Ivan Wolffers, man van Marion Bloem overdenkt:

Binnenkort herinnert niemand zich de geschiedenis van de mensen uit de kolonie meer, waarom ze kwamen en hoe moeilijk het was om hier een weg te vinden De middag van de crematie voelde ik me onderdeel van een oudtestamentische vertelling. Van ver waren ze allemaal naar Friesland gekomen om met hun tranen het heengaan van weer iemand van de stam te zegenen en te pogen het te aanvaarden. Eens waren ze gevlucht uit het land waar de soldaten, langstrekkende zeelieden of rijke handelaren kinderen verwekt hadden die beklemd raakten toen een oorlog een einde maakte aan de overheersing door vreemden. Op grote schepen voeren ze naar de kusten van ons land, waar ze met scepsis werden ontvangen