SEOUL, July 14 (Yonhap) — South Korea and Japan have reaffirmed their commitment to implementing a bilateral deal to resolve the issue of the Japanese military’s wartime sexual enslavement of Korean women, Seoul’s foreign ministry said Thursday. Bron
Onderwijl schrijft de NOS: Het Japanse hof ontkent dat keizer Akihito plannen heeft om af te treden. Japanse media meldden gisteren op basis van paleisbronnen dat de keizer binnen enkele jaren zou willen aftreden.
...................
Indisch4ever 
Zeker weten gebrek aan MB-kennis. Het handboek van een MB is dikker dan een Gutenberg- bijbel, ga ik dus niet alles uit lezen. Mijn voorkeur gaat uit naar eenvoudige auto’s Maar ja elke auto die je nu koopt heeft zoveel electronics. Na 4 maanden ontdekte ik, dat bij de autoradio ook een chip geleverd wordt om al mijns CD op te laden, wel handig. Ben ik weer veel tijd kwijt om dat werk te doen, heb ik nog niet gedaan,dus sleep ik weer handenvol CDS mee.
“”””””””””””. Mijn voorkeur gaat uit naar eenvoudige auto’s Maar ja elke auto die je nu koopt heeft zoveel electronics.””””””””””””””
Het is wel een zijstap van het onderwerp, maar ik kan nu even een van mijn favoriete onderwerpen met u delen. Door die electronica hebben diverse mensen hier in CA hoge kosten gehad. De hoeveelheid aan electronica en de beperkte ruimte heeft de bouwer de noodzaak gevonden een deel ervan in de bagageruimte te bouwen. Een dame had boodschappen gedaan met haar BMW i300. Haar ruimte was gevuld met o.a. drinkwater en melk in plastic containers van een gallon. Door omstandigheden kreeg ze daar een lekkage. Een computer moest vervangen worden. Kosten ervan $2880 en dat kon alleen afgesteld worden door de dealer.
Ik rij alleen in oudere betrouwbare autos met haast geen computers en beslist niet in de bagage ruimte. Trouwens, de auto’s hadden vroeger meer kwaliteit. In mijn Hollandse periode reed ik in Alfa’s. Heb nog steeds boeken erover. De MB op de foto is mijn 560SEC coupe 8 cylinder in champagne kleur model w 126. Heb hem al bijna 30 jaar.
….Dhr Geenen….”Ik weet niet wat u voor woorden zou hebben gebruikt, als het uw moeder zou zijn overkomen?”
Ik denk niet dat mijn mening over de Japanse Staat aangaande de troostmeisjes één komma zou veranderen. Mijn mening wordt bepaald door een analyse van de gebeurtenissen in WO2 , niet door emoties of zo, dat onderscheid kan ik best wel maken.
Dat U schrijft dat als er van persoonlijke betrokkenheid sprake is, dat daarom de mening verandert is voor mij geen logische reactie , zo interpreteer ik bovenstaande uitspraak en aangehaalde voorbeelden,
Maar als ik de reacties (-1) van de andere Heren op dit item lees, dan had dhr. Geenen zijn pijlen i.c. reprimande beter op hun kunnen richten. Dan had het tenminste doel getroffen. Op de Spelen in Rio had hij de 10 geraakt. Verontwaardiging of het spreken van schande over deze en gene doet alleen af aan de kwaliteit van de discussie., zie het gebruik van scabreuze woorden op andere items.
De wijze en de toon waarop dhr Geenen in deze reageer, vind ik niet alleen ordinair maar ook onnodig t.o.mij. Ik heb zijn website bezocht, er staat wel een mooie foto op van een vintage auto een W124 schat ik.
“””””””W124 schat ik.””””””””””””
Blijkbaar ook gebrek aan MB kennis.
Ik vind de vraag een beetje ordinair van dhr Geenen. Ik wil best op ordinaire vragen ingaan. Dat de Japanners beesten zijn kan ik me na de Verkrachting van Nanking voorstellen. Hoe de bedroevende situatie van de slachtoffers dwz troostmeisjes is na bijna 60 jaar, kon ik op de tentoonstelling zien.
Ik wist weinig van het bestaan van deze slachtoffers en heb in 2010 de tentoonstelling Troostmeisjes in de Kunsthal te Rotterdam bezocht, deze tentoonstelling toont wel op heel doordringend wijze de portretten van 18 ex-troostmeisjes. Bij hun foto’s van de fotograaf Jan Banning zijn fragmenten uit aangrijpende interviews van journalist Hilde Janssen te lezen.
Hilde Janssen en Jan Banning interviewden en portretteerden in totaal een vijftigtal Indonesische vrouwen die in de oorlog het slachtoffer werden van seksuele dwangarbeid, en die bereid bleken het jarenlange taboe te doorbreken en met hun ervaringen naar buiten treden, het zijn moedige en krachtige vrouwen, die eindelijk met hun in en in trieste ervaringen naar buiten treden.
“”””””””””””Ik wil best op ordinaire vragen ingaan. Dat de Japanners beesten zijn kan ik me na de Verkrachting van Nanking voorstellen. Hoe de bedroevende situatie van de slachtoffers dwz troostmeisjes is na bijna 60 jaar, kon ik op de tentoonstelling zien. “””””””””””””””
En ik wil best op uw commentaar ingaan. De veel oudere stiefzus van mijn echtgenote, die nu niet meer leeft, is als jong meisje misbruikt door die beesten. Hun broer die net op 83 jarige leeftijd in Florida is overleden heeft mij diverse verhalen verteld. Hij gebruikte die woorden als zijnde beesten. Ik denk dat hij daar het recht toe heeft. Ik weet niet wat u voor woorden zou hebben gebruikt, als het uw moeder zou zijn overkomen?
Die broer had nog een ander gezegde: Een goede Jap was een dode Jap. Ook ordinair?
Mijn nicht, nu nog in leven en 88 jaar oud, heeft mij het volgende verhaal verteld en is te vinden op mijn web. Ben benieuwd wat u denkt als u het heeft gelezen!
“Meity, op dat moment ongeveer 17 jaar, werd geconfronteerd met haar meest seksueel gevaarlijke situatie en dat een paar maanden voor het einde van de oorlog. Ik werd bevolen om naar de Japanse front office te komen. In dat office stonden al 3 van mijn vrienden uit Sawahlunto, namelijk de 2 zusjes Heidy en Tera Freeth en een jong meisje van 13 met de naam Leksmi. Ik dacht meteen: “Wat is er aan de hand? ‘Buiten stond een zwarte sedan en de Jappen duwde ons in de auto en reed ons uit het kamp. Ze namen ons mee naar hun militair kamp en plaatsten ons in een kamer. Dat militaire kamp was een schok voor ons meisjes, want al die Jappen liepen in de cawak (lendendoek). Na een tijdje kwam Sakai, de Jap, die ons in de auto te zetten, terug met 3 andere officieren. Ze namen ons op alsof wij goedkoop beschikbaar vlees waren en lachten en giechelen. “Welke wil je”? Ongeveer 15 minuten later verliet ze de kamer. Er werd zeker nu overlegd wie wat kreeg. Maar wij wisten niet wat er ging gebeuren.
Ondertussen rende moeder van Meity als een gek van de een naar de ander en ging vervolgens naar de kamp leidsters om hulp. Ze vroeg hen naar de wacht te gaan en de Kempeitai te bellen. Ze dreigde zelfs een opstand met de hulp van de 2300 gevangen vrouwen en kinderen op te zetten. De leidsters gingen naar de bewaker en vertelden hem dat de 4 meisjes door Sakai waren meegenomen en dat ze willen dat hij de Kempeitai belde en hem er over inlicht. De bewaker inderdaad belde de Kempeitai en lichte hem in. De Kempeitai ging naar het Japanse kamp en beviel de officieren de meisjes terug te brengen naar hun ouders. Sakai en de 3 officieren waren woedend en voor de meisjes was het een wonder dat dit gebeurde.”
rectificatie op rectificatie: De Japanse regering heeft nooit direct aan de Indonesische troostmeisjes (ianfu) schadevergoeding betaald.
De Japanse Staat richtte wel een public-private fonds op n.l. Asian Women’s Fund, gefinancierd door particuliere instellingen. Op de Japanse manier werd er niet officieel betaald. De Japanse Staat hief dit fonds in 2007 op zie http://www.awf.or.jp/e3/dissolution.html. Op verder onnauwkeurigheden, sprookjes, mythes etc in bovenstaande reacties (-1) wil ik niet ingaan, ik heb net ontbeten.
De huidige Japanse premier Abe, heeft nooit toegeven dat Japan verantwoordelijk is voor het systeem van ianfu, laat staan dat hij als hoofd van de Japanse regering zijn verontschuldigingen daarvoor aanbiedt, integendeel, hij ontkent het hele systeem. Er is daarnaast een beweging van revisionisten bezig de Japanse geschiedenisboeken dienaangaande te herschrijven.
Interessant is te weten dat Japanners in eerste instantie voor troostmeisjes de dubbelzinnige term “jugun ianfu” gebruikten. Vrij vertaald betekent dit: troostmeisjes die in dienst zijn bij het Japanse leger. Alhoewel deze vlag wel de lading dekt, veroorzaakte de woorden ook hilariteit. Daarom gebruiken de Japanners in de omgang het neutrale woord ianfu en dat schept weer andere complicaties.
N.B. Door bovenstaand reacties ben ik wel veel wijzer geworden van het wel en wee van de prostitutie in Ned.-Indie in en om WO2, dat is wel van Geschiedkundige betekenis.
“”””””””””””dat is wel van Geschiedkundige betekenis.””””””””””””””
Vraag dat ook eens aan de vrouwelijke slachtoffer, hun familie en nazaten. Heb een slachtoffer horen spreken van “die beesten van Jappen”.
RECTIFICATIE.Sorry moeilijkheden met ogen.
De Indonesische troostmeisjes hadden NOOIT persoonlijk wat ontvangen van de Japanse regering omdat het in handen kwam van de Indonesische regering n.l de Departement van Sociale Zaken.Met de belofte om een oude vrouwen te huis te bouwen dat nooit gerealizeerd was en het geld verdwenen.Tragisch dat zo iets kan gebeuren terwijl op dat moment de minister ook een vrouw was.
“”””””””Tragisch dat zo iets kan gebeuren”””””””””””
Echt waar? Is er iemand in de regering of met connecties in de regering niet corrupt? Durft u uw hand voor zo iemand in het vuur te steken? Durft u uw geld in dat land te investeren?
Opmerkelijk zoveel commotie over de prostitutie in Ned.-Indie tijdens WO2. Ik ben wel onder de indruk hoe het crême de la crème der ervaringsdeskundigen (-1) begaan zijn met het lot van de troostmeisjes, de vertaling van het woord dat de Japanse militairen gebruiken voor de gedwongen prostitutie. Bovenstaande reacties (-1) zouden koren op de molen zijn voor de Japanners, het pleit de militairen, vrij van de vermeende prostitutie, zij de Japanse militairen waren gewone hoerenlopers op bordeelsluipers.
De laatste reactie zou duidelijk komen voor rekening van de Nederlandse propaganda na Wo2, alsof Nederlandse vrouwen door schuld van de collaborateur Sukarno hebben geleden onder de ianfu, Indonesische vrouwen waren meestal gewone prostituee’s.
Als Sukarno schuldig is aan de Romusha dan lijkt Sukarno-Ianfu geloofwaardig. Omgekeerd geldt hetzelfde, maar ik hoop niet, dat de Heren die redenering volgen, dan gooi je wel het troostmeisje met het badwater weg.
zijn deze opmerkingen beledigend, voor wie? En die bovenstaande reacties, zijn die beledigend?
Wie zonder zonde is werpe de eerste steen.” ( Johannes 8:7).
http://cloudmind.info/wwii-women-some-history-photos-of-wwii-women-slavery-and-humility/
Peter… wat zeg je nou? Dat meestal Indonesische seksslavinnen hoeren waren ?
Dat is nogal beledigend voor veel slachtoffers.
Uiteraard ben ik zonder zonde. Hooguit dat ik je bedoeling niet goed vat.
Interessante artikel over Jugunianfu in Indonesia van D.K.L – Universitas Indonesia 2008 .(even vertalen )
lontar.ui.ac.id/file?file=digital/125822…Jugunianfu%20pada…
De Indonesische troostmeijes hebben NOOIT persoonlijk wat ontvangen van de Japanse regering omdat het in handen kwam van de Indoneisiche regering n.l de Departement van Sociale Zaken.Met de belofte om een oude vrouwen te huis te bouwen dat nooit is en gerealizeerd was en het geld verdwenen.Tragisch dat zo iets kan gebeuren terwijl op dat moment de minister ook een vrouw was.
Troostmeisjes, het Japanse woord is ianfu , een kwetsend en verhullend woord voor seksslavinnen. Bart van Poelgeest deed een onderzoek naar de Nederlandse ianfu. Hij concludeert dat er het twee- tot driehonderd geweest moeten zijn.
Ook hier staan de Indonesische getroffenen in geen verhouding tot de Nederlandse aantallen. Indonesische organisaties verzamelen informatie over de Indonesische seksslavinnen van het Japanse leger zoals het bureau voor rechtshulp in Yogyakarta en de organisatie van voormalige heiho (Indonesische hulpsoldaten in het Japanse leger) in Cimahi, nabij Bandung. Bij de laatstgenoemde staan ruim twintigduizend vrouwen geregistreerd die zich als voormalig troostmeisje hebben aangemeld. De gegevens zijn niet gecontroleerd. Volgens de voorzitter van de ex-heiho-organisatie zijn er in de oorlog zeker zestigduizend Indonesische vrouwen maar ook minderhjarige meisjes tot prostitutie gedwongen
Er zijn duidelijke aanwijzingen, dat het Japanse leger systematisch bordelen voor de militairen inrichtte. De meeste grotere plaatsen hadden ianjo (troosthuizen) voor de Japanse militairen. Er werd natuurlijk gebruik gemaakt van de bestaande bordelen, maar er zijn ook duizenden vrouwen door misleiding geronseld of gekidnapt en in ianjo ondergebracht.
Uit de papieren van de Nederlandse militaire inlichtingendienst NEFIS blijkt dat honderden, zo niet duizenden vrouwen van Java en elders zijn getransporteerd om op de andere eilanden als ianfu te dienen. Geheel afgesloten van de buitenwereld werden ze dag en nacht misbruikt; een vrouw bediende vaak tientallen militairen per dag.
Ook dit herdenken wij op 15 Augustus, dus over een week.
“””””””””””Uit de papieren van de Nederlandse militaire inlichtingendienst NEFIS blijkt dat honderden, zo niet duizenden vrouwen van Java en elders zijn getransporteerd om op de andere eilanden als ianfu te dienen. Geheel afgesloten van de buitenwereld werden ze dag en nacht misbruikt; een vrouw bediende vaak tientallen militairen per dag.”””””””””””
Sukarno was toch al een hele tijd bevriend met de Jap. Misschien heeft hij hun daarmee wel geholpen. Goed voor de historicus.
In Soerabaja hadden we in het begin van de bezetting zo’n bordeel in de zijstraat schuin achter ons huis. Met veel muziek. Elke week moesten ze in een rij lopend langs ons huis naar de dokter. Daar heb ik van baboe Soep mijn eerste sexeducatie over gehad. Wij moesten al gauw ons huis uit, ik weet niet hoe of het verder is gegaan. Volgens mij waren dit geen sexslaven, maar (semi)beroeps.
Ik wil allleen maar zeggen dat vle troostmeisjes op DAT MOMENT het zeker beter hebben wat eten enz, betreft dan de gemiddelde persoon uit de kampong en zelf de buitenkampers.Wat AAN HET FRONT gebeurt had ik al verteld.Weet ik het niet.Ook dat ze soals Hr Somers zegt, SEMI BEROEPS en ook vele persooneel ( pegawai) van de SEINDENBU( Propaganda Dients van de Jap. Dat zijn toneel speelters, zangeressen enz die weten wat de nonsekentie zijn
van hun beroep.
Correcte laaste zin:” Het is natuurlijk hard werken want perdag moesten ze wel 10 tot 20 solaten per dag behandelen… enz….
“””””””””Correcte laaste zin:” Het is natuurlijk hard werken want perdag moesten ze wel 10 tot 20 solaten per dag behandelen… enz….”””””””””””
U noemt dat hard werken? Ik noem dat misdadige verkrachting, want het gebeurde onder dwang.
Mijn nicht van 15 jaar was in het Bangkinang kamp met nog 3 andere meisjes, waarvan een 13 jaar was, er bijna de dupe van geworden. Bij tijds zijn de vrouwen er in geslaagd de hoogste kempeitai te waarschuwen en die voorkwam een rel.
Ik zal u vertellen wat ik er van vind. Iedere Jap die tijdens de oorlog daar aan heeft meegewerkt, verdient volledig gecastreerd te worden. En het liefst zonder verdoving en met een bot mes of met 2 stenen.
Hartstikke bedankt voor U informatie
en tussen haakjes ik ben wel in Makassar geweest
en nog wel als volwassene.
SiBo
De verhalen van de gebroeders Grimm,
zijn de wereld nog niet uit als ik
dit allemaal te horen krijg.
siBo
Laat vandaag,toevallig,bij zoeken naar informatie over ander onderwerp,mijn oog vallen op dit artikel http://www.newsvote.bbc.co.uk “New proof of Japan sex slaves” dd 11/05/2007.Lees delen tekst” …documents have been found the japanese forced women to work as sex slaves during Word War II”, en “the came from Durch government archives and include the testimony of a 27-year old woman from may 1946″, en ” testimony submitted to Tokyo War Crimes Tribunal as evidence of FORCED MASS PROSTITUTION in Magelang,central Java, in 1944″. Ondanks alle bewijzen weigerde Japan, met de “zegen van Amerika”,één cent aan deze vrouwen uit te betalen.
Ik weet niet wat met de troostmeisjes( iugun ianfu) werkelijk gebeurt is aan het front maar in grote steden in Indonesia, hadden ze het relatief goed in verlijkening met grotendeels van het volk met zo veel ontberingen op dat moment. Soals in Menado, Ambon en Makassar.Het zal wel zo zijn of zelfs beter in grote steden op Java.Wat ik zelf gezien heb in Makassar, waren ze ondergebracht in HOTEL BIJENKORF onder leiding van DAIDAN CO TOSUDA van de KAIGUN( Marine). Deze meisjes bestaande uit Indo,s, Javaanse, Menadonese , Torajase en zelf Chinese in hun fleurige MOMPE broeken, krijgen goed te eten. Ze gaat zelfs in de wagen van hun komandant vrolijk s’middags ront te rijden in de stad.De Jap is niet dom om hun naaimachines te verwaarlozen want het wordt goed voor hun gezorgd met soms een paar flesssen sake en cigaretten zoals KOA en SHIROOI zijn in overvloed.Ook de millitaire dokter is present of minsten een mantrie. Hert is n atujurliojk harst werken want perdag moesten ze wel 10 tot 20 soldaten per dag behandelin die joyfull in de rij voor het hotel gingan aantreden. WAT EEN MEMMORIE!
WAT EEN MEMMORIE!
Een mooi verhaal wat U hier neer zet,maar
ik heb hierbij toch nog enkele vraagtekens .
U heeft het zelf gezien, mijn vraag is; Was
U er werkzaam .
Want U staat ,zoals ik het lees .”op de eerste rij”
U ziet hun goede maaltijden,flessen sake ,sigaretten
ook de dokter gezien en het vrolijk rond rijden in
de auto van hun Commandant.[?]
Dan weet U ook hoeveel soldaten hard werkend
per dag behandeld ,die ”joyfull”in de rij stonden.
siBo
Ik was toen al 8 jaar oud.Zat in de 3 klas Lager Sshool en komt lang het hotel 2 keer lopen per dag..
“”””””””””Ik was toen al 8 jaar oud.Zat in de 3 klas Lager Sshool en komt lang het hotel 2 keer lopen per dag..”””””””””””””
Knap hoor, als 8jarige al alles weten over sex en dat de vrouwtjes het goed hadden. Toen ik als bijna 14 jarige in 1951 in Nederland kwam wist ik het woord sex nog niet eens.
”Ik was toen al 8 jaar oud.Zat in de 3 klas Lager School ”
Knap hoor en wel op 8jarige leeftijd !
En dan de Leiding en de Diverse vrouwen en van welk eiland/ras.
te weten.
“”onder leiding van DAIDAN CO TOSUDA van de KAIGUN( Marine). Deze meisjes bestaande uit Indo,s, Javaanse, Menadonese , Torajase en zelf Chinese in hun fleurige MOMPE broeken, krijgen goed te eten. Ze gaat zelfs …-..
Eff nog een kleine vraag,;;Aten deze rokende/drinkende dames
buiten op het erf en hield
de Militaire arts een openbaar spreekuur.
siBo
Als je nooit in Makassar bent geweest zo als si BO(DOH) ,weet je niet hoe HOTEL BIJNKORF is gebouwd. Alles is van buiten te zien.Het heeft geen mujuren(pager) en alles is van de straat te bekijken.Het heeft 2 verdiepingen en alle kamer zijn meestal open( behalve als erin gebeurd wat je niet mag zien) en de etens kamer ZEKER open zo dat je niet inde tuin behoeft te eten.Je kan ook zien als de dokter komt en zijn auto voor de deur parkeert.
Jammer dat hij niet aftreed. Het wordt wel eens tijd dat de keizerlijke familie eens verdwijnt.
Nog steeds over de troostmeisjes met zo veel belanghebbende landen . Maar helaas NIETS over de 300.000 Indonesische ROMUSHA. de dwang arbeiders ,dus 3 jaren zonder betaling.Japan heeft NETS betaald voor hun werk en ook geen schade vergoeding.Omdat Indonesie ALLEEN staat en de “goede” politieke verbindig tussen Indoneia en Japan niet wil bederven. KASIAN!
Misschien wel hierdoor!
http://1thebims.blogspot.nl/2013/04/bung-karno-dan-lembar-hitam-romusha.html
siBo