Een kwestie van geluk | Indisch4ever

Een kwestie van geluk

Geplaatst op 13 januari 2016 door Boeroeng

Eén keer, vertelde hij me, was hij het zo zat dat hij op een onbewaakt ogenblik wilde ontsnappen. Hij deed het niet; hij hoorde een stem die hem riep om terug te gaan. Opa liep terug om te kijken wie dat was geweest, maar zag niemand in de buurt. Aan de andere kant van het hek bleek toch een bewaker op wacht te staan. Dat vond hij gewoon een kwestie van geluk hebben. Hij geloofde niet in beschermengelen.
Dochterlief.nl

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

14 Responses to Een kwestie van geluk

bokeller schreef:

15 januari 2016 om 14:19

Pak Ton moet natuurlijk Pak Ron wezen.
siBo

Beantwoorden
- Pierre de la Croix schreef:
  
  15 januari 2016 om 16:57
  
  Wanneer is je boek klaar?
  
  Pak Pierre
  
  Beantwoorden
  - Ron Geenen schreef:
    
    15 januari 2016 om 20:38
    
    “””””””Wanneer is je boek klaar? “”””””””””
    
    Wat dat betreft heb ik slecht nieuws. Vorig jaar zomer ben ik, of is mijn computer gehakt geworden en ben ik o.a. een groot gedeelte van mijn kook artikelen en andere ook kwijt geraakt en moet dus opnieuw beginnen. Van de zomer tot op heden ben ik bezig geweest mijn weblog opnieuw op te bouwen. Nu met er in twee beveiligingen. Ik dacht vroeger net als vele andere dat als je een anti virus/anti malware in je computer heb, dat alles beschermd is. Maar websites worden niet beschermd en daar moet je apart beschermingen voor inbouwen. Ik had dat niet en op een gegeven moment bij het openen van mijn web kwamen allerlei andere websites om mijn computer screen, de een over de ander. Ik moest met hulp helemaal terug naar basic. Heb nu 2 harddrives buiten mijn computer en slaat daar alle artikelen en foto’s op. En die harddrives staan ook alleen aan als ik ga opslaan. Anders worden die ook besmet, mocht het weer gebeuren. Ukraine, Slovenie en Frankrijk (Roubaix) zijn op het ogenblik de grootste hackers, die bij mij proberen binnen te dringen, maar door de beveiliging en mijn password van 23 letters, getallen en tekens lukt hen niet. Het systeem is zo op gezet, dat hun IP bij de 4de poging volledig wordt geblokkeerd.
    
    Ter compensatie vanwege de discussie “pittig” mijn eigen sambal, zoals ik die net heb gemaakt en goed is voor een paar weken.
    http://myindoworld.com/indo-kitchen/sambal-djahe-ketjap/
  - Pierre de la Croix schreef:
    
    15 januari 2016 om 23:11
    
    Tja meneer Geenen … als ik dat zo lees gaat u nog eens terugverlangen naar de tijd dat boeken met kroontjespen op papier werden geschreven. Alleen de kat zou dan nog voor ergernis kunnen zorgen door de inktpot om te gooien.
    
    Maar …. met respect en no offense meant …. mijn vraag was eigenlijk gericht aan Bo Keller. Wat heeft die man meegemaakt!
    
    Pak Pierre
  - Ron Geenen schreef:
    
    15 januari 2016 om 23:42
    
    “”””””””mijn vraag was eigenlijk gericht aan Bo Keller. Wat heeft die man meegemaakt!”””””””””
    
    Volmondig met u eens. En dan door bepaalde figuren van bronbeek op een negatieve manier nog worden behandeld. Zoiets als een trap na. Zijn ervaringen zijn een boek waard. En ik als iemand uit dezelfde streek zou het met genoegen lezen. Trouwens hij geeft mij af en toe al goede informatie en hoop dat hij nog lang onder ons mag blijven. Ik ken diversen uit de zelfde west Sumatra streek en van zijn leeftijd, maar geen een weet een computer te gebruiken.
  - Pierre de la Croix schreef:
    
    15 januari 2016 om 23:59
    
    Nou … de heer Keller zou het met die kroontjespen en papier ook redden denk ik. Ik heb eens de eer gehad zijn “boekoe pienter” te mogen inzien voor zijn gidsenwerk in Bronbeek. Alle thema’s netjes geordend in het prachtigste handschrift.
    
    Pak Pierre
  - Ron Geenen schreef:
    
    16 januari 2016 om 00:40
    
    “””””””Alle thema’s netjes geordend in het prachtigste handschrift. “”””””””””
    
    Maar ja, als je ongeveer 10000km ver af zit, ben je gauw afhankelijk van alleen de computer.
    Trouwens geen berichtgeving gaat sneller.
  - eppeson marawasin schreef:
    
    16 januari 2016 om 01:01
    
    @Trouwens geen berichtgeving gaat sneller@
    
    — Ik wist lang allang van tevoren dat u dit ging opschrijven.
    
    e.m.
  - Ron Geenen schreef:
    
    16 januari 2016 om 01:10
    
    “””””” Ik wist lang allang van tevoren dat u dit ging opschrijven.””””””
    
    Smarter dan ik dacht!
bokeller schreef:

15 januari 2016 om 01:05

Achteraf gezien een kwestie van geluk ,zo ook
in ons kamp te Bangkinang
Door honger gedreven en het niet inzien van
de consequenties bij ontdekking,slopen mijn slapie
en ik een paar keren het kamp uit.
Op roofpartij uit voor ledigen van visnetten-djagoeng
en dergelijke eet-en draagbare zaken.
De Japanse wacht ,gezeten in een wachttoren stond
precies boven onze vluchtroute ,de WC.’s.
Wij lieten ons in de plee zakken en lieten ons door en
via een klein watervalletje onder het hek en prikkeldraad
doorspoelen naar de grote kali ;Kampar”
De terugtocht was hachelijk daar wij nu sluipend /kruipend
de {meestal pittende} wacht onderlangs met tegenstroom
moesten omzeilen.
Soms stond ik rillend van angst/kou weer bij mijn tampatje
waar mijn jongere broer mij biddend voor een behouden
terugkeer opwachtte.
Wij stopten ermee,toen een man ontdekt werd en lam
werd geslagen waarbij het hele kamp hierbij werden uit-
genodigd om deze aframmeling aan te zien.
siBo

Beantwoorden
- Ron Geenen schreef:
  
  15 januari 2016 om 01:36
  
  Wel Bo, jouw verhaal heeft wat weg van Meity Ungerer haar verhaal en ervaring uit het vrouwenkamp Bangkinang. Dit verhaal heeft de Indo net gepubliceerd.
  http://myindoworld.com/een-meisje-in-bangkinang/
  
  Beantwoorden
  - bokeller schreef:
    
    15 januari 2016 om 14:05
    
    Pak Ton,
    Ik mis hierbij een ander verhaal dat wij allen
    uit Sawah-loento ondervonden hadden.
    nl. Hele gezinnen werden opgesloten in een
    afgelegen gedeelte van het TBC hospitaal als
    ”gijzelaars.
    Daar was jij en meitie en andere familieleden bij
    betrokken geweest.
    
    Het tweede punt is dat een kleine Para eenheid in
    onze omgeving ronddoolde en na de Japanse overgave
    naar buiten kwam.
    De complete Japanse wacht liep weg,toen ik hun wat
    onderhoudsmiddelen vroeg om de ”wapens” weer toonbaar
    te maken.
    Eerst lacherig daarna verbazing /verbijstering en hollend
    er van door.
    Er zijn nog meer gebeurtenissen vooral bij de laatste
    stuiptrekkingen, wij waren wandelende geraamten.
    siBo
  - Ron Geenen schreef:
    
    15 januari 2016 om 18:08
    
    “””””””Hele gezinnen werden opgesloten in een
    afgelegen gedeelte van het TBC hospitaal als
    ”gijzelaars.”””””””””
    
    Weet ik niets van, was toen 7 jaar. Zal Meity vragen wat zij er van weet. Anders graag meer info via mijn eigen email.
    
    “””””””Er zijn nog meer gebeurtenissen vooral bij de laatste
    stuiptrekkingen, wij waren wandelende geraamten.””””””””””
    
    Het enige dat ik nog steeds voor ogen heb is inderdaad alle mensen als wandelende geraamten mijn oogbeeld zien passeren.
    Vooral oma Geenen, die een maand na de bevrijding ook het loodje gaf.
    Ik heb al een opmerking uit NL gekregen dat mijn web vol zit met gruwel verhalen. Ik wil echter ieder echt gebeurde episode op papier zetten.
Ron Geenen schreef:

13 januari 2016 om 23:34

Een veel mooier en echt verhaal dan alle politiek.

Beantwoorden

Geef een reactie Reactie annuleren