Louisa State en Het Baarnsch Lyceum

Geen typisch Indische foto zult u zeggen en natuurlijk heeft u gelijk. Toch had ik na enig speurwerk met hulp van de toenmalige archivaris van Het Baarnsch Lyceum vastgesteld dat de invloed van het voormalige Nederlands Indië ook op deze foto, misschien enigszins verborgen voor de argeloze kijker, zichtbaar is. U ziet de jongensklas 1C, schooljaar 1953-54. Onze klas telde 28 leerlingen, waarvan er zeker elf(!) in Indië geboren waren plus nog drie waarvan de ouders geruime tijd in Indië gewoond en gewerkt hadden. Indië scoorde derhalve vijftig procent! Zeker zes, van de met onze voormalige kolonie verbonden leerlingen woonden op het internaat Louisa State aan de Gerrit van der Veenlaan. Groenegraf.nl

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

32 reacties op  Louisa State en Het Baarnsch Lyceum

  1. Leo Naessens zegt:

    Ik heb met belangstelling naar die foto gekeken van het Baarnsch Lyceum. Ik ben in Medan geboren maar in Jakarta opgegroeid. Mijn overgrootvader had pianofabrieken in Batavia en Surabaja en mijn grootvader is ook in Surabaja geboren waar hij nog een tijd als arts heeft gepractiseerd heeft voor hij naar Holland is gegaan.
    Gedurende de oorlog heb ik met mijn moeder in Japanse kampen gezeten, de laatste 18 maanden in Tjideng. Afgezien mij Baarnse periode ben ik eigenlijk pas voor goed naar Nederland teruggekomen toen ik 18 was. Mijn ouders stuurde mij in 1953 naar Holland waar ik op de Louisa State terecht kwam en dus ook in deze Klas 1C op het Baarnsch Lyceum. Ik ben maar zo’n 18 maanden gebleven want in 1955 was ik weer terug in Jakarta waar ik tot 1959 op het CAS (Carpentier Alting Stichting) Lyceum heb gezeten. Ik heb ook mijn hele lagere school periode op CAS scholen in Jakarta gezeten.
    Ik herinner me Francis van ’t Hooft, Jan Joris Loeff, Bas van der Bilt en Frans Erhart nog heel goed. Ik kende Francis al uit Jakarta toen ik hem op de Louisa State weer tegenkwam en ik herinner me nog hoe ik in feite degene geweest ben die hem z’n eerste hockeylessen heeft gegeven op het sport veld achter de Louisa State’s jongensgebouw!
    Ik heb een paar jaar in het leger gezeten en daarna rechten gestudeerd voor ik bij Het Parool begonnen ben als leerling journalist. Ik ben in 1967 naar Nieuw Zeeland geëmigreerd maar heb de afgelopen 50 jaar over de hele wereld rondgezworven. Australie, Fiji, Solomons, Singapore, Brunei, Philippines, Noord en Zuid Amerika, Japan, Hongkong etc. Ben in de jaren 90 ook weer voor een jaar of twee teruggeweest in Jakarta waar ik bij de Jakarta Post gewerkt heb.

    • Nadia Leworthy-Hanssens zegt:

      Interessant dit te lezen, zomaar n.a.v. een schoolfoto, een duidelijk indrukwekkend en bewogen leven.
      Fijn weer wat van je te horen, Leo, en adoeh, ik ben jaloers op de 27 graden Celsius bij jou down under.
      Groet van Nadia

      • Leo Naessens zegt:

        Ha, 27 graden? I wish… Het is nu 11 uur ’s morgens hier in Townsville en 35 graden in de schaduw. In de tropen is dat heel wat. In feite kan ik me niet herinneren dat het ooit zo heet was in Jakarta. Of zo aanvoelde. Het probleem hier is de hoge vochtigheidsgraad zowel als de extreme Australische temperaturen. Enfin, je went er aan.
        Ik zie net dat ik in mijn eerdere reactie zei dat ik in 1959 “voor goed” naar Nederland teruggekomen was, maar dat was in feite 1958. Heb nog een jaar op het Coornhert Lyceum in Haarlem-Heemstede gezeten omdat ik op de CAS nog geen eindexamen had gedaan.
        Take care,
        Leo

    • Ed Vermeulen zegt:

      Beste Leo
      Hartelijk dank voor je mooie en uitgebreide reactie op mijn verhaal(tje) rond een schoolfoto. Hoop dat het je goed gaat. Ik wist dat je in juli 1955 de school weer hebt verlaten. Nu weet ik ook waarom. In mijn verhaal staat ook een foto van een Sinterklaasfeest uit de 3e klas waarop naar ik mij herinner ook je zus (?) Ieke is te zien.
      Met veel plezier je verslag over je omzwervingen over de wereld gelezen. Na HBL ben ik gaan varen, tot 1969, aansluitend bij Polygram gaan werken. Baarn altijd trouw gebleven
      Hierbij mijn emailadres, mocht je meer over het Baarnse willen weten.
      Hartelijke groeten vanuit een bijna winters Baarn
      Ed

      • Ed Vermeulen zegt:

        Leo,
        Te snel : edenmarty@hetnet.nl
        Groet
        Ed

        • Ed Vermeulen zegt:

          Beste Leo
          Zou het enorm op prijs stellen wanneer je mij een e-mail zou willen sturen.
          Heb een paar vragen over het levens verhaal van je overgrootvader die in Baarn begraven is.
          Bij voorbaat mijn dank
          Groet vanuit Baarn
          Ed Vermeulen

        • Leo Naessens zegt:

          Geen probleem. Ik weet in feite heel wat over mijn overgrootvader. Ik zag ergens op de indisch4ever site dat hij beschreven werd als een “pianoverkoper” maar hij was heel wat meer. Hij was een begaafde pianist and het Piaonolamuseum in Amsterdam heeft nog steeds een aantal rollen met opnames van zijn concerten, maar alhoewel hij natuurlijk pianos en andere muziekinstrumenten in zijn pianozaken verkocht, had hij ook fabrieken die pianos en, in veel kleinere aantallen, andere muziekinstrumenten. Een jaar of 10 geleden zag ik op het internet een Naessens concertfluit die werd aangeboden op een veiling in London.
          Er zijn nog steeds een aantal Naessens pianos in omloop, vooral in Indonesie maar ook in Holland. In 2003 kwam ik een man tegen in Veghel, Noord-Brabant, die een Naessens piano uit 1901 aan het restaureren was, voor een dokter in Weert. En zelf woonde ik in 1991 naast een familie in Kebayoran (Jakarta) die een prachtige zwart-gelakte Naessens piano in schitterende conditie in de huiskamer hadden staan!
          Leo Naessens
          Townsville
          Australia

        • Ed Vermeulen zegt:

          Beste Leo
          Wederom hartelijk dank voor je bericht met informatie over je overgrootvader.
          Misschien wil je me een e-mail sturen op edenmarty@hetnet.nl dan kan ik je meerdere vragen stellen. Bij voorbaat bedankt. Vanuit Baarn wens ik je een fijne dag
          Met vriendelijke groet
          Ed Vermeulen

      • Leo Naessens zegt:

        Dat is inderdaad mijn zuster, niet “Ieke” maar Eeke, halfverscholen op die Sinterklaas foto. Ik herken dat voorhoofd onmiddellijk! Ze was een jaar jonger dan ik maar zat op het Baarnsch Lyceum in de derde klas, een klas vooruit, omdat ik heel ziek uit het kamp kwam en een kleine twee jaar niet naar school kon en daardoor achter raakte. Heb ik nooit meer ingehaald en Eeke heeft ook een jaar eerder haar eindexamen gedaan. Ze is 10 jaar geleden in Sydney overleden.

  2. Boeroeng zegt:

    De schrijver van dit verhaal is Eddy Vermeulen, nr 23 op de foto.

    • Ed Vermeulen zegt:

      Boeroeng
      Hartelijk dank voor de plaatsing van mijn verhaal rond een schoolfoto.
      Direct gevolgd door een prachtige reactie van oud klasgenoot Leo Naessens
      Leuk dat je mijn naam nog even extra belichtte in een reactie.
      Tot een volgend verhaal
      Vriendelijke groet vanuit Baarn
      Ed (Eddy) Vermeulen

  3. Pierre de la Croix zegt:

    Ook ik heb met interesse naar de klassenfoto gekeken en het bijbehorende verhaal van Eddy Vermeulen met plezier gelezen. Die jongens en ik zijn tijdgenoten. Ik (* 1938) zal iets ouder zijn.

    Als Indische jongen neem ik dan aandachtiger in mij op dat 11 van de jongens waren geboren in Indië (klopt, want nog niet Indonesia) en dat nog eens 3 via hun ouders verbonden waren aan de archipel. Ofschoon het er niet toe doet, ga ik onwillekeurig op zoek naar de echte katjangs op de kiek, d.w.z. geen totok. Afgaande op de tjongors denk ik er 3 te hebben gevonden, nomor 2 en 27 en misschien nomor 5.

    Hoe komt zoveel “Indië” in een Baarnse klas? Ik heb vaker gehoord dat plaatsen als Zeist, Bilthoven en Baarn waren gebouwd op Indisch kapitaal. Wie zijn klein of groot fortuin in de kolonie had gemaakt repatrieerde, bouwde in die mooie plaatsjes een stulp en ging rentenieren.

    Een andere reden was de nabijheid van internaten, als Louisa State en Katwijk de Breul. Daar werden veel kinderen ondergebracht van “expatriates” in dienst van multi nationals als Shell (BPM in Indië), Philips, de Nederlandsche Handelsmaatschappij, later ABN (ver vóór het onzalige huwelijk met AMRO), KLM, AKZO, andere handelmaatschappijen met wortels in Indië. Veel van die expats waren “global gypsies”, d.w.z. bleven hun hele loopbaan “buiten” en werden door hun bazen over de wereld gestuurd. Bij de NHM/ABN betekende dat b.v. 3 jaar Tokio, 4 jaar Nairobi, een rondje Singapore, Calcutta of Hongkong en als je goed was de kers op de taart, Londen of New York. Partners en kinderen reisden mee.

    Zo lang de kinderen van lagere school leeftijd waren konden ze op de respectieve standplaatsen wel terecht voor hun onderwijs. Op veel plaatsen werd bovendien concordant Nederlands lager onderwijs geboden, onder beheer van de Stichting NOB (Nederlands Onderwijs in het Buitenland). Shell had ook eigen scholen. Kwamen de kinderen van de lagere school af, dan werd het moeilijker. Veel ouders kozen dan voor stabiliteit in Nederland en internaten boden een goede oplossing. De baas subsidieerde de (hoge) kosten en de kindertjes mochten in de zomer en kerstvacanties op kosten van de baas op ouderbezoek.

    Bekende internaten voor Nederlandse expatkinderen waren in die tijd – inderdaad – Louisa State en Katwijk de Breul, beiden als ik mij niet vergis gevestigd in het Zeistse. Louisa State was meen ik van maçonnieken huize en naar Katwijk de B. gingen de RK jongens en meisjes. Ordnung muß sein. Dan was er nog een internaat in het Oegstgeestse, mooi gelegen aan de boorden van de Oude Rijn en eentje in Den Haag, in het Benoordenhout, niet ver van het toenmalige hoofdkantoor van Shell.

    Pak Pierre

    • Ed Vermeulen zegt:

      Goedemiddag heren De la Croix (Pak Pierre) en Van den Broek (Peter)
      Dank voor jullie beider reacties op mijn verhaaltje bij een oude schoolfoto.
      Ik ben zo vrij jullie beiden in één bericht te antwoorden.
      Dank, Pak Pierre, voor de informatie over de tehuizen (waaronder Louisa State)
      Dat wist ik allemaal niet en nu dus wel. Geweldig!
      Ik kan hier bij aantekenen dat inderdaad Het Baarnsch Lyceum van toen een, zoals wij dat in Baarn zeggen, een hoog tot zeer hoog HOOG BAARN gehalte had. De scherpe en aandachtige lezer zal begrijpen wat ik bedoel. Dit is op de door mij getoonde foto ook zo, met een uitzondering van misschien een vijftal klasgenoten, waaronder ik zelf.
      Maar dat weerhield ons er niet van om vriendschappen te sluiten, die soms lang duurden, maar soms ook weer door de tijd te werden ingehaald.

      Beste Peter, het idee achter mijn verhaal was en is om een door mij vastgesteld feit vast te leggen, n.l. dat de helft van mijn toenmalige 1e klas van Het Baarnsch Lyceum een duidelijke, directe of indirecte band had met het voormalige Nederlands Indië, niet meer en niet minder. Bij een aantal kon je Indië in de gezichten terugvinden, bij sommigen ook niet. Mijn verhaal is een herinnering gebaseerd op door mij vastgestelde feiten , maar zeker geen onderdeel van een discussie over Indo’s en/of Totoks. Dat is niet aan mij.
      Zoals misschien duidelijk wordt uit mijn verhalen sta ik door mijn huwelijk in 1964 met een Indisch meisje aan de zijlijn van het Indische gebeuren. Althans zo zie ik het zelf.

      Beiden nogmaals bedankt voor de mooie en uitgebreide reacties!
      Met vriendelijke groeten vanuit een vroeg donker wordend Baarn
      Ed Vermeulen

      • Pierre de la Croix zegt:

        Geen dank Ed en “graag gedaan” (uit jouw reactie maak ik op dat ik je mag tutoyeren).

        Dit is wat mij betreft de charme van I4E: Eentje schrijft een mooi verhaal over “toen froeher”, een ander wordt daardoor geprikkeld en geïnspireerd om in te haken.

        Over het Baarns Lyceum gesproken: Ik heb de school altijd verbonden met het middelbaar onderwijs van de Soestdijkse prinsessen Beatrix, Irene, Margriet en mogelijk Marijke, later Christina. Maar uit jouw verhaal kreeg ik de indruk van een jongensschool. How can?

        Bovendien was ik inderdaad verrast te lezen dat er een paar kinderen van brave middenstanders in de klas zaten.

        Ik kwam als 14 jarige uit Indië/Indonesia in Den Haag terecht en ging school op de gemeentelijke HBS “Beeklaan”. Toen was ik mij er niet van bewust, maar die school zou nu misschien doorgaan voor een “zwarte school”, zo veel “bruin” zat er op. Ongeveer de helft van de leerkrachten was ook “repatriant”; als ik uit angst een gevaarlijke sprong over bok of paard had gemaakt, dan klonken er uit de mond van de gymleraar Maleise of Javaanse vloeken die ik hier niet zal herhalen.

        Overigens …. ik heb ook gevaren en “voor het meisje” de wal opgezocht. Les extrèmes se couchent: Dat meisje was/is een witneus.

        Pak Pierre

        • Ed Vermeulen zegt:

          Selamat siang Pak Pierre
          Je zult denken ; die spreekt zijn talen! Maar wat wil je anders wanneer je zo’n geweldige vooropleiding hebt mogen krijgen, waarbij ook nog eens de helft van de klas uit Indië kwam.
          Even een klein antwoord op je bericht met vragen over Het Baarnsch Lyceum:
          Mijn schooljaren op HBL: 1953 tot 1959 (toelatings- en eindexamen)
          Een complete middelbare school d.w.z HBS, Gymnasium en ook niet onbelangrijk een MMS.
          De 1e klas in 1953 omvatte 3 klassen. Twee gemengd en de derde (1C) een jongensklas.
          De zus van Leo Naessens, Eeke, zat uiteraard in een gemengde klas.
          Koninklijke familie: jazeker. De dames Beatrix en Irene. Kwamen op de fiets vanaf Paleis Soestdijk.
          Hadden les op het zog. Incrementum, een aparte villa behorende tot HBL, op een forse steenworp afstand van de moederschool. Eigen staf en een zorgvuldig geselecteerd aantal medeleerlingen. Er waren ook gecombineerde lessen zoals sport e.a..
          ‘Brave middenstanders’: een groente- en fruitwinkel, later voorzien van een pindabranderij(!) een banketbakker (woonde ik naast), een KNIL vader, en mijn moeder confectie-naaister (thuiswerk)
          Herlees het verhaal en je snapt wel om wie het gaat. Zo was het en niet anders.
          Allemaal goed terecht gekomen, ieder op zijn eigen wijze.
          !959 Kweekschool voor de Zeevaart in Amsterdam, de rest is history!
          Lees op internet mijn verhaal: ‘Requiem voor een vriend’ en je weet hoe ik over de dingen denk.
          Goed weekend. Groet van Ed

          PS: meer vragen….stuur een e-mail.

        • Ed Vermeulen zegt:

          Pierre
          Twee kleine correcties op mijn vorig bericht: de juiste datering is 1959- 1960 Kweekschool voor de Zeevaart. Het door mij genoemde verhaal heet: Afscheid, requiem voor een vriend
          Groet
          Ed

        • Pierre de la Croix zegt:

          Kweekschool voor de Zeevaart aan de PH Kade in A’dam? Elite school. Uniformen en wekelijks afmars naar het zwembad aan de Heiligeweg. Mijn opa haalde er, eind 19de eeuw, zijn “2de rang”. Was als 15 jarige van huis weggelopen en “voor de mast” begonnen. Werd later havenmeester in Indië.

          In 1959 – 1960 voer ik op de Shelltanker “Tibia”, een zogenaamde “Chinezenboot”. Een jaar lang witte olie halen in Abadan, distribueren rond het Indiase sub continent en in ballast terug. In Abadan naar de bioscoop in het zeemanshuis, wat noodzakelijke inkopen doen en dan een nieuw rondje ….

          Enfin, niet Indisch gerelateerd dit verhaal, behalve die enige Indische jongen uit Semarang die tot de 15 man Nederlandse “état major” werd gerekend en zijn totok opa die 2 Indische meisjes als dochter kreeg, van wie een mijn moeder.

          Ik meld me nog wel op email als daar behoefte aan is.

          Pak Pierre

        • Ed Vermeulen zegt:

          Goedemiddag Pierre en mogelijke andere lezers
          Wederom dank voor je reactie.
          Kweekschool voor de Zeevaart, Amsterdam…eliteschool? In de ogen van sommigen en zeker de toenmalige schoolleiding wel. Voor mij een kans ,ik had einddiploma middelbare school, om de éénjarige cursus tot stuurmansleerling te volgen. Dus intern! Juli 1960, was blij dat het jaar om was en dat ik kon gaan varen. Had ook nog onenigheid met de schoolleiding over mijn rederijkeuze: Van Nievelt,Goudriaan & Co’s Stoomvaartmij te Rotterdam….Zuid Amerika!
          Om het hoofd te bieden aan allerlei drammerige ouderejaars hadden we een kongsi van zes leerlingen gevormd waaronder twee Indische jongens. Vijf kwamen uit Den Haag, ikzelf uit Baarn.
          Heeft prima gewerkt. Een voor allen, allen voor een! Zo ging dat in die dagen.
          Ja, zwemmen in het zwembad aan de Heiligeweg. Nou ja, zwemmen, we marcheerden erheen, het liefst door de rosse buurt, we gingen door het draaihekje van het zwembad, iedereen geteld, de leraar was verantwoord en wij verlieten de tent weer en gingen de stad in, leuke dames kijken in de Kalverstraat tot het zwemuur om was. Daarna weer terug naar de Prins Hendrikkade.
          Hartelijke groeten vanuit Baarn
          Ed

        • Pierre de la Croix zegt:

          Van Nievelt G. Schepen met romantische namen van sterren of sterrenbeelden. “Aldebaran” meestal als nomor satoe van de scheepsberichten in de krant.

          Ik ben in 1957 begonnen bij de KNSM (“Compania Real de Vapores” en español): Noordelijk deel Zuid Amerika aan Atlantische en Pacific zijde, Golf van Mexico en Caribische eilanden. Ook niet slecht.

          Pak Pierre

        • Ed Vermeulen zegt:

          Goedemiddag Pierre
          Hoop dat het je goed gaat.
          Stuur me svp een email…ik wil je iets laten weten over de KNSM en Nigoco
          Kijk uit naar je bericht
          Groet vanuit Baarn
          Ed Vermeulen

    • Jan A. Somers zegt:

      In Jakarta geboren/opgegroeid? In Surabaja geboren/opgegroeid? Ik probeer altijd politiek correct te zijn. Geboren in Soerabaja, Nederlandsch-Indië, misdienaar o.a. op Kembang Koening. Nu met vakantie naar Surabaya, Indonesië, breng hormat op Kembang Kuning. Iedereen tevreden toch?
      Op de HBS in Vlissingen 1947 in de rij op gymnastiekles: één sinjo in legergroen hemdje.

  4. Peter van den Broek van een andere generatie zegt:

    2,5, 27: de zgn Twijfelindo’s, ik wil best weten of dat echte , volbloed Indischen zijn. Anders is het toch het betere duimenwerk. ik wil de feiten!!!

    Maar wat zegt die foto eigenlijk, toch niks. En ex-pats dat zegt toch alles: verdwaalde totoks die al in Nederland zaten. Die hadden al de wijk genomen want Indie was toch niet hun vaderland.

    Maar hoeveel Nederlanders=indische Nederlanders= Indo-Europeanen=Eurasians, zaten in die tijd en ik spreek over 1953-1954, nog in Indonesië. Dat zijn toch Nederlanders die gehecht waren (zie het Werner-rapport) aan Ned.-Indie(Indonesië). dat zijn de ware landgenoten.

    Ikzelf ben van 1953 en zat toen nog in Indonesië. Ik ben in 1955 naar Nederland gerepatrieerd.

    • e.m. zegt:

      @Peter van den Broek van een andere generatie zegt: 30 november 2016 om 21:07 /…/ ik wil de feiten!!!@

      — Wat let u, heer Van den Broek? edenmarty@hetnet.nl

      e.m.

    • Jan A. Somers zegt:

      “wat zegt die foto eigenlijk, toch niks.” Zo’n foto is toch een aan Indië gerelateerd verhaal, prima toch voor dit soort websites? Laat de eigenaar er maar zuinig op zijn. Een waardevol bezit. Toen ik nog op Moesson was geabonneerd vond ik die Indische klassenfoto’s ook zo leuk om naar te kijken. Spreken voor zich zelf. Die van mij zijn allemaal in de bersiap gebleven.

      • Pierre de la Croix zegt:

        Tja …. beauty is in the eyes of the beholder. De zeer achtbare heer Van den Broek heeft zo zijn eigen kijk op alles wat beweegt op I4E en daar buiten. Moet kunnen …..

        Pak Pierre

      • Ed Vermeulen zegt:

        Goedemiddag heer Somers, beste Jan
        Bedankt voor je reactie.
        De eigenaar van de foto is er zeker zuinig op, reken maar!
        Groet van Ed Vermeulen

  5. Huib Otto zegt:

    Een beetje verder dan de Randstad en het Gooi bestond in Oldenzaal ht Twents Carmel lyceum gerund door het aanpalende Carmlieten klooster met broeders en paters in bruin habyt.

    Omstreeks 1955 openden ze ook een jongens Internaat en werden jongens uit het hele land aangetrokken om in het Rijke Roomse Leven middelbaar onderwijs te volgen.

    In 1955 werd ik door mijn moeder op het vliegtuig gezet nadat er via een in Amsterdam wonende vriendin een plaats voor me op het Carmel internaat en lyceum was besproken. Ook een enkele andere Indische jongen raakte er verzeild. Onder meer mijn sobat Boudewijn Rhemrev wiens ouders in Amsterdam woonden. Maar het aantal van ons verdeeld over verschillende klassen was waarschijnlijk op één hand te tellen.

    • Ed Vermeulen zegt:

      Beste heer Otto, beste Huib
      Bedankt voor je mooie reactie. Een mooie aanvulling op het eerder gestuurde verhaal van de heer de la Croix, Pak Pierre.
      Weer een stukje geschiedenis vastgelegd.
      Met vriendelijke groet vanuit Baarn
      Ed Vermeulen

      • Huib Otto zegt:

        Dag heer Ed Vermeulen, beste Ed,

        Graag heb ik met mijn stukje een bijdrage mogen leveren aan je stukje over het middelbare schoolleven in de jaren vijftig. Met name voor hen die wegens familie omstandigheden aangewezen hun jeugd op internaten door te brengen.
        Ik herinner me nog wel dat er nogal wat onderscheid bestond tussen de verschilledende scholen. en valt het woord “Kakkers” voor scholieren van dure scholen in die tijd.
        Ook een vriendelijke groet uit Loenen.
        Huib Otto

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s