegel.uit gegevens die ik via anderen kreeg had Hennie op 13 jarige leeftijd haar eerste kind in bandoeng.op haar 15e kreeg zij in vroedvrouwen huis heerlen een dochter,op haar 17 e kreeg zij mij .john vertelde dat jan en Hennie moesten trouwen omdat Hennie zwanger was van John ,maar dat klopt niet.in mijn dossier staat dat vlak na mijn geboorte dus in 1960 zijn jan en Hennie getrouwd.john is van 1962 daarom klopt het niet en is jan krommenhoek niet zijn vader en daardoor zijn zussen half zussen van John .kort geleden had John een ontmoeting met een nicht van ons en die vertelde dat iedereen wist dat ik er was maar al die jaren heeft de fam dat voor John verzwegen.ik ben er ook achter dat Gina ook mijn nichtje en via fb kreeg ik contact met Loek vodegel die weer een neef van mij is .deze informatie’s druppelen nu pad na 50 jaar binnen.iedereen wist van mij alleen ik wist van niks.hoeveel geheimen komen nu naar boven om maar te zwijgen hoeveel familie leden???

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s