-
...........𝓘𝓷𝓭𝓲𝓼𝓬𝓱𝟒𝓮𝓿𝓮𝓻
Berichten van het heden, maar ook uit het verleden21 jaar !!
- Het archief van Indisch4ever
is best wel te filmen !!
...................
...................
.......... Bekijk ook
de archipelsite
met honderden topics.
Zoekt en gij zult vinden. ! -
Indische portretten
ingezonden door de lezers.
-
Thomson
Nassauschool Soerabaja
Depok
Wie is deze familie
Wolff
Tankbataljon Bandoeng 1939
Is de bruid Günther?
Wilde en Waldeck
Brouwer en Hagen
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kerst 1930 a/b Baloeroan naar Indië
XXXXXXXXXXXXXX
Bertha Lammerts van Bueren-de WitXXXXXXXXXX zwieten 214
Bisch
!!!!!!!!!!!
Detachement Verbruiksmagazijn,
Hollandia
van Hall
Smith
Emy Augustina
Detajongens
von Stietz
de Bar
Soerabayaschool ca 1953
Wie zijn dit ?
Damwijk
Klein
IJsselmuiden
van Braam
Zuiderkruis
Foto
Koster
Versteegh
Baume
Falck
Boutmy
Otto
oma Eugenie Henriette Smith
Meliezer-Andes
christelijk lyceum bandoeng
christelijk lyceum bandoeng
Saini Feekes
Mendes da Costa
Anthonijsz
Bromostraat
Wie?
Tambaksari/Soerabaja-1946
Ornek
van Dijk
.Haacke-von Liebenstein
Theuvenet
Sollaart
Berger-de Vries
Foto's gemaakt door Henrij Beingsick
Augustine Samson-Abels
Samson
Huygens
Hartman
Otto en Winsser
Marianne Gilles Hetarie
Constance en Pauline
Versteegh
Lotje Blanken
Charlotte Hooper
John Rhemrev
Schultze
W.A. Goutier
Otto-Winsser
Bastiaans
Verhoeff
Beisenherz
Stobbe
Wendt-van Namen
Harbord
Pillis-Reijneke
Nitalessy-Papilaja
Reijneke
Oertel-Damwijk
Bruidspaar te Semarang
Daniel
Krijgsman
van Dun
Ubbens en van der Spek
Kuhr
Oertel
Nijenhuis-Eschweiler
Wie ben je
Philippi-Hanssens
Tarenskeen-Anthonijsz
Hoorn-Dubbelman
Mendes da Costa
Palembang
Indisch4ever 
Heer Olive .Deze vraag heeft u op 9 juni 2014 ook al gesteld aan Pak Marawasin.Een echte Surinamer zegt nooit poep maar ka ,daar komt het woord Djuka vandaan ,het betekent jij stront ,dit woord gebruiken ze voor de Marrons ( Bosnegers) Ka kan ook betekenen dood b.v Ma ka -Moeder is dood .In het Surinaams is het niet zo belangrijk WAT je zegt maar HOE je het zegt ! Het woord verlakpoep vind ik mooi gevonden en klopt ook wel voor kunstmest ,maar ik heb nog nooit een Surinamer dit woord horen gebruiken .
“Verlakpoep” is, meen ik, Afrikaans (de mooie taal van de liedjes die wij in NOI leerden, zoals “Mijn Sarie Marijs”, “Ou tante Koo sij is so dom”, “Bollandse Noointjie”, “Mama ek wil een man he”).
Pak Pierre
Pierre de la Croix zegt:
8 februari 2017 om 11:47
Ach ja … wat is “authentiek” – in dit geval: “wie heeft de eerste rendang uitgevonden, waar en wanneer?” Kom daar maar eens in alle objectiviteit achter.
===============================
Vroeger, eeuwen geleden (1200 jr ?) ten tijde van Srivijaya gingen de bewoners van West Sumatra handelen/verhuizen naar de Oostkust.(Palmbang is de hoodstad van Srivijaya) .
Dat werd een lange toch, ze moesten hun eten meenemen , dus maakten ze gerechten die lang houdbaar zijn ( gerookt , gepekeld, met suiker = dendeng , met allerlei toevoegingen ).
Heb 2x rondreis gemaakt van Padang naar Medan met auto en gedeeltelijk vliegtuig .
Heb geprobeerd om de ECHTE rendang Padang te kopen , niet gelukt.
Kennelijk kunnen ze tegenwoordig niet meer koken, trouwens vroeger en nu nog gebruikt men karbouwvlees (taai ) .
Is toch anders dan wat ze serveren in sterren hotel of restaurants .
De meeste rendang in NLD zijn meestal KALIO’ S.
SiPengicip
.
Toen ik in 1975 voor het eerst weer terugkeerde naar mijn “” vaderland”” Suriname rende ik als een gek naar de grote markt in Paramaribo,waarom ? Nou heel simpel ik wilde een “”Echte Petjil”” eten en alleen oude Javaanse neneks kunnen dat klaarmaken,Ik werd niet teleurgesteld ,AJ MI Boy ,Dat Na Faja ! Jongen deze is pedis ! Was tijdens deze vakantie een petjil-junk geworden ( ben ik nog steeds) Bij latere bezoeken aan mijn swietie Sranang ,Helaas de oude neneks waren uitverkocht of vergeten adem te halen ,kortom de jongere Javanen verstonden de kunst van de hete saus niet en ook op Java ben ik die saus van 1975 niet tegengekomen .Trouwens de Kankoong noemen ze in Suriname dagoeblatt ( Hondenblad) omdat ie overal in de kreken groeit,voor de Surinamer was het een vieze groente.
Bij mij in het polderstadje wordt jaarlijks een Suriname event gehouden. Veel keiharde muziek en even luide rappers, maar gelukkig ook eettentjes. Die van de Creolen sla ik over, alsmede die van de Hindoestanen met hun roti, barra en andere onbegrijpelijke zaken (wie eet er nu brood met kentang?).
Die van de Javanen doe ik aan, ook al noemen ze soto “sauto” en heet de pisang goreng ook anders. Achter de tafels meestal jong tot jonger volk, bij wie ik mijn restkennis van het Laag Javaans (Njoko?) uit mijn jeugd nog graag wil toetsen. Er wordt dan op z’n Javaans beleefd geglimlacht en schaapachtig gekeken. “We zijn in Nederland geboren meneer”, en “neen, thuis spraken we ook geen Javaans, mijn grootouders spreken het onder elkaar nog wel”.
Tja … zo zal “het Indische” met alles er op en er aan op den duur ook verloren gaan. Desondanks is het goed dat er toch nog mensen zijn die de moeite nemen om aan de bibit uit te leggen wat pepesan ikan is en wat een “Indo pajah”.
Pak Pierre
Tsja, zo langzamerhand gaat er veel verloren.
Surinaamse Javaanse ouders geven hun kinderen tegenwoordig meer en meer westerse namen. Westerse namen winnen steeds meer terrein en ook meer aan populariteit onder huidige Surinaams Javaanse ouders.
Als het zo doorgaat komt er een tijd dat het niet alleen het doorgeven van Javaanse namen tot het verleden zal behoren, maar ook de kennis over de naamgeving.
1.2 Teloorgang Javaanse naamgeving
Er is sprake van teloorgang van namen en naamgeving bij de Javanen. De teloorgang van de Javaanse naamgeving onder Surinaamse Javanen kent verschillende oorzaken. Een aantal belangrijke reden zou kunnen zijn:
Ten eerste is het niet verwonderlijk want hun oriëntatie is westers; kijken naar westerse TV en ook films, luisteren naar westers muziek, volgen van westerse mode, leven in een westers georiënteerd land houdt ook in er een westerse levensstijl op nahouden. Naast westerse en Javaanse namen geven ze hun kinderen daarnaast ook Islamitische namen. Soms zijn de namen ook afgeleid uit het wajangspel, …
In Javaanse traditie is nooit geleerd om tegen een meerdere of oudere wat je niet begrepen hebt door te vragen. Daarbij is het ook zo dat deze
professionals in de meeste gevallen in het dorp, streek of in het land waar hij woonachtig is veel bekendheid geniet.
Dit maakt dat een leerling zijn kennis niet in twijfel trekt, ook omdat zijn kennis tacit is. De leerling kan het niet controleren.
Ik ben het daarom niet eens met de stelling dat de ouderen kennis niet willen overdragen.
Ze zijn altijd bereid de jongeren alles bij te leren, maar verwachten wel dat de jongeren zelf deze stap ondernemen door zich aan te melden.
Klik om toegang te krijgen tot Javaanse-Namen.pdf
siBo
Pisang goreng=bakabana.Tjendol=Dawet .De omgangstaal in Suriname is het Sranang tongoh of te wel Nengre .zeg nooit Taki-Taki ! Creolen,Hindostanen en Javanen spreken het Sranang buiten kantoor of school met elkaar,In de film Djakata zag je dat goed ,de 2 hoofdrolspelers een Hindostaan en een Marron ( Bosneger) spraken Nederlands afgewisseld met het Sranang. of door elkaar.
@ Heer Bert
Ik heb gehoord dat ze in Suriname kunstmest verlakpoep noemen, is dat waar?
Pak Bo Keller, ik weet niet hoe het in Nederland is maar hier in de USA is het een voordeel als je een westerse naam hebt. Vele African Americans hebben de vreemste zelf uitgevonden namen.
De eerste indruk die een werkgever krijgt is de naam op de resume van de werknemer voordat hij hem ziet. De werknemer met de westerse naam kan dus een voet in de deur krijgen voordat ze’n resume in de prullebak terecht komt.
“Er is sprake van teloorgang van namen en naamgeving bij de Javanen”.
Geboorte annonce in de Groninger Tong-Tong, jaren geleden:
Quote
De heer en mevrouw Kromowidjojo geven met grote vreugde en dank aan God
kennis van de geboorte van hun dochter
RANOMI
Unquote
Pak Pierre
Mijn nicht Meity Uijleman en haar echtgenoot Daniel Ungerer hebben, ik dacht, iets meer dan 10 reizen naar west Sumatra gemaakt. Dit op uitnodiging van de 2 profesoren Ann en John Sommerfield, verbonden aan UCLA, die een studie maakten van de Minangkabau mensen en hun ceremoniale kledingstukken. Zie het boek “Walk in Splendor”.
Bij speciale gelegenheden werd er uitgebreid gekookt; Ann en John, zijn daar zelf ook voor de tweede keer in het huwelijk getreden. Dit keer volgens de Minangkabau adat. Daar werden ook diverse randang gerechten gemaakt en van diverse vleessoorten en garnalen. Geen Varkensvlees. In bovengenoemde boek staat ook vermeldt dat hun randang op reis werd meegenomen, want het eten van andere mensen vertrouwden ze niet. Droge randang is voor maanden goed houdbaar. Wie ook van mooie fotografie houd is dat boek zeer aan te bevelen.
Een ding is onderhand wel duidelijk geworden. Namelijk de toenemende generatiekloof.
Tussen Indo’s die nog in vmlg. Indie geboren zijn en het leven daar aan den lijve hebben meegemaakt en zij zoals de zich op de borst slaande Italiaanse Indo Van de Nieuwe Generatie, die regelmatig oreert dat hij zijn kennis uit boekoe-boekoe pienter haalt en zich er graag op laat voorstaan. Maar voor het gemak waarschijnlijk er geen rekening mee houdt dat veel van die schrijvers ook afkomstig kunnen zijn uit de Oude Indische generatie.
Overigens zijn die recepten aan mij wel besteed. Al zal ik niet gauw de keuken induiken om ze proberen na te maken. Toen mijn kinderen nog jong waren kwam ik niet verder dan frikandel pan
of ajam pangang. En natuurlijk werd ik als jongen door mijn moeder de hemel in geprezen om mijn sambal genderia. (dat was nog in Bandoeng na de oorlog voor 1955, terwijl er toch nog een kokkie rondliep, naast baboe Neneh (hoofd van het huishouden), de djongos en een baboe tjoetjie.
Vergeet haast te vermelden dat ik voor mijn familie en vrienden in mijn jonge jaren soms ook een snelle hap klaarmaakte als ze van heinde en verre op bezoek kwamen nl. een spaghetti schotel met rijst en sambal toe. Lekker snel klaar en je kon je visite nog voldoende aandacht geven en op tijd de glazen bijvullen..
Een spaghetti schotel met rijst en sambal toe!
Iets nieuws voor mij. Ik laat het even op mij inwerken.
Pak Pierre: “We” willen de Indische fakkel als ken toch overdragen aan de bibit die het binnen niet te lange tijd zonder oude garde moet stellen?
Inderdaad, allemaal Indisch erfgoed. Waarom dit niet doorgeven met wat uitleg erbij? Ik heb mij door de tijd heen omringd met zoveel belanda’s – vaak blond en blozend – (echtgenoot, schoonzoon, schoondochters, tjoetjoes en aanverwante belanda families), dat uitleg vaak nodig is. Zelfs mijn Indische vriendinnen (tweede generatie, maar veelal geboren in Nederland) vragen soms om wat uitleg. En dat vindt men – over het algemeen – best wel leuk en van belang. Uitleg (hoewel ik ook niet van alles weet, daarom lees ik ook de Indische websites om bij te blijven) wordt dan een tweede natuur.
Het was ook niet denigrerend bedoeld Ellen ! Ik vond het een grappige opmerking in dit gezelschap vnl oudere Indischen,wiens grote hobby koken is ! Ga vooral door met uitleg geven en als je een goede asli Rendang wilt koken zie het recept van Ron ( alleen Padangers kunnen dat zo !
Voornamelijk????. Ik dacht Boeroeng kort geleden een onderzoek heeft gedaan naar leeftijd/ generatiecategorie.
UIT DIE enquete kwam naar voren dat de categorie boven de 70 BOVENMATIG vertegenwoordigd is, ruw gezegd de eerste generatie. Dat houdt natuurlijk niet in dat de enquete representatief (statistische term) is voor het Indisch volksdeel, d.w.z. een getrouwe afspiegeling is van deze minderheid . Er is in 2001 een aannemelijke berekening gemaakt van deze bevolkingsgroep en die Indische leeftijdverdeling komt overeen met een normaalverdeling van de Nederlandse bevolking. Indischen zijn wat dat betreft niet zoveel anders dan andere Nederlanders, sommigen kijken daar met de roze bril anders tegenover.
Na de uitslagen n.a.v. de Amerikaanse presidentsverkiezingen en BREXIT mogen statistieken wel met een berg zout genomen worden.
Dat meer leden van de eerste generatie op dit blog schrijven en ook heel veel meer schrijven dient andere ooorzaken te hebben. Een Mevr. schreef met een scherp oog voor het detail: ze spelen mekaar de bal toe of woorden van gelijke strekking
Die spreuk van Tjalie Robinson: ……Alles wat wij goed doen in dit leven ,is het batig slot voor hen ,die na ons komen………… zal waarschijnlijk verkeerd of gedeeltelijk geciteerd zijn. Want geeft U zelf toe het tegendeel is ook waar: . …..Alles wat wij fout doen in dit leven, is ook het nadelig slot voor hen, die na ons komen .
Dat niet alleen, het woordgebruik laat ook te wensen over want zeg nou zelf: als ik als eenvoudige boekhouder/pennenlikker praat over batig slot dan heb ik het over debet en credit en dan maak ik een saldo van die twee. Of dat een batig of nadelig slot is, hangt toch van de persoon af die het berekent. Bij de meesten van de eerste generatie wat betreft zij op dit blog schrijven heb ik wel zo mijn twijfels, de goeden natuurlijk niet te na gesproken. Er wordt vaak naar zich toegerekend of naar zich toegeredeneerd om zijn/haar gelijk te halen, waarvan akte.
Het praten en van gedachten wisselen over Indisch eten is toch wel leuker.
Het praten en van gedachten wisselen over Indisch eten is toch wel leuker dan het gebabbel en gekibbel over de oorlog en bersiap.
Helemaal met Elen eens.Uitstekende smaal (persoonlijke smaak).Goede,vriendelijke,bediening van de zaak op het Piet Hein plein. Een aanrader is hun “lontong rames”.
Een 183 reacties.
siBo
Nah, hier nog eentje om niet te vergeten’
en de dame van deze schrijver, heeft wel
een heel toepasselijke achternaam.
http://www.aziatische-ingredienten.nl/boekoe-kita-boekoe-bangsa-boekoe-bagoes/#comments
siBo
Dat is weer lang geleden, maar leuk er aan herinnert te worden.
Dit is een van de beste toko’s. Met de smaken van Midden-Java. Ik kom er wel minstens 1x per week langs om gerechten te halen. Ben vooral dol op de ikan pepesan (gestoomde makreel met een geurige pittige kruidenpasta).
Tja … daar heb je het al ….. “smaken van Midden Java”. Geen echte Rendang Padang dus. Meneer Geenen zal er van gruwen.
Als goed Semaranger zou ik mierzoete Rendang Djawa Tengah Oetara wel lekker vinden. Misschien moet ik toch maar een omweg maken naar Sweet Lake City, op weg naar de Kijkduinse poffertjes, mét gember.
Pak Pierre
Kijk, dat is nu een normaal antwoord, omdat u uit de streek komt en de kok ook, kan ik mij volledig indenken dat u dat heerlijk vindt. Ik heb intussen een aardige email teruggekregen van de desbetreffende Toko dat ik hier beneden afdrukt.
Geachte heer Geenen,
Hartelijk dank voor uw email. Wij hebben uw email gelezen en geven u volkomen gelijk. We moeten ook eerlijk bekennen dat wij dat stukje tekst op de Website al een goed aantal jaren niet hebben aangepast. Uw email herinnert ons eraan dat er vernieuwing aan de tekst nodig is.
Onze koks komen uit midden Java en onze rendang is dan ook inderdaad niet zoals hoe de originele Randang uit Pandang is.
Nogmaals hartelijk dank voor uw email en uw uitleg over de Rendang. Wij waarderen het enorm.
Met vriendelijke groet,
Toko Mahkota
Piet Heinstraat 20
2712 KE Zoetermeer
079 316 86 84
Sado nyo suko yo jo randang Padang
http://www.bing.com/videos/search?q=randang+padang&&view=detail&mid=4C4BAB604DEE6951B8B24C4BAB604DEE6951B8B2&FORM=VRDGAR
siBo
Heb natuurlijk het hele filmpje afgekeken. Maar direct er na een ander waarbij een jongeling nasi Padang ging eten. http://www.bing.com/videos/search?q=randang+padang&&view=detail&mid=36B6068AC1FF521426BD36B6068AC1FF521426BD&rvsmid=4C4BAB604DEE6951B8B24C4BAB604DEE6951B8B2&fsscr=0&FORM=VDQVAP
Ik kreeg water in mijn mond. Zeker ook vanwege de sambal Hidjo Padang.
In Duarte waar ik iedere zaterdag naar toegaat, maakt een van de tentjes die zelfde sambal en die is goed heet. Mijn hoofd begint namelijk te jeuken.
Grappig ! Dat op een site waar voornamelijk oudere Indischen op zitten Ellen het nodig vond even uit te leggen wat Pepesan is ,wel goed bedoeld natuurlijk misschien zijn sommigen wel dement geworden of te lang weg uit Nederland !
Tja …. “voornamelijk oudere Indischen”.
In welke mate “voornamelijk”? Is er wel eens onderzoek gedaan naar de leeftijds- of generatiecategorieën van de vaste lezertjes en zo ja, wat is de uitslag?
Hoe het ook zij, “voornamelijk” betekent dus “niet allemaal” en voor de (kleine) minderheid die de vaktermen niet kent maar graag wil leren, is het best goed dat de oude garde tekst en uitleg geeft bij kreten die voor de oude garde gesneden koek zijn.
“We” willen de Indische fakkel als ken toch overdragen aan de bibit die het binnen niet te lange tijd zonder oude garde moet stellen?
Pak Pierre
Ik drukte me al voorzichtig uit,had natuurlijk ook kunnen schrijven waar alleen oude Indo,s op zitten maar ja dan krijgen we weer donderberichten uit Italie .Trouwens vond nog een heel mooie spreuk van Tjalie Robinson “” Alles wat wij goed doen in dit leven ,is het batig slot voor hen ,die na ons komen “”
Tja heer Bert … daar heb je het al. Oppassen geblazen. In Italië wonen Indo’s “van een andere generatie”. Maar vlak deze Indo uit de polder ook niet uit.
Pak Pierre
Vele restaurants maken hun Pepesan, vis en ingrediënten, in aluminium vellen. Maar de smaak is toch veel lekkerder wanneer de vis ingewikkeld is in pisangblad. Je moet alleen de pisangblad eerst in kokend water onderdompelen, zodat het niet scheurt. Dan kan je of de verpakte vis in de oven doen of in een stomer. Ik verkiest de BBQ met gesloten deksel en de openingen in het deksel niet geheel open te zetten.
Bij Indo kumpulan wordt het pas gezellig als er over eten wordt gepraat. Dus ook op een forum op het internet.
Toko Mahkota adverteerd het gezellig nuttigen van rijsttafels en Nasi Ramis bij hun.
Ik geloof niet dat dat betekent dat je met een mandje al rondscharrelend gezellig je rijsttafel kan eten. Als dat zo was dan zou het zeker amusant zijn.
Dag Arthur, ik reageerde alleen in algemene zin op je opmerking “Langzaam eten en gezellig napraten is DUS NIET GEWENST bij de toko’s”.
Als Toko Mahkota adverteert dat je er “gezellig” rijsttafels en nasi rames kunt eten, dan riekt die toko al naar “restaurant” en is dan toch een uitzondering in haar soort. En waar een toko zegt dat je er “gezellig” kunt rijsttafelen zal ze haar eters niet zo gauw wegjagen.
Jammer. Ik kom niet zo vaak in Sweet Lake City. Anders zou ik die wondertoko wel willen testen voor jou. Ik heb vorig jaar wel heel gezellig gerijsttafeld met je neefje en zijn vrouw in de Koempoelan, Bonbeek. Eten en bediening en ambiance istimewa.
Pak Pierre
Ik heb geen toko in mijn buurt laat staan een toko waar je gezellig Indisch eten kan nuttigen zoals toko Mahkota adverteerd. Het is ons wel eens gebeurt dat als wij bij een toko gaan eten ze al een reserveer kaartje op je tafel doen voor de volgende party terwijl je nog op je toetje zit te wachten.
Langzaam eten en gezellig napraten is dus niet gewenst bij de toko’s.
Ik begrijp dat als er weinig tafels en stoelen zijn dat je dan aan de lopende band ben maar ik vraag me af wat de wet in Nederland daarover heeft te zeggen, waar heeft de klant recht op.
Daarom is het zo heerlijk om in de Hongkong Plaza in West Covina te zitten. Rondom in gaten in de muur kleine eethuizen en in het midden tafels en stoelen die je tegen elkaar aan kan schuiven en kan blijven zitten zolang je maar wilt. Wij Indo’s zitten daar zeker iedere donderdag van 11:00 tot 2:00 in de middag. Deze plek wordt trouwens buiten Ca steeds meer bekend onder de Indo’s.
’t Betreft amusant rond scharrel gaan met je mandje in de voormalige Toko ,zoals in deTokoMura naast de AH aan ’t FranzLeharsplein Eindhoven
Arthur Olive zegt/vraagt op 7 feb 2037 uur: “Langzaam eten en gezellig napraten is dus niet gewenst bij de toko’s. Ik begrijp dat als er weinig tafels en stoelen zijn dat je dan aan de lopende band ben maar ik vraag me af wat de wet in Nederland daarover heeft te zeggen, waar heeft de klant recht op”.
Het is hier al eerder geschreven dat Indische Toko’s in NL geen restaurants zijn. Je stelt aan de counter je prak samen en betaalt. De prak wordt desgewenst opgewarmd en je neemt vervolgens plaats aan een tafeltje ergens in een hoek. Variant: Je bestelt een portie van dit of dat aan de balie, betaalt, zoekt een plaatsje uit, de prak wordt klaar gemaakt en bij jou gebracht.
Het meubilair is doorgaans zeer eenvoudig en het geheel nodigt niet uit om lang te blijven natafelen als de prak op is. Ben je klaar met eten dan laat je een boertje (bescheiden, je bent per slot van rekening in Nederland), slurpt je laatste restje tjendol (if any) op, schuift plastic bord, beker en bestek in de vuilnisbak en verlaat de tent, al dan niet vriendelijk nagegroet door het baliepersoneel, dat doorgaans weer druk met andere klanten bezig is.
M.i. is in NL bij wet niet geregeld hoe lang men mag (na)tafelen, met uitzondering natuurlijk van de wet of verordening die bepaalt tot hoe laat de toko of het restaurant open mag zijn. De toko kan dus zelf bepalen of je voor iemand anders plaats moet maken wanneer jij je eten al lang op hebt en de ander op een plaatsje wacht.
In de talrijke all-you-can-eat gelegenheden (dus geen toko’s) is vaak wel bepaald dat je max 2 uur kunt buffelen. Meestal is dat ruim voldoende. Ik ben na anderhalf uur al kenjang. Volgende dag natuurlijk spijt dat ik de 2 uur niet heb volgemaakt.
Pak Pierre
Ja, een gezellig plekje om je “authentieke rendang met een lichte pittige kokossaus” prakje op plastic naar binnen te werken.
Ach … wie het kleine niet eert …..
Net als bij mensen gaat het bij een bakje eten om de inhoud, niet om de verpakking. En een origineel pisangblad om van te eten is duurder dan plastic, vermoed ik.
Pak Pierre
Ja, maar als de inhoud authentiek wordt genoemd en ik lees verder “rendang met een pittig kokossausje”, dan is dat authentiek iemand voor de gek houden.
Ach ja … wat is “authentiek” – in dit geval: “wie heeft de eerste rendang uitgevonden, waar en wanneer?” Kom daar maar eens in alle objectiviteit achter.
Wat mij betreft mag u er prat op gaan dat Rendang Padang aan bepaalde strenge criteria moet voldoen t.a.v. de ingrediënten, bereiding en het nuttigen en dat rendangs die de nauwlettende toets aan die specifieke eisen niet kunnen doorstaan zich geen “Rendang Padang” mogen noemen, net als spuitwijn alleen Champagne mag heten als hij uit de Franse Champagne komt.
Maar misschien is de eerste rendang ter wereld, het prototype zeg maar, per ongeluk uitgevonden door Eskimo’s in een tijd dat rond de poolcirkel geen robben en walvissen waren om te eten en is het oorspronkelijke gerecht, op basis van ijsbeervlees, een lange weg gegaan tot aan Padang, alwaar de Padangers, na enige aanpassingen aan de smaak van het plaatselijke opperhoofd, het ontstane brouwsel “authentieke Rendang Padang” zijn gaan noemen. Vol trots.
Pak Pierre
Pak Pierre, bedankt voor de uitleg over de bepaalde tijd die men in een toko mag gebruiken, met a.w.; don’t overstay your welcome. Leuk te lezen dat u met mijn neef en zijn vrouw in de Koempoelan te Bronbeek hebt gegeten. Dat was dus veel Engels praten vanwege zijn Engelse vrouw.
Wij hebben haar nooit ontmoet omdat ze in Belgie wonen, wel over de phone contact.
“Dat was dus veel Engels praten …..”.
Nou, dat valt erg mee, Pak Arthur. Je Britse aangetrouwde nicht volgt geloof ik al 5 jaar heel serieus Nederlandse les en kan zich in Nederlands sprekend gezelschap aardig handhaven en ik wed dat ze ook weet wat een “toko” is.
Pak Pierre