Recente reacties
- Boeroeng op De Indische tafel, jongens van de Japanse kampen
- Harro Elsborg op Indisch in Beeld
- Pierre H. de la Croix op …initiatief tot landelijk Moluks gedenkteken
- Pierre H. de la Croix op …initiatief tot landelijk Moluks gedenkteken
- Anoniem op …initiatief tot landelijk Moluks gedenkteken
- Gerard Brekelmans op …initiatief tot landelijk Moluks gedenkteken
- Anoniem op Nieuwsbrief Indisch Netwerk 1 april 2026
- Boeroeng op …initiatief tot landelijk Moluks gedenkteken
- Gerard Brekelmans op …initiatief tot landelijk Moluks gedenkteken
- Pierre H. de la Croix op Nieuwsbrief Indisch Netwerk 1 april 2026
- Gerard Brekelmans op Nieuwsbrief Indisch Netwerk 1 april 2026
- ronmertens op Nieuwsbrief Indisch Netwerk 1 april 2026
- Pierre H. de la Croix op Nieuwsbrief Indisch Netwerk 1 april 2026
- Pierre H. de la Croix op Nieuwsbrief Indisch Netwerk 1 april 2026
- Anoniem op Indo’s ga weg
Archief
- april 2026
- maart 2026
- februari 2026
- januari 2026
- december 2025
- november 2025
- oktober 2025
- september 2025
- augustus 2025
- juli 2025
- juni 2025
- mei 2025
- april 2025
- maart 2025
- februari 2025
- januari 2025
- december 2024
- november 2024
- oktober 2024
- september 2024
- augustus 2024
- juli 2024
- juni 2024
- mei 2024
- april 2024
- maart 2024
- februari 2024
- januari 2024
- december 2023
- november 2023
- oktober 2023
- september 2023
- augustus 2023
- juli 2023
- juni 2023
- mei 2023
- april 2023
- maart 2023
- februari 2023
- januari 2023
- december 2022
- november 2022
- oktober 2022
- september 2022
- augustus 2022
- juli 2022
- juni 2022
- mei 2022
- april 2022
- maart 2022
- februari 2022
- januari 2022
- december 2021
- november 2021
- oktober 2021
- september 2021
- augustus 2021
- juli 2021
- juni 2021
- mei 2021
- april 2021
- maart 2021
- februari 2021
- januari 2021
- december 2020
- november 2020
- oktober 2020
- september 2020
- augustus 2020
- juli 2020
- juni 2020
- mei 2020
- april 2020
- maart 2020
- februari 2020
- januari 2020
- december 2019
- november 2019
- oktober 2019
- september 2019
- augustus 2019
- juli 2019
- juni 2019
- mei 2019
- april 2019
- maart 2019
- februari 2019
- januari 2019
- december 2018
- november 2018
- oktober 2018
- september 2018
- augustus 2018
- juli 2018
- juni 2018
- mei 2018
- april 2018
- maart 2018
- februari 2018
- januari 2018
- december 2017
- november 2017
- oktober 2017
- september 2017
- augustus 2017
- juli 2017
- juni 2017
- mei 2017
- april 2017
- maart 2017
- februari 2017
- januari 2017
- december 2016
- november 2016
- oktober 2016
- september 2016
- augustus 2016
- juli 2016
- juni 2016
- mei 2016
- april 2016
- maart 2016
- februari 2016
- januari 2016
- december 2015
- november 2015
- oktober 2015
- september 2015
- augustus 2015
- juli 2015
- juni 2015
- mei 2015
- april 2015
- maart 2015
- februari 2015
- januari 2015
- december 2014
- november 2014
- oktober 2014
- september 2014
- augustus 2014
- juli 2014
- juni 2014
- mei 2014
- april 2014
- maart 2014
- februari 2014
- januari 2014
- december 2013
- november 2013
- oktober 2013
- september 2013
- augustus 2013
- juli 2013
- juni 2013
- mei 2013
- april 2013
- maart 2013
- februari 2013
- januari 2013
- december 2012
- november 2012
- oktober 2012
- september 2012
- augustus 2012
- juli 2012
- juni 2012
- mei 2012
- april 2012
- maart 2012
- februari 2012
- januari 2012
- december 2011
- november 2011
- oktober 2011
- september 2011
- augustus 2011
- juli 2011
- juni 2011
- mei 2011
- april 2011
- maart 2011
- februari 2011
- januari 2011
- december 2010
- november 2010
- oktober 2010
- september 2010
- augustus 2010
- juli 2010
- juni 2010
- mei 2010
- april 2010
- maart 2010
- februari 2010
- januari 2010
- december 2009
- november 2009
- oktober 2009
- september 2009
- augustus 2009
- juli 2009
- juni 2009
- mei 2009
- april 2009
- maart 2009
- februari 2009
- januari 2009
- december 2008
- november 2008
- oktober 2008
- september 2008
- augustus 2008
- juli 2008
- juni 2008
- mei 2008
- april 2008
- maart 2008
- februari 2008
- januari 2008
- december 2007
- november 2007
- oktober 2007
- september 2007
- augustus 2007
- juli 2007
- juni 2007
- mei 2007
- april 2007
- maart 2007
- februari 2007
- januari 2007
- december 2006
- november 2006
- oktober 2006
- september 2006
- augustus 2006
- juli 2006
- juni 2006
- mei 2006
- april 2006
- maart 2006
- februari 2006
- januari 2006
- december 2005
- november 2005
- oktober 2005
- september 2005
- augustus 2005
- juli 2005
- juni 2005
- mei 2005
- april 2005
- maart 2005
- februari 2005
- januari 2005
- Het archief van Indisch4ever
is best wel te filmen !!
...................
...................
.......... Bekijk ook
de archipelsite
met honderden topics.
Zoekt en gij zult vinden. ! Categorieën
Zoeken op deze weblog
Meest recente berichten : Het gebeurde ergens in de Indonesische archipel
-
Thomson
Nassauschool Soerabaja
Depok
Wie is deze familie
Wolff
Tankbataljon Bandoeng 1939
Is de bruid Günther?
Wilde en Waldeck
Brouwer en Hagen
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
XXXXXXXXXXXXXXXXXX
Kerst 1930 a/b Baloeroan naar Indië
XXXXXXXXXXXXXX
Bertha Lammerts van Bueren-de WitXXXXXXXXXX zwieten 214
Bisch
!!!!!!!!!!!
Detachement Verbruiksmagazijn,
Hollandia
van Hall
Smith
Emy Augustina
Detajongens
von Stietz
de Bar
Soerabayaschool ca 1953
Wie zijn dit ?
Damwijk
Klein
IJsselmuiden
van Braam
Zuiderkruis
Foto
Koster
Versteegh
Baume
Falck
Boutmy
Otto
oma Eugenie Henriette Smith
Meliezer-Andes
christelijk lyceum bandoeng
christelijk lyceum bandoeng
Saini Feekes
Mendes da Costa
Anthonijsz
Bromostraat
Wie?
Tambaksari/Soerabaja-1946
Ornek
van Dijk
.Haacke-von Liebenstein
Theuvenet
Sollaart
Berger-de Vries
Foto's gemaakt door Henrij Beingsick
Augustine Samson-Abels
Samson
Huygens
Hartman
Otto en Winsser
Marianne Gilles Hetarie
Constance en Pauline
Versteegh
Lotje Blanken
Charlotte Hooper
John Rhemrev
Schultze
W.A. Goutier
Otto-Winsser
Bastiaans
Verhoeff
Beisenherz
Stobbe
Wendt-van Namen
Harbord
Pillis-Reijneke
Nitalessy-Papilaja
Reijneke
Oertel-Damwijk
Bruidspaar te Semarang
Daniel
Krijgsman
van Dun
Ubbens en van der Spek
Kuhr
Oertel
Nijenhuis-Eschweiler
Wie ben je
Philippi-Hanssens
Tarenskeen-Anthonijsz
Hoorn-Dubbelman
Mendes da Costa
Palembang
Deze slideshow vereist JavaScript.








































Rendang asli padang kering, tahan berbulan-bulan
( bijna)Droge rendang padang, blijft goed voor maanden.
Froeger heeft men nog geen frigidaire of koelkast, hoogstens koel(e)kast.
http://masakanbundazakira.blogspot.nl/2014/10/resep-masakan-rendang-padang-asli.html
Geweldig recept en zo hoort het. Vooral opletten dat er gesproken wordt van 1 lembar daun kunyit en dus geen kunjit van de wortel of poeder. Kunjit zoals de meeste mensen kennen maakt de rendang alleen maar geel. Het kunjit blad daarentegen geeft het gerecht een bepaalde aroma en doet niets aan het vergelen. Daardoor krijgt het vlees bij het indrogen een donker-bruine bijna zwarte kleur.
Dan zijn er 2 redenen waarom rendang tot een paar maanden goed blijft zonder in een ijskast of vriezer te stoppen.
1. Het goed droog koken.
2. De hoeveelheid lombok. (gebruik dus veel lombok, dat niet heet is, zoals hier in CA een Anaheimer)
Padangers zien ook graag djahe in hun eten. Ben blij met het gerecht.
Ook zie ik in het recept geen suiker, dat zegt mij al genoeg.
Allemaal geleerd van moeder en oma Chevalier.
De enige echte Rendang 1 ”Kweenie”
http://www.maillard.nl/2013/10/30/rendang-1/
siBo
“Kweenie…..marinerecept maar ipv een snel-kookpan had ‘íe beter een slow-cooker(pan) kunnen gebruiken. 🙂
Daging Rendang (slowcooker)
Een indonesisch, lekker pittig gerecht. Dit keer gemaakt in de slow-cooker. Zet het s-morgens klaar, ga lekker weg, kom s-avonds thuis in een oosterse sfeer.
http://www.smulweb.nl/recepten/1147537/Daging-rendang-slowcooker
Voor de gewone rendang, de Curry/Rendang en Maleise rendang zie :
http://allrecipes.nl/recepten/zoekresultaten.aspx?tekst=rendang&o_is=Search
Daging Rendang (slowcooker)
Ik heb met plezier de ingezonden stukken van de dames gelezen, zoals waterig, smakeloos, enz.
Ik zou zeggen, geniet er van. Ik blijf thuis.
De enige echte Rendang 1 ”Kweenie”
Heb je het zo geprobeerd, Bo? Smaakt het?
Zoals de foto laat zien lijkt het meer op Kalio (rendang basa).
@Pak S.A. “Zo zie je maar dat elke streek, elke kokkie kan improviseren en extra (geheime) toevoegingen doen.”
Dat zie je in dit privé en particulier kookboek en nog digitaal ook mooi terug hoe met een indische touch vaak oorspronkelijke indonesische gerechten worden bereid.
Zie bijvoorbeeld…
***Nu het Groot Indonesisch Kookboek onlangs werd heruitgegeven, besloot ik de banden nog eens aan te halen en te informeren wat de ouders van mijn jeugdvrienden nu eigenlijk misten bij Bep Vuyk en wel vonden bij ‘Oma’(Keasberry). Waar het op neerkwam: ‘Vuyk smaakte niet echt Indisch.’ De gerechten van Keasberry leken meer op hoe hun baboe vroeger kookte. Ze herkenden er de smaak van hun kindertijd in.
Zo werken die dingen. Hoe vaak ik inmiddels ook Indisch heb gekookt en gegeten, ik zal als niet-Indo nooit de finesses van die keuken kunnen proeven of begrijpen. En dus kook ik, hoewel ik niets heb tegen Oma Keasberry, met plezier uit Bep Vuyk. Zij het dan dat ik sommige gedroogde specerijen vervang door het verse origineel. Je kunt je afvragen of het niet een goed idee zou zijn geweest wanneer de uitgever dat bij de nieuwe uitgave ook zou hebben gedaan.
http://www.nrc.nl/koken/2015/01/26/groot-indonesisch-kookboek/
“Nu het Groot Indonesisch Kookboek onlangs werd heruitgegeven, besloot ik de banden nog eens aan te halen en te informeren wat de ouders van mijn jeugdvrienden nu eigenlijk misten bij Bep Vuyk en wel vonden bij ‘Oma’(Keasberry). Waar het op neerkwam: ‘Vuyk smaakte niet echt Indisch.’ De gerechten van Keasberry leken meer op hoe hun baboe vroeger kookte. Ze herkenden er de smaak van hun kindertijd in.”
Van de 50 a 60 kookboeken in mijn boekenkasten zijn er 11 met Indische en Indonesische gerechten. Enkele zijn hele oude exemplaren van voor de oorlog en andere van de laatste 20 jaar. Daarnaast bezit ik tussen de 300 en 400 opgespaarde en verzamelde gerechten van families en ook van de kleine 10 jaar dat ik met nicht en man geholpen heb bij hun catering, koken voor o.a. de diverse Indische clubs, bruiloften, party’s, zelf ook voor het consulaat in LA.
Tot op heden heb ik eigenlijk nooit gebruik gemaakt van de boeken, alleen de verzamelde gerechten.
Over Rendang Padang .
Omdat mijn tante(s) getrouwd waren zijn met een orang Padang Asli , heb ik kennis gemaakt sinds mijn kinder jaren .
Rendang Padang (Asli) kwam uit de hoofd-comptoire Padang (van West Sumatra)en omgeving , met diverse versies zoals Pariaman en andere kleinere plaatsen zoals Solok, Payakumbuh etc .
Elke kokkie( oma’s. tante’s) hebben soms hun eigen geheime toevoegingen.
Zoals de “serundeng” toevoeging , alleen is het mss niet het soort “seroendeng”die men bij Indische rijsttafel kende.
Het is een parutan ( rapsels= Kamus Indonesia Belanda=A Teeuw) van klappervlees =niet te oud die men in een wadjan laat garen, met lage vuur en lang omscheppen.
Een versie van Rendang Padang ASLI
Bumbu Pelengkap (=toegevoegde) Rendang Padang
1. 1 sdm Kelapa serundeng giling (kelapa parut di sangrai sampai berwarna coklat, kemudian di giling halus hingga keluar minyaknya) ===>..Serundeng Giling
2. 1 sdm Hati sapi rebus, di giling halus ( ====> fijn gemalen runderlever)
1 sdm Air asam
Garam, secukupnya
3. Gula pasir, secukupnya ===>( suiker naar behoefte, een soetekouw=Javaan etc doet meer suiker erbij).
Zo zie je maar dat elke streek, elke kokkie kan improviseren en extra (geheime) toevoegingen doen.
Ik ben tevreden met de bumbu rendang van Tante Lien , met een snufje dit en snufje dat.
Heb net een Bumbu Rendang Cap Kuali gebruikt en ook” even lekker” als van tante lien .
Ga zo beginnen met mijn makan siang.
“Elke kokkie( oma’s. tante’s) hebben soms hun eigen geheime toevoegingen.”
Mijn grootmoeder en opa waren eigenaar van het grote hotel/restaurant Belantoeng in Padang (bestaat niet meer) en hun randang werd volgens de Minang recept gemaakt. Je ziet ik schrijf ook niet rendang. Vaak wordt de uitgeknepen geraspte klapper (Ik dacht dat ze het empas noemen) ook in een wadjan gegongseng en in droge lichtbruine kleur halverwege het koken ook toegevoegd aan de randang. Het geheim van het koken van randang is constant roeren en op laag vuur.
De Minang vrouwen voegen het rode vlees, het klappermelk en de kruiden toe, terwijl de mannen het om de beurt roeren. De rood/gele kleur bij het begin van het gerecht wordt op den duur donker bruin/zwart en glanzend door de olie. De combinatie van de kruiden geeft het vlees een enigszins wat zoete smaak, maar er is geen suiker aan het gerecht toegevoegd. De Minang methode garandeert dat de randang voor weken goed blijft en men kan het zelf in een stopfles bewaren (wat mijn moeder ook deed). De Minang mensen beschouwen hun koken van randang als een ceremonie gerecht voor offer feesten en huwelijken.
Net zoals veel andere Indo’s is Ron Geenen natuurlijk de expert op het gebied van hoe iets Indisch moet worden bereid. Prima. Ik weet, dat elke Indische oma, tante of moeder haar eigen wijze (dus niet: eigenwijze!) heeft om een bepaald gerecht te maken. In Indonesië, waar ik menigmaal op vele eilanden ben geweest vanwege mijn werk, weet ik, dat er talloze variaties zijn op een gerecht:
ja ook op rendang (zelfs Padang, de waarschijnlijke bron van dit gerecht). Heb het superheet gegeten (men zei, dat dat de enig juiste was!) en zelfs zo zoet, dat je totaal geen lombok proeft.
Voor mij geldt: het moet in de eerste plaats lekker zijn.
Ik heb het kookboek van John ook gedownloaded indertijd en ben tot de slotsom gekomen, dat zijn gerechten gewoon lekker Indisch zijn! En daar gaat het toch om? Wat maakt het uit, dat de een er dit bij doet en de ander dat? Wie heeft de waarheid? Wijlen mevr. Keijner? Of Ronny, de Balinese kok van de tv?
Beste John, ik dank je nog altijd voor de moeite die hebt genomen om ons allen dit kookboek te schenken.
Zoete rendang? Ik zie Ron in gedachten meewarig zijn hoofd schudden…. En ik kan me daar wel iets bij voorstellen.
Eerlijk gezegd ken ik niet zoveel variaties van Rendang. Eigenlijk maar drie:
a. de originele Minangkabause rendang;
b. de rendang zoals die in Padang restaurants wordt geserveerd;
c. de ‘als maar lekker’ rendang, die net zoveel op rendang lijkt als een muis op een tijger. Maar als je een beestje maar vier poten en een staart heeft mag je het best een tijger noemen, zo begrijp ik.
“c. de ‘als maar lekker’ rendang, die net zoveel op rendang lijkt als een muis op een tijger. Maar als je een beestje maar vier poten en een staart heeft mag je het best een tijger noemen, zo begrijp ik.”
Leuk en bijzonder effectief geschreven. Serundeng in rendang! Waarom niet rode wijn en mosterd? En in plaatst van klappermelk niet geitenmelk of baby poeder?
Een ding heb ik wel geleerd. Als ik buiten Indisch of Indonesisch gaat eten, vraag ik altijd waar de kok/kokkie vandaan komen.
“Heb het superheet gegeten (men zei, dat dat de enig juiste was!) en zelfs zo zoet, dat je totaal geen lombok proeft.”
Precies en goed gezegd. Als je het zoet maakt proef je de andere kruiden en de lombok niet of bijna niet. Waarom dat al die verschillende kruiden en lombok er in gedaan. Gooi alleen maar suiker er in toch. Kosten gemaakt en moeite gedaan voor niets. En wat is super heet? en voor een ieder is dat toch ook verschillend.Het scofield nummer is bepalend voor de heetheid van lombok. Zie: http://www.webgrower.com/information/scoville.html
In mijn tuin groeit de Serano, de Cayenne en de Thai lombok, en daar blijf ik bij, want ik wil ook de kruiden blijven proeven. Eet smakelijk
Een ieder weet dat ik altijd het eerst kijkt naar het recept rendang om te zien of het kookboek de moeite waard is. Weer iets nieuws geleerd. 2 eetlepels serundeng als kruid er in.
Enfin ze doen maar. Gelukkig wordt er niet geschreven rendang “padang”