12 Responses to Het Indisch zwijgen ?

1. Indisch Erfgoed 2 - van den Broek schreef:

   5 maart 2026 om 13:33

   Indisch4ever is wel HET platform waar aan Lizzy van Leeuwen en haar boeken aandacht wordt gegeven.

   Zie bijvoorbeeld: het topic “vermeende claims” https://indisch4ever.nu/2008/07/13/de-omstreden-cl/

   Bij “Lizzy (van Leeuwen) versus Theodor (Holman) was de bespreking in Moesson van het boek van Van Leeuwen door de kunstenaar en galeriehouder Rob Malasch was onthullend, gezien de reacties verbijsterend.

   Lizzy versus Theo

   Wat betreft het boek “Ons Indisch Erfgoed” hierbij een samenvatting van de conclusies:

   De betekenis van Indische nostalgie als hegemoniaal postkoloniaal vertoog van nationale eensgezindheid was groot; deze nostalgie was voor en door alle Nederlanders. Daarbij werd de Indo-cultuur – een specifieke ervaring en een bijzondere manier van leven – naar de achtergrond gedrukt.

   De vage nostalgie of het zwijgen van het verleden door de Eerste Generatie Indo’s kreeg aldus beslag; de tweede generatie zocht haar roots daarentegen nadrukkelijk in een Indonesische etniciteit. Er ontstond een acceptatie van een ‘risicoloze’ Indische etniciteit, gebaseerd op verwantschap met de Indische oorlogservaring: de vorming van een verbeelde Indische gemeenschap.

   Een rode draad die niet over het hoofd kan worden gezien, is de verhulde maar consequente Nederlandse weigering om zich serieus te verstaan met het gekleurde deel van de postkoloniale migranten uit Nederlands-Indië. Een vergelijkbare weigerachtigheid bestond en bestaat ook bij Indo-Europese migranten zelf: de eertijdse verbintenis tussen een Europese man en een Indonesische vrouw – de voormoeder – leidt generaties lang nog tot gêne en ongemak. De overgevoeligheid voor kleur uitte zich in een geforceerde blindheid.

   Totdat de opkomst van de ‘Indische cultuur’ een oplossing leek te bieden. Deze cultuur hoorde niet exclusief bij Totoks of bij Indo’s, maar bij de ‘Indische gemeenschap’: een gelegenheidscoalitie met als doel belangenbehartiging, gebaseerd op oorlogsclaims. De oorlog werd zodoende een cruciaal gegeven voor de politiek gewenste, risicoloze Indische identiteit. Zowel Indo’s als Totoks waren door de oorlog ‘slachtoffer’ geworden en daarmee van gelijke rang (gelijkgesteld VDB)

   Door de oorlog werden Totoks voorgoed ontdaan van hun laatkoloniale stigma als ‘Europese topdogs’. Deze oorlogsjaren hebben ertoe geleid dat Indo’s en hun kinderen hun identiteit voortaan moesten delen met Totoks, waardoor die voorheen ‘inferieure’ identiteit verregaand ‘opbleekte’. Voor vele Indo’s was dit de vervulling van een oude wens en in lijn met het kleurenblinde verlangen van de ontvangende Nederlandse samenleving. Keerzijde was echter dat de Indo’s hun specifieke laatkoloniale ervaring voorgoed dienden te vergeten.

   Het ideale vehikel voor deze postkoloniale sociale transformatie was de ‘Indische Cultuur’, die uiteindelijk verschraalde tot louter een eetcultuur.
   Het langdurig onvermogen van de Nederlandse samenleving om werkelijk afscheid te nemen van Indië, heeft geresulteerd in een ontkenning en ontzegging van een eigen Indo-identiteit. Deze identiteit bestaat uit de eigen ervaring en (voormalige) leefwijze van de Indische Nederlanders met een gekleurde huid: de levende, zichtbare koloniale erfenis. In plaats van een confronterend postkoloniaal debat kwam in Nederland zodoende een geruststellende Indische Cultuur.

   Beantwoorden
   • Boeroeng schreef:

     5 maart 2026 om 14:01

     Ook de tekst van van Leeuwen over de Indische bom in haar boek ‘ons indisch erfgoed’ kreeg aandacht op deze weblog.

     De Indische bom

     Beantwoorden
2. Indisch Erfgoed - van den Broek schreef:

   4 maart 2026 om 15:16

   De opmerkingen van mevr. Lizzy van Leeuwen op X dienen wel genuanceerd en in het juiste kader worden geplaatst anders dan wat goedkope opmerkingen dienaangaande. Haar controversieel boek “ons Indisch Erfgoed (2008) geeft een duidelijke beschrijving van de beschamende gebeurtenissen rondom het melodrama “Het Indisch Huis” waarbij hotemetotems en “Beroepsindo’s“ (Lizzy van Leeuwen) betrokken waren.

   Zij neemt geen blad voor de mond en zegt zelf dat “het relaas van de opkomst van het Indisch Huis laat zich uiteindelijk het best beschrijven als een negentiende eeuwse feuilleton van Daum: een typisch oud-Indisch vertelling over ijdele potentaten, kleine knoeiers, het presentkaasje, ingedutte opzichters, trouwe bedienden de enkele bevlogen totok en het Gouvernement als doofpot (blz 274 1ste druk)

   Iemand die de vuile was met naam en toenaam buitenhangt maakt zich natuurlijk niet geliefd bij een deel van de Indische gemeenschap, en in de Moesson door een boekbespreking van de would-be schilder Rob Malasch belachelijk gemaakt Begrijpelijk wordt dan dwaarom ze doodgezwegen wordt. We hebben jarenlang op een herdruk van haar boek moeten wachten.

   Het interview van Vilan van der Loo met Lizzy van Leeuwen spreekt boekdelen.
   

   Beantwoorden
   • Boeroeng schreef:

     4 maart 2026 om 16:00

     De drie boeken die ze liet zien kregen wel aandacht op deze site.
     Niks doodzwijgen hiero…
     Ik heb zoveel boeken kenbaar gemaakt en net zoveel reageerden lezers nauwelijks of in andere media was er niet zo veel aandacht.
     Heel normaal
     En wat zou die omerta moeten zijn? Collectief zwijgen over louche zaken?
     Indertijd hoorde ik wel eens wat over het financeel beleid van Indisch Huis 2.
     Maar ja… vage berichten en vingerwijzend, daar kan ik niks mee als simpele amateurnieuwsvergaarder.
     Was mijn zwijgen daarover ook die vermeende omerta ?
     Het woord omerta is een beschadigende stempel, net zoals de bewering dat Indische media vanuit die omerta geen aandacht hadden voor haar boeken.

     Beantwoorden
3. Boeroeng schreef:

   3 maart 2026 om 19:18

   Op Indisch4ever hadden we aandacht voor deze boeken.

   Beantwoorden
   • Gerard schreef:

     3 maart 2026 om 21:36

     Wanneer een schrijver eist dat zijn of haar boeken aandacht moeten krijgen en wanneer die auteur in woede en/of in huilen uitbarst wanneer die aandacht er niet is, dan duidt dat onder meer op een groot ego en een tekort aan zelfrespect.

     Beantwoorden
   • Boeroeng schreef:

     3 maart 2026 om 22:25

     Bij deze, met dit topic, doorbreek ik het vermeende doodzwijgen .

     Beantwoorden
     • Pierre H. de la Croix schreef:

       4 maart 2026 om 10:56

       Wat de oorzaak ook moge zijn van het zwijgen over het zwijgen over die boeken , in mijn ogen is dat dubbele zwijgen des te meer bewijs dat er niet zoiets bestaat als een “Indisch volk” waar zoveel over te doen is geweest in het topic daarover dat gisteren of eergisteren door de moderator is getoetoep.

       Verder ben ik het er over eens dat een schrijver niet moet mopperen wanneer er zo weinig belangstelling is voor haar/zijn pennenvruchten. Ondernemersrisico zou ik zeggen.
       Wie een winkeltje in tenpé begint terwijl niemand meer tempé eet, gaat failliet.
     • ronmertens schreef:

       5 maart 2026 om 22:35

       @PierredelaCroix:’niet zoiets bestaat als een Indisch volk etc.’- Wat zijn wij dan? Een bruin getinte groepering, een sekte? – Niet mopperen; juist wel ivm (weer) publiciteit. Nou, dat is nu bereikt!
     • Pierre H. de la Croix schreef:

       7 maart 2026 om 11:38

       onmertens schreef 5 maart 2026 om 22:35: “@PierredelaCroix:’niet zoiets bestaat als een Indisch volk etc.’- Wat zijn wij dan?”

       Tja …. wat zijn wij dan? Eén van mijn lieve Indische tantes, zuster van mijn moeder, maakte mij, toen ik heel klein was, bang door te zeggen dat ik niet van mijn moeder was, maar uit een klapperboom getrokken.

       “WIJ” zijn uit Indië geboren door – in de meeste gevallen – een tjampoeran van Europese mannen en vrouwen uit de Indische archipel, nochtans GEEN APART VOLK.
     • ronmertens schreef:

       9 maart 2026 om 20:46

       @PierredelaCroix; ‘geen apart volk etc.’- Kijk in de spiegel! Een doorsnee blanke Hollander/Nederlander? Of een bruin getinte/ Inlander?
   • Boeroeng schreef:

     4 maart 2026 om 17:30

     Mijn eerste aandacht voor het boek ‘Ons Indisch erfgoed’ was in juli 2008.
     3 maanden voor de verschijning

     De omstreden claims

     Beantwoorden