Sudah pinterrrrrrr Bahasa Indonesia !

Sudah pinterrrrrrr Bahasa Indonesia !
20 jaar cursus Indonesisch in Amsterdam
van Barbara Zuidema

Soms schrik ik ervan hoe snel de tijd gaat, bijvoorbeeld dat het nu al meer dan 20 jaar geleden is dat ik met cursussen Bahasa Indonesia ben begonnen. Inmiddels zullen veel mensen richting Indonesië vertrokken zijn met de lessen Indonesisch in hun koffertje. Hoeveel Indonesië – gangers zullen de cursussen hebben gevolgd?

barbarazuidema1Gelukkig herinner ik me nog vele gezichten en zal ik ook hun verhalen nooit vergeten:
Tijdens de intensieve lessen, tussen de inspanningen van het leren door, worden ter ontspanning verhalen gedeeld, gelachen, reistips doorgegeven, boeken en muziek uitgeleend en natuurlijk ook adviezen gegeven over hoe je het beste sate kan marineren en uit hoeveel laagjes een spekkoek kan bestaan.
Natuurlijk gaat het tijdens de lessen vooral om het leren van Bahasa Indonesia, met het doel om daar te kunnen communiceren met al die lieve mensen. Veel leuker! Zo voel je je veel minder een buitenstaander in het verre Indonesië.
Maar hier en daar een anekdote, verluchtigt het zwoegen en kan op een andere manier weer leerzaam zijn.
De groepen zijn maar klein, zodat iedereen op zijn/haar eigen tempo en niveau de taal kan leren. Mijn motto is: geen huiswerk, geen proefwerk, geen stress, maar veel plezier in het leren van Bahasa Indonesia!
Zo kan de vakantievierder het leren van de taal luchtig oppakken: ‘’Als ik mijn eten maar kan bestellen.’’
Maar voor de cursisten die stage gaan lopen of gaan werken in Indonesië (artsen, journalisten) is er genoeg lesmateriaal en uitdaging om de taal ook echt te leren spreken voordat ze aan hun nieuwe werk in die heel andere cultuur gaan beginnen.

20 jaar geleden dacht ik dat er misschien wel 1 of hooguit 2 orang in Amsterdam Bahasa Indonesia zouden willen leren, maar kon ik tot mijn verbazing vrij snel al een schooltje beginnen.
De eerste jaren waren het vooral mensen van Indische afkomst, 1ste en 2de generatie en hun partners en kinderen die Indonesisch wilden leren. Om terug te gaan, te kijken of het huis er nog stond en de school en misschien waren die en die nog terug te vinden. Ook om hun kinderen en kleinkinderen te laten zien en ervaren hoe en waar de eerste jaren van hun leven waren doorgebracht. Hoe anders hun leven toen was geweest in vergelijking met hun leven nu in Nederland. Misschien met het idee de kinderen en kleinkinderen te laten voelen: ‘’iets van de cultuur van Indonesië hoort ook bij jou.’’ Naast de bittere herinneringen aan de oorlog en de Bersiapperiode kwamen met de reis naar Indonesië, zoveel jaren later, ook de herinneringen van een heel gelukkige jeugd weer terug. En hun kinderen, niet in Nederlands-Indië geboren, maar wel Indisch, kregen met de reis naar Indonesië een thuis erbij. Zoals bijvoorbeeld mijn Indische echtgenoot die zich altijd heel senang voelt in Indonesië.

Inmiddels schuift de 3de generatie bij mij aan tafel om Indonesisch te leren. Ook deze jonge mensen voelen zich Indisch, verdiepen zich in taal, cultuur en geschiedenis en houden nog net zoveel van Indisch eten als de 1ste en 2de generatie.
Niet, of in ieder geval veel minder belast door het verleden, kijken ze met een nieuwe blik naar het Indisch-zijn en naar Indonesië en wat het land voor hen betekent.
Trots op hun Indische afkomst bezoeken ze juist Indische party’s en de TongTong Fair/ Pasar Malam Besar en hebben ze juist graag Indische vrienden : ‘’omdat je elkaar aanvoelt en zonder woorden elkaar begrijpt.’’

Nieuw voor mij zijn de cursisten van Molukse afkomst die meestal hun partners en nog een paar andere familieleden van dezelfde generatie meenemen naar de cursus. De 1ste en 2de generaties spreken Moluks, die hebben geen lessen nodig. Maar de jonge mensen, hoewel ze heel veel kunnen verstaan, zijn niet meer helemaal opgevoed met de taal.
Een paar dagen geleden ontving ik via de mail een heel leuk Youtube-filmpje van een Molukse familie – ik geloof dat ze met z’n 12-en waren afgereisd – op de Molukken waar ze herenigd waren met hun familie daar, het leken er zo’n 50 op de film. De vrolijkheid en de energie ‘’spatte’’ ervan af. En deze zin deed me genoegen:…oh ja…..’’juf’’ Barbara, het lukt nu eindelijk om echt met mijn familie te kunnen praten!

Op Java is het altijd een soort thuiskomen omdat mijn Indische schoonfamilie daar vandaan komt, maar nu wil ik toch ook wel eens graag de Molukken bezoeken. Ja, inderdaad vanwege dat filmpje! En vanwege de verhalen van cursisten, maar ook omdat ik zelf Bahasa Indonesia heb geleerd van een Molukse leraar in een Moluks Cultureel Centrum. Zijn enthousiaste lessen en manier van lesgeven hebben me geïnspireerd en aangemoedigd om de taal te gaan leren en weer veel later de cursus Bahasa Indonesia te beginnen.

Barbara Zuidema www.cursusindonesisch.nl      info@cursusindonesisch.nl
Max Euweplein 41   1017 MA Amsterdam   tel: 020 – 6227360
gastpikirans

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Gast Pikirans. Bookmark de permalink .

58 reacties op Sudah pinterrrrrrr Bahasa Indonesia !

  1. Boeroeng zegt:

    terima kasih pikiran-pikiran tamu

    • bert zegt:

      Je ziet hier in Nederland ,dat Turkse en Marokkaanse ouders met hun kinderen de eigen Turkse of Marokkaanse taal spreken .Een Indonesische vriend van mij al 20 jaar hier ,sprak in het vliegtuig naar Indonesie alleen Indonesisch met zijn nog jonge kinderen ( verboden het Nederlands te gebruiken tijdens de vakantie,dat vond ik heel verstandig van hem .Ja ze moeten het toch leren Ya ! Daarom jammer dat de 1 e generatie Indische mensen dat niet deden met hun kinderen.Ze gebruikten het Indonesisch om onderling te praten zodat de kinderen het niet begrepen .Doodzonde want het Bahasa Indonesia is een prachttaal,luister maar naar de liedjes van Andy Tielman en George de Fretes .Zelfs de Duitsers liepen weg met hun liedjes ,terwijl ze er geen klap van verstonden.

      • Ron Geenen zegt:

        “””””””””””””””Zelfs de Duitsers liepen weg met hun liedjes ,terwijl ze er geen klap van verstonden.””””””””””””””

        De Indo bandjes, maakt niet uit welke, speelden voor het merendeel Amerikaanse muziek, die omgevormd werden in de Indorock muziek. Had toen nogal wat kontakten in die wereld. Had zelf Amerikaanse LP’s van o.a. Willy Nelson and Merle Haggard zoals Oki from miss Muskogee, die door de Hot Jumpers werden nagespeeld.
        Bij Indo fuifjes werden meer de liedjes met Indonesische tekst gespeeld.

  2. Nederlands-Indie was gewoon Nederland en thuis werd in de meeste Indische gezinnen Nederlands gesproken. Ook de scholen waren Nederlands. Daarom hebben Indische ouders hun knderen geen Indonesisch geleerd.

  3. Isak Laurens zegt:

    Wat een leuk verhaal Barbara. Je hebt gelijk met jouw reactie. Bovendien heb ik wel een gehoord dat de kinderen taalproblemen op school ondervonden wanneer thuis een andere taal wordt gesproken. Geldt dus niet alleen voor het thuis Indonesisch spreken met de ouders. Jaren geleden zijn Loes en ik les gaan nemen op de Volksuniversiteit in Hilversum om Bahasa Indonesia te leren. Dat met de bedoeling ooit eens een reis naar Indonesië te maken. Ik was 9 jaar toen ik mijn geboorteland verliet en dacht dat Indonesisch een gemakkelijke taal was. Immers ik herinnerde me wel woorden in het Maleis. Ik kwam van een koude kermis thuis, want wat is Bahasa Indonesia een moeilijke taal met al die vervoegingen met per en ber enz. Soms wordt een werkwoord zo gewijzigd dat we het stamwoord niet konden herkennen. Helaas is het zo net als bij het leren van talen dat je het moet blijven gebruiken omdat je anders alles weer vergeet.

  4. Anoniem zegt:

    Ik heb leuke herinneringen aan de lessen van mevrouw Zuidema aan het Max Euweplein.
    Bijna wintig jaar geleden (ik denk 1998) met wat Indische vriendinnetjes en vriendjes rond de eettafel op een hele relaxte manier de taal aan het bijspijkeren.
    We wisten als kinderen (twintigers) een heleboel, maar net niet genoeg over de (grammatica) regeltjes en die leuke “vervoegingen” zoals meny.., men…, ber…. 🙂
    Bedankt voor het bijspijkeren mevrouw Zuidema, en leuk dat u nog steeds les geeft!
    Heel veel plezier daarmee.

    George de la Croix

  5. Surya Atmadja zegt:

    Als vakantiegangers is het nodig om te weten waar de postkantoor is( vroeger dan om je postzegels te halen ), de dokter (als je buikpijn hebt) , apotheek voor je Norit .
    Restoran (restaurant/rumah makan) tegenwoordig heb je food courts in de moderne Mall .

    En de kunst om te gaan tawar-menawar (pingelen) .
    Je zegt tegen zo’n straatventer in Pasar Baru (vroeger dan) , wah mahal pak ( het is te duur) .
    Boleh kurang , kan het niet goedkoper ?
    Moet je niet gaan doen in M2M (Mangga Dua Mall) , waar je goede al dan niet nep of “pararell import” brilmonturen. Je hebt echt mooie spullen.
    Krijgt je gelijk commentaar, mister juga tawar di Bijenkorp ?
    U gaat niet in de Bijenkorf pingelen ?

    Voor studie en beroep ging je vroeger naar de KIT (Amsterdam Oost) of naar de Nonnen in Limburg.
    Tegenwoordig heb je in Indonesia veel Indonesiers die je als “taalverkrachters” gezien kan worden.
    Het is belachelijk dat de Bahasa Indonesia Yang Baik dan Benar ( de oude standaard – Riau Lingga Bahasa Indonesia ) die wij op school t/m SMA standaard kregen (tot eind jaren 70) niet meer gevolgd werd in het dagelijks gebruikt , op TV, kranten .

  6. Ha GEORGE de la CROIX! Apa kabar? Wat een leuke reactie van je, terima kasih! Echt fijn om te weten dat je goede herinneringen hebt aan de cursus. en………..wat heel erg leuk je via Indisch4ever weer even te ontmoeten! (wij tutoyeerden elkaar altijd dus dat doe ik nu ook)
    Sampai jumpa!

    Voor meneer ISAK LAURENS: Mijn Indische schoonfamilie vertelden mij precies hetzelfde. Thuis mochten ze alleen Nederlands spreken. Dat was de taal van de bovenlaag én de taal van pappie. Maar ze leerden op straat heus wel Indonesisch/ Maleis van hun vriendjes. Zij waren al bijna volwassen toen ze naar Nederland kwamen, veel ouder dan u. Vandaar dat zij de taal nog wél spraken.

    Ik wens iedereen een reis naar Indonesie toe om fijn met iedereen daar te kunnen praten. Zonder of met de kennis van grammatica, want niemand zit daar te wachten op orang Belanda die de voor- en achtervoegsels perfect kunnen toepassen, wél op reizigers met wie ze gezellig Bahasa Indonesia kunnen babbelen (omong-omong)
    Voor wie gaat? Veel plezier! Selamat jalan!

  7. PLemon zegt:

    Als 12 jarige in de jaren 50 uit Indonesië vertrokken en later tot besef gekomen dat je met het huispersoneel voornamelijk in pasar Maleis communiceerde. 50 jaar later bv met vakantie even teruggeweest en bemerkt dat je met veel improvisatie je toch verstaanbaar kunt maken.

    ***  Dat het bahasa Indonesia een makkelijke taal is die je in drie weken kunt leren, is een misvatting, een mythe, ontstaan in de eerste helft van de vorige eeuw, toen het Pasar Maleis met haar beperkte grammatica werd gebruikt voor de handel en voor het geven van zeer elementaire mededelingen. 
    Voor het lezen van boeken en kranten, het luisteren naar een toespraak, of voor een goed gesprek, is kennis van het gebruik van voor- en achtervoegsels onontbeerlijk. En probeert u vooral ook niet al te vlug teksten van Indonesische liedjes te begrijpen – lirik lagu Indonesia >>  voor degenen onder u die deze met Google willen zoeken. Het begrip komt later wel.

    – Een andere misvatting, die daaruit voortkwam, is dat het bahasa Indonesia is ontstaan uit het Pasar Maleis – vandaar dat het zo makkelijk was om te leren.
    Bahasa Indonesia had als grondslag het algemeen beschaafd Maleis, bahasa Melayu, van Riau (Johor-Riau Maleis van het schiereiland Malakka en Riau + (Lingga) eilanden).
    Dit Maleis werd voordat Van Ophuysen >> met zijn nieuwe spelling kwam in Arabisch schrift geschreven. 
    http://www.salindo.com/bahasa/indisch_indonesisch.htm

      • Surya Atmadja zegt:

        @ Pak Bo , in het verleden heb ik redelijk goed contacten(bellen elkaar) met de eigenaar van Salindo.
        zie http://www.astaga.salindo.com/
        http://www.polobogo.salindo.com/

        ==========================
        Bahasa Indonesia had als grondslag het algemeen beschaafd Maleis, bahasa Melayu, van Riau (Johor-Riau Maleis van het schiereiland Malakka en Riau + (Lingga) eilanden).
        =============================
        Denk dat het een geen goede interpretatie is.
        De bhs Melayu was al gebruikt in de 7de eeuw in Oost Sumatra (Sriviyaja) , en in heel Zuid Oost Azie.

        Dat was in de periode tussen de18de- zelfs tot 20ste eeuw.
        Na dat de Pemuda’s in 1928 hun eed lanceerde ,voor o.a 1 taal .(Bhs Indonesia) werd het officieel gekozen volgens de Grondwet van 1945 op 18-08-1945.
        Bekrachtigd op Kongres Bahasa Indonesia II in 1954 Medan.
        In feite was Bhs Melayu al lang gebruikt als lingua franca in de 7de eeuw in heel Nusantara(de eilandengroep tussen 2 continenten of de Gordel van Smaragd ) en in heel Zuid Oost Azie .
        Werd gebruikt als Bahasa Dagang/Niaga (Handel) , mondeling en schriftelijk.
        Schriftelijk is anders (officiele taal, voor correspondentie,verslagen verdragen sluiten) de mondelinge versie (de Handel) , werd bij de Nederlanders later bekend door Van Ophuijzen spelling.
        Op pasar / straat niveau onder de naam van Passer Maleis .

        De Maleis van de “Ambonezen”is een andere soort dan de Westelijke eilanden ( Grote Sunda eilanden) en Ternatese Maleis.
        Heet ook Ambon Melayu.
        Het gebruik van voor en achtervoegsel is belangrijk , soms vergeet men de rol van infix in combinatie met de stamwoord.

        Het is ook meer dan 50 jaar geleden , veel van de grammatica regels ben ik vergeten , Een Indon. grammatica boekje voor de lagere school kan men echt goed gebruiken.

        • bokeller zegt:

          Wah aneh dé,ik heb si ”Salindo” helemaal
          niet aangehaald.
          Salah wissel dese!
          siBo

  8. Er is een verschil tussen de dagelijks omgangstaal en het heel officiele Bahasa Indonesia zoals, b.v. in de media gebruikt wordt.
    Je leert een taal om te kunnen ommuniceren met een ander. Toevallig is het leren van de kleine gesprekjes in het indonesisch niet zo moeilijk. Die kun je in korte tijd onder de knie krijgen. Heel leuk om met die basale kennis van de taal naar Indonesie te gaan, dan kun je in ieder geval met iedereen praten. Begin eerst hiermee, krijg je de smaak te pakken? Ga dan verder met leren.

    Er zijn mensen die voor hun werk of uit liefhebberij Bahasa Indonesia perfect willen of moeten kunnen beheersen. Dat kost veel moeite en tijd (schrijf ik uit eigen ervaring)
    Priveles ofiIn een kleine groep met hetzelfde niveau verder gaan met leren en converseren, stimuleert en is ”een spannende ontdekkingsreis”.

    GEORGE: Terima kasih! manis, ya….. Wah……….senang omong-omong sedikit sesudah banyak tahun. Sampai lain kali dan salam saya, Barbara

  9. Henk zegt:

    Ik had twee grootmoeders:
    van vaderskant: een Javaanse en van moederskant: een Soendanese.
    Toen ik een jaar of vijftien was zijn ze overleden. Ben nu 90 jaar en voor zover ik mij kan herinneren heb ik met beide oma’s altijd kunnen praten. Hoe ? Dat weet ik niet meer. Zal wel een mengelmoes zijn van Javaans en Soendanees. Ze waren heel lieve oma,s en ben erg trots op ze.

  10. Pierre de la Croix zegt:

    Als ik het verhaal van mevrouw Zuidema en de reacties daarop lees, dan denk ik dat ik heel wat heb gemist. Maar ja ….. Amsterdam …… dat betekent voor mij parkeerproblemen en parkeergeld en er niet zeker van zijn dat mijn auto na afloop van de les er nog staat.

    Toen ik mijzelf als kleine zelfstandige kon pensioneren (wat poen gevangen na overdracht van mijn adviespraktijk, plus nog wat gebroken pensioentjes uit eerdere arbeidzame levens in loondienst, plus AOW) heb ik 2 jaar BI gedaan aan de volksuniversiteit in mijn woonstad.

    Misschien niet zo leuk en effectief als bij mevrouw Z., maar een wereld ging voor mij open toen ik al die bekende klanken hoorde. Alhoewel ik de taal uit mijn jeugd (Paser Maleis, Javaans, en enige jaren BI op school na de overdracht) al ruim een halve eeuw niet actief had gesproken, meldde ik mij toch aan voor de “gevorderden”. Dat bleek voor mij geen probleem, een wereld van herinnering ging voor mij open. Het grootste compliment kreeg ik wat mij betreft van de Ibu Guru, een heuse Indonesische, toen ze zei dat ik mijn BI met zwaar Semarangs (= midden Javaans) accent sprak.

    Tja …. ik ging niet met de bedoeling om ooit naar mijn geboorteland terug te keren. Die cursus was een leuk en goedkoop reisje achter het heimwee. Nu is helaas veel kennis verwaterd. So be it …

    Pak Pierre

    • Arthur Olive zegt:

      Die cursus was een leuk en goedkoop reisje achter het heimwee.

      Zo is ook een ieder onder ons die heimwee heeft bezig op verschillende manieren die heimwee te uiten. Sommigen nemen les in Bahasa, anderen lezen veel over Indie of gaan op reis naar Indonesia om oude buurten op te zoeken of ze nemen kookles of wat dan ook.
      Ik verdiep me in o.a. het planten van mij bekende Indische vruchtbomen en kruiden.
      Als ik in mijn greenhouse sta of zit dan voel ik me in een andere wereld, een wereld van mijn jeugd omringed door drie dwarf mangabomen, blingbing, gandaria, zuurzak,dwarf papaya enz.
      De laos, kunjit, kentjur sereh, pandan en tumu kuntji geven mij plezier niet alleen voor het koken maar ook voor het aanzien.
      Buiten de greenhouse hebben wij de rode djambu klutuk, djeruk purut, Bali en limo.

      • Pierre de la Croix zegt:

        Tja …. en dan in het green house nog een grammofoon met selenger en een oude bakelieten 78 toerenplaat onder de krassende naald en nauwelijks hoorbaar “Schoon ver van u, ik moet steeds aan u denken ….” en na afloop roepen “ajooh djongos, kasi selenger lagi”.

        Pak Pierre

        • Arthur Olive zegt:

          Ja pak Pierre dat ontbreekt nog, misschien ook een plaatje met een Waringin of Flamboyant.
          In werkelijkheid als ik zo in mijn Mancave zit dan is de enige roep die van mijn vrouw als het eten klaar is of zoals pak Bo heeft gezegd: “Ajo opscheppen”

      • Ron Geenen zegt:

        “””””””””””Als ik in mijn greenhouse sta of zit dan voel ik me in een andere wereld”””””””””

        U heeft een mooie hobby mr. Olive. En misschien komt het omdat u daar wat langer heeft gewoond. Mijn jonge jeugdjaren werden doorgebracht in een Japanse gevangenis en daarna reisden we achter mijn vader aan die het in het CBZ ziekenhuis ook niet overleefde. Mijn moeder werd kostwinner van haar moeder en 5 kinderen. Armoede was troef. Die armoede werd in NL voortgezet, beginnende in Jan. 1951. Oma stierf ook binnen het jaar. Heb vooral van mijn moeder Indische koken geleerd en was ook blij als ik heet kon eten. Dat doe ik dan ook bijna iedere dag. De laatste 10 jaren begonnen met het uitzoeken van diverse fam. stambomen en het publiceren van artikelen. Vele verhalen, ook van de familie, waren vaak geen prettige. Dus heimwee. Nee. Hoe kan ik heimwee hebben als ik geen jeugd heb gehad? Het zelfde is mijn vrouw overkomen. Haar eerste 12 jaren, Indonesische jaren, heeft ze achter muren van een nonnen weeshuis moeten doorbrengen.
        Wij hebben ook hobbies, maar heel andere.

        • bokeller zegt:

          .Ha ha,heimwee,met ’n Indisch Hart.

          Ook mee huppelen.
          siBo

        • Ron Geenen zegt:

          “””””””””.Ha ha,heimwee,met ’n Indisch Hart.””””””””””

          Ja Bo, zo is dat. Gelukkig komt na regen in Indie en de natte koude in Nederland ook de zon in Californië op. Er wordt wel eens beweerd dat het leven bij 40 begint.
          En Barbara Zuidema, wees blij dat u mijn ervaring heb gemist. Verdiept u zich ook eens in de Indische periode 1942-1950 en vervolgens tot 1968 in de Nederlandse periode. Dan reageert u wat minder naïef.

        • eppeson marawasin zegt:

          @Ron Geenen zegt: 13 januari 2017 om 17:05 En Barbara Zuidema, wees blij dat u mijn ervaring heb gemist. Verdiept u zich ook eens in de Indische periode 1942-1950 en vervolgens tot 1968 in de Nederlandse periode. Dan reageert u wat minder naïef.@

          — Waar slaat dit op ?

          e.m.

  11. Beste meneer Pierre de la Croix en anderen,

    Nee, IK heb wat gemist………..n.l. u die zich nog de periode in Ned-Indie kan herinneren en erover vertellen. Gelukkig hebben nog velen, ook de heel jonge mensen, een heerlijk echt mooi Indonesische tongval. Zelfs bij les 1 klinkt het dan zo ”heel echt”.

    Fijn weekeinde en met Ricky Risolles swingen in het green house!

    • bert Wijchgel zegt:

      Prachtig is dat de 3 e en 4 e generatie Indischen zich voor hun Indische roots interesseren en op taal cursus gaan .In Indonesie zie je ook dat de jongeren zich plotseling door “” Tempo Dulu”””aangetrokken voelen ,zie de trend zich met witte tropenhelmen te tooien.Nou moet je “” Tempo Dulu”” niet idealiseren ,deze zin van Ricky Risolles zegt al genoeg en Pedis was ook de Geschiedenis !!

    • Pierre de la Croix zegt:

      Ga blijmoedig en onbevangen verder met uw lessen aan al die er plezier aan beleven.

      Als onbezoldigd vrijwilliger/coach Nederlandse taal en cultuur voor nieuwkomers herken ik veel van wat u beschrijft over uw lessen. In mijn klasje wordt ook veel plezier gemaakt. Een paar jaar geleden had ik 2 Indonesische dames in de klas. Met hun kon ik weer even “thuis” zijn en zij giechelen als ik midden in een betoog iets in het Maleis of Javaans vlocht “for their ears only”.

      Van mij hoeft u zich niet te verdiepen in de periode 1942-1950 en vervolgens tot 1968 in de Nederlandse periode.

      Pak Pierre

      • bert Wijchgel zegt:

        Precies Pak Pierre ! Hanya melihat ke depan dan bukan ke belakang !( nou moet u niet denken dat ik zo goed Indonesisch spreek heb dit gewoon van Google translate ha ha )

        • Pierre de la Croix zegt:

          Ach ja heer Bert … dank voor de goede raad.

          Maar op mijn hoge leeftijd heb ik veel meer verleden dan toekomst en bovendien een verleden waarop ik im großen und ganzen (geen Google vertaling nodig hoop ik) met plezier op terugkijk. Geen boze ervaringen met discriminatie gehad bij voorbeeld. Volgens een Indo-Amerikaans deskundige die zich hevig roert op deze site zou ik in dat opzicht de enige Indo zijn zonder bittere ervaring met de discriminatoire witneuzen. Daarbij heb ik me dan maar neer te leggen.

          Voor wat betreft het stukje toekomst dat nog voor mij in de boeken staat, high up bij Toean Allah: Ik pluk de dag die voor mij, tot nu toe, telkens wonderschoon uitpakt, behoudens PHPD (pijntje hier, pijntje daar) doch niet de moeite waard om er over te zeuren.

          Pak Pierre

  12. Beste Pak Pierre,

    Leuk om te lezen dat u mijn ervaring en plezier tijdens het lesgeven deelt! En uw opmerking over het gevoel ”thuis” te zijn toen u les gaf aan de 2 Indonesische dames, vond ik ook erg leuk.
    In mijn verhaaltje over het lesgeven, heb ik juist die positieve kant willen beschrijven. (Om het even kort samen te vatten) Want eerlijk gezegd ben ik juist heel geinteresseerd in de periode vanaf 1942 tot nu. De jongeren die de smartelijke periode van oorlog, bersiapperiode en het gedwongen vertrek naar Nederland, wat ongetwijfeld heel vreselijk is geweest voor de meesten, niet hebben meegemaakt, kunnen hun ouders en grootouders vaak helpen ”terug te keren” naar de prettiger herinneringen die overschaduwd zijn geraakt door afschuwelijke herinneringen. Zo wordt me dat verteld door cursisten. Met het leren van de taal, gaan de meesten zich niet alleen verdiepen in het Indonesie van nu, maar ook in wat er allemaal in het verleden is gebeurd.

    Ik wens u veel plezier toe met het lesgeven/ het uitwisselen van kennis.

    • Surya Atmadja zegt:

      Barbara Zuidema zegt:
      14 januari 2017 om 07:03
      In mijn verhaaltje over het lesgeven, heb ik juist die positieve kant willen beschrijven. (Om het even kort samen te vatten)
      =====================
      Ben P.P niet maar wil wel reageren.
      Ik heb geluk gehad om als buitenstaander ( geen Indo/Nederlander maar Indonesier) in Nederland te verblijven, mee gegaan met mijn oude heer (ouders) die door Djakarta voor 3-4 jaar werd “gestuurd” en sinds 1968 tot heden “verdwaald en vastzit” in Ollanda
      Eerst studie, en dan huisje boompje , beestje etc .
      Heb de 1ste generatie en 2de generatie meegemaakt in verschillende universiteitssteden , hun verhalen gehoord.
      En later zat ik in een Indische woongemeenschap in oprichting , (9 jaar) , dus heb nog de oudere generatie 85-90 jarigen meegemaakt .
      Velen waren nog steeds enthousiast over door hun genomen besluit om naar de nieuwe Indonesia (na 1957) te reizen , opa/oma kan (klein) kinderen vertellen waar ze gewoond /gewerkt hadden .
      Velen hebben de bersiap meegemaakt !!!
      De meeste verhalen begin vaak met , hoe worden we straks ontvangen door de Indonesiers , en zeker als ze komen te weten dat pa een oud KNIL-er was , en Orang Ambon .Zullen ze vijandig doen ?
      Kennelijk niet , want velen zijn voor de zoveelste keer terug gegaan als “orang turis” , ze voelen zich weer senang .
      En zeggen hadden we dat maar eerder geweten , gelukkig dat onze kinderen /cucu ons hadden gevraagd .
      Zelfs voor de “Ambonezen” was het vaak*** terug gaan naar je kampung halaman(geboorte grond) en de regering van Indonesia had in het verleden speciale programma’s ingesteld .

      De 2de generatie (hier geboren) of 1.5 generatie (daar geboren ) en mee gegaan met hun ouders zijn vaak positiever , ze gaan migreren naar Java – Bali , met de retirement visa (VISA LANSIA na 55 jr). De 3de generatie gaan daar verder studeren , hun master halen , soms werk zoeken en krijgen (niet als voetballer) , of de liefde van hun leven gevonden ( kecantol).

      Opmerking m.b.t VAAK***:
      Eerlijkheidshalve zijn er ook mislukte migratie, omdat men te weinig voorbereid heeft, niet meer gewend om in een negorij /kleine stad te leven zoals men al 50-70 jaren gewend zijn .
      Ook wordt je soms geleefd , hangt ook af van je familie/achterband.
      Wordt je gezien als een levende ATM ? Want met je AOW plus pensioentje ( soms 2 of 3 )dan ben je “rijk”.
      Vaak gaan de nieuwe migranten verder wonen van hun hun familie, om al die susah te vermijden.

      Uiteraard bekijk ik met een Indonesische bril van A.Kasoem en niet met een Hollandse bril van Hans Anders.

      • bokeller zegt:


        En bij al het geloerd door de diverse brillen
        het echte Indische teken.
        Naar voren wijzen en naar achteren kijken.
        siBo

      • Pierre de la Croix zegt:

        Maar bij Hans Anders krijgt u een tweede kotjo moto gratis, met andere kleur glazen.

        Pak Pierre

      • bert Wijchgel zegt:

        Geachte heer Atmadja,in de jaren 90 ,zei ik vaak tegen mijn oude Pentjak trainer Fritz Vermaessen “” He Fritz kom een keer mee met mij naar Indonesie “” Hij keek me dan met droevige ogen aan en antwoordde “” Ken niet want ik heb nog mee gedaan aan de coup van Bandung “” Waarop ik zei “” Ach jou pakken ze niet zo snel op.mr Westerling wel denk ik “” Hoe zit dat eigenlijk mr Atmadja ,zouden ze jaren na die coupe nog die mensen oppakken ??

        • Pierre de la Croix zegt:

          Ex NEFIS stond ook op de zwarte lijst. Maar die zullen nu allemaal aan iets normaals zijn overleden, niet gemarteld en na een showproces weggekwijnd in de Tjipinang pendjara.

          Pak Pierre

  13. Surya Atmadja zegt:

    Pierre de la Croix zegt:
    14 januari 2017 om 12:57
    Ex NEFIS stond ook op de zwarte lijst.
    ===========================
    Weet niet of zo’n zwarte lijst nu (2017) nog steeds bijgehouden wordt
    Dus gedigitaliseerd.
    Even een knop indrukken, zoeken naar bepaalde naam= menir X of Y , en hopla je staat als wanted gesignaleerd.
    Eerlijk gezegd , het is niet echt interessant om een oude man van bijna 90 in de bui te stoppen.

    @ Pak Bert , in jaren 90 kan een toerist die min of meer verplicht was via de grootste luchthaven te komen (Sukarno-Hatta airport) en in een DPO(Daftar Pencarian Orang) vermeld staan wel een risico lopen .
    Tenminste als de immigratie man niet staat te slapen.
    Tegenwoordig heb je kleinere doorgangs mogelijkheden .
    Dat moet ik aan mijn vrienden(member of the gang) vragen als ik in 2017 (2015-2016 ben ik niet geweest) met de reunie gaat in Jakarta, ex officieren van leger en politie . Van de intel en speciale eenheden.
    Meestal praten we over onze eigen leuke tijden in Jakarta , nooit over de omwenteling van 1965 ( de poging tot coup) of politiek of geloof.
    Ooms van mij waren al lang overleden, terwijl ze echt veel kunnen vertellen .

    • bert Wijchgel zegt:

      Dank u wel ,heb me dit altijd afgevraagd ,had Fritz nou wel of niet gelijk om 44 jaar na de Bandung coup ( praat nu in 1994 ) niet naar Indonesie te gaan,aan mr Westerling hoef ik die vraag “” Gaat u ook een keertje mee naar Indonesie niet te stellen”” Ik krijg meteen een klewang naar mijn hoofd ! Trouwens zelden zo,n indrukwekkende man gezien,die ogen van hem priemen dwars door je heen,Dat is een soldaat !!!! Beter dan die Karremans van Srebrenica.!

      • eppeson marawasin zegt:

        Karremans heeft in kansloze positie zijn manschappen behoed voor erger. Dan ben je een goede commandant !

        Moest je een profeet zijn om te voorzien hoe de slag in de Javazee zou aflopen met al die dode helden ?

        e.m.

        • Pierre de la Croix zegt:

          Wellicht heeft de toen overste Karremans in kansloze positie zijn manschappen behoed voor erger.

          Maar ….. hij was er in de eerste plaats om een enclave vol vrouwen, kinderen en mannen te beschermen. Printa keras. En als hij niet op grond van harde inlichtingen zou hebben geweten wat met name met de Bosnische (moslim) mannen zou gebeuren, dan zou hij op grond van “circumstantial evidence” dat zich in die oorlog al hoog had opgestapeld, toch ernstig kunnen vermoeden dat het met die mannen in het kader van “ethnic cleansing” goed mis zou kunnen gaan. Toegegeven, hij stond voor een duivels dilemma en ik weet niet wat ik in de plaats van K. zou hebben gedaan, maar boven mijn hoofd zou toch moeten hangen de opdracht, om die duizenden in de enclave te beschermen.

          Erger vind ik de houding van K., eenmaal tegenover zijn duidelijk triomferende opponent Mladic. Hij stond er bij als een geslagen hond, stamelde zachtjes dat hij maar een pianospeler was en nam nederig van Mladic een cadeau voor zijn vrouw aan. Een lichaamstaal en geste, een hoofdofficier en bataljonscommandant onwaardig. De wereld zag het ook. Ik schaamde mij plaatsvervangend rot in die dagen. Overigens ook voor de Nederlandse politieke leiding in die dagen.

          Pak Pierre

        • eppeson marawasin zegt:

          Karremans is gegaan in opdracht van de politiek. Is te doen !!! De politiek liet uiteindelijk toen puntje bij paaltje kwam Karremans en zijn mannen volledig in de steek. Dat laatste zie je niet op die TV-beelden.

          Gelukkig heeft minister Hennis van Defensie, weliswaar achteraf, de soldaten gerehabiliteerd. Chapeau !

          http://nos.nl/artikel/2114414-dutchbatters-dagen-staat-wegens-onmogelijke-opdracht-srebrenica.html

          e.m.

        • Pierre de la Croix zegt:

          Ach ja heer E.M., ik ken die geschiedenis ook. Achteraf en na veel gezeur kreeg iedereen een klap op de schouder en een zoen van de minister. Karremans werd kolonel. Mooi voor zijn FLO en het pensioen.

          Inderdaad, hoofdschuldige was de politiek in die dagen. “We” wilden met alle geweld (oeps …. contradictio) meedoen met de grote jongens in het “peace keeping”. Paste voortreffelijk in het pacifistische straatje van het gebroken geweertje. “Als we er met pijl en boog naar toe gaan, dan zullen die lieve Serven toch niet boos op ons gaan worden”. Maar toen de vrede in Srebrenica moest worden bevochten gaven “we” te snel niet thuis en dropen af. Vrede bevechten laten we graag aan anderen over. De Amerikanen bij voorbeeld.

          Bij de weg: Het Nederlandse VN bataljon in Korea kreeg alle lof van de Amerikanen toegezwaaid. Het werd gerekend tot het beste, overigens samen met het Turkse ….. Tenminste een lezer/schrijvertje op I4E kan uit eigen ervaring bevestigen dat de witte vlag niet werd gehesen, ook niet toen de Chinezen bij duizenden heuveltje X of Y bestormden.

          Pak Pierre

        • Arthur Olive zegt:

          Karremans heft in kansloze positive zijn manschappenbehoed voor erger. Dan ben je een goede commandant!

          Ik weet niet zeker wat ik gedaan zou hebben.
          Wel ben ik er zeker van dat ik die verantwoordelijkheid niet zou nemen om een beslissing te moeten nemen over life and death.
          Karremans heeft dat beroep zelf gekozen en als zijn keuze voor life hem een goede commandant maakt dan moet Karel Doorman een slechte zijn geweest.
          Karel Doorman was geen profeet en wist wel degelijk wat de uitkomst zou worden.
          Heeft hij niet zo iets gezegd als: “Ik val aan, volg mij”.

        • eppeson marawasin zegt:

          Dag Pak Olive, Karel Doorman zag de kansloosheid in en opperde dan ook een andere strategie. Maar Hellfrich wilde daar niet aan. Hellfrichs keuze wordt inderdaad gezien als een militaire blunder.

          Doormans ‘ik val aan,volg mij’ is historisch onjuist. Hij schijnt wat anders te hebben geseind en ook in een andere context.

          Tijd voor een kenner, wellicht . . .

          e.m.

        • Hans Boers zegt:

          @ de heer Eppeson Marawasin:

          “Ik val aan, volg mij” is inderdaad NOOIT gezegd, want sowieso was de voertaal van het ABDACOM Combined Strikeforces, de Engelse taal.

          “All ships follow me” is het juiste command geweest van de Schout bij Nacht K. Doorman, nadat hij de schepen hergroepeerde in linie (na de eerste attack van de Japanse Zeemacht op de ABDA vloot.)
          (De Nederlandse “strijdkreet” werd verromantiseerd. Een andere “uitvoering” van zijn verromantiseerde “strijdkreet” staat ook bekend als “I attack, follow me.”)

          Schout bij Nacht Karel Doorman was een voorstander van de “guerilla tactiek” op zee tegend de Japanse Zeemacht, hetgeen indruiste tegen de wil van zijn meerdere Admiraal Hellfrich en als goed (zee)-militair zijnde, gehoorzaamde hij en ging de slag aan, wetende wat hem en zijn manschappen te wachten stond.

          Admiraal Hellfrich evacueerde in begin maart zijn staf naar Colombo, alwaar hij de rest van de oolog een “papieren” functie had.
          Luitenant-Admiraal b.d. C. Hellfrich (op 25 aug 1945 bevorderd tot deze rang) had 1950 zijn 410 pagina’s tellend “memoires” uitgebracht in 2 delen: De Maleise Barriere en Glorie en Tragedie)…..

        • eppeson marawasin zegt:

          @Pak Hans Boers zegt: 14 januari 2017 om 21:52@

          — “Terima Kasih Pak Boers !!!”

          e.m.

        • bert Wijchgel zegt:

          Die Mladic had wel een ander toontje gezongen als ie Westerling tegenover zich had gehad !!!!!

        • Ron Geenen zegt:

          “”””””””Die Mladic had wel een ander toontje gezongen als ie Westerling tegenover zich had gehad !!!!!””””””””””

          Denk ik ook en dat toontje was maar heel kort.

        • Pierre de la Croix zegt:

          Tja … maar dan hadden we nu z’n weduwe schadevergoeding moeten betalen.

          Pak Pierre

        • Ron Geenen zegt:

          Tja … maar dan hadden we nu z’n weduwe schadevergoeding moeten betalen.

          Waar ze dan ook recht op heeft. Net als alle Indo’s die ook in het buitenland leven. Dus volgens de wet.

        • eppeson marawasin zegt:

          Nee hoor. In deze ‘what … if’ denk ik dat Westerling het in zijn broek zou hebben gedaan !

        • Ron Geenen zegt:

          “”””””denk ik dat Westerling het in zijn broek zou hebben gedaan !”””””””

          Ben benieuwd of u het ook voor een van zijn mannen durft te uiten.

        • Arthur Olive zegt:

          Ik geloof niet dat Westerling de ideale commandant zou zijn geweest om Moslims te beschermen, daar was hij niet berucht over.

      • Hans Boers zegt:

        @ de heer Eppeson Marawasin…. Graag gedaan en mocht u toevallig weer eens in de buurt zijn van een (bekende) toko ergens in werelds durp in ZH, dan weet u dat de koffie klaar staat samen met de pisang goreng en/of de papeda. Fijne zondag nog en dit natuurlijk ook voor de andere lezers toegewenst,

        • eppeson marawasin zegt:

          Dag Pak Boers, all the way a gentleman, uw Oosterse gastvrijheid in Durp-Zuid verwarmt gelijk de aanblik van de natuurlijke schoonheid van een Indische orchidee . . .

          Ik wens u een goed begin van de nieuwe week !

          e.m.

  14. bert Wijchgel zegt:

    Westerling was een KEREL ,Man van staal ging er alleen op uit om iemand zijn kop er af te halen ,met alle respect zien jullie dat Karremans doen ? Nee natuurlijk Karremans was/is een fatsoenlijk nette man maar in zo,n soort vieze oorlog heb je een Westerling nodig .Mladic zag meteen dat Karremans eigenlijk een bureau officier was.Die ontmoeting tussen hem en Karremans was een beschamende vertoning Pak Pierre heeft helemaal gelijk.Mladic is een Servier en Westerling een halve Griek en opgevoed in Turkije.Westerling vergelijken met Karremans is het zelfde als een zwaargewicht bokser ( Westerling) vergelijken met een vlieggewicht ( Karremans)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s