Nationaal Archief heeft namenlijsten van geëxecuteerden te Celebes, 1947

Geplaatst op 12 juni 2015 door Boeroeng

Tijdens het onderzoek voor dit artikel is echter gebleken dat diezelfde Staat in het bezit is van namenlijsten van een deel van deze in 1947 geëxecuteerde Indonesiërs. De lijsten met zo’n 180 namen liggen al zeker sinds de jaren zeventig samen met een zestigtal getuigenverklaringen van zowel Nederlandse militairen als Indonesiërs in een van de beperkt openbare dossiers in het Nationaal Archief in Den Haag.
Lees verder bij decorrespondent.nl.

Dit bericht werd geplaatst in diversen. Bookmark de permalink .

16 Responses to Nationaal Archief heeft namenlijsten van geëxecuteerden te Celebes, 1947

  1. Surya Atmadja schreef:
    21 juni 2015 om 00:34

    Waarheidsvinding ???
    Wil men dat echt weten , of verschuilt men achter de argument dat de Indonesiers het niet willen( Timmermans) ?.
    Als je Indonesische bronnen( site/boeken) leest , zie je dat ze ook Nederlandse bronnen gebruiken.

    In een posting in topic Stichting Herdenking Buitenkampmoeders en Bersiapslachtoffers is op 20 juni 2015 om 22:41 te lezen dat :
    Historicus Frederick spreekt van ‘post-koloniaal geheugenverlies’.
    “Het begrip Bersiap (wees paraat) kent een Indonesische oorsprong (padvinderij) en is later door de slachtoffers overgenomen. In Indonesië is het begrip, al dan niet bewust, snel verdwenen.
    ======================================================================
    Is het zo ?
    Als men Bersiap, Indo Belanda intikt , krijgt je diverse indonesische site’s.(In Bhs Indonesia)
    Naast Indonesische bronnen gebruiken ze ook Nederlandse en Niet Nederlandse bronnen.
    Ik mag toch aannemen dat geleerde onderzoekers uit Nederland (NIOD etc) de vermelde bronnen kunnen raadplegen ?

    http://historia.id/modern/siaaap-zaman-bersiap
    Sejarah kecil “petite histoire” Indonesia, Volume 4 Door Rosihan Anwar
    http://www.academia.edu/8651246/Ikut_NICA_dan_Berontak
    http://www.bogorheritage.net/2015/01/masa-bersiap-dan-revolusi-sosial-di.html

    Beantwoorden
    • Jan A. Somers schreef:
      22 juni 2015 om 15:25

      Als in Nederland Indische geschiedenis wordt opgeschreven gaat het over de geschiedenis van Nederland in Indië/Indonesië. Daar zijn voldoende betrouwbare Nederlandse bronnen voor. De geschiedenis van de Indonesiërs in Indië kan volgens mij het best door Indonesiërs worden geschreven. Ik kan mij voorstellen dat zij daarvoor niet genoeg eigen primaire bronnen hebben, zij zullen dus Nederlandse bronnen gebruiken. En kunnen die zelf toetsen op betrouwbaarheid.

      Beantwoorden
  2. Huib Otto schreef:
    14 juni 2015 om 23:17

    Zouden ze soms de vermoorde Indonesische mensen die in de 60-er jaren het loodje legden gemakshalve ook maar op het konto van Nederland hebben geschoven? Je weet het maar nooit in die kontreien. Waarheidsvinding is onbegonnen werk blijkbaar.
    Huib

    Beantwoorden
    • Jan A. Somers schreef:
      16 juni 2015 om 11:22

      In de registers van de Oorlogsgravenstichting en op de graven zijn data vermeld. Kan niet meer dan enkele dagen/weken fout zijn, wij vonden ook resten in beginnende staat van ontbinding. Ik weet dit niet van Indonesische erevelden en registers. Of is er op een andere manier geteld?

      Beantwoorden
    • RLMertens schreef:
      20 juni 2015 om 23:48

      @H.Otto. ‘Koloniale propaganda/waarheidsvinding’ heeft nog steeds zijn uitwerking. Tot aan de ’60 jr. toe. Inderdaad voor velen; een onbegonnen werk. Oostindisch doof. Eveneens erfelijk, zegt men.

      Beantwoorden
  4. Boeroeng schreef:
    14 juni 2015 om 15:17

    De NOS gaat de fout in met deze tekst
    “” De lijst met 180 namen van mannen die geëxecuteerd zijn tijdens de politionele acties…. “”
    Celebes januari 1947 viel helemaal niet in een periode van wat men noemt politionele acties Die 2 acties waren nog geen 5 weken bij elkaar, maar er is een nare gewoonte die te gebruiken voor de hele periode 45-49 .

    In het filmpje wordt gezegd
    “” …in 4 jaar tijd sneuvelden tussen de 4 en 6 duizend Nederlanders en naar schatting meer dan 100.000 Indonesiërs…. “
    Hebben ze het alleen over militairen aan deze twee zijdes ? Dan kan het ruwweg kloppen wbt Nederlandse militairen.
    Schimmig is het aantal Indonesische militairen en burgerstrijders tegen Nederland,
    Noem dan ook de schattingen voor burgers erbij…. zo denkt de onwetende kijker dat dit totaalcijfers zijn.
    Er is een cijfer over Nederlanders van ca 5.200 overleden militairen en ondersteunende burgers, maar velen van hen sneuvelden niet letterlijk aan het front of later aan een verwonding aan het front opgelopen.
    En wbt militairen in Nederlandse dienst, maar niet- Nederlander, lees je nooit iets.

    Beantwoorden
    • masrob schreef:
      14 juni 2015 om 16:15

      Het probleem van die honderdduizend is dat niet duidelijk is waarop die schatting is gebaseerd. Een totaal van 45 duizend slachtoffers aan Indonesische kant wordt ook wel eens genoemd, wederom zonder onderbouwing.

      Het onderscheid tussen militaire en civiele slachtoffers aan Indonesische kant is moeilijk te maken: door de aard van de oorlog – afgezien van de twee Nederlandse conventionele offensieven, een guerrilla vs. contra-guerrilla strijd – waren de scheidslijnen tussen soldaten en burgers niet zo scherp als bij een conventionele oorlog.

      Ironisch genoeg was de strijd waarin in kort tijdsbestek de meeste slachtoffers vielen aan Indonesische kant de Slag om Surabaya, een strijd die nog jaarlijks wordt herdacht in Indonesië. En die strijd ging tegen de Engelsen, er waren op dat moment nog geen Nederlandse troepen in Indonesië. Schattingen over het aantal slachtoffers aan Indonesische kant loopt uiteen van 8.000 tot 15.000. Wederom geen onderbouwing, maar gezien de hevigheid van de strijd is het zeer denkbaar dat de gevechten duizenden levens hebben gekost.

      Beantwoorden
      • Ron Geenen schreef:
        14 juni 2015 om 19:03

        “En die strijd ging tegen de Engelsen, er waren op dat moment nog geen Nederlandse troepen in Indonesië. ”

        En dat was ook gedurende de bersiap in Padang het geval. Lees mijn artikel op mijn website betreffende de “Bersiap moordpartij aan de Olo” Maar de heer Keller weet er meer van.
        Ik vraag me nu ook af of alle Indonesische vermoorden wel allemaal in de schoenen van de KNIL soldaat kunnen geschoven worden.

    • Jan A. Somers schreef:
      14 juni 2015 om 17:23

      “maar velen van hen sneuvelden niet letterlijk” De lijst maakt duidelijk onderscheid tussen KIA (killed in action), ziekte, en ongeluk. Ergens las ik verbazing dat er zo weinig Nederlandse militairen waren gesneuveld. Inderdaad, slechts 2 + 3 weken politionele actie.
      “de meeste slachtoffers vielen aan Indonesische kant de Slag om Surabaya”
      Als je de Indonesische strijdmethode in Soerabaja bekijkt is dat grote aantal Indonesische gesneuvelden goed verklaarbaar. Neem nou eens het Goebeng Transport, 28 oktober 1945. Ca. 100 Brits-Indische militairen in een nauwe straat (Embong Sonokembang) tegen honderden opdringende bersiappers (volgens mij geen pemoeda’s). Die Brits-Indiërs hoefden niet eens te richten (is met een Sten toch al niet mogelijk). Hoefden alleen hun Sten leeg te schieten alvorens ze zelf werden gedood. Elke kogel vanzelf raak. Ik reken voor de vuist weg heel voorzichtig 1 Brits-Indiër tegen 10 bersiappers. Wat mij betreft mag je de Engelse telling gebruiken, 1 : 12. Voor het aantal Indonesische doden schiet dat snel op. Het gaat om een eerste periode van humanitaire acties van pakweg twee weken, en de daaropvolgende eigenlijke slag van pakweg drie weken. De eerste periode heb ik niet direct meegemaakt, ik zat toen in de Werfstraatgevangenis. De tweede wel. Inderdaad veel Indonesische doden. Weinig burgers volgens mij, die waren de stad ontvlucht. Bij het bergen van slachtoffers waar ik bij betrokken was, waren de meesten Nederlandse vrouwen en kinderen. De strijdende partijen zorgden zelf voor hun slachtoffers, er waren pauzes in de strijd.

      Beantwoorden
    • RLMertens schreef:
      19 juni 2015 om 23:43

      @Boeroeng. ‘die 2 acties waren nog geen 5 weken etc.’ Het is Nederlands beleid van toen geweest om de oorlog tegen de Republiek te bagatelliseren (min.Kleffens) en de term politioneel in te voeren. Als of het een politie ingreep was.Tegen over buitenland vooral. Het moest een binnenlandse aangelegenheid zijn. Gedurende die periode was het wel een guerrilla oorlog met als ‘hoogte punten’ die 2 acties. Die anno nu….wederom gebagatelliseerd worden. Wel ten koste van …. meer dan honderd duizend slachtoffers.
      Veelal ongewapende burgers!!
      note; in Indië werden toen meer oorlogsmisdaden bedreven dan in de nazitijd in Nederland!

      Beantwoorden
  6. Jan A. Somers schreef:
    13 juni 2015 om 15:47

    De Oorlogsgravenstichting krijgt het misschien nog druk als ook Indonesië ons lijsten toestuurt. En veel kosten: Als die vele naamlozen op onze erevelden een naam krijgen moeten alle opschriften op de kruizen worden aangepast.

    Beantwoorden
  7. Ron Geenen schreef:
    12 juni 2015 om 17:41

    Gisteren kreeg ik dit zelfde artikel toegestuurd van een persoon bij Buza.
    Als je dat leest, dan begin ik ook te begrijpen de behandeling die wij als Indo tweede rang burgers in Nederland ondergingen. Nederland was met haar mensen in voormalig Indie al geheel doorgeslagen en voor die zelfde regering hadden wij bij aankomst niets te klagen. Immers wij werden niet vermoord!

    Beantwoorden
    • Jan A. Somers schreef:
      13 juni 2015 om 15:59

      “dan begin ik ook te begrijpen de behandeling die wij als Indo tweede rang burgers in Nederland ondergingen” Wat heeft dit met die executies te maken? En ik had inderdaad bij aankomst in Nederland niets te klagen. Als je er maar zelf tegenaan ging. Gewoon in het rijtje burgers, ik weet niets van rangen in dat rijtje af. (behalve in militaire dienst)

      Beantwoorden
      • Ron Geenen schreef:
        13 juni 2015 om 18:10

        ““dan begin ik ook te begrijpen de behandeling die wij als Indo tweede rang burgers in Nederland ondergingen” Wat heeft dit met die executies te maken? En ik had inderdaad bij aankomst in Nederland niets te klagen. Als je er maar zelf tegenaan ging. Gewoon in het rijtje burgers, ik weet niets van rangen in dat rijtje af. (behalve in militaire dienst)”

        Ik dacht dat het vrij simpel is. Wanneer een Nederlandse regering in een ander land op een misdadige manier betrokken was, is het voor die zelfde regering bijna een normaliteit om de mensen, die uit het land kwamen zo te behandelen. Wie daar op let is een kniesoor.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *