Arts in Krijgsgevangenschap: Fukuoka 9b – Blog Peter Flohr


 Blog Peter Flohr :     Dagboek bijgehouden door M. Hilfman, Nederlandse commandant en arts van het Kamp Fukuoka 9B in de periode 1943 -1945 in Japan. Hetzelfde kamp als waar mijn vader in moest verblijven in de oorlog. Het is een indrukwekkend verslag van een betrokken commandant bij het wel en wee in het kamp.Het boek is niet meer te krijgen op dit moment. Daarom deel ik de gekopieerde versie met als doel: opdat we niet de ontberingen vergeten die de krijgsgevangen in Japan in dit kamp hebben moeten ondergaan.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

4 reacties op Arts in Krijgsgevangenschap: Fukuoka 9b – Blog Peter Flohr

  1. Arthur Olive zegt:

    Jammer dat ik het boek pas kreeg na de dood van M.M. Hilfman in 1988.
    Ik had hem veel over mijn vader, Robin Olive, willen vragen.
    Er is een kleine anecdote over Robin’s overlijden op bldz. 101, 24 dec 1944. Ook is er vermelding over hem op bldz. 103.
    Zijn naam komt echter niet voor op de namenlijst van de heer Peter Flohr.

  2. RLMertens zegt:

    In mijn bezit; Terug naar Fukuoka 14 door René Schäfer 1985; ‘Heel diep in mijn geheugen lag Fukuoka 14 opgeborgen- het krijgsgevangenenkamp waar ik deel heb uitgemaakt, vanaf begin op de kade van Moji 24 april 1943, tot het einde onder de atoombom op Nagasaki op 9 aug.1945’. Zijn belevenissen in die periode voorzien van zijn eigen kunstzinnige(!) illustraties.
    Adem benemende/ontroerende verhalen met als slot; ‘op 7 aug.1980 stapten mijn vrouw en ik tegen het middaguur in Nagasaki uit het vliegtuig’. Na 35 jaar terug in Nagasaki.

    • RLMertens zegt:

      Over de krijgsgevangenen in Fukuoka is indertijd 1991 een tv.doc., geproduceerd door het IKON.; De Optimisten met oa. Charles Burkie, René Schäfer ea. Onlangs wederom bekeken; met ontroerende verhalen over het overleven/verlangens naar vrouw en kind.
      -een jonge vader, die via weggeschoven dakpannen van het verblijf in het 1e interneringskamp op Java naar vrouw en pasgeboren baby kon kijken. Tegen kampgenoten bezwoer, dat hij deze ellende moest overleven om hen later …. hen te kunnen omhelzen. Echter in Fukuoka op de werf long ontsteking opliep. Geen medicijnen kreeg. IJlend/koortsig met opgevouwen ledematen/zittend, dagen lang luid om vrouw en kind roepend tenslotte toch de dood tegemoet ging…Gevangenen die met een geperforeerde blikje aan een touwtje in de latrine/beerput naar maden visten. De drek in warm water weg spoelden om daarna de ‘gekookte’ maden op te eten….
      Ik werd er stil van.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s